Pogoń - Legia 0-1: Dublerzy górą

W przedostatniej kolejce sezonu Legia pokonała w Szczecinie Pogoń 1:0. Trener Henning Berg posłal do boju kilku dublerów, którzy z pewnością nie zawiedli. Legia była drużyną lepszą od Pogoni i odniosła zasłużone zwycięstwo. Gola na wagę trzech punktów zdobył po imponującym rajdzie przez ponad pół boiska Michał Kucharczyk. W oficjalnym meczu w barwach Legii zadebiutował Konrad Jałocha.

Przed meczem z Pogonią można było mieć obawy o końcowy wynik, i to z przynajmniej dwóch powodów. Po pierwsze, na zrozumiałe obniżenie koncentracji w drużynie po zapewnieniu sobie mistrzostwa kraju mogło nałożyć się czysto fizyczne zmęczenie związane z niedzielnym świętowaniem tytułu po meczu z Ruchem Chorzów. Po drugie, Henning Berg zestawił Legię w eksperymentalny sposób, a największe znaki zapytania towarzyszyły obecności Konrada Jałochy w bramce, Bartosza Bereszyńskiego na lewej obronie i Raphaela Augusto na pozycji ofensywnego pomocnika.

Z perspektywy końcowego gwizdka najwyżej z tego tercetu można ocenić występ Jałochy, który dobrze się ustawiał i pewnie interweniował przy uderzeniach gospodarzy. Nasz bramkach popełnił tylko jeden błąd podczas wybijania piłki nogą w pierwszej części meczu, ale nie doprowadziło to do groźnej sytuacji. Znacznie lepiej dał się zapamiętać z interwencji po strzałach Marcina Robaka, Dominika Kuna i Akahoshiego.

Bartek Bereszyński na lewej obronie nie zanotował żadnych spektakularnych wpadek, ale konieczność prowadzenia piłki prawą nogą wyraźnie przeszkadzała mu przy podłączaniu się do ataku. Na początku meczu miał również problem z odnalezieniem się na nowej pozycji i łatwo dopuszczał do dośrodkowań w nasze pole karne. Decyzja o wystawieniu Beresia na lewej flance była o tyle zaskakująca, że głośno mówiło się, że dublerem dla Tomasza Brzyskiego mógłby być bardziej wszechstronny Łukasz Broź, tymczasem były zawodnik Widzewa zagrał na prawej obronie.

Wreszcie Raphael Augusto ustawiony na pozycji Ondreja Dudy udowodnił, że nikt w Warszawie nie będzie za nim tęsknił, może poza... trenerem Bergiem, który z trudnych do wyjaśnienia przyczyn najwyraźniej nadal darzy Raphaela sympatią. Brazylijczyk starał się, walczył, ale jego maniera długiego przetrzymywania piłki i zbyt wolnego reagowania na zmieniającą się sytuację na boisku, nie pozwalała dostrzec w jego grze argumentów, które przemawiałyby za wykupieniem go z Fluminense. Augusto mógł strzelić bramkę dla Legii, kiedy w pierwszej połowie znalazł się w dobrej sytuacji w polu karnym Pogoni, ale uderzył w swoim stylu, miękko i słabo. Janukiewicz nie miał kłopotów z odbiciem tego strzału.

W obliczu zupełnie nowego ustawienia środka pola Legii (Helio Pinto i Daniel Łukasik) i obecności na skrzydłach zawodników preferujących indywidualną grę, Henrika Ojamy i Kuby Koseckiego, można było obawiać się o płynność w konstruowaniu przez Legię akcji ofensywnych. Tymczasem, po chaotycznym i niezbyt pewnym początku meczu,  z upływem minut wyglądało to coraz lepiej. Rozciągnięte linie Pogoni, z Marcinem Robakiem niecierpliwie wychodzącym wysoko pod naszych obrońców bez wsparcia pomocników, niespecjalnie utrudniały legionistom pewne kontrolowanie piłki. Nasza drużyna, mimo że w takiej konfiguracji personalnej spotkała się na boisku chyba pierwszy raz, sprawiała wrażenie lepiej zorganizowanej od gospodarzy. Pogoń nadrabiała braki twardą, niekiedy brutalną grą. Ostro traktowany między innymi przez Macieja Dąbrowskiego i Patryka Małeckiego był Kuba Kosecki, swoje musiał odcierpieć na boisku Orlando Sa, a Marcin Robak dał się zapamiętać Danielowi Łukasikowi i Kubie Rzeźniczakowi.

Okazje bramkowe (dwie) miał w tym meczu Orlando Sa, miał sytuację wspomniany wyżej Raphael Augusto, na bramkę Janukiewicza uderzali groźnie Kuba Kosecki i Marek Saganowski. Ale zwycięstwo zapewnił nam zmiennik Michał Kucharczyk, który swoją efektywnością kolejny raz zepchnął w cień Henrika Ojamę. W 73. minucie meczu Kuchy przejął piłkę w pobliżu naszego pola karnego, przebiegł aż pod bramkę Janukiewicza, roztrącając po drodze rywali w stylu, nie przymierzając, Wayne'a Rooneya i mocnym uderzeniem tuż zza pola karnego znalazł drogę do siatki gospodarzy.

Gdyby nie ta zadziwiająca akcja, mecz w Szczecinie zapewne zakończyłby się wynikiem 0:0, który oczywiście przyjęlibyśmy z dużym spokojem. Wynik 1:0 trzeba przyjąć z jeszcze większą, zrozumiałą satysfakcją. Teraz czas na wisienkę na torcie, czyli niedzielny mecz z Lechem Poznań.