To se ne vrati

W złym znaczeniu używa się czeskiego sformułowania: "To se ne vrati...", nie oznacza ono sentymentalnego westchnienia w kierunku tego, co już odeszło i nie wróci, ale zwykłe proste i przyziemne "to się nie opłaca". Czy w przypadku powrotu na wypożyczeniu z Violi Rafała Wolskiego na Łazienkowską 3 należy użyć zwrotu: to se ne vrati?

Zakładając, że to czym tak bardzo w przypadku Wolskiego się zachwycaliśmy okazało się apogeum jego piłkarskiej dyspozycji, na dodatek w czasie przeszłym dokonanym i zamiast być preludium, to raczej stanowiło epilog olśniewającej, spektakularnej kariery, to wytransferowanie rok temu rekonwalescenta po zmaganiach z ostrogą piętową za 2 czy 3 miliony euro należy uznać za strzał w dziesiątkę, najlepsze co Rafała mogło spotkać, a przy tym Klub dokonał idealnego transferu za pokaźną kwotę niby w „promocji” sprzedając „towar” jednak powyżej wartości.

Gdybyśmy jednak zauroczenie młodym piłkarzem, jego talentem uznali, że powszechnym omamem nie było, że tkwią w nim ogromne futbolowe możliwości, których próbkę jedynie pokazał, to transfer do Fiorentiny bezpośrednio po wyleczonej kontuzji, po wielomiesięcznym rozbracie z piłką, z meczami, treningami był nie tylko błędem, ale z perspektywy mijającego roku, katastrofą w rozwoju futbolisty. Jedyną korzyścią są kwestie finansowe, zarobił dobre pieniądze piłkarz, klub, menago, jeżeli Rafał Wolski już tak grac nie będzie jak choćby na tych obrazkach...

...to była to nad wyraz udana transakcja. Jeżeli jednak powrót do dyspozycji sprzed nieszczęsnych problemów z piętą jest jak najbardziej realny, a piłkarz powinien nadto zanotować jeszcze naturalny progres w sprzyjających rozwojowi warunkach, to doradcom, którzy „doradzili” lub nie odwiedli od wyjazdu do stolicy Toskanii należy nakazać milczenie, lub niech przynajmniej zwracają finansową prowizję od dokonanego kontraktu, ponieważ popełnili kardynalny błąd.

Rok czasu dla 21-letniego piłkarza bez możliwości cyklicznych gier, to zaciągnięty hamulec, czerwone światło na drodze rozwoju, chyba już lepiej, żeby zamiast do Violi Rafał w 2013 roku trafił do Piasta Gliwice lub Podbeskidzia Bielsko-Biała, lub wzorem Mateusza Klicha znalazł się w klubie pokroju Zwolle, a ideałem by było gdyby się z Legii nigdzie nie ruszał. To wszystko zakładając, że wierzymy w jego talent, jeżeli nie, to „skok na kasę” był optymalnym dla Wolaka rozwiązaniem.
Wiara ma to do siebie, że może być ulotna, można ją stracić, a przy tym w weryfikowalnym wymiarze nie musi pokrywać się z rzeczywistością. Piłkarzy świetnie się zapowiadających, a później niespełnionych było bez liku, a po drugie, jak mawia Jan Urban młodego piłkarza w lidze weryfikuje drugi sezon, to w nim musi potwierdzić potencjał. Czy nawet bez perypetii z przewlekłą kontuzją, Rafała Wolskiego nie dopadłby syndrom „drugiego sezonu”, nie podążyłby śladem Kuby Koseckiego lub Daniela Łukasika (mają prawo usprawiedliwiać się kontuzjami, ale ...) , a ponieważ oczekiwania wobec niego są dużo większe, to i czy rozczarowania nie byłyby ogromne. Presja, wymóg gry na miarę potencjału, nie zdeprymowałyby Rafała zmagającego się z gorszą dyspozycją fizyczną? Może aż tak wyśmienitym grajkiem jednak nie jest, przygotowaniu fizycznemu z pewnością dużo brakuje, piłkarskim gladiatorem, maratończykiem czy Usainem Boltem na murawie nie będzie, być może braki w tej sferze są powodem problemów w Fiorentinie, a zatem jego futbolowe możliwości przeceniamy?

Zakładam, że gdziekolwiek Rafał Wolski w przerwie zimowej nie trafi, to początkowo furory nie zrobi. Potrzebna będzie cierpliwość i otoczenie, w którym nawet w niedoskonałej dyspozycji Rafał będzie przewyższał partnerów z zespołu, tym samym zasługując na cykliczne wychodzenie na plac w pierwszej jedenastce i powolne, mozolne odbudowywanie formy, nabieranie pewności gry, co za tym idzie swobody w poruszaniu się z piłką przy nodze. Pytanie podstawowe, czy Legia jest właśnie takim właściwym „otoczeniem” do reaktywacji? Nieco dołujący Wolak, nie tak spektakularny jak go pamiętamy, będzie lepszy od Koseckiego, Żyry, Kucharczyka, Brzyskiego, Ojamy? Będzie zasługiwał na abonament w pierwszej jedenastce? Rozważnym będzie posadzenie wymienionych na ławce, czyli pozbawienie ich możliwości ogrywania, szlifowania umiejętności, nabierania niezbędnego doświadczenia, kosztem reaktywacji futbolisty innego klubu, a gdy Rafał w końcu się odbuduje, to we Florencji uznają, że pora na powrót, albo to dogodny moment na wycofanie włożonego kapitału, czyli odsprzedanie do innego klubu po cenie zakupu, a przecież Legii na to stać nie będzie.

Wyniki wiosną czy to z Rafałem Wolskim w pierwszym składzie, czy to z Michałem Żyro lub Kucharczykiem, albo z Kubą Koseckim mogą być takie same, Wolski nie koniecznie będzie prezentował formę „robiącą różnicę”. Po co w takim razie go wypożyczać?

W przypadku Rafała Wolskiego - to se ne vrati!?

Kwestia wiary! Ktoś kto w talent Rafała nie wierzy, zwolennikiem jego wypożyczenia być nie powinien. Być może, a nawet w chwili obecnej jest dużo przesłanek wskazujących na to, że ma rację, negując sens wypożyczenia postępuje racjonalnie, rozważnie i rozsądnie.

Ktoś, kto w Rafała jednak wierzy, uległ oczarowaniu i jest ciągłym wyznawcą talentu na przekór obecnej rzeczywistości, zwolennikiem wypożyczenia powinien być jednak ewidentnym i zdeklarowanym. Warunek dla ortodoksa, wypożyczenie winno obejmować cały 2014 rok. Czy jest to realne(?), ponoć z Leśnego jest świetny negocjator. Dla zdobycia mistrzostwa powrót Wolaka w pielesze może nie mieć znaczenia, obojętnie w jakiej formie, nawet w progresywnej, inni powinni z takim zadaniem również sobie poradzić. Natomiast gdyby Rafał Wolski predyspozycje, potencjał, umiejętności potwierdził to nie ma szans, żeby Legia pozyskała kogokolwiek robiącego taką różnicę w ofensywie  w walce o puchary, o Ligę Mistrzów. Gdyby Rafał w Legii powrócił do formy, to niech sobie Viola na nim zarabia, my dzięki temu moglibyśmy zyskać Ligę Mistrzów, a to już jest gra warta świeczki.

Kwestia wiary, oby Fiorentina jej nieco utraciła, a Legia utrzymała i niech latem i jesienią 2014 z całą mocą się objawi.

Jakiej wiary jest Bogusław Leśnodorski i Jan Urban?