Puknąć Avatara!

W niedzielę przed legionistami tylko jedno zadanie. Wypunktować Ruch – za trzy! Ze skrzydłami, czy bez, inny wynik aniżeli wygrana, w Warszawie byłby przyjęty  z dużym rozczarowaniem. Czy to znaczy, że punkty już można dopisać? To byłby największy z możliwych błędów!

Ku przestrodze, żeby Niebieskich w stolicy nie lekceważyć, warto wspomnieć mecz z 2011 roku, przed którym faworyt był również tylko jeden, a przy 2:0 na chorzowskiego avatara nikt by złamanego grosza nie postawił:

"Po zwycięstwie w 105. Wielkich Derbach Śląska piłkarze Ruchu dostali dzień wolnego. We wtorek cała drużyna stawiła się na Cichej by rozpocząć przygotowania do następnego ligowego wyzwania – wyjazdowego starcia z Legią. – W najbliższą niedzielę czeka nas trudny mecz w Warszawie i to zwycięstwo w derbach nie może nas uśpić w tym, co robimy. Znamy swoją wartość i cele jakie sobie postawiliśmy. Z każdym spotkaniem powinniśmy wyglądać coraz lepiej fizycznie, a co za tym idzie zdecydowanie lepiej piłkarsko. Jesteśmy pełni optymizmu, a o meczu w Zabrzu musimy już zapomnieć. Wygraliśmy, później była świetna atmosfera i przyjęcie. Oby tak było po każdym meczu – mówi Maciej Iwański.” dla ruchchorzow.com.pl.

No właśnie, autor powyższych słów to stary dobry znajomy kibiców z Ł3, a oprócz ‘Pączka’  trzeba do nich również zaliczyć propagatora „pierwszych śliwek robaczywek” - Łukasza Surmę, oraz zadekowanego w chorzowskich rezerwach Wojtka Skabę,  a legijną kolonię uzupełniają jeszcze Mateusz Cichocki, Łukasz Moneta, Michał Efir oraz Kamil Mazek. Pokaźne grono, na ostatnim z wymienionych warto skupić uwagę, bo przy zakładanych szybkich kontratakach Ruchu na Ł3 dzięki swojej dynamice może odgrywać znaczącą rolę.

Niektórzy na Górnym Śląsku w kontekście warszawskich „odciętych” skrzydeł otwarcie stawiają pytanie: Kogo zabiega Kamil Mazek?  Nie zajmujemy się kadrowymi problemami rywala, ale skłamałbym, gdybym powiedział, że tego nie zauważyłem - mówi Dariusz Smagorowicz, prezes Ruchu.

O swoim pobycie wśród Niebieskich Kamil Mazek jesienią tak opowiadał:

Wchodził pan do Ekstraklasy z opinią sprintera. Takiemu zawodnikowi łatwo przypiąć łatkę "jeźdźca bez głowy".
-Opinia, że jestem szybki i dynamiczny, ciągnie się za mną od dawna. To mój atut, więc trudno, żebym się na to obrażał. Jestem jednak piłkarzem, a nie sprinterem. Mam nadzieję, że kibice doceniają również to, że nie tylko szybko biegam, ale i szybko myślę. Staram się dokonywać na boisku jak najlepszych wyborów. Cieszą mnie asysty. Chociażby taka, jak w ostatnim meczu z Górnikiem Łęczna, gdy po moim podaniu gola strzelił Mariusz Stępiński.
Rozmawialiśmy prawie rok temu, gdy przyszedł pan do Ruchu z Dolcanu Ząbki z nadzieję na szybki debiut w lidze. Tymczasem trzeba było cierpliwie czekać.
-Rzeczywiście liczyłem na grę, ale też miałem świadomość, że przede mną ogrom pracy. Teraz widzę wyraźnie, że miałem zbyt duże braki, żeby z miejsca grać w lidze w takiej drużynie, jak Ruch. Przez pierwsze pół roku nie zagrałem w Ruchu nawet minuty. Nie miałem jednak do nikogo pretensji. To była gra w otwarte karty. Cały czas mogłem liczyć na wsparcie trenera, który często powtarzał "bądź cierpliwy". I byłem cierpliwy, bo wiedziałem, że przede mną podobną drogę pokonało na Cichej wielu graczy.
Przede wszystkim musiałem wzmocnić się fizycznie. Wiedzieć, na czym polega taktyka, a mieć siły, żeby ją realizować, to jednak dwie różne sprawy.
Ruszył pan na tyle mocno, że prezes Legii Warszawa Bogusław Leśnodorski stwierdził, że widziałby dla pana miejsce w swoim klubie.
-To miłe. Każde dobre słowo motywuje do pracy. Tyle, że ja już nie jestem piłkarzem Legii wypożyczonym do Dolcanu Ząbki. Podpisałem definitywny kontrakt z Ruchem Chorzów i mam tu zadanie do wykonania. Ciągle jestem na początku drogi. Zapewniam, że nie zawracam sobie głowy żadnymi transferowymi plotkami.

Z tego wywiadu zamieszczonego na slask.sport.pl jest  jeszcze  godne uwagi  ciekawe spostrzeżenie 21-letniego piłkarza odnośnie drużyny Ruchu:

Ruch jest niemal zupełnie pozbawiony graczy w przedziale wieku 25-30 lat, który uchodzi za najlepszy do osiągania dobrych wyników. W kadrze macie tylko trzech takich graczy Artura Lenartowskiego, Rołanda Gigołajewa i Tomasza Podgórskiego.
-To może i trochę dziwnie, ale jak tak popatrzeć na nasz zespół i obliczyć średnią wieku, to pewnie wyszedłby nam piłkarz właśnie przed trzydziestką. Mamy sporo zawodników młodych, ale i graczy doświadczonych. Razem świetnie się uzupełniamy.

No właśnie „erkowcy” to konglomerat futbolowych  „dziadków”: Surma – 38 lat, Iwański – 34, ZieńczuK -37,  Grodzicki – 32 z małolatami pokroju Stępińskiego, Lipskiego, Mazka  z roczników 1994-1995. Po uważeniu  przez Waldemara Fornalika, który na poziomie ligowym zasługuje przecież na miano wytrawnego speca, ta mikstura czasem okazuje się być zabójcza dla rywali. Dlatego będąc  skoncentrowanym, o jesiennym 4:1 dla Legii najlepiej zapomnieć, żeby móc ten wynik powtórzyć.