Zezem. FIFA. Wspólna sprawa.

Pozwoliłem sobie niewiele zmienić tytuł filmu zrealizowanego przez francuski Canal+ pod tytułem "FIFA. Wspólna pasja" na "FIFA. Wspólna sprawa", gdyż moim zdaniem trafniej oddaje istotę tej organizacji, bo po włosku brzmi "cosa nostra" czyli mafia.

Wspomniany film jest ważny z tego względu, iż w sposób artystyczny, czasami niestety łopatologiczny opowiada historię FIFA i jej rozwój. Film, wbrew temu co się uszczypliwie pisze, że FIFA dała na niego 16 mln EURO wobec całego kosztu 19 mln i że ją chwali, nie jest filmem hagiograficznym. Jest to opowieść o stałym rozszerzaniu organizacji na nowe kraje i na nowe obszary i o walce o pieniądze na spełnienie założonych celów.

FIFA powstała w 1904 roku, a jej członkami założycielami były: Francja, Belgia, Dania, Holandia, Szwecja, Szwajcaria, Hiszpania i Niemcy. Uznały one, że potrzeba światowej organizacji, która by tworzyła powszechne, obowiązujące wszystkich przepisy gry w piłkę nożną oraz organizowała mecze międzynarodowe. Od początku jedną z naczelnych idei była organizacja turnieju o mistrzostwo Świata. Udało się to dopiero wypełnić w 1930 roku w Urugwaju. Dziś FIFA to 185 państw, 2 państwa nieuznawane, 9 autonomii i 13 terytoriów zależnych. Futbol kobiecy zrzesza 178 federacji krajowych. Duże znaczenie mają federacje regionalne: AFC /Azja/, CAF /Afryka/, Commebol /Ameryka Płd./, Concacaf /Ameryka Płn. i Karaiby/, OFI/Oceania/ i UEFA /Europa/. Najbardziej znanymi prezydentami FIFA byli Francuz Jules Rimet /1921-1954/, Anglik sir Stanley Rous /1961-1974/, Brazyliczyk Joao Havelange /1974-1998/ i Szwajcar Joseph Blatter /od 1998/.

"Bohater" nie tylko ostatnich dni Sepp Blatter w FIFA pracuje od 1975 roku, do której trafił ze współpracującej z nią szwajcarskiej firmy produkującej zegarki. Jako ekonomiście Havelange zaproponował stanowisko dyrektora technicznego do pozyskiwania funduszy. Blatterowi udało się pozyskać do współpracy m. innymi Adidasa i Coca Colę, nie licząc wielu pomniejszych firm. Za te sukcesy został w 1981 roku mianowany sekretarzem generalnym, a jako lojalnego i oddanego FIFA człowiekowi na prezydenta wskazał go ustępujący Havelange. Dzięki temu namaszczeniu w 1998 wygrał wybory z szefem UEFA Szwedem Johanssonem. Havelange pokonał w 1974 roku sir Stanleya Rousa, gdyż obiecał zwiększyć liczbę krajów uczestniczących w mistrzostwach Świata, czemu Anglik był przeciwny oraz pomocy finansowej dla biednych federacji na rozwój piłkarstwa młodzieżowego i kobiecego. Natomiast Blatter zebrał owoce tego, że jako sekretarz generalny przeforsował organizację turnieju mistrzowskiego w Azji oraz obiecał zorganizowanie takiego turnieju w Afryce. Ponadto obiecał, że doprowadzi do jednolitych terminów organizacji meczów eliminacyjnych, zwalniania najlepszych zawodników z innych krajów na rozgrywki kontynentalne np. Puchar Narodów Afryki oraz zwiększy liczbę krajów uczestników mistrzostw Świata na rzecz krajów pozaeuropejskich. Obietnice te wypełnił. Dla nas, kibiców polskich, powinien zostać zapamiętany jako ten, który zaproszony na odsłonięcie tablicy pamiątkowej na budynku, w którym mieszkał pan Kazio Górski przy ul. Madalińskiego w Warszawie, przyjechał i uczestniczył. FIFA utrzymuje się ze sprzedaży 90% biletów w mistrzostwach Świata oraz sprzedaży praw telewizyjnych do ich pokazywania. Daje to średnio od kilkunastu lat 4 do 5 mld USD rocznego dochodu. Pieniądze te przeznacza na organizację mistrzostw Świata kobiet i mężczyzn /np. organizatorzy MŚ w Brazylii dostali 440mln. euro/, na futbol młodzieżowy, kobiecy i futsal.

