Zezem. Lepsze jest wrogiem dobrego (remanent)

Jeden z piłkarzy, o którym pieśni sławiące w Canal+ wyto, zabłysnął arcyintelektualną metaforą, rzecząc: "przyszła, zeszła i weszła". Reszta tego obstalunku niewiele się różni od tej chyżej umysłowości. Może potrafił ze dwa zdania sklecić. Takich jest wielu. To oni są solą tego naszego futbolowego ugoru. To oni sprawują rządy, bo się z tej piłki wywodzą.

I takim typom ITI oddało władanie nad transferami, zarobkami piłkarzy, czyli wydawaniem ponad 800 mln zł. Nic więc dziwnego, że narobili 234 mln zł długu.

Nie jest jednak tak, że wszystko da się opisać w kategoriach zero jedynkowych, białych lub czarnych. Wiemy, że istnieje większy odcień szarości. Jądrem działania klubu sportowego jest udział w rozgrywkach i osiąganie jak najlepszych wyników. Odbywa się to dzięki zawodnikom, albo przez nich. I o nich tu będzie mowa.

Dokonanie remanentu po ITI nie jest łatwe. Pominę zawodników, którzy są aktualnie w Legii oraz tych, którzy ze względu na wiek zakończyli kariery. Natomiast tych, którzy grali podzielę całkiem subiektywnie na grupy. Do pierwszej zaliczam tych, którzy zostali sprzedani do klubów obiektywnie lepszych od naszego. Na tej liście widzę: Boruca, Fabiańskiego i Muchę.

W drugiej grupie znaleźli się ci, którzy odeszli do klubów bogatszych i tam zaistnieli lub maja taką szansę. Tu dostrzegam: Wolskiego /Fiorentina/, Rogera /AEK Ateny/, Ouattarę i Borysiuka /FC Kaiserslautern/, Rybusa /Terek/, Janczyka /CSKA Moskwa/, Grzegorza Bronowickiego /Crvena Zvezda/, Cabrala /Velez Sarsfield/, Jędrzejczyka, Gola i Komorowskiego /Rosja/. Furman już u mnie punktuje dla nowych właścicieli. Podobnie jak Wawrzyniak.

Jako trzecia grupa występują ci, którzy odeszli do klubów o porównywalnym lub niewiele niższym z nami poziomie sportowym i są nimi: Ljuboja /Lens/, Korzym /Korona/, Kumbev /Rabotnicki Skopje/, Hubnik /Sigma Ołomuniec/, Veselin Djoković /Korona/, Vukowic /Korona/, Surma /Lechia/, Giza /Cracovia/, Iwański /Manisaspor/, Grzelak /Sybir/, Karwan /Arka/, Brandao /Vasco da Gama/, Mezenga /obecnie Akhistar Turcja/, Wróblewski /Arka/, Grosicki /Jagiellonia/, P. Kaczorowski /Wisła Kraków/, Poledica /Pogoń Szczecin/, Suler /NK Maribor/, Blanco /TSV 1860 Monachium, obecnie Lanus I liga argentyńska/, Jarzębowski /Arka/, Ostrowski /Ślask Wrocław/, Gottwald /Slovan Bratysława/, Ohayon /FC Lucerna/, Knezević /Borac Banja Luka/, Frączczak /obecnie Pogoń Szczecin/, Doros /obecnie Czernomorec Odessa/, Kelhar /Hapoel Hajfa/, Zbozień /Piast Gliwice/, Szumski/Piast Gliwice/. Z tej grupy zbyt wcześnie pozbyto się kilku zawodników, jak choćby Marco Sulera, który do koncepcji gry polegającej na rozgrywaniu piłki na własnej połowie nie pasował, a dziś pewnie byłby podstawowym środkowym obrońcą, Hubnika- podstawowego napastnika Sigmy. Wymienieni powyżej byli moim zdaniem na swoim miejscu w Legii i poziomem gry wstydu nie przynosili.

