Życie po pucharze

Jedna rozgrywki już za nami, znamy rozstrzygnięcie. Puchar Polski zawitał do Warszawy. Teraz kibicom piłki nożnej pozostała już tylko liga. A w niej emocje zaczynają narastać, zdaje się, że jeszcze kilka stopni (konkretnie pięć) i eksploduje. Kto przeżyje tą eksplozję? Kto wyjdzie z niej zwycięsko? Na odpowiedź musimy jeszcze poczekać, tymczasem już teraz będziemy mogli emocjonować się kolejną, 26. Już kolejką ligową. Zapraszam.

Już pierwszy mecz tej kolejki zapowiada się emocjonująco. Co prawda nie będzie miało to przełożenia na poziom piłkarskie, ale możemy liczyć, że gospodarze, Polonia Warszawa i goście, Podbeskidzie Bielsko Biała dostarczą kibicom odpowiednią dawkę kibicowskich wrażeń. Chłopaki Stokowca, w lidze nie grają wprawdzie o nic, ale zdają sobie sprawę, że ostatnie w tym roku występy mogą mieć bezpośrednie przełożenie na ich dalsze piłkarskie (i nie tylko) losy. Za to „Górale” walczą o swoje ligowe życie, to dzięki problemom „Czarnych Koszul” zaświeciło się dla nich światełko w tunelu. Czy teraz bezlitośnie dobiją swoich rywali? Łatwe to na pewno nie będzie, faktem jednak jest, że to ludzie Michniewicza prezentują się obecnie o niebo lepiej od gospodarzy tego spotkania. Remis wydaje się prawdopodobny, ale równie realne jest zwycięstwo zdeterminowanych gości.

Drugi piątkowy mecz to spacerek Lecha Poznań, który na własnym obiekcie podejmie Widzew Łódź. No cóż, dla walczącego o tytuł „Kolejorza” to spotkanie powinno być łatwe, miłe i przyjemne. Kilka piłek w siatce goalkipera rywali, kilka ładnych akcji może podbudować piłkarzy Rumaka przed kolejnymi meczami. Oczywiście, łodzianie efektownie wygrali swoje poprzednie, ale do dziś nikt nie jest w stanie powiedzieć czy to efekt dobrej gry Widzewa, czy tragicznej postawy białostockiej Jagiellonii. W dodatku należy pamiętać, że co, jak co, ale Lech prowadzony przez trenera Rumaka to jednak inny poziom niż popularne „pszczółki” z Podlasia. Z drugiej strony nasza liga jest… jaka jest i tak na 100% nikt nie jest w stanie powiedzieć, że to gospodarze zdobędą trzy punkty w tym spotkaniu. Niemniej jednak to Oni mają największe szanse na korzystny rezultat, jakiekolwiek punkty zdobyte przez Widzew byłby ogromną niespodzianką.

Piłkarska sobota zacznie się w Szczecinie, tamtejsza Pogoń rozpaczliwie broni się przed spadkiem i tym razem będzie miała możliwość własnonożnego (bo nie własnoręcznego) odegnania złych duchów. Zwycięstwo nad bardzo dobrze grającymi tej wiosny zawodnikami GKS-u Bełchatów pozwoliłoby wziąć głęboki oddech. No właśnie, tu zaczynają się schody, zwycięstwo a to wydaje się, jest rezultat dla gospodarzy tego spotkania wręcz nieosiągalny. Szczecinianie grają tragicznie i to na wszystkich płaszczyznach. Ich akcje nie mają ani ładu, ani składu, a zawodnicy wyglądają na kompletnie nieprzygotowanych do trudów rundy piłkarskiej. Cała ta mieszanka daje zatrważający obraz zespołu „Portowców”, w 10 wiosennych meczach udało się im zgromadzić 5 punktów, strzelając 5 bramek. Nie ma się, co oszukiwać te statystyki to makabra i jeśli wśród tych dwóch drużyn miał wskazać tą, która nie zasługuje na grę w Ekstraklasie to… z całą pewnością nie byliby nią goście. A to dlatego, że zespół Kamila Kieresia gra bardzo dobrą i naprawdę poukładaną piłkę. Ba, w tej chwili, jeśli chodzi o operowanie piłką w środku pola są chyba najlepsi. Całe szczęście dla kolejnych rywali „Brunatnych” , że Ci nie mają nawet pół napastnika, który potrafiłby tą grę przełożyć na zdobywane bramki. Tylko dlatego nie napiszę, że GKS na 100% wywiezie trzy punkty ze stadionu Pogoni, nie zmienia to jednak faktu, iż to Oni są najbliżsi zdobycia pełnej puli w tym meczu.

O ile pierwsze sobotnie spotkanie mieć będzie niesamowity ciężar gatunkowy, o tyle drugie to zupełny piknik. Ani Wisła Kraków, która wystąpi w roli gospodarza, ani tym bardziej Korona Kielce, która odegra rolę gości, od dawna już nie grają o nic. Co prawda zapewne i jedni i drudzy bardzo by chcieli, ale brutalna rzeczywistość ograbiła zarówno piłkarzy jak i kibiców obu ekip ze wszelkich złudzeń. Na tą chwilę oba zespoły to statystyczne ligowe średniaki, raz uda się wygrać, innym razem przerżną z kretesem i tak na dobrą sprawę ciężko wyczuć, dlaczego akurat teraz trafił się akurat ten wynik. Ot kompletna loteria, pod tym hasłem odbywają się mecze rozgrywane przez te zespoły. Nie inaczej będzie tym razem, kto wygra? Ten, kto strzeli jakąś bramkę (bo przecież nie więcej bramek), a może ten, kto nie popełni zbyt wielu błędów. Innego kryterium nie ma. Ani zespół „Białej Gwiazdy” trenowany przez Kulawika, tym bardziej też nie „Szalony Gang” kierowany ręką Leszka Ojrzyńskiego nie gwarantuje wygranej w tym spotkaniu. Więc może remis? Wszak to też całkiem możliwe rozstrzygnięcie tego pojedynku.

