Do dziennikarzy słów kilka

Histeria jaka została wywołana błędem sędziego w meczu Wisła Legia przybrała rozmiary, których zwykły kibic jakim jestem pojąć nie potrafi i szczerze przyznam zaczynam mieć dość. Cóż się stało?

Zawodnik Legii Warszawa zagarnął piłkę z poza linii końcowej boiska, w konsekwencji tego zagrania drużyna z Warszawy zdobyła bramkę. Z faktami się nie dyskutuje, fakty przyjmuje się do wiadomości. Tak było. Błąd sędziego bardzo duży, takich w całym sezonie dosłownie kilka, chodzi oczywiście o wielkość błędu a nie konkretne zagranie. Czy przesądził o wyniku meczu? Sprawa dyskusyjna, dla sympatyków Wisły i wyznawców spiskowych teorii tak, dla reszty bez szans na prawdziwość stwierdzenia konsekwencji tego rażącego błędu. Co jednak dzieje się w mediach? Katastrofa porównywalna z politycznym zamachem stanu i nie mam tu na myśli jakiejś bananowej republiki. W całej tej histerii brakuje mi już tylko Moniki Olejnik i jej „Kropki nad i”.

Zacznijmy od telewizji, bo siła przekazu i wpływu na umysły ludzkie w kraju, gdzie jeden obywatel czyta jedną książkę w roku, niezaprzeczalnie większa niż tych piszących. Canal+, elita elit, plus eksperci nad ekspertami, plus były sędzia zapraszany do tej pory jako ten, który widzom ma wyjaśniać zawiłości zasad piłki nożnej, interpretację przepisów, jednym słowem dlaczego taka a nie inna decyzja i z czego wynika. Ten były sędzia mówi zawsze wyraźnie, tak, to był błąd sędziego, ponieważ przepisy mówią tak i tak. Ten sam były sędzia mówi również, prawidłowa decyzja sędziego, ponieważ dobrze zastosował ten a ten artykuł przepisów. Tak było do tej pory, ale nie po wspomnianym meczu. Po nim już żaden autorytet, z trzech sytuacji spornych jedną ocenia jako katastrofalny błąd, dwie inne zgodnie z przepisami, ale to już dziennikarzom i ekspertom nie pasuje, oni wiedzą lepiej. Nie ma karnego ponieważ zawodnik nie wykonał ruchu ręką w kierunku piłki. Jest karny, prawie krzyczy komentator. Pomijam prosty fakt, że twórcy przepisów gry w piłkę nożna mieli proste i oczywiste intencje. W piłkę nożną nie gramy rękoma. Chcesz grać rękoma, zmień dyscyplinę na kosza czy siatkówkę. Naprawdę to żaden szczególny wysiłek umysłowy, aby to zrozumieć. Nie gramy rękoma, tylko tyle i aż tyle. Okazuje się że taka wykładnia nie zadawala panów redaktorów, więc mam jedno proste pytanie, po co zapraszany jest pan Stempniewski?

Proponuje trzy wyjścia jeśli chcemy aby była w tym programie jakąś logika:

1. Uznajcie panowie autorytet pana Stempniewskiego

2. Zmieniacie eksperta na takiego, którego interpretacji nie będziecie podważać

3. Sami wiecie wszystko najlepiej więc żaden ekspert w temacie przepisów nie jest wam potrzebny.

Szanowni panowie dziennikarze, waszym obowiązkiem jest pokazywać i nagłaśniać takie błędy jak ten przy pierwszej bramce. Panowie dziennikarze, nie macie żadnego prawa do kwestionowania publicznie co drugiej decyzji sędziego, z tej prostej przyczyny, że wielu z was się na tym nie zna.

Robicie fatalną robotę, gruntując i tak marna opinię o sędziach. Jeszcze raz, pokazujcie ewidentne błędy, interpretację kwestii spornych pozostawcie do oceny tym, którzy się na tym znają. Macie uwagi co do interpretacji przepisów? Dyskutujcie o przepisach, może trzeba je zmienić, a nie o konkretnym przypadku, tym bardziej że dla fachowca dany przypadek jest prosty. Może jeszcze jaśniej. Nie macie prawa mówić, że sędzia się pomylił, nie gwiżdżąc karnego w przypadku Jodłowca, macie prawo i obowiązek mówić że przepisy w tym temacie są niejasne, niespójne i pozostawiają zbyt szerokie pole interpretacji. Sprawa następna, Parejko. Ekspert w prostych słowach przekazuje interpretację i ocenę, ale do ekspertów piłkarskich nie dociera. Jeden sympatyczny i kulturalny pan Rudzki przyznaje rację, inni szukają dziury w całym i ponownie pytam, po co?

