O potrzebie opamiętania

Cieniem na przebiegu sobotniego meczu Legii z Ruchem Chorzów położyła się przedmeczowa atmosfera będąca odbiciem stosunków panujących obecnie na linii właściciele klubu - grupy kibicowskie. Skutki rosnących napięć mogą być wysoce niepożądane, dlatego byłoby wskazane, żeby zwaśnione strony spróbowały znaleźć wreszcie ostateczny sposób na wypracowanie czytelnych reguł współistnienia w obecnych warunkach.

Historia zaszłości pomiędzy najbardziej zaangażowanymi kibicami Legii a obecnym właścicielem klubu jest nam wszystkim doskonale znana i nie ma sensu do niej wracać. Są tacy, którzy twierdzili, że porozumienie zawarte przed otwarciem nowego stadionu Legii to nic innego niż przejściowe zawieszenie broni, które musiało prędzej czy później upaść. Trzeba tylko zadać sobie pytanie czy istnieje jakakolwiek inna droga niż porozumienie, alternatywna ścieżka, która miałaby szansę doprowadzić do trwałego rozwiązania istniejących problemów.

Motywy działań obu stron ukryte są niestety za beznamiętnymi komunikatami i zagmatwanymi oświadczeniami, jedyne na czym można oprzeć się, oceniając sytuację, to powszechnie znane fakty.

Fakty są takie, że wśród kibiców ewidentnie znaleźli się tacy, którzy pozwalają sobie w ostatnim czasie na coraz więcej zachowań szkodliwych, godzących w klub, narażających go na finansowe straty. Dlaczego? Czy to wyłącznie nieodpowiedzialność jednostek? Czy spontaniczny akt sprzeciwu wobec narzucania kibicom coraz ciaśniejszych ram dotyczących możliwych sposobów prowadzenia dopingu? Czy może próba przeforsowania za wszelką cenę, kosztem dobra własnego klubu, zachowań tkwiących głęboko w kanonie kibicowskich przyzwyczajeń, a twardo zwalczanych obecnie przez media i związki piłkarskie? Przyznaję bez bicia - nie wiem. Nie rozumiałem jaką przyjemność mogło sprawić komukolwiek rzucanie śnieżkami na boisko podczas meczu pucharowego ze Sportingiem, jak można było wpaść na pomysł ciśnięcia petardy hukowej w stronę Brzyskiego podczas meczu z Polonią, nie wiem skąd uporczywe przywiązanie do 'achtungów', zwłaszcza w sytuacji gdy reakcję na nadużywanie tego środka kibicowskiej ekspresji można obecnie przewidzieć ze stuprocentową pewnością.

Żałuję również, że nie udało się opanować odruchu obrażania właścicieli klubu podczas meczu z Ruchem. Werbalne atakowanie kogokolwiek w tak ekstensywny sposób zwiększa ryzyko dojścia do głosu czynników emocjonalnych, prostego zacietrzewienia i rewanżyzmu. Ludzie, którzy nadają ton dopingowi na Łazienkowskiej bez większego problemu byliby w stanie wykoncypować bardziej wyrafinowane okrzyki wyrażające sprzeciw wobec decyzji, które zapadły w tygodniu poprzedzającym mecz oraz wydarzeń mających miejsce przed samym spotkaniem. Tymczasem zwyciężyło ciosane drewnem zawołanie, które nie jest niczym innym niż demonstracyjnym potrząsaniem szabelką.

Po drugiej stronie barykady mamy klubowych decydentów, w przypadku których zachodzi poważne podejrzenie, że nie dysponują  spójną koncepcją prowadzenia polityki zwalczania niepożądanych zachowań na trybunach.

Zaognianie sytuacji przed arcyważnym meczem z Ruchem wygląda na emocjonalną próbę wykorzystania kibicowskiego przywiązania do drużyny w kluczowym momencie ligowych rozgrywek, na pokazówkę, dla której trudno znaleźć logiczne uzasadnienie. Można dyskutować o oprawach przygotowywanych przez grupę NS, można odnotować, że oprawy te dotyczą raczej wąskiego wycinka kibicowskiej społeczności niż Legii jako drużyny piłkarskiej, ale trudno jednocześnie wskazać element, którym naruszałyby one przepisy prawa, zatem zakaz przygotowania oprawy - jeżeli klub naprawdę takowy wystosował - to bardzo wyraźny krok w stronę konfrontacji. Zakaz wnoszenia na stadion akcesoriów kibicowskich dostępnych w oficjalnym klubowym sklepie jest tu znacznie mniej istotny, chociaż świadczy niewątpliwie o braku wyobraźni, czy nagannej komunikacji między poszczególnymi komórkami klubu. Natomiast szpalery policyjne ustawione na ulicach okalających stadion - zaznaczam, że nie wiem, czy był to pomysł, który wyszedł z klubu, czy niezależna decyzja władz policyjnych - to niedorzeczność, niedorzeczność prowokacyjnie niebezpieczna, ponadto w mojej prywatnej ocenie zwykła obrzydliwość, policzek wymierzony tysiącom kibiców bezgranicznie kochających Legię.

Klub nie powinien działać na ślepo. Dla mnie to niepojęte, że decydenci z Łazienkowskiej wydają się nie brać pod uwagę elementarnego faktu, że poprzez działania nieprzemyślane, chaotyczne i nieprzygotowane, faktycznie wzmacniają wszystko to, z czym podobno usiłują walczyć.   

