Wietrzenie kadry

W cieniu walki z decyzją organu dyscyplinarnego UEFA w drużynie nastąpiły zmiany personalne. Nie, nie chodzi o transfery, lecz o weryfikację przydatności określonych zawodników dla pierwszej drużyny. Zacznijmy od tego, co się nie zmieniło. Ano został szkielet drużyny z rundy wiosennej. Właściwie bardziej zasadne byłoby stwierdzenie, że praktycznie nic się nie zmieniło.

Ci sami gracze, co wiosną decydują o jakości gry drużyny. Jedyne zmiany jakie zaszły są w zasadzie kosmetyczne i nie dotyczą pierwszej jedenastki. Dwaliszwilego na ławce zastąpił A. Piech, a lukę po M. Sulerze wypełnił I. Lewczuk. A czy w podstawie zagra Ł. Broź czy B. Bereszyński, J. Kosecki czy M. Kucharczyk oraz I Astiz czy D. Junior w zasadzie nie ma znaczenia.  Pozostałe nabytki na razie nie liczą się i wątpliwe, żeby ci zawodnicy szybko zyskali zaufanie w oczach trenera.

Zgodnie z przypuszczeniami, właśnie do rezerw zostali przesunięci najmłodsi, oraz, ci, którzy są na 3 miejscu w hierarchii na swojej nominalnej pozycji. Zostali tylko Ł. Moneta i B. Kalinkowski ponieważ wypełniają zwolnione miejsca przez innych graczy. Odpowiednio przez Ronana i Łukasika.

Wydaje się, że to dobry ruch. Czy któryś z tych zawodników jest w stanie grać lepiej niż gracze pierwszego wyboru? Z tego, co widziałem to śmiem twierdzić, że na razie daleko im do podstawy. Dużo pracy przed nimi i chyba najlepszym do tego miejscem będą rezerwy. Przynajmniej jeśli chodzi o kwestie przygotowania fizycznego, bo nie dało się ukryć, że nasze perełki z Akademii wyraźnie w tej materii odstają.

Najbardziej zastanawiająca jest sytuacja M. Kopczyńskiego. Kolejne podejście do jedynki, kolejna kontuzja, kolejne truchty wokół boiska i znowu powrót do rezerw. Niby podobnie jak co rundę, jednak tym razem nawet nie wskoczył w zwolnione miejsce przez D. Łukasika. Przegrał rywalizację - jak zwykle - z kontuzją i... z młodszym kolegą. Czas najwyższy zastanowić się nad innymi opcjami.

Jak już mówimy o młodych to dwie kwestie nie dają mi spokoju.

Gdzie popełniliśmy błąd, że żaden z wypożyczonych graczy w poprzednich okienkach transferowych nie wrócił do klubu? Celem wypożyczeń było ogrywanie graczy, żeby poprawić ich jakość i w przyszłości mieć z nich pożytek. I co? Żadnej korzyści. Ani jeden z kilkunastu nie wrócił.

Druga nurtująca mnie sprawa to jakość graczy z drużyny rezerw. Z pośród całej rzeszy graczy tylko Kalinkowski ma realne szanse na minuty w TME. A co z resztą? Nie nadaje się? Tak można przypuszczać, skoro poza dwoma zawodnikami wszyscy karnie wrócili do matecznika. Gorzej, że kilku innych, bardziej ogranych i doświadczonych nawet nie załapało się na treningi z jedynką. O tyle to niepokojące, że zmiana trenera w drużynie rezerw miała spowodować podniesienie jakości pracujących tam graczy, aby mogli podjąć realną rywalizację. Na razie nie ma efektów.

Nie da się jednak nie zauważyć jednego pozytywnego aspektu tych ruchów. Kadra w końcu została okrojona do optymalnego rozmiaru 24 graczy, aby jak najefektywniej można z nią było pracować. Teraz jakość treningów powinna się lekko podnieść, gdyż nie będzie graczy odstających poziomem. Sztab szkoleniowy będzie miał też sposobność częściej pracować indywidualnie z określonymi graczami oraz popracować nad elementami,które najbardziej szwankują. Takie jak stałe fragmenty gry, strzały z dystansu czy precyzja podań.

Stawiamy na jakość kosztem ilości? Czas najwyższy. Jednak pamiętajmy, że piłkarze będący teraz w rękach sztabu szkoleniowego Berga będą odchodzić i klub teraz powinien zwrócić baczną uwagę na szkoleniu ich następców, żeby znowu nie pokładać nadziei w niepewnych transferach.