Hejt reprezentacyjny

Krzysztof Mączyński rozwiązał za porozumieniem stron kontrakt z Guizhou Renhe. Rozpoczęły się spekulacje nad dalszymi losami reprezentanta Polski, a ponieważ zasadność powołań do kadry bywa poddawana w wątpliwość to i rozważania czy z piłkarskiej mąki będzie jeszcze chleb i gdzie go najlepiej wypiekać służą niekiedy do refleksji nad słówkiem które robi oszałamiającą karierę nad Wisłą – hejter.

Roman Kołtoń na polsatsport.pl dowodzi:

„Kiedy pojawia się informacja o zainteresowaniu różnych klubów z Polski Mączyńskim - Lecha, Śląska, Wisły - zaczyna się hejt. Za tym idzie często chamstwo, a nawet draństwo. Bo taka jest moda. To się dobrze sprzedaje na Twitterze, na Facebooku, czy na innych platformach społecznościowych. Mączyński jest "be" ogłosiło kilku ekspertów. Nic tam, że Adam Nawałka ma inne zdanie. Ważne jest ich zdanie, które jest rzecz jasna podchwytywane przez hejterów czerpiących satysfakcję, że kogoś obsmarują... Marna to satysfakcja, ale własna. Tym się żywią, to istota ich obecności w mediach społecznościowych...”

Ponieważ odnośnie piłkarza Mączyńskiego jako kibic ośmielam się mieć inne zdanie aniżeli selekcjoner Adam Nawałka, prezentując publicznie taką obrazoburczą opinię zastanowiłem się czy aby samemu nie ulegam modzie i nie zostanę wciągnięty w szeregi armii hejterów. Na wszelki wypadek postanowiłem upewnić się co popularne słówko oznacza:

Hejter  (ang. hater)
1. Zazdrosny koleś który nie potrafi cieszyć się sukcesem kogoś innego, dlatego próbuje wytknąć w nim wszystkie możliwe wady.
2. Anonimowy lamus, który ukrywa się pod nickiem, dogryzając  wszystkim, najczęściej ludziom popularnym. Swoimi postami zaśmiecają sieć.
3. Wiecznie niezadowolony osobnik czerpiący przyjemność z nienawidzenia wszystkich i wszystkiego.
4. Człowiek, który obraża kogoś lub coś nie podając argumentów lub jego argumenty są trefne.
(z miejskiego słownika slangu i mowy potocznej, http://www.miejski.pl/slowo-Hejter)

Jak tu nie wyjść na lamusa dogryzającego popularnemu dziennikarzowi sportowemu, zatem jak tu nie zgodzić się na wiernopoddańcze przyjęcie tezy Romana Kołtonia i równocześnie nie okazać się hejterem? Wychodzi na to, że muszę zadeklarować, że z panem redaktorem się absolutnie zgadzam(!), powtórzę – zgadzam(!), to znaczy z jego oceną występów piłkarza Mączyńskiego w kadrze trenera Nawałki. Oprócz szeregu argumentów w przywołanym artykule, na jego końcu są wystawione konkretne oceny za konkretne mecze i ja właśnie te cenzurki mniej więcej jestem w stanie zaakceptować, niech będzie że nawet więcej niż mniej. Z nauczycielską powagą zostało zatem odnotowane:  „ze Szkocją grał - biorąc skalę szkolną - na trójkę z plusem” (ten plus zasłużony jak najbardziej za bramkę, gdyby nie ona to ocena musiałaby być... ale gol padł, zatem trójka z plusem w pełni adekwatna), „z Gruzją w Tibilisi na trójkę z minusem” (zasłużył na trójkę tylko, że w skali dziesięciopunktowej  według jednego z mediów, a opisowy komentarz brzmiał: "beznadziejny występ 27-latka. Kompletnie niewidoczny. Nie brał ciężaru gry na siebie i nie zanotował żadnego otwierającego podania. Adam Nawałka zmienił go w 66. minucie)." Ostatni  wystawiony stopień pana redaktora: „z Gruzją w Warszawie na czwórkę” (niech będzie, jest asysta przy golu Milka, gra w miarę poprawna) Średnia z tych trzech ocen to i tak jedynie trójka i jest to jedna z najsłabszych o ile nie najsłabsza ocena wśród piłkarzy uczestniczących w tych trzech meczach.

