Jedzie do nas Piast kołodziej, czym przywita go dobrodziej?

Już jutro o godzinie 18 na Stadionie Wojska Polskiego imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego przy ulicy Łazienkowskiej 3 w Warszawie rozpocznie się starcie elektryzujące całą piłkarską Polskę... no, w każdym razie tę jej część, która przestanie się do tego czasu podniecać losowaniem grup Euro 2016 i która mimo wszelkich przeciwności nadal trwa przy rodzimej Ekstraklasie. Wszystko wskazuje na to, że na trybunach zasiądzie ponad 20 tysięcy kibiców. Co im zaproponują szkoleniowcy obu drużyn?

Sytuacja przed niedzielnym meczem jest dla Legii dość nietypowa. Kiedy ostatnio "wojskowi" podejmowali na swoim stadionie lidera, trwał naznaczony klęskami pierwszy sezon Macieja Skorży. W 28. kolejce tamtych rozgrywek warszawiacy ograli 2:0 pewną już tytułu Wisłę Kraków, a na 100% rywalizować z przyjezdnym liderem mogli w 12. kolejce tamtych rozgrywek, kiedy to, również 2:0, pokonali Jagiellonię Białystok. Dla kibiców będzie to z pewnością dość dziwne doświadczenie, zwłaszcza że stawka jutrzejszego starcia jest nader wysoka.

Piast przyjeżdża na Łazienkowską jako zdecydowany lider, którego przewaga nad resztą stawki dopiero w ostatnim tygodniu stopniała do wartości jednocyfrowej, w glorii zespołu punktującego jesienią najlepiej od czasów absolutnej hegemonii Wisły Bogusława Cupiała. Piast najdłużej z naszych ligowców prowadził*, zdobył (ex aequo z Pogonią Szczecin) najwięcej goli po stałych fragmentach gry, ma w składzie najlepszego asystenta Ekstraklasy w osobie Patrika Mraza... Długo lekceważony zespół z Gliwic to, przynajmniej na tym etapie sezonu, zdecydowany faworyt w każdym meczu ligowym, również tym na Łazienkowskiej. Podopieczni Radoslava Latala, jak tytułowy kołodziej, nie próbują na boisku wymyślać koła na nowo, lecz z rzemieślniczą starannością wprowadzają w życie gotowe strategie, regularnie dostarczając produkt wysokiej jakości i osiągając dzięki temu znakomite wyniki. To jedna z poważniejszych różnic między nimi a warszawskimi podopiecznymi Stanisława Salamowicza Czerczesowa, którzy mają przebłyski gry, jaka pozwoliła im w ostatnich latach na zdominowanie naszej ligi, ale zbyt często nie przykładają należytej uwagi do jakości poszczególnych "półproduktów" - podań, strzałów, interwencji - i serwują klientom z trybun buble.

Niewątpliwie jednym z powodów tak częstego boiskowego niechlujstwa legionistów jest porażająca liczba meczów, które rozgrywają. Tylko w tym sezonie zagrali już 36 spotkań (dla porównania Piast zaliczył ich 20); w zeszłym sezonie do pewnego momentu to działało, ale zaniedbania działu sportowego i odejście od rotacji doprowadziły do sytuacji, w której taki np. Michał Kucharczyk zagrał od stycznia do grudnia 2015 roku 56 meczów**. W analogicznym okresie roku ubiegłego było tych spotkań 25... Dochodzą do tego kwestie mentalne (paru zawodników Legii po ubiegłorocznych sukcesach wyraźnie odleciało) i problemy kadrowe (za kartki pauzuje Michał Pazdan, uciążliwe kontuzje stawiają pod znakiem zapytania występ Jakuba Rzeźniczaka i Dominika Furmana, od dłuższego czasu urazy wykluczają z gry choćby Rafała Makowskiego, Ivicę Vrdoljaka czy Michała Masłowskiego, a Michał Żyro cierpi na poważne naderwanie więzi z przełożonymi). Jak więc zgraja przemęczonych "artychów" z Łazienkowskiej poradzi sobie ze skoncentrowanymi i dążącymi wspólnie do celu rzemieślnikami z Gliwic?

Istnieje oczywiście możliwość, że legioniści, świadomi wagi jutrzejszych zawodów, wyjdą na boisko skoncentrowani, dzięki pełnemu zaangażowaniu w poszczególne zagrania nie będą popełniać prostych błędów, a ogromne doświadczenie pozwoli im bezlitośnie wykorzystać wszystkie potknięcia rywala, wielokrotnie wywoływane bezwzględnym i duszącym pressingiem już w okolicach pola karnego Piasta. To w Legii w końcu gra najskuteczniejszy zawodnik ligi, Nemanja Nikolić, to jej pomocą kieruje bodaj najbardziej utalentowany w Ekstraklasie Ondrej Duda, to Stanisław Salamowicz ma zdecydowanie najlepszą średnią punktów wśród obecnych trenerów ligowych (nie liczę tu Dawida Banaczka, za którym dopiero jedno spotkanie). Lekka, łatwa i przyjemna wygrana przynajmniej trzema golami i zmniejszenie straty do lidera do marnych dwóch punktów - wydawałoby się oczywisty scenariusz. Niestety, opisane wyżej skrótowo problemy Legii sprawiają, że kibiców wierzących w realizację tej wizji dałoby się pewnie upchnąć w raptem kilku lożach sektora biznesowego stadionu przy Łazienkowskiej.

