Głowa

Po wylosowaniu Ajaksu Amsterdam, drużyny z dużo większymi niż Legia sukcesami na arenie międzynarodowej, stałego bywalca europejskich salonów, mój optymizm był z gatunku tych sercowych. Rozum mówił – słabo, serce dawało nadzieję. Krakowskim targiem szanse naszego zespołu oceniałem 30 do 70 na korzyść Holendrów.

Po pierwszym meczu, a właściwie jego drugiej połowie, zacząłem wierzyć, że może się udać. Trzeba zagrać w piłkę tak jak potrafimy, tak jak zagraliśmy z Celtikiem, jak wspomnianą połowę z Ajaksem. To był futbol, drużyna pewna siebie, wierząca i chcąca. Dałem temu wyraz w sondzie „pięciu na pięciu” na stronie legia.sport.pl. Zrobiłem jednak jeden kolosalny błąd, nie doceniłem znaczenia Radovicia, a właściwie psychologii w sporcie. Zabrakło w drużynie wiary, że bez „Rado” też można równie dobrze grać. Cała ta sprawa okazała się kluczowa, ale o tym za chwilę.

Tę drużynę na jesieni spotkała dużo większa tragedia, wymarzona szansa na grę w elicie prysła jak bańka mydlana tylko dlatego, że klubowa administracja popełniła błąd, błąd proceduralny, niezwiązany z grą, drużyną, przygotowaniem. Wtedy ktoś drużynę pozbierał, natchnął na nowo, śmiem sądzić, to był Rado. Oczywiście należy przyjąć za pewnik, swoje zrobił zarząd aby wyczyścić głowy zawodnikom. Ta sama drużyna rozpoczęła walkę o puchary od straconej bramki ale był „Rado”, pyk, pyk i było 1:1 dalej poszło już według planu, roznieśli Celtik.

Jeśli teraz było podobnie, stan rywalizacji 0:1, to mogłem sądzić, że zagrają swoje nawet bez „Rado” szczególnie widząc drugą połowę w Amsterdamie? Mogłem tak myśleć – szczególnie, że najprawdopodobniej i tak myśleli klubowi włodarze. Okazuje się, że nie, wpływ Rado na drużynę okazał się duży, za duży i to chyba był błąd. Nie powinno się dopuścić do sytuacji, w której wszystko w każdej sferze zależy od jednego zawodnika, to powinno być zauważone i powinny być zastosowane środki zapobiegające aż takiemu uzależnieniu. Właśnie brak alternatywy pozwala mi na twierdzenie, że i zarząd ufał w dobrą grę bez głównego ogniwa. Spytacie skąd więc dobra gra w drugiej połowie meczu w Amsterdamie? Pomyślcie, a sprawa stanie się prosta.

Tu niestety należy wrzucić kamyczek do ogródka właścicieli. Wiele razy słyszeliśmy z ust prezesa twierdzenia, że nie jesteśmy jeszcze klubem który może sobie pozwolić na zatrzymanie kluczowego piłkarza jeśli wpłynie świetna oferta itd itp. Przykro, ale tak jest i zapewne jeszcze długo będzie. Jeśli zarząd zdawał sobie z tego sprawę, to my kibice mogliśmy sądzić są przygotowani na każdy scenariusz, mają plan wizję, zaradzą. Niestety, okazuje się, że nie dość, że planu nie ma, to jeszcze pogubiono się dokumentnie przy tym transferze. Rado wspomina - telefon miałem dzień po pucharowym meczu ze Śląskiem. Właściciel Dariusz Mioduski mówi, że rozmowy trwały 10 dni. Miasto zaś szepcze, że Berg dowiedział się o wszystkim w przeddzień meczu z Ajaksem, a drużyna o tym że zagra bez niego na 4 godziny przed. To nie jest profesjonalne, sami przyznacie. Oczywiście sytuacja była trudna, zawodnik dostaje kontrakt życia, ma swoje lata. Należało jednak jak najbardziej sprawę bagatelizować, może w pierwszym etapie stanowczo zdementować informacje, co by pozwoliło mentalnie przygotować zespół, szum jak najdłużej wyciszać, a przede wszystkim wtajemniczyć w sprawę trenera. Nastawienie psychiczne drużyny, to też jego sprawa i miałby czas na działanie, przygotowanie psychiczne i psychologiczne kolegów Radovicia. Stało się dokładnie odwrotnie, co było widać czwartkowego wieczoru. Drużyna po pierwszej bramce przestała istnieć, przestała funkcjonować, a poszczególni zawodnicy swoją frustrację wyrażali w bezsensownych faulach. To był modelowy przykład jeźdźców bez głów, posypało się wszystko.

To żaden wstyd odpaść z Ajaksem, żadna ujma na honorze. Problem jednak jest i to tam gdzie trenerowi nie pozwolono zadziałać w odpowiednim momencie. Zaburzono pracę głowy.

Oczywiście sam pisałem, jeszcze brakuje Legii jakości, jeszcze długa droga przed nami aby być równorzędnym partnerem dla dobrych europejskich drużyn. Nie podlega jednak dyskusji, że głowa może braki zniwelować, ukryć. Głowa może spowodować cuda. W tym dwumeczu nie dano jednak takiej szansy.

Kolejność zdarzeń związanych z pracą głów była następująca: Pierwsze przestały pracować głowy niektórym kibicom, na co zareagowała UEFA. Później przestały pracować u członków zarządu - fatalne rozwiązanie całej sprawy transferu, odcięcie głównego sterowania w postaci braku Rado na boisku spowodowane zakłóceniem pracy głowy trenera i w efekcie samym piłkarzom. Bez głowy nie da rady, nikt! Należy więc jak najszybciej naprawić ten najważniejszy organ.