W świetle ostatnich wydarzeń trzeba się zastanowić czy tworzeniem dobra można usprawiedliwić zło w postaci chociażby korupcji. Wydaje się, że FIFA i osobiście Blatter padli ofiarą własnego sukcesu. Stali się największą ponadnarodową organizacją na świecie. Praktycznie przez nikogo nie kontrolowaną. To nie Sepp Blatter miał potrzebę rozmowy z największymi tego świata, to przywódcy krajów pragnęli spotykać się z nim. Każda jego wizyta w jakimkolwiek kraju to była okazja dla rządzących polityków, aby się ogrzać z w cieniu tego potężnego człowieka i najbardziej popularnej dyscypliny sportowej. Przy tym wiedzieć musimy, że piłka będąca w wymiarze czysto sportowym najtańszym sportem w jego uprawianiu od lat generuje ogromne zyski dla firm tworzących infrastrukturę. Np. przy okazji mistrzostw w Katarze samo zapotrzebowanie na usługi firm budujących tylko stadiony przekracza 200 mld.USD. I taką organizacją wstrząsnął niebywały skandal na tle różnorakich przestępstw o charakterze finansowym. Oto w skrócie co na ten temat wiemy. W dniu 27 maja 2015 roku policja w Szwajcarii zatrzymała wiceprezydenta FIFA Jefreya Webba z Kajmanów, Urugwajczyka Eugenio Figueredo, Kostarykańczyka Eduardo Li, z Nikaragui Julio Rocha, z Kajmanów Costasa Takkasa, Wenezuelczyka Rafaela Esquivela, z Brazylii Jose Mario Marina. Działacze ci zostali przewiezieni do USA, gdyż Szwajcaria wykonała zarządzoną wobec nich ekstradycję. W dniu 2.06. 2015 roku na wniosek USA Interpol w Lyonie wysłał listy gończe za Jackiem Warmurem z Trynidadu i Tobago, Paragwajczykiem Nikolasem Leozem, Alejandro Burzaco z Argentyny i oraz Brazylijczykiem Jose Marquelesem. Wszystkim im zarzuca się przestępstwa podatkowe w USA, korupcję, wymuszanie, pranie brudnych pieniędzy i inne przestępstwa. Sama suma łapówek przekracza 150 mln USD. W śledztwo zaangażowane są najważniejsze urzędy USA w tych sprawach a więc prokurator generalna, szef FBI i szef Federalnego Urzędu Skarbowego. Na  razie wiemy, że skierowany do sądu akt oskarżenia liczy ponad 300 stron i zawiera po kilkadziesiąt zarzutów wobec oskarżonych. Wiemy też na kogo są dowody, że łapówki brał. Lecz nie wiemy kto je dawał. Jedyny ujawniony dowód wskazuje na pośrednictwo w tym procederze sekretarza generalnego FIFA Francuza Jerome Valcke, który przekazał w 2008 roku ówczesnemu wiceprezydentowi Jackowi Warmurowi kwotę 10 mln USD. Z wypowiedzi pani prokurator generalnej i szefa FBI wyłania się przerażający obraz procederu. Działacze FIFA dostawali łapówki za wszystko czym ta organizacja zawiadywała, a więc za organizację imprez, za prawa telewizyjne, za reklamy, za banery, za promocję, za subsydiowanie biednych federacji /wielkość pomocy uzależniona była od wielkości łapówki/ itp. Większość z nich była wymuszana. Wiemy też, że sprawą FBI interesowało się od czasu nieprzyznania USA praw do organizacji mistrzostw Świata w 2022 roku co miało miejsce w 2012 roku. Po długich staraniach udowodniono  członkowi Komitetu Wykonawczego FIFA Chuchowi Blazerowi z ramienia USA, że nie ujawnił dochodów, od których powinien zapłacić 2 mln. USD podatku. Ponieważ w Stanach przestępstwo podatkowe jest traktowane jako działanie przeciwko podstawowym interesom kraju, kary są bardzo surowe, do dożywocia włącznie, więc na propozycję zostania świadkiem koronnym Blazer odparł twierdząco. I poszły konie po betonie. Władze śledcze USA jako podstawę swego działania uznają fakt korzystania z systemu finansowego i bankowego Stanów w celu dokonywania przestępstw. Obecnie jak donoszą gazety amerykańskie śledczy badają czy i jakie przekupstwa miały miejsce przy przyznawaniu organizacji mistrzostw w 2018 roku Rosji i w 2022 roku Katarowi. Przypomnę, że za organizacją mistrzostw w 2018 roku w I rundzie za Rosją było 9 głosów, za Hiszpanią i Portugalią 7, za Holandią i Belgią 4 i za Anglią 2. W drugiej turze Rosja dostała 13 głosów, Hiszpanie 7 i Holendrzy 2. Zaś za organizacją mistrzostw w 2022 roku w pierwszej turze Katar dostał 11 głosów i wygrał, na Koreę Płd. padły 4 głosy, na Japonię 3, USA dostały 0 głosów.