Podczas transmisji meczów Ekstraklasy często razem z dziennikarzem sportowym mecz komentuje ekspert. Takimi w Canale+ są np. bardzo sympatyczny pan Węgrzyn, którego osobiście bardzo lubię jako człowieka i pan Mielcarski, który akurat jest mi zupełnie obojętny. Co najczęściej słyszymy z ust obu panów? Słyszymy, że sędzia nie pozwala grać, że to nie był faul na żółtą, na czerwień, że przesada itd. Czyli znowu nic innego jak podważanie decyzji sędziego, budowanie w widzu przeświadczenia, że sędzia sobie nie radzi. Ci sami panowie byli piłkarzami, znaczy się dawno temu byli piłkarzami, i albo nie wiedzą, albo nie chcą wiedzieć że troszkę się świat więc i piłka zmienia. Na wniosek samych piłkarzy grających obecnie UEFA I FIFA wydają takie wytyczne dla sędziów, które mają za zadanie eliminacje boiskowych brutali. Ponownie, panowie eksperci piłkarscy macie prawo dyskutować i nawet nie zgadzać się z wytycznymi i zmianami jakie w temacie ostrej gra wprowadzają piłkarskie centrale, nie macie prawa kwestionować prawie każdej decyzji sędziego z powodów dokładnie tych samych co wymienione wyżej. Nie pomagacie w ten sposób komentując mecze piłce nożnej, oj nie pomagacie.

Teraz słów kilka na temat tych piszących. Redaktor Pol, którego czytam i lubię, również zabrał głos po sobotnim meczu. Cały artykuł promuje tezę, z którą osobiście się zgadzam, że dodatkowi sędziowie bardziej przeszkadzają niż pomagają, tylko znowu, większość artykułu zbudowana jest na fałszywej tezie, że wszystkiemu winny jest sędzia bramkowy. Sama myśl dobra, potrzebna, idąca w ocenę nowego systemu, tylko po co indywidualne laurki, co gorszą fałszywe. Nie sądzę, że redaktor Pol poszedł najkrótszą, najłatwiejszą drogą, to nie w jego stylu, myślę że nie zdaje sobie sprawy, że w ten sposób buduje obraz sędziego nieudacznika, obraz który kupuje sporą część jego czytelników.

Ostatnia kwestia. Na Weszło redaktor Stanowski zamieścił list sygnowany jako list od czytelnika. OK, nie mam podstaw, aby podważać prawdziwość takiego opisu. List podpisany jest w sposób, który sugeruje że piszący prowadzi swojego bloga. Nie klikałem, nie sprawdzałem, bo szkoda czasu. List jest jedną wielką szyderą z wypowiedzi przewodniczącego kolegium sędziów. Jasne, każdy pisać może, co tylko palce na klawiaturę przeniosą, dziwi mnie jednak fakt, że przy tych bredniach kibica Wisły nie ma choć słowa redakcyjnego komentarza. Piszący oczywiście za nic ma wykładnię przepisów pana Przesmyckiego, mało, przewodniczący kolegium sędziów to dla niego matoł jakiego świat nie widział. Sprawa prosta, kibic ma prawo do takiej oceny, gorzej że nie zamieszczając choć prostej regułki: "redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treści oraz nie jest to stanowisko redakcji" firmuje i uwiarygadnia bzdury na temat sędziów. Autor szydery w końcowym słowie zwraca się do pana Bońka, aby w końcu przeprowadził reformy jakie obiecywał. Pełna zgoda, jednym z pierwszych kroków pana prezesa powinno być pozbawienie wszelkich akredytacji dziennikarskich matołów próbujących robić za dziennikarzy i nie mam tu na myśli wyżej wymienionych, a takich jak blogujący autor listu.

Oczywiście doskonale wiem, że środowisko sędziowskie mocno samo się przysłużyło do tak niskiej oceny, jaką mają o sędziach zarówno kibice i dziennikarze. Jeszcze dwie kwestie. Kibic to kibic, często szowinizm i emocje nim kierują, można to zrozumieć. Nie można natomiast zrozumieć postawy teoretycznie bezstronnych i rzetelnych dziennikarzy i ekspertów, którzy zamiast pomagać, najczęściej wrogość do sędziów podsycają , a autorytet sędziów sprowadzają na poziom, z którego możemy się nie wygrzebać.

PS

Takie przekazy, które opisałem uogólniają obraz sędziego, a tego robić nie wolno. Ja również nie piszę o wszystkich dziennikarzach, dla kontrastu przywołam redaktora Okońskiego, który a i owszem babola wytknie, ale nie spotkałem się w jego felietonach z nagminna krytyką spornych decyzji. Zapewne lista pozytywna jest znacznie dłuższą niestety wszystkiego przeczytać się nie da.

Krzysztof Kaliszewski "Senator"