Worek z gwiazdą

Czy dni Danijela Ljuboi w Legii zaczynają zbliżać się do końca? Postawa serbskiego napastnika zaczyna wzbudzać coraz silniejsze emocje wśród kibiców, niejednoznacznie o przyszłości Ljuboi wypowiada się również prezes Bogusław Leśnodorski. Bramki takie jak zdobyta w ligowym meczu z Górnikiem przypominają o klasie Serba, jednak z drugiej strony stoją twarde realia klubowego budżetu. Pojawia się wątpliwość, czy korzyści wynikające z posiadania w zespole głośnego nazwiska przeważają nad ponoszonymi kosztami.

Zacznę od tego, że bardzo nie spodobało mi się to, co powiedział o Ljuboi prezes Leśnodorski w niedawnym wywiadzie dla portalu Natemat.pl. Gwoli wyjaśnienia, cytat:

" (...) łatwiej się rozmawia, kiedy zawodnicy zarabiający dziesięć razy więcej niż inni grają te dziesięć razy lepiej. A jak nie? W meczu z Bełchatowem Ljuboję przykrył gość, który zarabia 6 tys. zł miesięcznie i miał dotychczas jeden mecz w Ekstraklasie. A Ljuboja zarabia pięćdziesiąt razy tyle co ten chłopak!"

Abstrahuję w tym momencie od przyjętej formuły wywiadu i ogólnie od całościowej retoryki prezesa Leśnodorskiego. Niektórzy dziwią się, że w mediach wszędzie pełno prezesa, tymczasem dziwić się nie powinni. Widać już, że Bogusław Leśnodorski w mediach będzie 'sprzedawał się' po prostu znakomicie, i nie jest to bynajmniej żaden zarzut. Nasz prezes jest do mediów wręcz stworzony, jest przede wszystkim odpowiednio konkretny i wyrazisty, a wyrazistość i prostota przekazu to dziś absolutna podstawa. Czytając argumentację taką jak powyższa, uśredniony czytelnik z radością skonstatuje, że słowa prezesa rozumie, a wywiad nie jest bełkotliwą papką wciskaną przez nudnego typa, który nie ma do powiedzenia najzupełniej nic godnego uwagi. Za sposób komunikowania się z opinią publiczną nie sposób winić prezesa, jeżeli już kogoś, to raczej rzeczonego 'uśrednionego czytelnika', którego takie a nie inne potrzeby, determinują kierunek, ku któremu dryfują współczesne media. Że tak pozwolę sobie w tym miejscu na osobistą dygresję, czarna-eLka jako twór medialny, nawet jeżeli tylko niszowy, oczywiście nie jest wolna od pewnych błędów i wypaczeń, jednak mogę powiedzieć, że jestem dumny z naszych czytelników i komentatorów, którzy na tyle wyróżniają się sposobem i jakością wypowiedzi na tle tego, co w nadzwyczajnej obfitości można dostrzec w internetowym światku, że czarna-eLka może w spokoju ducha pisać po swojemu, nawet jeżeli nie ma w naszym gronie piór, które kunsztem mogłyby równać się z Krzysztofem Stanowskim, Pawłem Zarzecznym, czy naszym znakomitym gościem albiceleste10, którego brak w stopkach wiodących sportowych portali jest, nawiasem mówiąc, wielką klęską tych portali i namacalnym dowodem na to, że czystej wody talenty przepadają nie tylko w polskiej kopanej.

Powracając jednak do głównego wątku, rozumiejąc w pełni, ze argumentacja prezesa Leśnodorskiego jest odpowiednio stylizowana w celu dostosowania do możliwości percepcyjnych odbiorców, nie mogę przejść do porządku dziennego nad faktem, że jakość argumentacji jest w pełni tych odbiorców godna.

Powiem więcej, gdybym nie miał wiary i przekonania, ze prezes po prostu 'chlapnął' coś tak, jak zdarza się każdemu z nas, rzekłbym, że podobna argumentacja świadczy o jednej z dwóch rzeczy - bądź o całkowitym, szkodliwym i wstydliwym na takim stanowisku niezrozumieniu elementarnych reguł rządzących piłką nożną, bądź o cynicznej próbie manipulacji opinią publiczną.