W kadrze Adama Nawałki mamy prymusów i to kilku: Lewy, Milik, Glik, Krychowiak, takich którzy chcieliby i mogą im dorównać: Fabiański, Błaszczykowski, Piszczek i takich którzy poziomu nie zaniżają dotychczas poniżej dobrych ocen raczej nie schodzą: Szukała, Grosicki, Mila, do tego grona chciałoby się zaliczyć również Pazdana, zdrowego Jędrzejczyka, Komorowskiego na sprawdzianie z greki inkasującego mocną czwórkę. Na poziomie ‘dostatecznym’ niestety ale pozostaje Mączyński. Respektuję zdanie selekcjonera, że w jego oczach, na pozycji tzw. „8” nawet jeżeli ‘dostateczny’ to i tak pan Krzysztof jest najlepszy, tego trenerskiego wyboru kibicowska opinia nie podważy, decyzje weryfikują wyniki, zanim jednak jesienne sesje i egzaminy nastąpią, kibic na równi z każdym innym dziennikarzem, też ma prawo swoje zdanie wyrazić, nawet jeżeli jest odrębne i niezgodne z opinią tego który profesjonalną odpowiedzialnością jest obarczony.

Przodownika usankcjonowanej hierarchii na „8” znamy, jak mogą wyglądać jednak inne alternatywne propozycje?

Eugen Polanski. Czy piłkarz nominowany przez oficjalny serwis internetowy Bundesligi do jedenastki sezonu na pozycji defensywnego pomocnika ma konkurencję wśród piłkarzy z polskim paszportem? Oczywiście, że nie, ale oczywiście znamy wszyscy też przyczynę braku powołań do kadry. Słowa które padły publicznie, trudno zapewne zapomnieć i przejść nad nimi do porządku dziennego Adamowi Nawałce. Na wszelki wypadek mamy możność  je sobie przypomnieć:

W tym roku, na okoliczność chęci ewentualnego powrotu do kadry Polański został przepytany przez „Przegląd Sportowy”. „Reprezentacja bardzo dobrze radzi sobie beze mnie. Nie mam prawa powiedzieć teraz: chcę wrócić  do drużyny. Gdybym zamierzał to zrobić w momencie, gdy chłopaki mają wyniki, to byłoby to przecież nie fair w stosunku do zespołu. Cieszę się, ze reprezentacja jest na pierwszym miejscu w grupie. Liczę, iż tak zostanie. (...) Trzymam kciuki i życzę kadrze sukcesów. Oglądam każdy mecz. (...) Na pewno mnie to boli, że nie jestem teraz w drużynie. Choć nie jest to łatwe, trzymam się jednak decyzji, którą podjąłem.” O wzajemnych relacjach z selekcjonerem stwierdził: „Gratulowałem mu niedawno tego, co osiągnął z zespołem, że wygrywa. Czasem wymieniamy wiadomości. Podczas gdy był u mnie w Niemczech, wszystko zostało wyjaśnione. Podaliśmy sobie dłonie, pogadaliśmy po męsku.” Zatem trener do zawodnika wyciągnął dłoń, szukał kontaktu i został odprawiony z kwitkiem. Czy w takim razie Nawałka jeszcze raz powinien zabiegać o piłkarza Polanskiego? Absolutnie nie, w takiej sytuacji wolę po stokroć Krzysztofa Mączyńskiego choć go uważam za zawodnika niewątpliwie słabszego. Prosić o grę w reprezentacji nikogo nie należy, to zaszczyt, bez ściemy,  jeśli ktoś nie chce go dostąpić, przez zatarg i fochy z trenerem nie zasługuje żeby nosić koszulkę z białym orłem, najwyraźniej jej nie ceni dostatecznie, tym bardziej jeżeli ten ktoś zakładał jeszcze w młodym wieku trykot z orłem czarnym. Musi pojawić się pytanie, czy marudziłby gdyby na seniorskim poziomie otrzymywał powołania od niemieckich szkoleniowców, śmiem twierdzić, że wątpię i niby wszystko w temacie... ale... W życiu z reguły jest też druga strona, losy Polaków na obczyźnie są często pokręcone, rozdarte, nie jestem zwolennikiem ‘farbowanych lisów’ brazylijskich, francuskich i im podobnych, które zdania w języku polskim nie wydukają, ale mamy w tej chwili zagranicą całkiem sporą diasporę polonijną i dla tych emigracyjnych tułaczy to że ktoś z ich grona pełnoprawnie zakłada reprezentacyjny trykot może mieć duże znaczenie. Biało-czerwona koszulka noszona przez dzieciaka na szkolnym korytarzu lub podwórku zagranicą waży sporo, dobrze gdyby takie harde smyki miały swoje emigracyjne wzorce. Na tej zasadzie takich jak choćby Matuszczyk, ale i także  Polanski do ‘farbowanych lisów’ bym nie zaliczył. O powołaniach dla nich o ile deklarują chęć ich otrzymywania winna decydować tylko forma sportowa. Pomocnik Hoffenheim, skonfliktował się z trenerem kadry, ambicjonalnie trwa w tym sporze, Adam Nawałka zrobił co mógł, więcej nie powinien. Ale może, żeby przełamać ambicjonalny impas po stronie zawodnika, potrzebny jest mu jakiś pośrednik? Może kapitan drużyny miałby tu swoja rolę do spełnienia i tacy dwaj mogliby sobie w jakimś zaciszu spokojnie pogadać, a efekty takiej dysputy zostałyby przedstawione trenerowi. Jeżeli pośredników Polanski nie oczekuje, nie ma co po nim płakać, inni kandydaci  do gry na „8” mniej doświadczeni, ale bardziej rozwojowi są pod ręką, nie trzeba ich szukać  i przy tym nie nazywają się Krzysztof Mączyński.