Jeżeli obie strony są gotowe na eskalację obecnego kryzysu, to sytuacja niestety nie wygląda dobrze. Oznacza to bowiem, że wszyscy ryzykownie blefują.

Nie odwracajcie się do siebie plecami Panowie, naprawdę nie tędy droga.

P.S. Swoje refleksje na ten sam temat, spisał również SENATOR:

POKAZ SIŁY

"W sobotę jak zwykle zaparkowałem samochód na Górnośląskiej i ulicą Rozbrat udałem się w kierunku Łazienkowskiej. Jakież było moje i nie tylko moje zdziwienie kiedy przy kościele napotkałem blokadę policji ustawioną na całej jej szerokości, a cały ruch pieszy został skierowany na tyły Kościoła i  Torwaru. Komentarze, które popłynęły z ust idących na mecz kibiców, nie nadają się do przytoczenia na łamach czarnej-eLki. Już wtedy zacząłem się zastanawiać o co chodzi, czym ten mecz różni się od innych rozgrywanych na Pepsi Arenie. Kiedy już nie wiedzieć po co nadłożyłem kilometr, oczom moim ukazał się pułk policji uzbrojonej po zęby. Łazienkowska cała zastawiona czarnymi murami. Jako że nie czytam stron przeznaczonych dla zaangażowanych bo nie za bardzo interesują mnie pretensje 'białej trybuny' do świata, nic z tego nie rozumiałem i wiedziałem jedno, taka demonstracja siły była niepotrzebna i nieodpowiedzialna. Same miejsca drużyn w tabeli gwarantowały emocje i wystarczająco podnosiły ciśnienie. Czemu miała służyć aż taka koncentracja sił policyjnych, tego pewnie najstarsi górale nie wiedzą.

Oczywiście aż tak oderwany od rzeczywistości nie jestem aby nie wiedzieć przed meczem, że klub nie wyraził zgody na organizację oprawy przez grupę która tego typu działalnością na Żylecie się zajmuje. Niestety mój umysł żadnego powiązania między faktem nagromadzenia sił policyjnych a brakiem zgody na oprawę nie widzi. Nie widzi też logiki w tym że w oficjalnym sklepie można kupić flagę naszego klubu montowaną na kiju, a dzielni pracownicy służb pana Błędowskiego za nic nie pozwolą na wniesienie jej na stadion. Już po meczu dowiedziałem się o apelu grup kibicowskich dotyczącym tej sprawy. O ile jestem pewny że organizatorzy apelu doskonale znali punkt 9 regulaminu ("Zabrania się wnoszenia i posiadania na terenie Stadionu broni lub innych przedmiotów mogących w ocenie organizatora stanowić zagrożenie dla innych osób, w tym: butelek, puszek, kijów, instrumentów z napędem mechanicznym, itp., materiałów wybuchowych,wyrobów pirotechnicznych, materiałów pożarowo  niebezpiecznych, napojów alkoholowych, środków odurzających lub psychotropowych") i byli pewni reakcji ochrony, czyli była to zwykła prowokacja, o tyle pretensji większych mieć nie mogę bo ta akcja idealnie pokazała niedoskonałość i właściwie bezsensowność niektórych zapisów wspomnianego regulaminu. Do flag sprzedawanych w sklepie proponuje dołączać instrukcje obsługi typu - tylko na balkon lub nie wolno wnosić na mecze

Drugi pokaz siły mieliśmy już na stadionie. Na temat znanego wszystkim okrzyku związanego z koncernem medialnym zdanie mam wyrobione. Głupota i żenada. Lubić ich nikt nie musi ale jeśli spojrzymy na Solorza i jego słowa o półtora rocznej chęci zawieszenia inwestowania w Śląsk Wrocław, jeśli porównamy sytuację Wisły, Lecha czy Lechii to przynajmniej przeszkadzać się nie powinno. Próby badania odporności klubu trwały od dłuższego czasu. Nawoływanie teraz do rozmów to następna "bajka" dla niezorientowanych zupełnie i pokazanie aktu "dobrej woli' tym wszystkim którzy nic zdrożnego w piro, śnieżkach czy wulgaryzmach nie widzą. Jak szybko może dojść do sytuacji z przed prawie dwóch lat, doskonale pokazało pierwsze piętnaście minut. Demonstracja siły 'białej trybuny' była czytelna nad wyraz, a odpalone petardy i inne ognie dobitnie pokazuje dyrektorowi d/s bezpieczeństwa gdzie mają zaangażowani restrykcje i totalne macanie na bramkach wejściowych.

Nie znając stanowiska klubu, nie mogę obiektywnie wypowiadać się w powyższych kwestiach. Pytanie dlaczego klub decyduje się na konfrontację (tak, konfrontację, bo ta po odmowie zgody na oprawę była nieunikniona) postawić jednak trzeba. Mogę też napisać, że obydwie manifestacje siły nic dobrego nam i klubowi nie wróżą. Mamy czas Świąt Wielkanocnych, dla wierzących jest to okres odnowy i nowego życia. Tu wyraźnie widać że jeśli nie nastąpią działania odpowiedzialne po obu stronach z niczym nowym do czynienia mieć nie będziemy, wróci stare, a te tylko wzmocni wrogów Legii, czy szukać ich na 'białej trybunie', czy wśród pracowników klubu."

Krzysztof Kaliszewski