Zawisza - Legia 1-2: Niezbędne minimum

Legia obroniła pierwsze miejsce w tabeli Ekstraklasy. Zwyciężając w Gdańsku i Gliwicach, atak na pozycję lidera przypuściły drużyny Śląska Wrocław i Jagiellonii Białystok, ale Legia nie okazała się gorsza i w niedzielę pokonała w Bydgoszczy Zawiszę 2:1. Bramki dla naszej drużyny zdobyli Jakub Rzeźniczak i Michał Żyro.

Bardzo atrakcyjne piłkarsko było niedzielne popołudnie. Oczywiście meczyk Legii nie miał żadnej konkurencji, ale w oczekiwaniu na popisy podopiecznych Henninga Berga przełączałem kanały telewizyjne między transmisjami meczów Lecha Poznań z Górnikiem Łęczna, Manchesteru United z Chelsea i Borussii Moenchengladbach z Bayernem Monachium (przedstawiciele Bundesligi urozmaicili jeszcze przerwę w meczu Legii). Każdy z tych meczów na swój sposób przypominał widzowi, że obok meczów dobrych, w piłce nożnej rozgrywa się też mecze kiepskie. Legioniści z dużym zaangażowaniem wcielili się w rolę nauczycieli tej starej prawdy w poprzedni piątek, kiedy pokonali Lechię 1:0 w stylu zbliżonym do tego, w jakim siermiężnie grający Lech ostatecznie uporał się z beniaminkiem z Łęcznej. Mecz w Bydgoszczy był w wykonaniu podopiecznych Henninga Berga znacznie lepszy, choć oczywiście też nie perfekcyjny.

Norweski trener dokonał kilku zmian w porównaniu z zestawieniem z meczu z Metalistem Charków. Michał Żyro zgodnie z oczekiwaniami pojawił się na prawym skrzydle, ale przemeblowaniu uległa cała formacja ofensywna Legii. Kuba Kosecki zamienił prawą flankę z Kijowa na lewą stronę boiska, w ataku pojawił się Marek Saganowski, a za plecami Sagana miał operować Mateusz Szwoch. Do ważnej roszady doszło też w defensywie Legii. Mecz na ławce rezerwowych zaczął Guilherme, a na lewej obronie nieoczekiwanie zameldował się Igor Lewczuk. Jedyną niespodzianką w składzie Zawiszy była obecność Jakuba Łukowskiego na lewym skrzydle.

Mecz w pierwszej fazie przypominał chaotyczną szarpaninę. Żadna z drużyn nie była w stanie utrzymać się przy piłce i na dłużej zagościć na połowie przeciwnika. Na szczęście po kilkunastu minutach to legioniści uspokoili grę, a skutkiem przewagi naszego zespołu były dwie ładne bramki. W 31. minucie linię środkową boiska przekroczył Kuba Rzeźniczak. Piłka trafiła na prawą stronę do Łukasza Brozia, a Rzeźniczak poszedł za akcją, wbiegając w pole karne gospodarzy. Świetna centra Brozia trafiła pod nogi naszego obrońcy, który umieścił futbolówkę w siatce. W 40 minucie piłka wrzucona z autu na lewej stronie boiska powędrowała jak po sznurku między Mateuszem Szwochem, Markiem Saganowskim i Michałem Żyro. Ten ostatni uderzył płasko po długim rogu i było 2:0.

Mecz wydawał się rozstrzygnięty, ale po przerwie nie mający nic do stracenia Zawisza zdecydowanie ruszył do przodu, a Legia jakoś nie umiała wyprowadzić ciosu, który dałby nam trzecią bramkę i uspokoił ofensywne zapędy gospodarzy. Tuz po przerwie kontaktowego gola mógł zdobyć Łukowski, ale Ivica Vrdoljak wybił strzał zmierzający do pustej bramki. W 64. minucie Legia wykonywała rzut rożny, do dośrodkowania doszedł Michał Żyro, uderzył i wydawało się, że będzie gol dla Legii, ale Andrzej Witan zdołał zatrzymać piłkę tuż przed linią bramkową. Bramkarz Zawiszy wznowił grę efektownym wyrzutem, przy linii bocznej boiska źle zachował się Igor Lewczuk do spółki z Kubą Koseckim, Jorge Kadu minął Kubę Rzeźniczaka, a Wagner okazał się najsprytniejszy w polu karnym, zdobywając gola kontaktowego dla Zawiszy. Zrobiło się nerwowo, ale Zawisza już do końca meczu nie był w stanie oddać groźnego strzału na bramkę Legii.

Gdyby podzielić mecz piłkarski na cztery kwarty, decydująca dla losów starcia Legii z Zawiszą okazała się druga kwarta. To wtedy Legia 'odskoczyła' przeciwnikowi na dystans, którego ten nie potrafił już odrobić. Co ważne, obie bramki nie były dziełem przypadku. Legia w tej fazie meczu dominowała, potrafiła utrzymać się przy piłce. Dobrą robotę robił Marek Saganowski, pokazując się do gry przed polem karnym, a Tomasz Jodłowiec i Ivica Vrdoljak rządzili w środkowej strefie boiska. Nie zawsze udaje się zdyskontować tak zwaną 'przewagę optyczną', Legii w drugiej 'kwarcie' niedzielnego meczu udało się to z łatwością, i to musi cieszyć. A dlaczego nie graliśmy tak w pozostałych 'kwartach'? Najprościej odpowiedzieć - patrz inne mecze niedzielnego popołudnia. Nie zawsze tak da się grać, nie zawsze tak trzeba grać, a i przeciwnik też jest po coś na boisku.

Jeżeli do czegoś mógłbym się przyczepić to do skuteczności wyprowadzanych kontrataków. W meczu z Zawiszą, tak jak w środowym meczu z Metalistem w Kijowie, w drugiej połowie okoliczności dla kontr były wielce sprzyjające, bo przeciwnik dokonywał zmian taktycznych, przesuwając ciężar gry coraz bardziej do przodu, my tymczasem znów nie potrafiliśmy tego wykorzystać. Także 'nowi', Igor Lewczuk i Mateusz Szwoch nadal w bólach wprowadzają się do drużyny. Współpraca Lewczuka z Koseckim wyglądało koślawo przy wyprowadzaniu piłki z naszej połowy, a ich brak zdecydowania przy kontrze Zawiszy przyczynił się do zdobycia przez gospodarzy kontaktowego gola. Okolicznością łagodzącą dla Lewczuka jest jednak bez wątpienia fakt gry na lewej obronie. Z kolei Mateusz Szwoch nie brał ciężaru gry na siebie, nie potrafił znaleźć sobie wolnej przestrzeni między formacjami Zawiszy w taki sposób, w jaki udawało się to choćby Markowi Saganowskiemu. Raz, w koncówce pierwszej połowy, uderzył na bramkę gospodarzy i trudno winić go za tę decyzję, choć gdyby zamiast strzelać, wypuścił Sagana sam na sam z Witanem, pokazałby dużą klasę.

Tak, z pewnością jest się do czego po niedzielnym meczu przyczepić. Ale, patrząc na wynik i sytuację w tabeli, można rzec – obyśmy zawsze mieli tylko takie problemy!