Wiosna!

W niezbyt efektownym stylu Legia zakończyła swoje zimowe wojaże.  Z drugiej strony okres przygotowawczy służy, jak sama nazwa wskazuje przygotowaniu zespołu do trudów kampanii ligowej, nie musi raczyć nas wspaniałymi wynikami sparingów. Wygrane może i fajnie wyglądają w statystykach, ale nie mają żadnego przełożenia na rozpoczynające się zmagania.

Natomiast ciężka praca, która bardzo często jest zdecydowanie trudniejszym przeciwnikiem niż boiskowi rywale niewątpliwie przynosi wymierne korzyści. Dlatego, wraz ze zbliżającym się końcem drugiego zimowego zgrupowania można pokusić się o małe podsumowanie przygotowań i postarać się o zebranie nasuwających się wniosków.

Od początku zgrupowania w Turcji wszystko wskazywało na to, że sztab szkoleniowy jest zadowolony z materiału ludzkiego, jaki posiada. Nic więc dziwnego, że w trakcie zajęć poza ćwiczeniami siłowymi zespół skupiał się na poprawie elementów, które przyniosły mu tak dobre rezultaty jesienią. „Chcemy odświeżyć to, czego się nauczyliśmy w 2014 r. Jeśli się uda, zaczniemy dodawać następne rzeczy. ” - mówił Henning Berg tuż po przyjeździe do tureckiego Belek. Już pierwszy sparing z Victorią Pilzno potwierdził, że Norweg będzie stawał na „wysłużone konie”, a wystawiony skład nie pozostawiał w tym temacie żadnych złudzeń:

Kuciak (46. Jałocha)- Broź (46. Bereszyński),Astiz (46. Wieteska),Lewczuk (62. Kalinkowski),Guilherme (46. Bartczak) - Żyro (46. Moneta), Vrdoljak (38. Misiak),Jodłowiec (46. Furman),Duda (16. Szwoch, 46. Saganowski),Kucharczyk (46. Kosecki)- Sa (46. Ryczkowski)

Jak widać jedyne zmiany w zestawieniu legionistów podyktowane były niedyspozycją „stałych”, znanych z występów w Lidze Europy, filarów. Wypadli wciąż zmagający się z urazami Dossa Junior, Miroslav Radocvić i Tomasz Brzyski, zastąpieni odpowiednio przez Igora Lewczuka, Orando Sa i Guilherme. Trzeba przyznać, że zarówno zaprezentowany przez stołeczny zespół styl, jak i końcowy wynik spotkania potwierdziły, że koncepcja doskonalenia wypracowanego wcześniej sposobu gry jest ze wszech miar słuszna.  „Jesienią w Europie byliśmy dobrzy w obronie i w kontrataku. Potrzebujemy tych cech na najwyższym poziomie, aby dostać się do LM. Teraz chcemy na spotkaniach w Europie dominować tak jak w meczach ligowych.” – mówił o zadaniach postawionych przed swoimi zawodnikami najważniejszy z legijnych trenerów.

Niestety nie obyło się bez zgrzytu, o ile wynik i wspominana gra nastrajała optymistycznie, o tyle kontuzja motoru napędowego zespołu w osobie Ondreja Dudy i kłopoty zdrowotne Ivicy Vrdoljaka bardzo negatywnie wpłynęły na samopoczucie sztabu szkoleniowego. Szczególnie, że uraz tego pierwszego wyglądał bardzo groźnie i wykluczył młodego Słowaka nie tylko z początku rundy jesiennej, ale też z europejskiej rywalizacji z Ajaxem. Niemniej jednak znaczne osłabienia nie wzbudziły w warszawskim obozie paniki. Legia dysponuje na tyle szeroką kadrą, że nawet tak poważne ubytki mogły być zastąpione przez graczy, którzy znajdują się w składzie „wojskowych”.  Potwierdzeniem tej filozofii miał być kolejny mecz kontrolny rozgrywany z Karabachem Agdam, w którym wystąpili zawodnicy z bezpośredniego zaplecza pierwszej jedenastki. Skład Legii na to spotkanie wyglądał tak:

