Średnia Polska

Im bliżej było do naszego meczu z Achajami tym bardziej wypełniało się treścią stare powiedzenie ś.p. Pana Kazimierza Górskiego, że: "Mecz można wygrać, przegrać albo zremisować". Oznacza ono, że wyniku przed rozpoczęciem meczu nie należy przesądzać, ale też każdy przed meczem wierzy, że to jego będzie na wierzchu. Tuż przed meczem zapomnieliśmy o rankingach FIFA, o tym, ze cieszyliśmy się niedawno, iż los dał nam szansę, że mamy tylko 4 zawodników na średnim europejskim poziomie. Prawie uwierzyliśmy, że naszych obowiązkiem jest z Grekami wygrać.

Pierwsza połowa zdała się tę prawie pewność potwierdzać, lecz mecz trwa 2 razy po 45 minut. Moim zdaniem rozegraliśmy zupełnie dobre spotkanie. W pierwszej połowie znacznie ponad aktualne możliwości, zaś w drugiej nieznacznie poniżej. Tego dnia nie byliśmy w stanie wytrzymać przez cały mecz tej szybkości jaką sobie narzuciliśmy od początku meczu. Biorąc pod uwagę to co nam przekazywano to system przygotowań zakładał, ze forma będzie rosnąć i nie będzie najwyższa na pierwszy mecz. Jestem spokojny, że już w meczu z Rosjanami pod tym względem będzie lepiej. Na marginesie dodam, że nie rozumiem jak "Kowal" może takie idiotyzmy wygadywać, że on nie rozumie po co te ciężary. Ja nie rozumiem jak taki dyletant w ogóle bierze się za komentowanie piłki. Można czegoś nie wiedzieć, ale można przeczytać, albo zapytać się tych co wiedzą. Chwalić się zaś nieuctwem nie przystoi.

Otóż w piłce nożnej z opóżnieniem przejmowano niektóre metody treningowe z lekkiej atletyki, najpierw interwał /trening wytrzymałości/, a ostatnio trenowanie siły /poprawa szybkości/. Trening siłowy wziął się ze znajomości funkcji mięśni i wiedzy, że za szybkość odpowiada mięsień czworogłowy uda. W biegu na 100m mężczyzn przez wiele lat nie można było przełamać bariery 10,00 sek i dopiero to "odkrycie" zrewolucjonizowało sprint. Nawet do tego stopnia, że aby przyśpieszyć rozwój tego mięśnia stosowano sterydy /przykład Bena Johnsona z Olimpiady w Seulu jest tu znamienny/. Więc praca nad tym mięśniem jest rzeczą absolutnie normalną i stosowaną przez wszystkich. Nie byliśmy natomiast jeszcze gotowi z tzw. świeżością, a frontalny atak wziął się z nadmiernego pobudzenia motywacyjnego.

Organizmu nie da się oszukać na dłuższą metę więc w 2 połowie drużyna siadła. Niestety w meczu widać było braki w organizacji gry do których należy zaliczyć w kolejności: 1. Nieumiejętność utrzymania skróconego pola gry pod naporem rywala. Gdy przeciwnik atakuje nasza obrona cofa się w panice na własne pole karne zostawiając wolne pole pomiędzy nią, a drugą linią. Sygnał do tej rejterady daje Wasilewski. 2. Kiepska współpraca bocznych obrońców i bocznych pomocników. Trener Smuda nie potrafił tego wypracować. Liczył na duety: Rybus-Wawrzyniak i Błaszczykowski-Piszczek zgrane w swoich klubach. Ale reprezentacja gra inaczej niż Legia i Borussia i wypadł Wawrzyniak. W Borussii Piszczek chodzi do przodu nawet przed Kubę, ale tam jego rolę w asekuracji przejmuje defensywny pomocnik. Natomiast w Legii Wawrzyniak był pod bramką rywali tylko kiedy Legia grając w ataku pozycyjnym zmusiła przeciwników do wycofania wszystkich sił do strefy obrony. Natomiast grając z Boenischem Rybus jest zagubiony, gdyż ten atakuje bez ładu i składu, gdy na to ma ochotę, a nie wtedy gdy sytuacja taktyczna tego wymaga.

W ogóle u Boenischa występuje to o czym pisze prof. Chmura, a mianowicie po długiej przerwie w grze meczowej zawodnik ma problem analityczno-decyzyjny. Dodatkowo Błaszczykowski nie gra jako prawe skrzydło, ale jako podawacz piłki wyłącznie do Lewandowskiego. W drugiej połowie, gdy Robert dostał plastra te piłki były marnowane. 3. Brak antidotum na zagrania piłek przez rywali z boku boiska do środka. Ani boczni nie blokują, ani pomocnicy nie przejmują tych piłek. Wygląda tak jak byśmy potrafili nieżle organizować grę w pionie, a już w poziomie nie. I kwestia ostatnia. Wielu domagało się zmian w składzie w 2 połowie. W TVN toczyła się rozmowa na ten temat pomiędzy Maciejem Szczęsnym a Janem Urbanem. Szczęsny atakował Smudę, że żle przygotował, ze powinien zmienić, wymienić. Nie chcę tego komentować, bo słowa same się cisną i nie są one cenzuralne. Zaś Urban mówił, ze trener wie co każdy zawodnik potrafi i jakiej jest formie. Zmiany powinny być dokonywane, aby poprawić grę, a nie dla zmian. Podał przykład zdjęcia Mullera przez trenera w finale LM i jak to się skończyło. Ja w pełni popieram Smudę i Urbana.

Przestańmy się oszukiwać,że na ławie mamy tuzy futbolu. W drużynie mamy 4 dobrych zawodników i 7 słabszych /oni stanowią wyjściowy skład/, zaś bardzo słabi lub jeszcze niegotowi na wyzwanie jakim jest EURO siedzą na ławie. Każda zmiana w podstawowym składzie /poza Szczęsnym, o którym kiedyś pisałem, że jeszcze mniej umie od Boruca, a za to jest popędliwym młodzianem bez doświadczenia i może tylko szkody narobić/ będzie zmianą na gorsze. Zmienić należy tylko jak podstawowy zawodnik złamie nogę albo padnie bez sił lub psychika mu siądzie.

I jeszcze o zespole Rosji. Widziałem ich mecze eliminacyjne i sparingi. Nie poznaję Sbornej. Zapewne ich nie doceniłem. Zaskoczyli mnie i Czechów doskonałą arytmią gry i konsekwencją taktyczną w ataku. Dotychczas nie umieli trzymać głębi ataku i wszyscy pchali się w strefę obrony rywali, gdzie byli dość łatwi do pokrycia. Inna sprawa, że Czesi nie odpowiedzieli głębią obrony co trafnie w analizie wykazał Jacek Gmoch. Mamy 3 dni, aby wdrożyć środki zaradcze. Chyba, że przyszykowali jeszcze inne niespodzianki.