Magia Transferów

Wygląda na to, że przygotowania do rundy rewanżowej ruszyły pełna parą. Piłkarze przechodzą badania, trenerzy przygotowują ostatnie poprawki we wcześniej rozpisanych mikrocyklach, coraz bliżej wyjazd na pierwszy obóz. A kibice? Dla nich ten okres to czas oczekiwania. Kogo kupimy tym razem? Transfery, to słowo elektryzuje fanów na całym świecie. Nic więc dziennego, że i u kibiców Legii ewentualne wzmocnienia wzbudzają równie wielkie emocje. Prawda jest taka, że to za sprawą ruchów kadrowych najczęściej mierzy się determinację klubu w osiągnięciu danego celu.

Przyznaję bez bicia, że bardzo nie lubię, gdy tak podchodzi się do kwestii wzmocnień. Jestem wręcz w stanie stwierdzić, że w obecnej sytuacji finansowej (chroniczny brak jakiejkolwiek kasy) transfery, jakich dokonują nasi ligowcy bardziej im szkodzą niż pomagają. Już nawet nie chodzi o zmarnowaną kasę, jaką w każdej rundzie wyrzuca się w błoto (choć to też ważny czynnik), ale o wątpliwą jakość tychże transferów, a co za tym idzie destabilizację, jaką owe nabytki wprowadzają do gry zespołu.

Poza brakiem kasy powodem takich niezbyt celnych zakupów jest kompletny brak przygotowania naszych klubów do walki (tak, tak, obecnie to walka) na rynku transferowym. Brak skautingu, brak jakiegokolwiek rozeznania na europejskim rynku piłkarskim sprawia, że trafiają do nas odpadki, zawodnicy którzy mają jedną wspólna cechę, nikt ich już nie chciał. Lądują u nas za sprawą swoich sprytnych managerów, Ci zaś przyjeżdżają ze skrzętnie przygotowanymi płytami DVD, na których ich podopieczni nie odstają zbytnio od gwiazd Realu, czy Barcelony.

W dodatku odnoszę wrażenie, że jeszcze do niedawna nasi rodzimi trenerzy coraz bardziej zamieniali się w… selekcjonerów i co za tym idzie coraz mniej wysiłków wkładali w pracę z posiadaną już grupą zawodników, za to coraz bardziej liczyli na kolejne „wzmocnienia”. Ileż to razy słyszeliśmy z ust szkoleniowca tego czy innego zespołu – „ależ co ja mogłem zrobić, jak działacze nie zapewnili mi odpowiednich środków (czytaj wzmocnień)”. Na szczęście ta tendencja powoli się odwraca i trenerzy nad Wisłą znów wracają do podstaw, czyli wytężonej pracy z zespołem. Być może dlatego, że z powodu braku kasy coraz rzadziej mogą liczyć na „zbawienne” transfery.

Co gorsza wydaje się, że poza naszymi trenerami równie chętnie wykorzystują ten fakt sami zawodnicy już znajdujący się w kadrach swoich zespołów. „Brak transferów to brak konkurencji, a jeśli nikt mi nie zagraża, to co się będę przemęczał” – to sposób myślenia zbyt wielu piłkarzy biegających po naszych boiskach. Wygląda więc na to, że poza zadowoleniem kibiców, ruchy transferowe stały się motorem napędowym całego mechanizmu jakim jest drużyna. Bez nich ani rusz.

Oczywiście, dobry transfer to większe zainteresowanie, a większe zainteresowanie to szansa na sponsora. Tylko czy aby na pewno zakup tego, czy inne zawodnika jest konieczny do podniesienia, jakości zespołu? Patrząc na kadry pięciu najlepszych drużyn Ekstraklasy wygląda na to, że jednak nie. Na palcach jednej ręki możemy policzyć „wzmocnienia” jedenastek tych zespołów przed tym sezonem, a przecież ich gra jest nieporównywalnie lepsza niż w poprzednim roku.

Dlatego wcale nie łamię się na wieść o zwolnieniu Marka Jóźwiaka „akurat teraz”, tuż przed okienkiem transferowym. Po pierwsze kasy nie mamy, więc i szansa na poważne wzmocnienie jest niewielka, po drugie pana Marka jak każdego pracownika klubu obowiązuje okres wypowiedzenia. Zanim, więc Jóźwiak odejdzie obecne okienko transferowe spokojnie zdąży się zamknąć. Po trzecie bardzo bym nie chciał, aby ewentualny brak transferów pozwalał na zrzucenie odpowiedzialności z Jana Urbana i pracy, jaką ma On do wykonania. Owszem, rozumiem, że przydałoby się wzmocnienie tej czy innej formacji, ale uważam również, że bardzo wiele zyskać możemy wykorzystując własne zasoby. I to jest główne zadanie sztabu szkoleniowego w nadchodzącym okresie.

