Czarne chmury?

Czarne chmury, zda się, zaczynają gromadzić się na widnokręgu roztaczającym się z Łazienkowskiej 3. Drużyna sprawia wrażenie jakby była w lekkim dołku fizycznym, ustępuje aktywnością w grze rywalom, na dodatek i Tomasz Brzyski i Miro Radović ulegli kontuzjom, ich przerwa w występach jest przesądzona, a otwartym pytaniem pozostaje tylko jej długość.

Dodając problemy trapiące Dossę Juniora, trener Henning Berg ma o czym myśleć, w środę już kolejna europejska pucharowa konfrontacja, a krajowych rozgrywek odpuścić też nie wypada. Jak sobie poradzi, znajdzie panaceum na przeciwności losu, czarne chmury rozgoni, czy przy kolejnej reprezentacyjnej przerwie nie będzie wyglądał jak zmokła kura?

W kibicowskim gronie błyskawice zwiastuny rzucanych gromów już widać, a przecież Legia i lideruje na krajowym podwórku, i dotychczasowy bilans pucharowy międzynarodowy ma nad wyraz korzystny, choć z potknięciami , ale tak udane łączenie jednego z drugim wydaje się ewenementem, kredyt zaufania powinien być duży, przed zbliżającymi  się ciężkimi próbami. Niestety u sporej części warszawskich kibiców i to tych niby spokojnych, zrównoważonych, piknikowych, mogą się obudzić demony. Cierpliwość nie jest naszą domeną, wyrozumiałość  dla sportowych porażek tym bardziej, a muszą one być wliczone, jeżeli realnie patrzymy na potencjał i indywidualny i zespołowy. Na europejskiej arenie, mimo pojedynczych sukcesików, ciągle jesteśmy jeszcze ubogim krewnym, we własnej piaskownicy rządzimy od dwóch lat, ale nie bez wpadek, porażek, te były, są i będą, to wypadkowa naszego stanu posiadania, nie tak znowu wielkiego żeby niepodzielnie nawet w gorszej dyspozycji dzielić i rządzić w Ekstraklasie. Dopóki batalie są wygrywane, pojedyncze przegrane bitwy nie mają znaczenia.

Gdy po letnim „falstarcie” ponoć już proponowano Kociana na następcę Berga, pisałem na c-L że z własną sumaryczną oceną norweskiego szkoleniowca wstrzymam się do czerwca 2015, pozostaję w tym konsekwentny, nawet gdyby jakiś tajfun w tej chwili przeszedł nad Ł3, nastąpił wynikowy kataklizm. Słowackiego trenera już nie ma na polskich stadionach, zaś Berg udowodnił malkontentom, że Legia może skutecznie i efektownie walczyć nie tylko na krajowym podwórku, w gorącej wodzie kąpani sceptycy już jedną nauczkę tym samym dostali. Wiking popełnia ewidentne błędy, zwłaszcza personalne (vide Kucharczyk), ale też potrafi się reflektować (vide Kucharczyk). Z pewnością należą się wyjaśnienia nam kibicom o co chodzi z drużyną rezerw, na czym ma polegać współpraca z Jackiem Magierą, co w końcu miał „pryncypał Leśny” na myśli, argumentując sprowadzenie ‘podopiecznego Fergusona’ właśnie przez pryzmat ogarnięcia „globalnego” kierunku, w którym Klub ma podążać, nadania mu nowoczesnego kształtu, w tym ze szczególnym zwróceniem uwagi na szkolenie i promowanie własnego futbolowego narybku. Czy Prezes Legii obecnie jest usatysfakcjonowany z realizacji tego postulatu i jakie są konkretne wytyczne w tym zakresie, czy choćby zostały uzgodnione i zaakceptowane przez trenera rezerw? Teraźniejsze klubowe działania trudno raczej nazwać  zsynchronizowanymi i efektywnymi?

Rola Henninga Berga jest w tym godna wyjaśnienia, parasola ochronnego z pewnością nie ma sensu nad nim rozpinać, jeżeli  błędy popełnia należy je i z kibicowskiej perspektywy punktować, ale groźnym błyskawicom na widnokręgu w odniesieniu do prowadzenia pierwszej drużyny się dziwię.

Przyznaję sytuacja  nie wygląda faktycznie na wesołą z trenerskiego punktu widzenia. Tym bardziej ciekawi mnie jak sobie z nią Wiking poradzi, z pewnością będzie to stanowiło częściowy probierz w ocenie szkoleniowych kompetencji i umiejętności. Jeżeli sprawi, że z dużej, ciemnej, gradowej chmury spadnie mały deszczyk, obawy okażą się płonne, Legia wyniki utrzyma na dotychczasowym poziomie, lub niewiele niższym, to uznanie, przynajmniej moje, bezwzględnie wzrośnie.