Obawiam się, że bardziej prawdopodobny jest czarny scenariusz, w którym legioniści przejawiają zwykłe w tym sezonie niechlujstwo i sami tworzą sytuacje bramkowe rywalom, nie prezentując przy tym żadnego określonego stylu gry, który mogliby narzucić przeciwnikowi. Osamotniony, odcięty od podań Nikolić sam meczu nie wygra, pozbawiona Pazdana obrona nie jest monolitem, środek pola ze Stojanem Vranješem i Dudą nie stanowi znaczącej przeszkody dla rywali rozgrywających piłkę... Ileż to już razy widzieliśmy takie i podobne sytuacje w tym sezonie? Dość wspomnieć wizyty na Łazienkowskiej gości z Lubina i Niecieczy czy niedawny wyjazd do Bielska-Białej. Biorąc pod uwagę (niepotwierdzane dość często faktami) przemożne przeświadczenie legionistów o własnej wyższości, ich zużycie fizyczne i psychiczne oraz sytuację kadrową, ten czarny scenariusz, w którym Piast wygrywa na Łazienkowskiej i odskakuje nam na 8 punktów, wydaje mi się bardziej realny od opisanego wyżej ideału. Tylko utwierdza mnie w tym wspomnienie poprzedniego meczu Legii z Piastem z kwietnia, kiedy to lepsza od obecnej stołeczna ekipa pokonała wprawdzie słabszych niż dziś przybyszów 2:0, ale miała ogromne problemy z przebiciem się przez dobrze zorganizowane zasieki obronne zestawione przez Latala, a w kilku sytuacjach skórę ratował jej Dušan Kuciak.

Co więc zrobić, żeby zapobiec takiej, mogącej mieć poważne następstwa, katastrofie? Jesteśmy w tej ciekawej sytuacji, że gotowy plan został niedawno wprowadzony w życie i z powodzeniem przetestowany, kiedy Piast poległ w starciu z Górnikiem Zabrze aż 2:5. Żeby mieć realne widoki na zbliżenie się do tego wyniku, Legia powinna szczególnie skoncentrować się na obronie, odbiorach i kontrach wykorzystujących brak organizacji zaangażowanego w ataki przeciwnika. Że legioniści są do tego zdolni, świadczy chociażby pierwsze spotkanie pod wodzą Stanisława Salamowicza, kiedy mniej więcej w ten sposób pokonali trzecią drużynę z absolutnego ligowego topu, Cracovię, 3:1. Niewątpliwie utrudnieniem będzie tu absencja Pazdana, która wyciągnie najprawdopodobniej z pomocy Tomasza Jodłowca, zmniejszając potencjał destrukcyjny tej formacji. Proponowałbym zatem granie stosunkowo blisko swojej bramki, mniejszą koncentrację na strefie środkowej (którą Kamil Vacek, Radosław Murawski i Uroš Korun i tak są w stanie zdominować) i wyprowadzanie kontr z wykorzystaniem skrzydłowych (wahadłowi defensorzy Piasta są bardzo groźni w ofensywie, ale słabsi w grze obronnej) oraz pary napastników Aleksandar Prijović-Nikolić. Ten duet rozumie się i funkcjonuje w tym sezonie na tyle dobrze, że warto moim zdaniem poświęcić dla Aleksa jednego ze środkowych pomocników, których i tak nie mamy w kadrze zbyt wielu. Taktyka taka wiązałaby się też z obowiązkowym wystawieniem Kucharczyka. Przy wszystkich zarzutach wobec jego ostatnich występów trzeba zauważyć, że zdecydowanie najlepiej ze wszystkich skrzydłowych Legii asekuruje strefę obronną. Oto, jak zestawiłbym skład na jutrzejsze starcie (choć, rzecz jasna, nie posiadam pełnej wiedzy o stanie zdrowia legionistów, co może mieć znaczący wpływ na wyjściową jedenastkę):

Kuciak - Brzyski, Jodłowiec, Lewczuk, Broź - Kucharczyk, Vranješ, Duda, Bereszyński - Prijović, Nikolić

Jest oczywiście coś niestosownego w tym, że kibic Legii zupełnie poważnie proponuje, żeby jego klub ograniczał się do boiskowego przeszkadzania rywalowi albo w czymkolwiek naśladował naznaczonego haniebnym zachowaniem w końcówce ubiegłego sezonu Górnika. Ostatnio jednak coraz więcej osób podkreśla, że do końca roku trzeba dotrwać, że liczą się wyniki, a nie styl. To dość smutne podsumowanie stanu, do jakiego naszą kadrę doprowadził obecny pion sportowy; oni szansę poprawy dostaną w styczniu i lutym. Tymczasem... zróbmy Piastowi Górnika.

* Dane za serwisem Ekstrastats.pl.

** Dane za serwisem Weszło.