Bardzo "klasyczna" kolejka

Po nieco „rozciągniętej” kolejce Wielkanocnej (miałem wrażenie jakby rywalizacja trwała tydzień) przyszedł czas na zwykłą 26 rundę rozgrywek. O ile oczywiście o rywalizacji w naszej rodzimej lidze można powiedzieć „zwykła”. Niemniej jednak najbliższy ligowy weekend zapowiada się bardzo interesująco a rozgrywany będzie w bardziej "klasyczny" sposób. Zresztą słowo "klasyk" bedzie się przewijało, aż dwa mecze tego weekendu noszą to zaszczytne miano. Choć z pozoru poza derby Śląska pozostałe wyniki nie powinny zaskakiwać, wszak maluczcy grają z Wielkimi, to w pojedynkach ze ewentualnymi spadkowiczami o niespodzianki nietrudno (vide Wigan - Manchester United). Jak będzie tym razem? Spróbujmy przenalizować nadchodzące spotkania 26 kolejki naszej Ekstraklasy.

Zaczyna się jak zwykle w piątek. Co jednak najważniejsze zaczyna się bardzo ciekawym meczem, spotkają się ze sobą zespoły grające całkiem ładną dla oka i poukładaną piłkę. Różnica polega na tym, że o ile goście czyli białostocka Jagiellonia zaczęli wreszcie punktować to gospodarze bełchatowski GKS wciąż nie potrafią przełożyć swojej ładnej i co ważna skłądnej gry na wymierne ligowe efekty. Niestety dla podopiecznych Kamila Kieresia skutkuje to w najgorszy możliwy sposób, czyli stały obsuwaniem się w tabeli naszej Ekstraklasy. W ten sposób dość nieoczekiwanie „Brunatnym” zaczęło w oczy zaglądać widmo spadku. Czy zmobilizuje to zawodników GKS-u na tyle by powstrzymać rozpędzoną i rozochoconą ekipę Tomasza Hajto? Na pewno nie będzie to łatwe, jeśli jednak gospodarze chcą oddalić przeklęte widmo gry w pierwszej lidze muszą zrobić wszystko, aby trzy punkty zostały na kameralnym stadionie przy ul. Sportowej 3. Fakt, faktem nikomu na boisku Górniczego Klubu Sportowego nie gra się łatwo. W przypadku ”Jagi” nie będzie inaczej, może się nawet okazać, że najwyższy poziom na który obecnie potrafią się zdobyć to będzie jednak za mało by wywieźć z niegościnnego Bełchatowa trzy punkty. Moim zdaniem tym razem podopieczni trenera Hajto będą musieli objeść się smakiem. Zwycięstwo przypadnie w udziale „chłopakom Kieresia” a „przyczółki” odlecą do domu z niczym.

Drugi piątkowy mecz może być równie emocjonujący. Gospodarze Korona Kielce podejmuje na swoim pięknym obiekcie Zagłębie Lubin. Zespół trenera Hapala nie gra efektownie (rzekłbym wręcz koszmarnie dla oka) ale za to szalenie efektywnie. Niejeden kibic ze zdziwieniem zareagowałby na widok wiosennej tabeli naszej Ekstraklasy, w której na drugim miejscu (ex aequo) za... liderująca Koroną Kielce znajduje się nie kto inny jak zespół „Miedziowych”. Dopiero za nimi znajdują się tak często chwaleni w mediach piłkarze z Chorzowa czy Warszawy. Wygląda więc no to, że właśnie o tym meczu należałoby napisać, iż zagra pierwsza z drugą ekipą rozgrywek Ekstraklasy. Muszę przyznać, że sam jestem bardzo ciekawy zderzenia tych dwóch jakże odmiennych stylów gry. Szybka i ładna dla oka gra podopiecznych trenera Ojrzyńskiego kontra szalenie efektywna, ale za to nudna jak flaki z olejem mordęga w wykonaniu zawodników czeskiego szkoleniowca Pavla Hapala. Która technika okaże się zwycięska?  Nie będę ukrywał, że liczę na zwycięstwo futbolu „na tak” prezentowanego przez gospodarzy, zdecydowanie wolę oglądać to, co mają do zaoferowania „Krwisto-Czerwoni”. Z drugiej jednak strony ostatnie pojedynki Kielczan wskazują na delikatną zadyszkę, a musmu pamiętać, żę przygotowanie fizyczne jest podstawą sukcesów drużyny ze świętokrzyskiego. Czy starczy im sił na pokonanie Lubinian? Moim zdaniem tak i to zdecydowanie, a Korona znów włączy się do walki o podium.

