Czerczesow z Cracovią: majstersztyk czy fura szczęścia?

70 minuta meczu z Cracovią. Trener Czerczesow dokonuje zmiany, Nikolić schodzi, a zastępuje go Masłowski. Słusznie zauważył na naszej stronie Zbyszek, pisząc: „Masłowski mimo wszystko nie wydaje się być tej klasy zawodnikiem, aby odmienił losy meczu. Trenerowi jednak chodziło o zmianę ustawienia z 4-4-2/1-1/ na 4-2-3-1 z Prijoviciem jako wysuniętym napastnikiem”. Spostrzeżenie i ocena wyzwoliły u mnie chęć dokonania analizy posunięcia naszego trenera.

Ustawienie 4-4-2 (tak Legia rozpoczęła mecz z Cracovią) - jest to system z dwoma napastnikami oraz wyraźnie podzielonymi zadaniami środkowych pomocników na ofensywnego (Jodłowiec) i defensywnego (Borysiuk).

Czerczesow ten system gry wykorzystuje zmieniając rolę naszych skrzydłowych, przesuwając ich bardziej do środka, a skrajnych obrońców do przodu. Celem takiej zmiany jest większe zagęszczenie środka pola, a zarazem otwieranie wolnych korytarzy na skrzydłach. Taka taktyka ułatwia Legii założenie pressingu na połowie rywala oraz ma zwiększyć siłę rażenia naszych skrzydeł.

Odważne posunięcie, w odniesieniu do naszych skrzydłowych wymagające umiejętnego czytania gry, przesuwania się po boisku, asekuracji i wymienności pozycji.

W drugiej połowie gospodarze osiągnęli optyczną przewagę. W 65. i 66. minucie Cracovia miała doskonałe sytuacje na strzelenie bramki. Zachodziła obawa że ten mecz możemy przegrać. Wydarzenia boiskowe zmusiły do reakcji nasz sztab szkoleniowy. Po wejściu Masłowskiego przeszliśmy na ustawienie 4-2-3-1, które jest kluczem do utrzymania piłki.

Trener uznał, że jeżeli mamy z Krakowa wywieść remis lub pokusić się o wygraną, w końcówce meczu należy zaskoczyć rywala zmianą ustawienia. Zaletą systemu 4-2-3-1 jest zagęszczenie środka pola, dzięki temu legioniści mieli większe szanse na kontrolowanie tej strefy, która była kluczowa dla losów spotkania. Poza tym 4-2-3-1 pozwala na większą siłę ataku, ponieważ mamy do dyspozycji aż czterech zawodników ustawionych bardzo ofensywnie (wysuniętego napastnika i trzech środkowych pomocników, co ma niebagatelne znaczenie podczas rozgrywania piłki). Taka taktyka jeszcze zwiększa wolne strefy w bocznych sektorach boiska. Stąd decyzja o zmianie ustawienia. Przypomnę, że ponad 60% bramek wpada z bocznych stref, czyli poprzez dośrodkowania, podania, czy rajdy na skrzydłach. Jak wyglądała nasza gra po przejściu na 4-2-3-1?

W zasadzie od 70. minuty piłkarze Cracovii aż tak mocno nie zagrażali Legii. Można by powiedzieć, że stracili inicjatywę w grze. Czyli pierwsze założenie nowego ustawienia zaczęło przynosić pożądane efekty. Jak się później okazało nowa taktyka dała na wygraną.

Przeanalizujmy bramkę zdobytą przez Prijovicia. Czy zdobyta bramka była zasługą nowego ustawienia 4-2-3-1 czy też fuksem nie mającego nic wspólnego z nową taktyką?

Cracovia próbuje wyjść spod własnego pola karnego, zagrywając długie płaskie podanie do środkowej strefy. Wysoko ustawiona Legia od razu zamierza skasować kontratak rywala.

Należy zwrócić uwagę jak bardzo wysoko są ustawieni nasi środkowi obrońcy na połowie gospodarzy. Rzeźniczak skutecznie utrudnia przyjęcie piłki rywalowi. Pierwsza interwencja Kuby nie spowodowała odbioru piłki. Cracovia w dalszym ciągu jest w jej posiadaniu i ma realne szanse na wyprowadzenie kontrataku. Jednak doskonale w tempo doskakuje Lewczuk i zmusza rywala do prowadzenia gry do własnej bramki.