Budziłek (46. Jałocha) - Bereszyński, Wieteska (46. Bartczak),Makowski, Taiwo - Moneta (70. Misiak),Furman, Kalinkowski, Ryczkowski, Kosecki (79. Karbowy)- Saganowski

Niestety młodzież wzmocniona kilkoma „starymi wyjadaczami”, oraz przechodzącym testy Nigeryjczykiem, Taye Taiwo nie sprostała wyzwaniu. Dla zaplecza pierwszej jedenastki był bardzo pożyteczny sprawdzian, a piłkarze Karabachu okazali się bardzo poważnymi przeciwnikami. Na tle rywali nasi zawodnicy wyglądali jak grupa, która zupełnie nie rozumie tajników piłki nożnej, podważając zasadność tezy o wyrównanej kadrze. Owszem, w grze rezerw widać było ten sam styl, który charakteryzuje grę bardziej doświadczonych kolegów, ale ani jakość, ani umiejętności nie pozwoliły na nawiązanie wyrównanej walki z zaprawionym w europejskich bojach przeciwnikiem.

Warto dodać, że mecz ten pogrzebał szanse na angaż legitymującego się bardzo dobrym c.v. Nigeryjczyka, jego zaległości fizyczne nie gwarantowały podniesienia jakości legijnej jedenastki. Z drugiej strony powszechne uznanie wzbudził występ młodego stopera, Rafała Makowskiego, chłopaka, który jeszcze pół roku temu był ofensywnym pomocnikiem. Jego bardzo pewna postawa w obronie wzbogacona umiejętnościami wyprowadzenia futbolówki z strefy defensywnej nie umknęła uwadze obserwatorów. Postawą na treningach, ale też właśnie swoją grą w tym meczu, młody obrońca zapewnił sobie bilet na kolejne zgrupowanie w Hiszpanii.

Różnicę klas pomiędzy zespołami pogłębił kolejny sprawdzian, w którym rywalem legionistów był renomowany rywal, FC Zenit St. Petersburg. Do meczu z bardzo mocną ekipą André Villasa-Boasa, Henning Berg po raz kolejny wystawił sprawdzoną i ograną jedenastkę, a jedyne odstępstwa „od normy” podyktowane były kontuzjami podstawowych zawodników. Skład legionistów wyglądał następująco:

Kuciak - Broź, Lewczuk, Astiz (46' Bartczak),Guilherme - Żyro, Jodłowiec, Szwoch, Pinto, Kucharczyk - Sa

Brak zmian sugeruje, że sztab szkoleniowy warszawian bardzo poważnie potraktował to spotkanie. Prawdopodobnie było ono sprawdzianem dla kilku zawodników mających w teorii zastąpić niedysponowanych kolegów. Niestety dla Helio Pinto, Inakiego Astiza i Mateusza Szwocha Rosjanie okazali się surowymi egzaminatorami. Jeśli ten mecz miał rozwiać wątpliwości odnośnie dyspozycji niektórych zawodników to w przypadku wymienionej trójki raczej je pogłębił. Na przeciwnej stronie szalki znalazł się za to Guilherme, który zupełnie obrzydził grę w piłkę swojemu rodakowi - Hulkowi, warto dodać, że na tle znamienitych rywali bardzo dobrze zaprezentował się Igor Lewczuk, sporym zaskoczeniem była dyspozycja Roberta Bartczaka, którego występ zrobił bardzo pozytywne wrażenie. Być może właśnie to ostatnie w Turcji spotkanie uświadomiło trenerów o potrzebie zakontraktowania klasowego następcy Ondreja Dudy, młody Szwoch nie sprostał zadaniom, jakie niesie odpowiedzialna pozycja rozgrywającego. Wybór padł na obserwowanego od dawna Michała Masłowskiego i do pracy ruszyli klubowi włodarze. Legioniści jeszcze nie wystartowali z Belek, gdy w kraju prasa rozpisywała się o transferze zawodnika Zawiszy Bydgoszcz do stolicy.

