Legia - Viktoria 2-2: Prace w toku

Sparing z Viktorią Pilzno zapowiadał się jako najbardziej interesujący praktyczny test podczas przygotowań Legii do rozpoczynającej się za dwa tygodnie rundy wiosennej sezonu 2015/16. Mecz zakończył się remisem 2:2.

Mając w pamięci, że to tylko sparing, mimo wszystko z dużym zainteresowaniem czekaliśmy na nowe oblicze Legii, nowe twarze w drużynie i nowe propozycje taktyczne ze strony trenera Czerczesowa. Liczących na wzmiankowane nowości spotkał jednak zawód, gdyż w pierwszej połowie oglądaliśmy Legię... jesienną. Trener Czerczesow zdecydował się na dobrze nam znanych zawodników. Legia rozpoczęła mecz w składzie: Malarz – Bereszyński, Lewczuk, Rzeźniczak, Broź – Duda, Vranjes, Jodłowiec, Kucharczyk – Prijović, Nikolić. Wyjściowa jedenastka Czechów prezentowała się następująco: Kozacik - Rajtoral, Hejda, Hubnik, Limbersky - Horava, Hrosovsky - Kopic, Duris, Kovarik – Holenda.

Legia starała się grać elastycznie, z ustawienia 4-4-2 z Prijoviciem operującym za plecami Nikolicia, przechodząc momentami na ustawienie z trójką obrońców, kiedy Lewczuk schodził szeroko na prawe skrzydło, Bereszyński przesuwał się do przodu, a Duda brał na siebie ciężar gry w rozegraniu. Te manewry nie wyglądały jednak szczególnie obiecująco. Legia w pierwszej połowie grała wprawdzie dość agresywnie i wysoko, ale poza kilkoma mało precyzyjnymi dośrodkowaniami i stałymi fragmentami gry trudno było zaobserwować płynne i szybkie ataki ze strony naszej drużyny. Najlepszą okazję mieliśmy w 37. minucie, kiedy nieco przypadkowo odbita piłka trafiła w polu karnym pod nogi Prijovicia, jednak nasz napastnik z kilku metrów nie zdołał umieścić jej w bramce.

Czesi w tym momencie śmiało mogli prowadzić już kilkoma bramkami. W 30. minucie z bliska głową do bramki Legii nie trafił Holenda, cztery minuty później Broź głową wybił piłkę zmierzającą do pustej bramki, a za chwilę Kovarik przymierzył w poprzeczkę.

Niezbyt dobrze na lewej obronie prezentował się Broź, nie widać było współpracy między środkowymi pomocnikami, zagubiony w poczynaniach ofensywnych był na prawej stronie Bereszyński. Czesi precyzyjnie posyłanymi długimi piłkami kilka razy łatwo ominęli nasze formacje i groźnie nacierali. Do przerwy było 0:0, ale z wyraźnym wskazaniem na Viktorię.

Drugą połowę Legia rozpoczęła bez zmian, ale po nieco ponad dziesięciu minutach doczekaliśmy się przejścia na zapowiadany wariant z trzema środkowymi obrońcami. Boisko opuścili Duda, Broź i Bereszyński, których zmienili Hamalainen, Guilherme i Pazdan. Pazdan zajął miejsce w środku bloku defensywnego, mając po lewej stronie Rzeźniczaka, a po prawej Lewczuka. Guilherme zagrał na lewej pomocy, co oznaczało dla Kucharczyka zmianę strony, a Hamalainen zagrał jako ofensywny pomocnik za plecami Prijovicia i Nikolicia.

Legia w tym momencie przegrywała 0:1. W 55. minucie Czesi wymienili kilka podań na lewej stronie boiska, a piłkę dośrodkowaną w nasze pole karne do bramki skierował Duris do spółki z dobijającym na linii bramkowej Kopicem. Było to prowadzenie zasłużone - zawodnicy Viktorii demonstrowali wyższą kulturę gry, lepiej operowali piłką.

W Legii oglądaliśmy kolejne zmiany. W miejsce Vranjesa pojawił się Borysiuk, a Nikolicia zmienił najnowszy nabytek Legii – Hlousek. Wraz z wejściem Czecha lewą stronę boiska opuścił Guilherme.

Niezbyt emocjonujący mecz nieoczekiwanie zamienił się w ostrą strzelaninę w ostatnich dziesięciu minutach. Najpierw Borysiuk płaskim strzałem zza pola karnego sfinalizował ładną akcję zainicjowaną przez Kucharczyka i kontynuowaną przez Jodłowca. Za chwilę Kovarik bez trudu ograł Lewczuka i kapitalnym uderzeniem z prawej nogi pokonał Malarza. W odpowiedzi doskonałą okazję zmarnował Prijović, ale nasz napastnik zdążyła zrehabilitować się w ostatniej minucie meczu, zdobywając gola strzałem głową po rzucie rożnym wykonanym przez Kucharczyka.

Legioniści ćwiczyli w meczu z Viktorią kilka ustawień taktycznych i personalnych i w tym momencie nie sposób ocenić czy któreś z nich rokuje lepiej od pozostałych. Niełatwo wskazać w naszym zespole piłkarza, który wyróżniałby się w tym momencie umiejętnościami lub formą, łatwo za to byłoby wskazać mankamenty w grze obronnej, w szybkości i precyzji zagrań. Potraktujmy to jednak jako dobrą wróżbę, bo przecież koniec stycznia to zdecydowanie jeszcze nie ten moment, kiedy najbardziej zależy nam na tym, by Legia imponowała dyspozycją.