Marzenia a życie

Raz na jakiś czas wśród osób kibicujących Legii, a nie uczestniczących czynnie i biernie w ruchu kibicowskim pojawiają się głosy o potrzebie zorganizowania się w jakaś strukturę formalną bądź mniej formalną. Po takich akcjach jak tydzień temu zdecydowanie więcej jest nawoływań i chętnych do zakładania organizacji alternatywnej do SKLW.

Mnie samemu tkwi w głowie od ładnych kilku lat taka organizacja pikników ściśle współpracująca z klubem i reprezentująca głos niezaangażowanego w jakiekolwiek struktury ruchu kibicowskiego fana Legii. Spróbujmy się wspólnie zastanowić nad potrzebą istnienia takiego naszego zrzeszenia. W komentarzach liczę na ożywioną debatę, a w tym tekście przedstawię swój punkt widzenia, dając tym samym przyczynek do dalszej dyskusji.

Marzenia marzeniami, a życie życiem, czyli pierwszy zarzut jaki spadłby na organizatorów takiego przedsięwzięcia to jątrzenie i dzielenie. Nie chodzi mi o hasło cała Legia zawsze razem, bo to fałsz i bzdura. Hasło to potrzebne jest tylko i wyłącznie przy podobnych akcjach jak niedzielna, w żadnym innym przypadku nie obowiązuje, a już na 100% nie w relacji z szarym piknikiem. Chodzi mi o rzeczywisty podział, bo ten musiałby nastąpić już oficjalnie. Co by więc nie pisać, oskarżenie słuszne. Ile jest klubów, w których działa x legalnych organizacji skupiających kibiców? Nie sprawdziłem i liczę że ktoś na to pytanie udzieli szerszej odpowiedzi, ale tak na zwykłą logikę myślę, że niewiele bardzo niewiele. Żeby nie było wątpliwości, mówię o w pełni legalnych, zarejestrowanych i uznawanych przez klub jako właśnie takie. Przykład sosios np. Realu to nie ten kierunek, o którym piszę, organizacja jedna, wewnątrz której działają grupy zwolenników tej czy innej wizji.

Czy się nam to podoba czy nie, od roku 2002 istnieje na Legii legalna, zarejestrowana, uznawana i współpracująca z  klubem organizacja kibiców o nazwie Stowarzyszenie Kibiców Legii Warszawa, w skrócie SKLW. Przypomnijmy tylko duże wydarzenia: pomnik Kazimierza Deyny, mecz dla Wojtka i konkretny wpływ na kształtowane cen biletów na trybunę, gdzie zasiada najwięcej sympatyków tej organizacji, przynajmniej do ubiegłego wtorku. Nie ma tu zupełnie znaczenia liczebność SKLW, bo choćby było ich pięciu (w rzeczywistości trochę więcej) to nikt rozsądny nie zaprzeczy, że mają konkretny wpływ co najmniej na jedną trybunę, a śmiem twierdzić, że i na pozostałe również, choć w zdecydowanie mniejszym stopniu. Takich jak ja, których właściwie nigdy nie fascynowała Żyleta, jest niewielu. Większość swoją fascynację zaczynała właśnie tam więc nie dziwmy się.

Oczywiście w każdej chwili możemy swoją organizację założyć, tylko trzeba jasno spytać, po co? Ktoś wierzy w możliwość wpływu choćby na trybunę im. Kazimierza Deyny, gdzie w większości zasiadają już dorośli ludzie, którzy nie widzą potrzeby, aby ktoś nimi kierował. Przychodzą raz na tydzień, dwa, aby obejrzeć mecz i na swój sposób kibicować Legii. Czy nawet jeśli będziemy oficjalną grupą w siłę, choćby stu członków, to klub zareaguje inaczej np na sprawy które poruszylismy jako c-L w mailu skierowanym nie tak dawno do klubu? Osobiście mam wątpliwości.