Jak widać piątkowe mecze powinny dostarczyć nam zarówno emocji jak i sporych doznań estetycznych. Powinniśmy zobaczyć nie tylko kilka efektownych akcji, ale i zaciętą walkę o każdy metr boiska. Czego kibic futbolu potrzebuje więcej? Nic, chyba tylko ciepłych kapci i kufelka… złocistego napoju

Piłkarska sobota zapowiada się nieco spokojniej niż futbolowy piątek. Teoretycznie wszystkie trzy spotkania mają wyraźnego faworyta, wszystko więc powinno być jasne. Czy faktycznie już też możemy dopisać sobotnim faworytom po trzy punkty na konta? Moim zdaniem byłby to bardzo pochopny ruch. Powiem nawet, że środek piłkarskiego weekendu może być szalenie trudny dla zespołów, które uważane są za faworytów sobotnich spotkań.

Zaczynamy meczem „Górali” z Podbeskidzia Bielsko-Biała z murowanym faworytem do mistrzostwa, jakim niedawno jawił się wszystkim Śląsk Wrocław. Szkopuł w tym, że obecnie zdecydowanie lepiej prezentują się piłkarze trenera Kasperczyka. Co z tego, jeśli to Wrocławianie zdobyli trzy punkty, podczas gdy zawodnicy Podbeskidzia schodzili z murawy na stadionie przy ulicy Kałuży z zerowym dorobkiem punktowym. Niestety, lub stety w piłce nożnej nieprzyznawane są punkty za wrażenia artystyczne, dlatego faworytem będą podopieczni nestora naszych trenerów. Czy dadzą jednak radę udowodnić swoją wyższość na boisku? Czy uda im się potwierdzić piłkarzom z Wrocławia swoje aspiracje? Na pewno będzie bardzo ciężko, zaciekli „Górale” niezwykli rozdawać punktów na własnym kameralnym obiekcie. Nie takie tuzy jak Śląsk musiały uznać wyższość miejscowych. Moim zdaniem grający w kratkę zespół Oresta Lenczyka wpisze się całkowicie w swoja dotychczasową tendencję i po ostatnim zwycięstwie zanotuje "klasyczną" wpadkę. Być może nie oznacza to sromotnej porażki, niemniej jednak w sytuacji wrocławian remis nadal będzie rozpatrywany w kwestiach porażki. A w m,ojej ocenie remis to właśnie najbardziej prawdopodobny wynik spotkania na stadionie przy ul. Rychlińskiego 21.

W kolejnym sobotnim meczu Wielki przegrany obecnego sezonu, stojąca wobec faktu gruntownej przebudowy Wisła Kraków zmagać się będzie przy Reymonta z właściwie zdegradowanym już ŁKS-em Łódź. Niby „gang Świra” ma jeszcze szanse na utrzymanie, ale… nie oszukujmy się są one czysto iluzoryczne. Szczególnie, gdy weźmiemy pod uwagę taką sobie formę prezentowana przez niegdysiejszych „Rycerzy Wiosny”. Eh, gdzieś w pomroce dziejów zagubiło się to miano jakim szczycili się goście z Łodzi, gdzieś też zagubiła się drużyna „Biało-Czerwono-Białych”. Czy poobijana i pewnie zmęczona Wisła pozbawi Łodzian ostatnich złudzeń? Prawdopodobnie tak, jeśli zagrają choć w połowie tak dobrze jak w meczu pucharowym z Ruchem Chorzów to zespół trenowany przez Piotra Świerczewskiego nie ma większych szans na tak potrzebne punkty. Jest jedno ale…, generalnie chodzi mi o słowo „jeśli”. Mecz o finał pucharu turnieju „tysiąca drużyn” był ostatnim spotkaniem o stawkę, jakie rozegrali w tym roku piłkarze „Białej Gwiazdy”. Wobec porażki wiadomym jest, iż wielu z tych zawodników już nie zobaczymy w przyszłym sezonie. Czy będzie więc Im się chciało chcieć? Czy zaryzykują twarde wejścia i ewentualną kontuzję? Może być z tym problem i tu upatruję szans drużyny przyjezdnej. Jeśli goście marzą o pozytywnym wyniku w Krakowie muszę wykorzystać ten cień szansy jakimi są problemy zespołu z Krakowa. Jednak moim zdaniem nic z tego, Wiślacy nawet nie angażując się w pełni powinni nie mieć problemów z odniesieniem zwycięstwa. Podopieczni Michała Probierza bez większego trudu zainkasują trzy punkty, w niewielkim stopniu rekompensując swoim kibicom wtorkową porażkę. Chyba, że...

