Legia - Pogoń 3-1: Prosto do celu

Legia zasłużenie awansowała do ćwierćfinału pucharu Polski, mimo że nasza drużyna do zwycięstwa nad Pogonią Szczecin potrzebowała dogrywki. W niej do bramki gości trafili Łukasz Broź z rzutu karnego i Tomasz Jodłowiec, ustalając wynik meczu na 3:1. Ćwierćfinałowe mecze ze Śląskiem Wrocław zostaną rozegrane w marcu.

Zgodnie ze przedmeczowymi zapowiedziami trener Henning Berg podszedł z pełną powagą do meczu z Pogonią, decydując się na wystawienie teoretycznie najsilniejszej obecnie jedenastki. Na boisko wybiegł niemal ten sam skład co w Kijowie w meczu z Metalistem, między innymi z Guilherme na lewej obronie i Orlando Sa w ataku. Jedyną zmianą w stosunku do meczu Ligi Europy było wystawienie Michała Żyro zamiast Kuby Koseckiego na prawym skrzydle. Niespodzianki były za to w składzie Pogoni. Największa na bramce, w której zamiast Radosława Janukiewicza pojawił się Dawid Kudła.

Obie drużyny żwawo zaczęły mecz. Niezłą okazję miał Orlando Sa, kilka razy z lewej nogi dośrodkowywał Michał Żyro, ale i Pogoń starała się odgryzać. Najpierw z narożnika pola karnego szczęścia próbował Łukasz Zwoliński, tym uderzeniem nie sprawiając jeszcze większych problemów Dusanowi Kuciakowi, a w 11. minucie goście wyszli na prowadzenie. Takuya Murayama chyba usiłował strzelić z dystansu, ale z tego zagrania wyszło podanie, które w polu karnym przeciął Zwoliński, zaskakując naszą zdezorientowaną defensywę. Zrobiło się 0:1, ale Legia na szczęście szybko odpowiedziała. W 23. minucie Ivica Vrdoljak wypatrzył w polu karnym Michała Żyro, ten w swoim stylu przełożył piłkę na lewą nogę i precyzyjnym strzałem dał Legii wyrównanie.

Od tego momentu mecz stał się mniej interesujący. Legia nacierała, ale biła głową w mur. Pogoń usiłowała kontratakować, ale z każdą minutą ofensywny animusz gości malał, a po opuszczeniu boiska przez Łukasza Zwolińskiego i Rafała Murawskiego, Pogoń ograniczała się już tylko do przeszkadzania legionistom. Wydawało się, że bramka dla Legii jest kwestią czasu, tyle że gra w ataku jakoś nie kleiła się naszym zawodnikom. Mieliśmy kilka obiecujących sytuacji, ale tak naprawdę żadnej klarownej. W efekcie po upływie dziewięćdziesięciu minut był remis 1:1. Pogoń 'pękła' dopiero w dogrywce. Najpierw w polu karnym sfaulowany został Ondrej Duda, a rzut karny wykorzystał Łukasz Broź, potem do bramki gości mógł trafić Marek Saganowski, wreszcie w 108. minucie Tomasz Jodłowiec wykorzystał dośrodkowanie Dudy z rzutu rożnego i w tym momencie było już jasne, że to my zagramy wiosną w ćwierćfinale pucharu Polski.

Trudno diagnozować przyczynę, dla której męczyliśmy się z Pogonią aż do dogrywki. W żadnym wypadku nie wyglądało na to, żeby naszym zawodnikom brakowało motywacji, nie wyglądało też na to, żebyśmy mieli problem z fizycznym wytrzymaniem tempa meczu, a na boisku nie było rezerwowych, w obecności których moglibyśmy widzieć źródło taktycznego zamętu. Niby wszystko się zgadzało, a jednak forsowanie defensywy gości szło nam jak po grudzie. No cóż, chyba trzeba przyjąć, że takie mecze po prostu się zdarzają. Nie ma się co w tej sytuacji doktoryzować, najważniejsze, że ostatecznie zmogliśmy Pogoń, wygraliśmy i gramy dalej.

A gramy bez wątpienia o pełną pulę. Patrząc na podejście trenera Berga do meczów pucharowych, nie sposób podejrzewać, że puchar Polski miałby wiosną stać się dla nas dodatkiem do ligi, szansą na ogrywanie rezerwowych i poligonem, na którym można byłoby ćwiczyć nowe warianty taktyczne. Nic z tych rzeczy - liczy się tylko zwycięstwo.