W moim odczuciu Legia Warszawa posiada najmocniejszą kadrę spośród wszystkich drużyn Ekstraklasy. Co ważniejsze, w tym zespole są jeszcze ogromne jak na naszą ligę rezerwy. Jan Urban mówi, że potrzebuje napastnika, wspomina też o potrzebnie wzmocnienia linii defensywy, ale czy nie jest tak, że wspomnianych przez naszego szkoleniowca potrzeb nie można zaspokoić we własnym zakresie:

Potrzebny napastnik? – ok, jak wiemy do napadu wraca Marek Saganowski, biorąc pod uwagę jego doświadczenie jestem przekonany, że bez problemu powróci do formy jaką prezentował na starcie tego sezonu. A Sagan w formie to przecież wielkie wzmocnienie naszej przedniej formacji. Może więc zamiast stawiać na kolejne niewiadome (ewentualne transfery), odbudujmy wreszcie Michała Kucharczyka. Czy Legię, lub jak kto woli polską piłkę, stać na stratę tak utalentowanego piłkarza? A przecież Michał po tym jak pokazał nam jakim dobrym może być zawodnikiem znikł kompletnie i od półtora roku wygląda jak cień samego siebie. Myślę, że warto byłoby popracować nad tym wciąż młodym chłopakiem, tak aby znów pokazał pełnię swoich niemałych przecież możliwości.

Potrzeba skrzydłowych? –ok, ale może najpierw ponownie wdrożylibyśmy Rafała Wolskiego, którego trzeba przywrócić do zespołu po przewlekłej kontuzji. Przydałoby się też wreszcie ustabilizować formę fizyczną Jorge Salinasa, który pokazał, że może być silnym punktem stołecznego zespołu. Przecież każdy z tych chłopaków może z powodzeniem wystąpić na skrzydle. A jeśli nie, jeśli ich żywiołem ma być środek boiska, to nasze boki można by znów wzmocnić Miro Radoviciem (w środku będzie tłok niesamowity, wszak wraca tam zapewne Danijel Ljuboja). Nie zapominajmy, że jest jeszcze bardzo utalentowany Michał Żyro, czy aby nie czas wreszcie wydobyć pełnię jego umiejętności? Dostał swoje szanse Łukasik, dostał Kosecki, Michał też na swoją zasługuje.

Środek pomocy? – No nie, w tej formacji nie widzę w tej chwili żadnych braków. Weteran Ivica Vrdoljak jest jednym z najlepszych zawodników na tej pozycji w lidze. Odbudowany (mam nadzieję) Janusz Gol to bardzo niebezpieczny dla rywali pomocnik, a jego podania potrafią przeciąć każdą defensywę w lidze. W końcu wciąż rozwijający się duet młodzieńców, świetny w defensywie Daniel Łukasik z robiącym coraz większą furorę Dominkiem Furmanem powinni zapewnić nam panowanie w tej części boiska nad każdym ligowym rywalem.

Brakuje obrońcy? - No cóż, może by tak zamiast rozglądać się za kolejnymi wzmocnieniami tej formacji popracować nad tą częścią zespołu w nadchodzącym okresie przygotowawczym. Inaki Astiz, Artur Jędrzejczyk, Michał Żewłakow, Dickson Choto, przecież Ci piłkarze byliby gwiazdami każdego zespołu Ekstraklasy. Dlatego moim zdaniem, jeśli ktoś ma dołączyć do tej drużyn, to niech to będzie naprawdę poważne i co najważniejsze pewne wzmocnienie, w przeciwnym razie wystarczają nam Ci, których już posiadamy. Tylko wyciśnijmy z nich to, co naprawdę potrafią.

Dlatego właśnie zdecydowanie wolałbym, aby zamiast kolejnych niepewnych, za to kosztownych zakupów wykorzystać tą zimę do „oczyszczenia” naszej kary z ludzi, którzy niewiele wnoszą. Za to są ogromnym obciążeniem dla klubu i jego kasy. Jak wiemy odszedł już Srdja Kneżević (chyba największa dla mnie zagadka, nie jestem w stanie wytłumaczyć fenomenu tego piłkarza), to pierwszy krok w bardzo dobrym kierunku, ale zostało jeszcze kilku zawodników, których wkład ma się nijak do ich uposażeń. Być może wtedy zdecydowanie łatwiej planowałoby się kadrę tego zespołu na przyszły sezon. Wszak nikt w klubie nie wyobraża sobie sytuacji, w której nie bylibyśmy zmuszeni do budowania składu pozwalającego powalczyć o upragniony awans do tej najważniejszej z lig. Bo przecież mistrzostwo to dopiero początek drogi.