Podczas gdy Łódzki KS walczył będzie w „smoczym” grodzie o swój ligowy byt, kibice ich lokalnego rywala łódzkiego Widzewa rozgrywać będą swój „Klasyk”.  i to przez duże K. W bardzo prestiżowym spotkaniu podejmować będą aspirującą do mistrzowskiego tytułu Legię Warszawa. Co prawda czasy, gdy pojedynek tych dwóch drużyn elektryzował cala kibicowską Polskę już minęły, ale dla fanów obu ekip to nad wyraz ważne wydarzenie. Niezależnie od tego, jakie miejsca zajmują oba zespoły w lidze, kibice żądają od swoich pupili jednego – bezdyskusyjnego zwycięstwa. Smak porażki w tym ligowym klasyku może osłodzić tylko wiktoria z lokalnym rywalem, a w tym sezonie i jednym i drugim nie do końca się to udało. Pozostaje, więc rozstrzygnąć to między sobą, w bezpośrednim meczu. Nic to, że Widzew nie gra już o nic, nic to, że Legia potrzebuje zwycięstw na swojej drodze do tytułu, w meczu na stadionie przy Al. Józefa Piłsudskiego liczyć się będą tylko te dwa zespoły, inne kwestie odejdą na bok, liczyć się będzie tylko ta rywalizacja. Zwycięstwo lub porażka, piłkarskie piekło lub futbolowe niebo. Czy zawodników trenera Mroczkowskiego stać na udowodnienie swojej wyższości nad ekipą Macieja Skorży? Gdyby decydowały budżety, czy papierowa siła obu zespołów to na pewno nie. Tylko, że piłka nożna to taki sport w którym boisko jest w stanie zweryfikować każde ambicje czy przewidywania. Jeśli chcesz być najlepszy musisz udowodnić to na murawie, innej drogi nie ma (tego się będę trzymał, fryzjerstwo mnie nie interesuje). Ja osobiście mam nadzieję, że to zespół z Warszawy pokaże, że opinie ekspertów mówiące o „mistrzowskiej” Legii to nie mit i mrzonki. Aby tak było z Łodzi trzeba przywieźć punkty i to najlepiej trzy i Legia je przywiezie. Widzewowi za bardzo będzie zależało na wygranej by murować bramkę i myśleć o bezbramkowym remisie a to powinna być woda na młyn napastników przyjaznych. Mistrzem Polski jest Legia, Legia najlepsza jest !!!

Ligowa sobota niby niepozorna a jednak powinna dostarczyć nam piłkarskich emocji. Jednak niedziela pod tym względem przebije ją zdecydowanie. Zaczyna się delikatnie, spokojnie, jednak już wieczorem... będziemy świadkami Wielkiego Derby Śląska. Ten mecz powinien nam dostarczyć wszystkich oczekiwanych kibicowskich doznań. Zanim jednak znajdziemy się na Cichej przyjdzie nam podziwiać walkę Lecha Poznań o swoją szansę na uratowanie sezonu. Kolejną bitwę o miejsce gwarantujące Europejskie Puchary „Kolejorz” stoczy z rozpaczliwie broniącą się przed spadkiem Lechią Gdańsk. Faworytem będą gospodarze, zwyżka formy, własny obiekt to tylko dwa z atutów podopiecznych trenera „Rumaka”. Jednak desperacja nie raz i nie dwa potrafiła zdziałać cuda. A trenowani przez Pawła Janasa zawodnicy są bardzo zdesperowani, nic jednak dziwnego skoro widmo spadku zagląda im w oczy. Wygląda więc na to, że „Biało- Zieloni” zrobią wszystko by z poznańskiej Areny wywieźć choćby punkt. Może i jeden, ale za to bardzo cenny w obliczu walki o ligowy byt. Czy piłkarzom znad morza uda się wywieźć cenną zdobycz z gorącego terenu? Muszę przyznać, że to wątpliwe, co prawda Lechici nie grają jakiejś nadzwyczajnej piłki, ale powinni poradzić sobie w kompletnie zagubioną Lechią. Poznaniacy przybliżą się do upragnionego miejsca na podium, ale aby ziściły się ich nadzieje będą musieli twardo walczyć w kolejnych meczach. Niemniej jednak tym razem pewna jedynka przy gospodarzach.