Natomiast ostatnią grupę stanowią piłkarze, których w Legii być nie powinno i odeszli od nas do klubów znacznie niższych klas czyli tam, gdzie ich miejsce. Byli to: Chinyama /nie znalazł pracodawcy nigdzie w Europie i trafił do Zimbabwe, gdzie gra w Platinum Stars, tamtejsza II liga/, Szałachowski /nie nadawał się do ŁKS i Cracovii, obecnie Górnik Łęczna/, Smoliński /Olimpia Grudziądz/, Marcin Burkhardt /obecnie Miedz Legnica/, Manu /nie znalazł klubu w Europie, gra w przeciętnym klubie z Chin Beijng Guo an/, Piotr Bronowicki /obecnie Pogoń Lubartów/, Martins Ekwueme /obecnie CZS Piotrówka/, Paluchowski /obecnie Znicz Pruszków/, Balde /Landos Castets - okręgówka hiszpańska/, Kowalski /Bystrzyca Kąty Wrocławskie/, Majkowski /obecnie Znicz/, Dick /powrót do Zimbabwe, obecnie II liga Hour Mizne/, Wysocki /Żbik Nasielsk/, Salinas /II drużyna Trencin/, Arrubarena /Leganes - III liga hiszpańska/, Chmiest /Skra Częstochowa/, Nacho Novo /Ghreencok Mostar III liga szkocka/, Zjawiński /przez Legionovię do  Dolcanu Ząbki/, Descarga /Real Union III liga Hiszpańska/, Klatt /Kolejarz Stróże/, Machnowski /Fk Sewastopol II liga ukraińska/, Antolović /Żeleznicar II liga chorwacka/, B. Augustyn /Górnik Zabrze/, Ogbuke /Sharks w Wietnamie/, Górski /Sandecja/, Kuravizione /Zimbabwe II liga Shooting Stars Harare/, Fanzghuo /Mika Erewań/, Garcia /Atletico Tucan II liga argentyńska/, Ghanem /przepadł/, Jakub Mikołajczyk /GKP Gorzów Wlkp., Rawa/Mazowsze Grójec/, Stanford /Nelson - szkocka liga regionalna/, Wocial /przez Znicza do Pogoni Siedlce/, Trochim /przez Bałtyk do Kolejarza Stróże/, Koziara /Motor Lublin/, Żurek /rezerwy Cracovii/, Banasiak /Olimpia Grudziądz/, Lopez Cruz /Vitoria Cordoba - hiszpańska liga regionalna/, Kozub /Gersthofer IV liga niemiecka/, Świdzikowski /Radomiak/, Górecki /Raków Częstochowa/ i Rafalski/ Mazur Karczew/.

Tę część wywodu skomentuję tak. Na 130 zawodników, jacy za czasów rządów ITI zagrali chociaż raz w oficjalnym meczu I drużyny Legii nie było miejsca dla Roberta Lewandowskiego. Zawsze się zastanawiałem, w czym ci z ostatniej grupy byli od niego lepsi.

Teraz nastali nowi właściciele i jest nowe otwarcie. Prezes Leśnodorski powiada, że w klubie będzie się stawiać na wychowanków Akademii. Ale też od razu zastrzega, że o tym ma decydować nowy trener. Jednocześnie Prezes mówi, że Legia ma wielu młodych zawodników i nie wszyscy będą mogli grać w podstawowym składzie, stad jak trafi się kupiec to nikt im nie będzie stawiał przeszkód w odejściu. Do tego Prezes stale zapowiada, że skauci pracują po to, aby wyszukiwać zawodników potrzebnych Legii. Jak twierdzi podejmuje starania, aby fundusze współfinansowały zakup dodatkowych zawodników. Rozmach godny potentata i to wszystko w jednym wywiadzie. Radziłbym, aby jednak mieć już wyrobiony pogląd przynajmniej w tej materii. Rozwój w przypadku Legii nie musi polegać na zmianie, ale na stabilizacji. Mówiąc kolokwialnie, ktoś musi to ogarnąć, bo Akademia produkuje, w skład dwóch drużyn z wypożyczonymi wchodzi 60 zawodników i do tego skauci ostro pracują. Dochodzą menedżerowie i współpraca z Fluminense. To się zaczyna rozrastać jak ciasto do którego dołożono za dużo drożdży, albo jak biurokracja zgodnie z prawem Parkinsona. Ilość tylko w 2 prawie dialektyki przechodzi w jakość. W piłce to zastosowania nie ma. Oby po nowych właścicielach nie trzeba było robić remanentu z efektami równie opłakanymi.