Tym razem ta 26. kolejka zapewni nam sinusoidę kibicowskich emocji, dlatego też po kompletnie pozbawianym stawki meczu w Krakowie przenosimy się do Białegostoku. Tamtejsza Jagiellonia podejmie jednego z aspirantów do mistrzowskiego tytułu, Legię Warszawa. Legię opromienioną zwycięstwem w finale Pucharu Polski, Legię szczęśliwą (w niektórych przypadkach aż za), ale też bardzo zmęczoną. W dodatku Legię, która pomimo zwycięstwa zagrała tragiczne wręcz zawody. Jeśli postawa „Wojskowych” miałaby być wykładnikiem ich obecnej formy, to Jaga już może dopisać sobie trzy punkty. Tylko, że to Ekstraklasa, tu wczorajszy „piłkarski dziad”, dziś zostaje mistrzem… i na odwrót, a mecz, meczowi nierówny. Dlatego nie ma, co sugerować się dramatem, jaki białostockie „Pszczółki” przeżyły w Łodzi, czy dramatem, jaki legioniści zaserwowali swoim kibicom w PP. W sobotę ważny będzie jedynie bezpośredni pojedynek tych zespołów, podejście, przygotowanie i dyspozycja dnia. Niezmiernie ważnym elementem będzie też determinacja prezentowana przez obie drużyny, u zawodników gości ta sportowa, u gospodarzy ta wspomagana przez miejscowych kibiców. Nie od dziś wiadomo, że dla fanów Jagi zwycięstwo nad Legią ma nadzwyczajny smak, a ostatnie wydarzania „flagowe” tylko ten efekt pogłębiły.

Niedziela z futbolem zaczyna się imponująco. Rozochocony, coraz mocniej wierzący w pucharową przygodę, Piast Gliwice, podejmie grający w kratkę Śląsk Wrocław. Jak więc widać, stawka spotkanie niebagatelna, ale nic dziwnego, wszak w końcowym rozrachunku, ta rywalizacja może okazać się kluczową przy podziale ról na koniec sezonu. „Piastunki” wydają się być coraz bardziej rozochocone, ostatnie wyniki tylko wspierają ich w tych europejskich marzeniach. Warto tez pamiętać, że ich dodatkowym atutem powinno być zmęczenie piłkarzy trenera Levego. Śląsk w środowym meczu Pucharu Polski rzucił do walki wszystko, co miał najlepszego i mimo, że było bardzo blisko, to jednak nie udało się wyrwać Legii tego trofeum. Zmęczenie, nieudana pogoń, to wszystko może bardzo negatywnie odbić się na dyspozycji gości. Jeśli tak będzie to gospodarze bez większych problemów powinni zrealizować swoje założenia. Z drugiej strony, Piast trenera Brosza potrafi zagrać tak skuteczna piłkę, że pokonanie nawet będących w pełni sił wrocławian nie jest wcale niemożliwe.

Niedzielę kończymy kolejnym spotkaniem o życie, co prawda tylko dla gości, ale zawsze. Gospodarze, Lechia Gdańsk, chyba największa banda leni w tej lidze, podejmują spanikowanych, ale też beznadziejnie słabych piłkarzy Ruchu Chorzów. Nie mam zbyt dobrych wieści dla kibiców obu klubów, nie będzie to dobry mecz, ale może chociaż emocji nie zabraknie. Przynajmniej dla fanów eRkowców, bo to oni w nerwach obgryzają paznokcie. Podopieczni trenera Zielińskiego muszą wygrać, innego wyniku nie mogą przywieźć znad morza. Tyle, że wygrać z Lechią na jej stadionie to niełatwa sprawa. A dla piłkarzy, którzy mają problem z kopnięciem piłki we wcześniej wybranym kierunku, wręcz nie powinno się udać. I się nie uda. Choć… to przecież wciąż jest nasza liga, a tu przegrać może każdy… A przecież zawodnicy Bobo Kaczmarka nie wyglądają wcale lepiej. Remis? Bardzo możliwe.

Ostatni mecz tej kolejki, to całkiem fajnie zapowiadający się ligowy pojedynek. Imponujące ostatnio Zagłębie Lubin, podejmie wciąż marzących o podium, ale za to bardzo słabo grających piłkarzy Górnika Zabrze. Zawodnicy trenera Nawałki naprawdę mają o co grać, ale brutalne dla Nich fakty są takie, że to piłkarze Pavla Hapala wyglądają na ludzi, którzy łatwo punktów (szczególnie na własnym stadionie) nie oddadzą. Czy to oznacza koniec marzeń dla Górników? Porażka właśnie to może oznaczać, dlatego goście muszą dać z siebie wszystko. Ich pech polega na tym, że to i tak może nie wystarczyć. „Miedziowi” znów przypominają zespół o grający na poziomie Ekstraklasy i to dla zespołu gości może stanowić nie lada problem. Szczególnie, że goście jakoś nie mogą złapać formy, można by nawet powiedzieć, że wyglądają na takich którzy już jakiś czas temu odpuścili walkę o jakiekolwiek laury. A przecież europejskie puchary to coś co może tchnąć ducha w zabrzański zespół. Pomóc znów zabłysnąć pełnią blasku, stworzyć drużyną na miarę wielkiego Górnika. Jednak w tym celu trzeba pokonać gospodarzy, a to jak już napisałem będzie piekielnie trudnym zadaniem. Moim zdaniem wręcz niewykonalnym.