Dzień siedemnasty: Emocje i dramaty

Co się wyprawia na tych mistrzostwach?! Nawet kiedy mecz jest, obiektywnie rzecz biorąc, słaby, jak mecz Grecji z Kostaryką, to i tak ładunek emocji czyni z niego widowisko, które na długo pozostanie w pamięci. Kolejna para ćwierćfinalistów brazylijskiego mundialu została wyłoniona. Kostaryka, która po serii rzutów karnych pokonała Grecję, w sobotę o 22:00 zmierzy się z Holandią, która w ostatnich minutach meczu z Meksykiem przechyliła szalę na swoją stronę, zwyciężając 2:1.

Mecz Holandii z Meksykiem wywoływał zrozumiałe zainteresowanie. W końcu drużyna, która z łatwością stwarzała w poprzednich meczach sytuacje strzeleckie i zdobywała gole, zmierzyła się z drużyną, która imponowała skutecznością gry defensywnej. Tym razem widowiskową grę chyba nieco utrudniły warunki atmosferyczne. Na rozgrzanej murawie Estadio Castelao w Fortalezie zwłaszcza Holendrzy długo sprawiali wrażenie drużyny grającej 'chodzonego' i starającej się rozsądnie szafować siłami. Meksykanie wydawali się być nieco bardziej żywotni, ruchliwi, szybsi.

Trenerzy ustawili swoje drużyny w sposób bardzo zbliżony taktycznie, ale plan van Gaala szybko runął przez kontuzję de Jonga. Przestawiony na 'klubową' pozycję środkowego pomocnika Daley Blind rzecz jasna radził sobie nieźle, ale opuszczone przez Blinda holenderskie lewe skrzydło wyraźnie na tej roszadzie ucierpiało, w odróżnieniu od lewej flanki Meksyku, gdzie szalał Layun. Również Wesley Sneijder operujący na pozycji ofensywnego pomocnika był mało widoczny i nieefektywny, sprawiając gorsze wrażenie niż Andres Guardado czy Hector Herrera w barwach reprezentacji Meksyku. Być może Holendrzy chcieli odtworzyć plan gry, który zadziałał w meczu z Chile, wyczekać przeciwnika, w odpowiednim momencie przycisnąć i rozstrzygnąć spotkanie, ale tym razem mogli się 'oszukać', bo na początku drugiej połowy błysnął Giovani dos Santos i ładnym strzałem wyprowadził Meksyk na prowadzenie.

Od tego momentu zaczęły dziać się rzeczy dziwne. Meksyk niemal przestał grać w piłkę, a Holendrzy naciskali coraz bardziej, po wprowadzeniu Depaya i Huntelaara praktycznie reaktywując tradycyjne holenderskie ustawienie z dwoma skrzydłowymi i silnym napastnikiem, z tym że obok ofensywnej trójki na boisku byli jeszcze przecież Sneijder i bardzo ofensywnie usposobiony Kuyt. Holendrzy złamali wreszcie meksykańską defensywę w 88. minucie, a Wesley Sneijder pokazał dlaczego warto było go trzymać na boisku. Drugi gol był logiczną konsekwencją przebiegu gry i nastawienia obu drużyn w końcowych fragmentach meczu. Chwała Holandii, bo pokazała nie tylko piłkarską jakość, ale i imponującą determinację i hart ducha.

Trudno powiedzieć czy Meksykanom zabrakło sił, czy 'zabiły' ich zmiany trenera Miguela Herrery, czy przegrali swoją szansę w głowach. Przypomina się rok 1998 i doskonała reprezentacja Meksyku, której w fazie grupowej nie potrafiły pokonać ani Belgia, ani Holandia. Tamten Meksyk miał w składzie między innymi znakomitego Luisa Hernandeza oraz Cuauhtemoca Blanco, legendę meksykańskiej piłki, który na francuskim mundialu zasłynął bezczelnie wykonywanym 'kangurkiem' (przytrzymaniem piłki między nogami i przeskoczeniem nam nogami rywala). Meksykanie w 1/8 finału spotkali się reprezentacją Niemiec, od której długimi fragmentami meczu byli drużyną lepszą, prowadzili 1:0 po bramce Hernandeza. Ale w pewnym momencie, jak wczoraj podczas meczu z Holandią, najnormalniej w świecie przestali grać w piłkę. Niemcy w kwadrans strzelili Meksykanom dwie bramki, by w następnej rundzie gładko ulec Chorwacji 0:3. Trochę żal Meksyku, ale chyba nie takiego Meksyku, który oglądaliśmy od mniej więcej 60. minuty meczu z Holandią. Do ćwierćfinału awansowała drużyna lepsza.

Drugi wczorajszy mecz w pierwszej połowie zapowiadał się na mundialowy koszmarek, czyli 0:0 po bojaźliwej grze z obu stron i rozstrzygnięciu w rzutach karnych. Grecy sprawiali nieco lepsze wrażenie jako drużyna, tradycyjnie imponując organizacją gry, Kostaryka miała w składzie Campbella i Ruiza, którzy wydawali się indywidualnymi umiejętnościami przerastać pozostałych piłkarzy poruszających się po boisku w Recife. Najlepszą okazję strzelecką zmarnował Salpingidis, którego strzał z bliskiej odległości sobie tylko znanym sposobem odbił bramkarz Kostaryki Navas.

Wszystko zmieniło się w drugiej połowie, kiedy najpierw piękną akcję Kostaryki technicznym strzałem sfinalizował Ruiz, a kilkanaście minut później boisko opuścił Duarte, który ujrzał drugą żółtą kartkę. Grecy osiągnęli ogromną przewagę i wreszcie w doliczonym czasie gry wyrównali po trafieniu Sokratisa Papastathopoulosa. Wydawało się oczywiste, że mecz podąży ścieżką wyznaczoną przez drużyny Holandii i Meksyku, a Grecy wcielą się w rolę Holendrów, dobijając słaniającego się na nogach przeciwnika. Jeszcze przed dogrywką świetnie głową strzelał Mitroglou, w dogrywce mnożyły się rzuty rożne, strzały i dośrodkowania, ale... gol nie padał. I nie padł aż do ostatniej minuty. Ofensywna niemoc Greków była zdumiewająca. Mając na deskach przeciwnika pozwalającego bezkarnie podchodzić pod swoje pole karne, dysponując dobrze dośrodkowującymi Cholevasem i Torosidisem, mając w polu karnym potężnego Mitroglou i starego lisa Gekasa, Grecy w żaden sposób nie potrafili wykorzystać przewagi i strzelić decydującej bramki. Zostali za to ukarani w serii rzutów karnych, jakże odmiennych poziomem koncentracji i staranności w wykonaniu piłkarzy obu drużyn od karnych wykonywanych przez reprezentacje Chile i Brazylii.

Reprezentacja Kostaryki poprawiła osiągnięcie z 1990 roku. Po rewelacyjnym występie w grupie, Kostaryka w 1/8 finału odbiła się wtedy od Czechosłowacji niczym od ściany, przegrywając 1:4. Teraz jest już w ćwierćfinale. Wspaniała mundialowa historia.

Dziś na mistrzostwach o 22:00 remake klasycznego filmu z 1982 roku, w rolach głównych reprezentacje Niemiec i Algierii. O 18:00 Francja zmierzy się z Nigerią. W starciu Europy z Afryką zdecydowanymi faworytami są oczywiście ekipy ze Starego Kontynentu, ale postronni kibice z pewnością mają nadzieję, że mimo wszystko nie będą to mecze do jednej bramki.