Wielkie derby Śląska, mecz o niesłychanym ciężarze gatunkowym. Spotkanie starych firm, dwóch niesamowicie utytułowanych klubów. Dla przypomnienia, odpowiednio Ruch Chorzów jest właścicielem 14 tytułów mistrzowskich, podczas gdy jego rywal Górnik Zabrze dla odmiany 14 razy zdobywał najwyższe trofeum. Co prawda dawny blask nieco przygasł a oba kluby borykają się ze sporymi problemami, ale nie powinno to rzutować na emocje, jakie mam nadzieję dostarczy nam starcie tych dwóch drużyn. Jeśli do tego dodamy fakt, iż pomimo wspominanych przeze mnie kłopotów obie ekipy zajmują bardzo wysokie miejsca w wiosennej tabeli Ekstraklasy (Ruch 5 miejsce, a Górnik 3 pozycja) to w zasadzie możemy być pewni, że co jak co, ale nudzić się w niedzielny wieczór nie będziemy. W obecnym sezonie „Górnicy” z Zabrza to pogromcy Wielkich, natomiast „Niebiescy” jeszcze niedawno aspirowali (nadal aspirują) do walki o mistrzostwo polski. Mecz odbędzie się na obiekcie Ruchu Chorzów, ale to nie powinna być jakaś wielka przewaga podopiecznych Waldemara Fornalika, wszak goście przyjadą „zza miedzy” i na ulicy Cichej znają każde źdźbło trawy. W dodatku musimy pamiętać o wyczerpującej walce w półfinale pucharu Polski, jaką zmuszony był odbyć odwieczny rywal zawodników trenera Nawałki. Co prawda jestem przekonany, że ranga tego spotkania wyzwoli w gospodarzach dodatkowe pokłady energii, ale natury sie nie oszuka, w pewnym momencie zacznie „gasnąć światło” i jeśli do tej chwili wynik nie będzie rozstrzygnięty to może się okazać, że to jednak goście odniosą tak cenione zwycięstwo. Jako, że zabrzanie potrafią się bronić a nawet groźnie kontratakować to w tym spotkaniu postawię na nich. Po bardzo dobrym i zaciętym meczu to goście będą się cieszyć ze zwycięstwa. Trudy ostatnich dni nie pozwolą zawodnikom Ruchu wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności a to zdecydowanie wyklucza zwycięstwo w tym jakże ważnym dla nich meczu.

W ostatnim, zamykającym 26 kolejkę ligową spotkaniu zewrą się w boju zespoły Polonii Warszawa i Cracovii Kraków. Pomimo tego, iż w tabeli oba zespoły dzieli przepaść to piłkarze Czesława Michniewicza nie powinni popełnić błędu pychy i już przed meczem dopisywać sobie trzech punktów. Goście spod Wawelu złapali wiatr w żagle, co prawda w poprzedniej kolejce nie byli zdecydowanie lepszym zespołem od Podbeskidzia, ale wysokie zwycięstwo, jakie odnieśli wlało otuchę w ich serca. Dodało wiary, a ta potrafi dokonać bardzo wiele. Tylko, że „Czarne Koszule” muszą wygrać, po prostu nie mają wyjścia, jeśli chcą liczyć się już nawet nie w walce o mistrzostwo, ale w walce o ewentualne występy w Europie. Nie oszukujmy się charyzmatyczny właściciel zawodników z Konwiktorskiej mógłby nie przełknąć kolejnej gorzkiej pigułki a wtedy nikt nie jest w stanie powiedzieć, co strzeli Józefowi Wojciechowskiemu do głowy. Gniew szefa jest straszny, o tym zawodnicy Polonii wiedzą doskonale. Dlatego tym razem dadzą z siebie wszystko, grzebiąc jednocześnie nadzieje (ostatni tlący się płomyk) gości na pozostanie w elicie.

Dwa klasyki (w tym Wielkie Derby), kilka spotkań o „życie” (na szczęście tylko to ligowe) to bilans 26 kolejki ligowej, który gwarantuje nam odpowiedni poziom emocji. Myślę, że będziemy świadkami paru naprawdę niezłych spotkań, a to jest właśnie to, czego my kibice oczekujemy po naszej rodzimej Ekstraklasie, może nie najlepszej, być może nie najefektowniejszej, ale mimo wszystko naszej.