O dyspozycji fizycznej, z kibicowskiego punktu widzenia laika, trudno się rozpisywać. O tym, że utrzymanie psychofizycznego optimum przez cały sezon jest praktycznie niemożliwe rozsądnych nie ma potrzeby przekonywać. Pozostaje nadzieja, że dołek o ile w tej chwili istnieje, zostanie w miarę szybko zasypany, a sztab szkoleniowy, postępuje planowo właśnie z uwzględnieniem takich okoliczności.

Fizjologów trudno wyręczyć, ocenić ich można tylko po efektach, natomiast kwestie personalne, do „laickiego” mędrkowania nadają się już idealnie, tu sobie kibic może pofolgować. A zatem…

Bez Brzytwy i Rado zarówno gra z Piastem Gliwice jak i jej wynik nie nastrajają optymistycznie. Narażę się być może bardzo admiratorom talentu pana Tomasza, ale uważam, że jego absencja w europejskich pucharach dotkliwa być nie musi, większy frasunek mi sprawia brak możliwości skorzystania z atletycznego Dossy Juniora na środku defensywy. W lidze Brzytwa z ułożoną nogą i dograniami „na nos” lub z siejącymi spustoszenie „centrostrzałami” w ofensywnej taktyce jest ogromnie przydatny, ale już w konfrontacjach z klubami, które mogą nas zepchnąć do defensywy i w niej wykorzystywać nasze słabości, Brzytwa niestety, ale tworzy właśnie jedną z nich. Moneta, tym bardziej Hołownia alternatywą realną się nie wydają, Astiz na lewej flance na wzór 45 minut z Piastem, to dowód, że do personalnych piłkarskich roszad Berg nosa nie posiada, Guilherme wydaje się ciekawą koncepcją, wszak i Błaszczykowski, i w Wiśle, i w Borussii na obronie bywał wykorzystywany, pytanie tylko czy w Legii  rekonwalescent jest już w pełni przygotowany na 90 minut twardej harówki w pucharach? Pytanie również zasadne, czy Brazylijczyka nie lepiej wykorzystywać w ofensywie, jako zmiennika dla Kuchego lub Żyry, może dać więcej od Kosy na przykład przy pressingu i w grze kombinacyjnej z Dudą. Pytanie czy już doszedł do formy, która by mu na to pozwalała? Na lewej defensywie wydaje się, ze najlepszą opcję tworzy ta zaniechana po pierwszej połowie w Gliwicach, czyli z Łukaszem Broziem, który po tej stronie z pewnością nie zawiódł, przy traconych golach nie zawinił, a w ofensywie, był nawet aktywniejszy niż później w prawym korytarzu. Problem że formację ustawioną od prawej - Lewczuk, Rzeźniczak, Astiz, Broź - Kamil Wilczek przetestował hat trickiem. Na co zatem zdecyduje się Berg?

Zastąpienie Rado to nie tylko roszada personalna, ale też zmiana koncepcji rozgrywania ataku. Orlando Sa zyska pozycję w pierwszej jedenastce  o którą wielu się dopominało, piszący te słowa wolał jednak „fałszywą” niż prawdziwą „dziewiątkę”. Tworzyła bardziej urozmaiconą grę, mniej przewidywalną. W meczu z Lechią schemat z środkowym napastnikiem ostatecznie zdał egzamin, ale czy indywidualizm Portugalczyka nie zdemontuje, nie zdestabilizuje ofensywnego kwartetu, tego pewny nie jestem?

Ciekawe również czy w obliczu gorszej dyspozycji Dudy, jedyny chwalony z niechlubnego meczu w Sulejówku, Mateusz Szwoch otrzyma swoją szansę w Kijowie, choćby i w półgodzinnym wymiarze, czy też wybrane zostanie doświadczenie Helio Pinto?
Pytań wiele, błędne odpowiedzi mogą zwiastować „czarne chmury” na horyzoncie. Legia na przełomie października i listopada to będzie już inna nieco drużyna niż ta z sierpnia, liczę się z problemami  i to poważnymi, gdyby nastąpiły rzeczywiście nie mam zamiaru się pastwić, ani nad trenerem, ani  nad piłkarzami, uzbroję się w cierpliwość.

A przy tym może zamiast chmur, to jednak tęcza rozbłyśnie nad Warszawą.

http://zatrzymanewkadrze.blox.pl/resource/jesienna_tecza2.jpg