Adam Nawałka, czyli nawalamy...

...po całości, wzorem Smudy i Fornalika, czy też w końcu nawalamy przeciwnika!? Wydawało się, że jesienią 2013 o reprezentacji Polski można już tylko dywagować na zasadzie: ciszej nad tą trumną! Tak by zapewne było, gdyby nie PZPN-owski demiurg Zibi mediowładny, wpierw nie obwieścił detronizacji Kinga Waldemara z rychłym obwieszczeniem jako jego sukcesora – Adama Nawałki.

Umarł król, niech żyje król! Igrzyska w publikatorach trwają, a Boniek zaciera ręce, na murawie sromota, a w mediach victoria pod względem zainteresowania, zafrapowania, rozbudzenia w sarmackich rzeszach nowej nadziei!

Taką mam nieodpartą sugestię, gdyby Pan Zbyszek był równie zdolnym trenerem, jak animatorem publicznych debat, gdyby z selekcją piłkarzy radził sobie tak dobrze jak z przekonywaniem do własnych koncepcji dziennikarzy, to sukcesy z reprezentacją w XXI wieku byśmy mieli na miarę tych z lat 70’ i początku 80’.

No więc za nami już dyskusje o wyższości trenera rodzimego nad zagranicznym, demiurg tak sprawnie wszystko rozegrał, że nawet się przyznał, że dwutygodniowa elekcja to tylko sztafaż, ewentualnie czas na doprecyzowanie formalne zasad kontraktu, a delfin czyli następca o potencjalnej koronacji był już uprzedzony w czerwcu, dzięki też temu poniekąd pewien prezes, pewnego klubu z Zabrza z deklaracjami konieczności łączenia pracy w klubie i w reprezentacji wyszedł na przysłowiowego durnia.

Nawali jak poprzednicy Nawałka, pesymiści prognozują, przecież to tylko ligowego, krajowego formatu trener, Fornalik – bis. Muszę się przyznać wobec Pana Adama mam odczucia ambiwalentne, ale może to i dobrze. Wobec poprzednika byłem nastawiony optymistycznie, wierzyłem w jego „siłę spokoju”, inteligencję i w merytoryczne zdolności, jakieś wątpliwości, a w zasadzie zgrzytanie zębami budziła tylko osoba ówczesnego protektora, kominkowego ględy Polskiej Myśli Szkoleniowej, no i wysokość apanaży mogła budzi podejrzenie, że jest to swoisty zamach na kasę, ale po prawdzie byłem tej kandydatury zwolennikiem, co z tego wyszło (!?) wiadomo!

Teraz osoba promująca i biorąca odpowiedzialność za powołanie na posadę mi nie przeszkadza, nie wadzi, w trenera zagranicznego jako panaceum na wszystkie nasze bolączki jakoś specjalnie nie wierzę, z rodzimych kandydatów Nawałka z pewnością był poważną propozycją. Tym bardziej, że „mój” kandydat, trener zadaniowy, który osiąga cel i pozostawia po sobie „spaloną ziemię”, co jestem w stanie zaakceptować, bo kontraktu nawet jakby zdobył Mistrzostwo Europy to z nim bym nie przedłużał, to tenże trener ma takie etyczne grzechy na sumieniu, że jak powiadają w naszej oazie narodowej wszelakiej moralności byłby nie do przyjęcia. Cóż, pewnie tak.

Pozostaje Nawałka, czyli Fornalik-bis, ale z charyzmą, „autorytarny despota”, pobudliwie ekspresyjny, bez kompleksów narzucający swoją wolę, przyjmujący pozycję lidera w podporządkowanej sobie grupie - w porządku pod tym względem i dla mnie właśnie ktoś taki powinien wziąć w karby zdezintegrowaną zdaje się reprezentacyjną trupę. Ktoś niewnikający w podskórne ambicjonalne zależności, wierzący w zapewnienia, że piłkarze to profesjonaliści i że wszystko jest pięknie i ładnie, budzi się z oświadczeniem takiego, a takiego piłkarza, że za jego kadencji już w kadrze nie zagra. No i niech nie gra, ale niech i nowy trener będzie autentycznym przywódcą - „generałem”, z którego zdaniem grupa się liczy. Miałem nadzieję na zmianę kapitana repry, jak nowe rozdanie to i z nowymi zasadami, stare do tej pory nie skutkowały, Błaszczykowski na swej funkcji zostaje, powinienem zatem być rozczarowanym, ale zasady Nawałka zmienił – wszyscy mają być gotowi do wzięcia odpowiedzialności, o funkcji kapitana przesądza staż meczowy, to świadome „oczyszczenie” kapitańskiej opaski, o jej przynależności decydują jedynie kwestie formalne, obiektywne, a nie jakieś wyróżniki, subiektywne trenera, czy koleżeńskie grupy. W obecnej sytuacji kadry dobry krok.

Nawałka wydaje się „perfekcjonistą”, Górnikowi narzucił styl gry, odcisnął swoje piętno, powątpiewam czy w reprze będzie robił treningi o szóstej rano, ale że da sobie wejść na głowę też nie wierzę.

Czemu zatem mam wątpliwości? To wiosna tego roku. Wyskoczył mu Milik i w zasadzie po Pucharze Narodów Afryki Nakoulma ze składu i drużyna praktycznie się rozsypała, a trener nie był w stanie temu zaradzić. Kiepska przesłanka, bo wskazuje, że czynnik personalny jest istotniejszy od grupowych założeń trenerskich i wykonanej podczas treningów pracy. Górnik miał prawo być gorszy wiosną niż jesienią, ale czy aż do tego stopnia?

Wszyscy powtarzają, obowiązki w klubie i w reprezentacji to dwie różne bajki. Na konsekwentną, cierpliwą pracę „u podstaw” tak jak w klubie, na kadrze nie ma czasu, liczy się zatem przede wszystkim selekcja. Pierwsze powołania, przymiarki już zapodane, jakie wnioski można po nich wyciągnąć?

Brak powołań dla Glika, Boenischa, Polanskiego wskazuje, że drogą poprzednika obecny selekcjoner kroczyć, aż tak bardzo nie zamierza, szczególnie absencja kapitana Torino świadczy o odwadze, bo przy niekorzystnych wynikach objawi się ewidentnym podłożeniem, choć bez względu na rezultaty sparingów przyznaję, że akurat w przypadku tej decyzji z selekcjonerem Nawałką jestem jak najbardziej zgodny, choć już na przykład na powołanie Szukały zgody u mnie nie ma. Cóż wola trenera, a z nią się zgadzać trzeba... przynajmniej do momentu cyklicznych porażek, takich jak Górnika wiosną, ewidentna przestroga!

Na koniec jedna z wizji personalnych reprezentacyjnej jedenastki Adama Nawałki:

Rafał Leszczyński - Paweł Olkowski, Marcin Kowalczyk, Michał Pazdan, Rafał Kosznik - Piotr Ćwielong, Tomasz Hołota, Krzysztof Mączyński, Tomasz Brzyski - Dawid Nowak, Marcin Robak

Ilu z nich i którzy konkretnie jesienią 2014 roku pozostaną w kadrze?