Kolejnym sprawdzianem wybranej drogi miał być mecz rozgrywany już na hiszpańskiej ziemi z zespołem rumuńskiej ekstraklasy Dinamem Bukareszt. Trener legionistów udowodnił, że plan na pierwszą jedenastkę ma już dano ułożony. Norweg ponownie postawił na sprawdzoną, zgraną ekipę. A jednymi odstępstwami „od normy” były przymusowe nieobecności wywołane kłopotami zdrowotnym. Trener „wojskowych” następująco zestawił swój zespół:

Kuciak - Broź (78' Bartczak),Lewczuk, Rzeźniczak (74' Wieteska),Guilherme - Żyro, Furman, Jodłowiec, Masłowski (61' Saganowski),Ryczkowski (78' Misiak)- Radović (54' Orlando Sa).

Po raz kolejny zaufanie jakie Henning Berg okazuje swoim podopiecznym znalazło swoje odzwierciedlenie zarówno w postawie jak i końcowym wyniku. Na uwagę zasługuje przywrócenie wcześniej stosowanej taktyki - bez klasycznego napastnika, wystarczył powrót do zdrowia Miroslava Radovica by z podstawowego składu wypadł Orlando Sa, natomiast nowo pozyskany Michał Masłowski zastąpił Mateusza Szwocha. Po raz kolejny zabrakło Tomasza Brzyskiego i Dossy Juniora, tego pierwszego bardzo udanie zastępuje Brazylijczyk Gui, z kolei Dossa znalazł następcę w coraz pewniej czującym się Igorze Lewczuku. Warto też zauważyć zluzowanie Helio Pinto przez Dominika Furmana, który zdecydowanie lepiej zastąpił występującego na co dzień, ale obecnie leczącego uraz, Ivicę Vrdoljaka. Bardzo pozytywnym zaskoczeniem był występ Adama Ryczkowskiego, który swoją udaną grą, skutecznie „wyleczył” z marzeń o pierwszym składzie Jakuba Koseckiego.

Na koniec zimowych przygotowań zanotowaliśmy kolejny sprawdzian bezpośredniego zaplecza w starciu z wymagającym rywalem, jakim było Dnipro Dnipropietrowsk. Zespół z Ukrainy okazał się jeszcze surowszym egzaminatorem niż Kazachowie z Ağdamu. Drużyna złożona z wracających do zdrowia zawodników, uzupełnionych młodzieżą odebrała srogą lekcję od zajmującego trzecią pozycję w Premier Liha przeciwnika. Było to chyba najsłabsze spotkanie rozegrane podczas tych zimowych przygotowań, którego konsekwencją musiała być głęboka zaduma członków sztabu trenerskiego. W zasadzie jedynym graczem, który zaprezentował się w pełni przyzwoicie był nastoletni Rafał Makowski, po raz kolejny dając pozytywny sygnał warszawskim szkoleniowcom. Zawodnikiem, który nie musiał wstydzić się swojej dyspozycji był Michał Kucharczyk. Wracający do zdrowia skrzydłowy, na tle swoich kolegów, wyglądał jak gracz z innego, futbolowego świata, udowadniając, że występ w zespole „zastępców” był tylko epizodem.

Bilans meczów rozgrywanych w trakcie obozów to, dwa zwycięstw i trzy porażki, przy czym dwie z nich stały się udziałem słabszego, w zasadzie można powiedzieć, że drugiego zespołu Legii. 

Garść wniosków:

Obserwując poczynania legionistów nie należy wyciągać daleko idących wniosków, ale  małą analizę możemy się pokusić. Wygląda na to, że Henning Berg zgodnie z zapowiedziami nie zamierza schodzić z obranej wcześniej drogi. Swój zespól będzie ustawiał w podobny sposób jak maiło to miejsce jesienią. Ostrożna gra w tyłach, pressing, szybki odbiór i błyskawiczna kontra wciąż będą sztandarowym elementem prezentowanym przez zespół Henninga Berga. Nie należy też spodziewać się większych zmian personalnych, wykonawcy, których oglądaliśmy na europejskich boiskach wciąż będą stanowili o sile drużyny. O ile któregoś z zawodników nie wykluczą kontuzje, o tyle skład legionistów powinien wyglądać w ten sposób:

Kuciak (Malarz) - Broź (Bereszyński),Lewczuk (Rzeźniczak),Dossa Junior (Astiz), Brzyski (Guilherme)– Żyro (Ryczkowski),Vrdoljak (Furman),Jodłowiec (Pinto), Duda (Masłowski),Kucharczyk (Kosecki)- Radović (Orlando Sa).