Pozwala to na wycofanie się Rzeźniczaka na własną pozycję. Wydaje się że Borysiuk niepotrzebnie zbiega do środka (Jodłowiec jest na miejscu), zamiast trzymać krycie zawodnika Cracovii na prawej stronie, który jest zupełnie nieobstawiony. Należy pochwalić bardzo dobrą asekurację Jędrzejczyka, który zszedł do środka boiska w pozycję opuszczoną przez Lewczuka. Igor przykleił się do zawodnika Cracovii, uniemożliwiając mu odwrócenie się z piłką. Nieudany zwód rywala (błędnie odwracał się z piłką w prawą stronę, tam gdzie był nasz obrońca, zamiast robić zwód w lewą stronę) i Igor przejmuje piłkę, ruszając do przodu.

Od początku pressingu Lewczuka Prijović rozsądnie przesuwał się wolną strefę bocznej flanki, rozciągając zasieki obronne Cracovii. Mało tego, nie boi się wziąć odpowiedzialności za grę. Sygnalizując rękoma domagał się podania, uważając i pilnując linii spalonego.

W tym miejscu należy oddać szacunek Igorowi inteligentnego wyboru oraz znakomitego zagrania w tempo do naszego napastnika.

Wysoko ustawieni nasi pomocnicy w dużym stopniu ograniczyli gospodarzom przesunięcie wyżej linii obrony. Obrońcy Cracovii skupieni w środku na moment stracili z pola widzenia szwajcarskiego napastnika. Gdy zorientowali się w błędzie swojego ustawienia, ratując się, próbowali wymusić na liniowym sygnalizację spalonego Prijovicia.

Prijović po zgubieniu krycia ruszył z bocznej strefy w stronę podania. Mogło się wydawać, że defensor gospodarzy ma bliżej do piłki. Jednak zagranie było na tyle precyzyjne, a piłka odchodząca od obrońcy, że nie za szybki Szwajcar zdołał dojść do podania Igora.

Spokój Prijovicia podczas wykończenia sytuacji sam na sam z bramkarzem pokazuje jego spore umiejętności techniczne. Mimo odpowiedniego wyjścia przez bramkarza Cracovii (nie był spóźniony ani źle ustawiony), Szwajcar potrafił precyzyjnie, z wyrachowaniem oddać strzał pasem (nie na siłę) po długim rogu, umieszczając piłką w bramce. Biorąc pod uwagę rangę meczu, przeciwnika, oraz wydarzenia boiskowe, można by pokusić się o stwierdzenie, ze była to „akcja znamionująca europejski poziom naszego napastnika”, choć zdobyta tylko w naszej Ekstraklasie.

Jeszcze raz wielkie brawo za umiejętne zgubienie krycia, wyjścia na pozycję i za wykończenie całej akcji. Należy pamiętać, że kluczem do stworzenia dogodnej sytuacji Szwajcarowi okazał się wysoki pressing i doskonałą postawa naszych środkowych obrońców.

Nasuwa się pytanie. Czy to przypadek czy majstersztyk Stanisława? Wielu uważa Czerczesowa za słabego taktyka. A tu proszę. Co by nie pisać, fakt jest faktem, że ustawienie 4-2-3-1 jeszcze mocniej zagęściło środek boiska i spowodowało stopniowe przejęcie kontroli meczu przez Legię. Łatwiej było założyć skuteczny pressing na połowie Cracovii i doprowadzić do sytuacji bramkowej. Również Prijović zaatakował z bocznego sektora, w który się wcześniej przemieścił. Ta wolna przestrzeń wynikała z taktycznego poruszania się zawodników.

Nie jestem wielkim strategiem ani analitykiem taktycznym. Ja grałem głównie w ustawieniu 4-3-3 więc nie mam doświadczenia z gry w wyżej wymienionych systemach. Ale po mojej analizie meczu z Cracovią sprzed telewizora można powiedzieć, że Czerczesow miał nosa, zmieniając nas sposób poruszania się po boisku i tym samym przechytrzył trenera Zielińskiego.