Dzień dwunasty: Meksykańska fiesta

Poznaliśmy pierwsze pary 1/8 finału mistrzostw świata. Brazylia zmierzy się z Chile, a Holandia z Meksykiem. Największą niewiadomą dwunastego dnia brazylijskiego turnieju była odpowiedź na pytanie czy z grupy A obok Brazylii wyjdzie Meksyk, czy Chorwacja. Meksykanie jednoznacznie rozstrzygnęli tę wątpliwość, nie dając żadnych szans Chorwatom i zwyciężając 3:1.

Jest w tym brazylijskim mundialu coś ożywczego. Pomijając fakt, że obejrzeliśmy już przynajmniej kilkanaście meczów stojących na bardzo wysokim poziomie, cieszy entuzjazm, który widać w postawie wielu reprezentacji – emocjonalnych reakcjach piłkarzy i trenerów, wzruszeniu kibiców. Hymny śpiewane a capella, wokalne popisy kibiców reprezentacji Meksyku – to wszystko przypomina, że są jeszcze miejsca na świecie, gdzie futbol jest religią, a nie 'produktem'.

Meksykanie byli wczoraj wniebowzięci, czemu trudno się dziwić. Ich zwycięstwo nad Chorwacją było nadspodziewanie łatwe, bezdyskusyjne. Wizualnie wyglądało to tak, że Chorwaci długimi fragmentami meczu prowadzili grę, ale zagrożenie z ich strony było mizerne. Kilka ostrych dośrodkowań, kilka rzutów rożnych, trochę zamieszania przed polem karnym Meksyku, ale pierwsza czysta okazja strzelecka miała miejsce już przy stanie 2:0 dla Meksyku, kiedy w pole karne wdarł się Rebić. Meksyk był znacznie groźniejszy, wystarczy wspomnieć bombę Hectora Herrery w poprzeczkę, pechowy poślizg Oribe Peralty w polu karnym Chorwacji, czy siatkarską interwencję Dario Srny we własnym polu karnym, po której nie widzieć czemu nie było rzutu karnego. Chorwacja długo grała w sposób dość zachowawczy, atakując małą liczbą zawodników i praktycznie nie wykorzystując bocznych obrońców do prowadzenia akcji ofensywnych (zaskakujące zwłaszcza w odniesieniu do Srny), a kiedy Niko Kovac postanowił wreszcie zaryzykować i z każdą kolejną zmianą kładł większy akcent na ofensywę – Meksykanie momentalnie to wykorzystali. Syndrom 'zwieszonych głów' Chorwatów najlepiej zilustrowała bramka na 3:0, kiedy Rakitić biernie czekał aż Javier Hernandez wybiegnie mu zza pleców i wbije piłkę głową do pustej bramki.

W grupie B takich emocji nie było. Można oczywiście udawać, że to niezwykle ekscytujące, która z dwóch pewnych awansu drużyn zakończy grupę na pierwszym miejscu, a która na drugim, ale nie – brak prawdziwej stawki w nieunikniony sposób niesie ze sobą inny odbiór widowiska piłkarskiego, przynajmniej dla mnie. Mimo wszystko byłem trochę zaskoczony, że Holandia tak spokojnie ograła Chile. W meczu długo nie działo się nic, ale im bliżej końca, tym bardziej niebezpieczni byli Holendrzy, ostatecznie zdobywając dwie bramki i pieczętując swoją supremację w grupie B. Mecz 1/8 finału Holandii z Meksykiem (niedziela, 18:00) zapowiada się pasjonująco.

Chile zmierzy się z Brazylią i tu jestem większym sceptykiem jeżeli chodzi o poziom emocji. Pamiętam dwa mecze 1/8 finału mistrzostw świata pomiędzy tymi drużynami i w obu przypadkach były to mecze praktycznie bez historii. W 1998 roku Brazylia miała wyśmienity zespół, w starciu z którym Chile nie miało żadnych szans, mimo obecności w składzie tej drużyny pary strzelców wyborowych Ivan Zamorano – Marcelo Salas. W 2010 roku wydawało się, że różnica między tymi reprezentacjami nie jest już aż tak duża, ale Brazylia znów spokojnie wypunktowała Chile, wygrywając 3:0. Do trzech razy sztuka? Wątpię, ale... zobaczy się. Odpowiedź w sobotni wieczór (mecz rozpoczyna się o 18:00).

Dziś w mundialowym menu kolejne wielkie wydarzenie, mecz Włochy – Urugwaj. Włochom do awansu wystarczy remis, ale by powstrzymać Luisa Surazea i spółkę Włosi będą musieli wyrwać się z marazmu, w którym tkwili przez dziewięćdziesiąt minut meczu z Kostaryką. W cieniu tego meczu, walka o awans trwać będzie w grupie C. Pewni awansu Kolumbijczycy zmierzą się z Japonią, która ma jeszcze minimalne szanse na wyjście z grupy. Największą chrapkę do dołączenie do Kolumbii ma drużyna Wybrzeża Kości Słoniowej, ale Iworyjczycy nie mogą przegrać z Grecją.