Co ciekawe, powyższe zestawienie pokazuje, że zgodnie z zapowiedziami szefa naszego sztabu szkoleniowego faktycznie dysponujemy zespołem, w którym na każdą pozycję posiadamy dwóch, w marę równorzędnych zawodników. Z drugiej strony sparingi rozgrywane podczas mijających właśnie przygotowań uświadomiły nam, że aż tak dobrze nie jest i zmiennicy mają problemy, aby wznieść się na poziom prezentowany przez piłkarzy pierwszego wyboru. Choć na niektórych pozycjach rywalizacja powinna być całkiem zażarta. O ile Orlando Sa nie wygryzł Miroslava Radovica i będzie zmiennikiem lidera legionistów, o tyle zwycięzcą zimowych przygotowań wydaje się być Igor Lewczuk, który z dużym prawdopodobieństwem będzie pierwszym defensorem. Przynajmniej do chwili kolejnej weryfikacji zestawienia naszej formacji obronnej, ta zaś nastąpi po powrocie do zdrowia Dossy Juniora. W pierwszym zespole powinniśmy oglądać też nasz nowy nabytek, Michała Masłowskiego, który zastąpi wracającego powoli do zdrowia Słowaka, Ondreja Dudę.

Intrygująco rysuje się sytuacja młodych zawodników. Legijni juniorzy, którzy jesienią odbierali lekcje dorosłego futbolu, pokazali, że wiosną mogą stanowić ciekawą alternatywę. Forma, jaką zaprezentował Adam Ryczkowski wskazuje, że z zagubionego młodziana, jakiego oglądaliśmy jeszcze niedawno nie pozostało już zbyt wiele. Wielki krok na przód wykonał też Robert Bartczak, który swoją postawą zaskoczył chyba wszystkich. Wiadomo było, że technika to silna strona tego chłopaka, ale postęp, jaki zanotował w sferze rozumienia zadań taktycznych jest wprost niebywały. Niemałym zaskoczeniem była postawa ściągniętego „na szybko” Rafała Makowskiego. Wydaje się jednak, że pierwszeństwo wyboru nadal będzie należało do Mateusza Wieteski. Nasz nastoletni defensor czyni systematyczne postępy i z pewnością zasługuje na kolejne szanse. Zbieranie doświadczeń jest w tej chwili bezcenne, dlatego myślę, że tak jak jesienią, tak i wiosną będą mecze, w których zobaczymy nasze młode wilki na murawie.

Ostatnim tematem, który warto poruszyć jest roszada wśród naszych golkiperów. Nie jest łatwo ocenić, czy zmiana wizji doboru zmienników jest podyktowana postawą młodych bramkarzy, czy jest to wynik słabszej ostatnimi czasy dyspozycji Dusana Kuciaka. Faktem jest, że ani Kondrad Jałocha, ani Łukasz Budziłek nie stanowili realnej konkurencji dla Słowaka. W takich warunkach ciężko o maksymalną koncentrację i to było widać w ostatnich występach podstawowego golkipera „wojskowych”. Lekiem na całe zło ma być sprowadzony z Bełchatowa doświadczony Arkadiusz Malarz. Piłkarz, którego charakter i niemałe umiejętności mają wymóc na Dusanie powrót do najwyższej dyspozycji. Niemniej jednak ten transfer nie wpłynie na hierarchię w bramce stołecznego zespołu.

Wygląda na to, że dzięki stabilizacji pierwszej jedenastki, warszawska Legia powinna być jeszcze silniejszym zespołem niż jesienią. Pomimo kontuzji kilku kluczowych graczy sztabowi trenerskiemu udało się przepracować ten okres zgodnie z planem. Stąd też możemy oczekiwać, że piłkarze Henninga Berga zaprezentują znane nam już walory, wzbogacone o elementy, które udało się przygotować na obozach w Turcji i Hiszpanii. Nie wiem jak Wy, ale ja nie mogę doczekać się pierwszych meczów tej nadchodzącej rundy. Piłkarską wiosnę czas zacząć!