Karol Linetty, ogólnopolski kibicowski i dziennikarski zda się największy faworyt do dołączenia do grona kadrowych prymusów i to właśnie na „dołującej ósemce”. Może i z Helladą nie olśnił, ale jeżeli młokos zacznie pogrywać w reprezentacji tak jak w Lechu, to dylematu z wyborem do biało-czerwonej jedenastki najmniejszego być nie powinno. Perspektywy rozwojowe wydają się niewspółmierne z „chińskim repatriantem”, a już „na dziś” w Poznaniu obawiając się odejścia Linettego, nie chcąc obniżyć przez to poziomu środkowej formacji, Krzysztof Mączyński jako potencjalny zastępca nie jest jednak wymieniany. Natomiast w tej roli przymierzany wydaje się być...

Maciej Gajos, wszak przez Nawałkę również dostrzeżony. Co prawda w obecnym sezonie piłkarz Jagi grywa przede wszystkim jako ofensywny, a nie defensywny pomocnik, na tej ostatniej pozycji był wystawiony w tym roku tylko raz w kwietniowym meczu z  GKS-em Bełchatów, ale... Ale po pierwsze Tomasz Hajto sprowadzając Gajosa do Białegostoku wystawiał go w parze cofniętych pomocników z Rafałem Grzybem, tenże sam Gianni po pierwszym powołaniu do kadry jesienią zeszłego roku na łamach katowickiego sportu twierdził:

„Moim zdaniem jest gotów na sprawdzenie się w reprezentacyjnym otoczeniu. Na pewno nie jest dziś słabszym piłkarzem niż Krzysztof Mączyński. I ma te wszystkie umiejętności, które ceni Adam Nawałka – dopowiada wymieniając dobre uderzenie z obu nóg, świetną grę głową (choć mierzy 174 cm, przyp. wł.), dobre przyjęcie kierunkowe, znakomite „ostatnie podanie”. Za tę ostatnią umiejętność dwa lata temu chwalił go sam Tomasz Frankowski, któremu parę podań młodziaka otworzyło drogę do bramki – Jeśli dziś nie mamy w kadrze Polanskiego, niechże Gajos zostanie – choćby na próbę – partnerem Krychowiaka w środku pola – to jeszcze raz Hajto”

Podobnie równie pochlebnie się wyrażają Jerzy Brzęczek i Leszek Ojrzyński którzy wychowywali i dawali pierwsze piłkarskie szanse Gajosowi  w Rakowie Częstochowa, aktualny szkoleniowiec Michał Probierz zaś argumentuje: „Maciek ostatnio najczęściej występuje za plecami napastnika, ale w zależności od potrzeb może grać jako defensywny pomocnik. (przeglądsportowy.pl) Z czystym sumieniem mogę polecić do reprezentacji, to chłopak który zrobił ogromny progres.” (katowicki sport.pl)