Oczywiście można wyciągnąć przeciw Ljuboi szereg rzeczowych argumentów, ale ten, ze przykrył go facet zarabiający ileś tam razy mniej, jest chyba najgorszy ze wszystkich. Zresztą, przypominam sobie na przykład mecz z Rosenborgiem w Trondheim, gdzie Ljuboja był dla odmiany jedynym zawodnikiem Legii gotowym do tego, żeby grać w tym meczu z Norwegami w piłkę. Jeżeli takie mają być argumenty w dyskusji o Ljuboi, to na podstawie meczu z Rosenborgiem można wysnuć wniosek, że Danijel faktycznie jest 'dziesięć razy lepszy' od całej reszty, no i masz wtedy babo koncepcyjny placek, co począć, jak żyć?

Co ciekawe, przyznaję prezesowi Leśnodorskiemu wiele racji w odniesieniu do pozostałych nazwisk kontrowersyjnych obecnie w kontekście ich przyszłości w Legii. Suler, czy nawet Vrdoljak z Astizem - tu pytanie o zasadność utrzymywania i sprowadzania takich zawodników jest ze wszech miar uzasadnione. Jeżeli ci piłkarze mają u nas zostać, to chyba wyłącznie w trosce o ciągłość budowy zespołu, dla której doraźnie warto być może poświęcić ileś tam tysięcy euro rocznie, natomiast widać już, że dla pozyskiwania zawodników w taki sposób, w Legii przyszłości raczej już nie ma. Tylko jak można wrzucać Ljuboję do jednego worka z Sulerem czy, wybacz Ivica, Vrdoljakiem? Ljuboja to nie jest anonimowy w europejskim futbolu piłkarz, który niczego nie osiągnął i nikogo poważnego sobą nie zainteresował. Danijel Ljuboja grał w piłkę na bardzo wysokim poziomie, był gwiazdą, taką prawdziwą. I choćbyśmy sprowadzili sobie nawet cały wagon Jodłowców, Celebanów i Kusiów, nie zastąpimy Ljuboi, nigdy w życiu.

Pytanie o przyszłość Ljuboi w Legii jest faktycznie pytaniem o kierunek pozyskiwania piłkarzy do Legii i sens interesowania się futbolistami, którzy wymagaliby gwiazdorskich kontraktów. Gwiazdorski kontrakt dla Sulera to fatalna pomyłka w samych założeniach. Ale ktoś taki jak Ljuboja może śmiało zarabiać 'dziesięć razy tyle' co Kosecki czy Furman, niech się młodzi przyglądają temu panu, który grał na mistrzostwach świata, który był w PSG i Stuttgarcie, i nie ważą się marudzić, ze mają mniej na koncie.

Jak wszyscy wiemy, i nie omieszkał nam o tym przypomnieć prezes Leśnodorski, kontrakty dla 'Ljubojów' są obciążone ryzykiem. Nie da się ukryć. Ale rozmawiajmy właśnie o tym ryzyku, rozmawiajmy przede wszystkim o budżecie i kosztach, nie o Koszniku z Bełchatowa, bo raz w życiu Kosznik mógłby pewnie wybić futbol z głowy nawet Messiemu - tylko co z tego?

Ljuboja będący do dyspozycji Legii to same korzyści. Korzyści piłkarskie, bo to nadal znakomity zawodnik, obdarzony doskonałą kontrolą nad piłką, niezłym jak na ten wiek startem do piłki, wyśmienitym uderzeniem z lewej nogi, ponadprzeciętnym zmysłem do gry kombinacyjnej. Korzyści wizerunkowe, niestety wykorzystywane w niewielkim stopniu, na co zresztą prezes Leśnodorski również zwracał uwagę w jednym z wywiadów. Korzyści edukacyjne, bo możliwość gry i treningów z Ljuboją to na pewno więcej niż gra i treningi z rozmaitymi Ślusarskimi i Gikiewiczami polskiej ligi.

Gdyby zależało to ode mnie, nowy kontrakt dla Ljuboi byłby gotowy już od dawna. Ewentualnie, gdyby jego odejście było z jakiegoś względu przesądzone, intensywnie rozglądałbym się za jego następcą. Jedyne pytanie - czy Legię stać na taki model funkcjonowania, czy nasz budżet stać na takie nazwiska? I to nad tym trzeba się naprawdę poważnie zastanowić, zamiast sprzedawać gawiedzi argumentacje tyleż błyskotliwą, co chybioną.