Prezydent  FIFA Pan Joseph Blatter w dniu 29.05.2015 roku wygrał wybory na następną czteroletnią kadencję, pokonując pana Alego z Jordanii. Pomimo tego w dniu 2.06.2015 roku zapowiedział zwołanie Nadzwyczajnego Kongresu Federacji, na którym dokonany zostanie wybór nowego prezydenta i zobowiązał się, że do wyborów nie stanie. Kongres ma się odbyć pomiędzy grudniem 2015 a marcem 2016 roku. Niezależnie od negatywnych ocen i słusznego oburzenia to stek wyzwisk wobec niego przekracza dopuszczalne granice przyzwoitości. Odnoszę wrażenie, że różne śmieci, które tylko branzlują powietrze dostały trupa, aby go znieważać. Raduje ich upadek króla. Dobrze,że to rewolucja francuska się dawno skończyła, bo by ustawiły gilotynę i ku uciesze gawiedzi, by Seppa ścięli. Nie bacząc, ile dobrego zrobił dla nich samych i dla piłki nożnej.

Mamy więc sekwencję, że umarł król. Ale nie możemy też powiedzieć "Niech żyje król". Wybory będą trudne. gdyż wątpliwe jest, aby Sepp kogoś mógł namaścić na następcę tak jak to zrobił wobec niego Joao Havelange. Naturalnym kandydatem, na którego stawiał Blatter był Michel Platini i gdyby Francuz był lojalny wobec piłki to Sepp by swoją zapowiedź z ostatnich wyborów sprzed 4 lat, że to ostania jego kadencja, spełnił. Ale Platini wbrew stanowisku Blattera przy wyborze organizatora MŚ w 2022 roku głosował za Katarem. Blatter być może przymykał oczy na korupcję, ale sam był osobiście uczciwy i nie chciał, aby godność prezydenta FIFA piastowała osoba nie do końca wiarygodna i której można zarzucić, że brała udział w kupczeniu prawami organizacyjnymi. Ponadto Blatter uważał, że przyznanie Katarowi praw do mistrzostw jest błędne z punktu widzenia strategii popularyzacji i rozwoju masowej piłki nożnej. Po prostu ten Katar to kraj owszem bogaty, ale malutki i w piłkarzy niezasobny. Prezydentem będzie ten kandydat, który uzyska poparcie Afryki, Azji i Ameryki Środkowej. Pewno będzie to nie europejczyk, gdyż od od ponad 40 lat FIFA zwalczała europocentryzm, a ponadto centra decyzyjne i finansowe świata przenoszą się z Europy do Azji i do USA. I to widać po enuncjacjach prasowych. Z upadu Blattera cieszą się tylko w Europie i to nie wszędzie i w USA. Reszta świata taktownie milczy.