Głosy trenerów to po pierwsze, po drugie ciekawe jest to co mówi sam piłkarz o sobie: „Z tyłu jest więcej odpowiedzialności, mniej ryzyka. Po każdej zmianie trzeba kilka meczów na to, żeby się przygotować do gry na danej pozycji. Jeśli to się uda, to nagłe przejścia nie mają takiego znaczenia. Dla mnie najważniejsze, że z roku na rok robię postępy.”  O stylu gry narzucanym przez Probierza: „Trener chce, żeby atak szybki był naprawdę szybki. To mają być dwa-trzy podania zakończone strzałem. Atakujący  w sześć sekund po przejęciu piłki w środku mają oddać strzał.”  Zakładam, że to założenia które Nawałka również chciałby preferować, na tiki-takę kadry wszak nie stać.

Wreszcie po trzecie, ale czy nie najważniejsze! Gajos w rozprowadzaniu szybkiego kontrataku czuje się: „jak ryba w wodzie. Platforma skautingowa InStat właśnie wyprowadzanie kontrataków ocenia u pomocnika najlepiej (71 punktów na 100 możliwych). Do tego w każdej statystyce poprawił się względem poprzedniego sezonu. Cztery razy częściej podaje w pole karne (8/2.2), ma więcej kluczowych podań (1.9 na mecz/rok temu 1.6), do tego częściej odzyskuje dla zespołu piłkę (7/6), w tym na połowie rywala (3.6/2.8). Jest też Gajos najczęściej odbierającym piłkę ofensywnym pomocnikiem ligi. Ba, żaden piłkarz Jagiellonii nie podejmuje tak często jak on prób odbioru (3.7 na mecz). Nic dziwnego, że ma tylko o jeden faul mniej niż Radosław Sobolewski (37).”

Trudno mi uwierzyć choćby w zbliżone ‘chińskie statystyki’ Mączyńskiego. Jacek Staszak z którego tekstu te dane zaczerpnąłem konkluduje: „Selekcjoner raczej nie da pomocnikowi Jagiellonii dużej szansy gry, ale dostrzega, że ma w ekstraklasie zawodnika unikalnego - ofensywnego pomocnika, który nie boi się twardej gry, odbiorów piłki i do tego potrafiącego wyprowadzić kontratak.” Niestety też mnie się wydaje, ze Nawałka choć  Gajosa dojrzał to szansy mu nie da, ale nie rozumiem do końca czym się kieruje stawiając  uparcie na ulubionego ‘synka’ Krzysia Mączyńskiego.

W tym miejscu tych reprezentacyjnych rozważań dygresja klubowa przy tym partykularna. Dla Lecha i Macieja Skorży Gajos jest alternatywą przy utracie Karola Linettego. Znam jeszcze jednego trenera któremu charakterystyka piłkarza  Jagiellonii bardzo zda się by odpowiadała. Też uparty, jeszcze bardziej chyba od Nawałki, ale...! Przy kontuzjach Ivicy Vrdoljaka przy jego zdrowotnych perturbacjach, przy niepewnym losie wypożyczonego Dominika Furmana, biorąc pod uwagę że Jodła z piłką do ofensywy może popędzić, ale z jej przytrzymaniem pod pressingiem, nie mówiąc już o rozegraniu, w tych warunkach  ma problem, przy kiepskiej formie Masłowskiego i niepewności związanej z Mateuszem Szwochem, czy ktoś taki jak Maciej Gajos nie jawi się jako idealny kandydat  na „8” przy Ł3!? Na legijnej  „10” mógłby wówczas grać  Guilherme bądź Nikolić jako cofnięty drugi napastnik, siła ofensywna z pewnością winna ulec wówczas zwiększeniu!? Z drużyną z Białegostoku Gajos ma jeszcze tylko roczny kontrakt, Jaga jest trochę ustawiona pod ścianą! Kolejorz ponoć jest w stanie zaoferować 500 tysięcy € o ile straci swoją młodą gwiazdę Linettego, nie warto ubiec poznaniaków!?

To pytanie pozostawiam pod rozwagę naszym klubowym włodarzom, niech główkują!

Na zakończenie wracając do hejtu w internecie. Nie znoszę tego równie mocno jak Roman Kołtoń, mniemam mimo że w jedenastce biało-czerwonych widziałbym innych piłkarzy niż Krzysztof Mączyński  do armii hejterów jednak mnie nie zaliczy.