Sprawa następna, jak dotrzeć do tych, którzy nawet by chcieli? SKLW posiada prężny serwis w postaci najbardziej rozpoznawalnej strony legioniści, a obecnie i strona klubu jest dla nich otwarta. Ewentualni założyciele piknikowego stowarzyszenia siłę przekazu mogliby opierać na komentarzach w różnych serwisach i może na nas, choć i wśród członków "redakcji" c-L boję się, że zdania byłyby podzielone. Zostaje legia.net, która jednak od pierwszego protestu stara być się neutralna. Czy im się to udaje, czy nie, w naszym przypadku żadnego znaczenia nie ma. Media to czwartą władza, a tu potencjalni założyciele już na starcie mieliby -10 i nikłe szanse na jakiekolwiek większe przebicie.

Reasumując, dla własnego zdrowia psychicznego możemy od jutra powołać zrzeszenie kibiców zwykłych, tylko musimy zdać sobie sprawę, że przy tak silnej medialne drugiej stronie i mającej realny wpływ na umysły wielu kibiców, na nic wpływu mieć nie będziemy, choćby i z sympatią przyjął powstanie nowego tworu klub. Aby jeszcze problem uwypuklić, należy zdać sobie sprawę, że wśród nas nie ma takich, którzy dla Legii są gotowi poświęcić wartości wyższe, czyli pracę, rodzinę itp. i całe siły skierować na rzecz organizacji. Naturalne, czyli żalu do nikogo mieć nie wolno. Należałoby jeszcze wziąć pod uwagę ewentualny "atak" ze strony zasiedziałego na Legii SKLW. Monopolu nikt tracić nie lubi. Ktoś czuje się na tyle silny i ma głęboką wiarę, że dalibyśmy radę taki atak odeprzeć? Mam nadzieję, że to tylko teoria ale i na teoretyczne zagrożenia receptę powinniśmy mieć wypisaną.

No tak, jeśli Senator, który od lat powtarza że marzy o takiej organizacji, dziś pisze to co pisze, to znaczy, że albo cały czas kłamał albo wobec faktów marzenia porzucił. Nie do końca, bo widzę rozwiązanie, które od początku dałoby legitymację do działania nowej organizacji i miało za sobą już na starcie  silne media. Klub jako iskra zapalna, spoiwo tych wszystkich, którzy na taką organizację czekają, taki jest  mój pomysł. A nawet konkretniej - pan Mioduski. Prezes, chciał nie chciał, w ciągu roku wpisał się w pewne ramy, które nie wszystkim się podobały. Już słyszę głosy ale to już było, ITI próbowało i wyszło jedno wielkie nic. Hola, hola, panie i panowie, nie wierzę, że nie dostrzegacie różnicy. Wtedy jawna kontra ze strony klubu, czyli wymiana, cel mało szczytny,  no i samo ITI w tym okresie szacunku zbyt wiele nie miało nawet wśród, potocznie pisząc, zwykłych kibiców. Obecnie właściciel deklarujący miłość do klubu, realizujący młodzieńcze marzenia, szukający chętnych do budowy wielkiej Legii.  Moim zdaniem to się może i powinno powieść, a wtedy nasz głos będzie słyszalny i co ważniejsze wsparty autorytetem poważnej organizacji. To również może być zaczątkiem czegoś znacznie większego, budowania polskich socios, czy może lepiej, drogą do kierunku niemieckiej współwłasności kibiców. Tam model  narzucony odgórnie przepisami, u nas budowany powoli od podstaw.

Kończąc ten nieco przydługi tekst uważam, że na dziś, teraz, to jedyny kierunek, który pozwoliłby nam, pasjonatom piłki nożnej identyfikującym się z podmiotem Legia realnie działać i mieć choćby mały wpływ na to to się dzieje w naszym klubie. Czyli nasze działania powinny skupić się na dotarciu do klubu i przedstawieniu takich lub zbieżnych z moją wizji. Róbmy tak, aby klub zaczął działać w tym kierunku.

Krzysztof Kaliszewski - "Senator"