Zagłębie - Legia 1-3: Zwycięstwo przed przerwą

Rundę zasadniczą bieżącego sezonu Legia zakończyła mocnym akcentem. W Lubinie, gdzie wiosną tego roku Zagłębie nie zwykło przegrywać, podopieczni Henninga Berga odnieśli pewne zwycięstwo 3:1. Losy meczu zostały rozstrzygnięte już w pierwszej połowie. Do bramki Zagłębia trafiali Orlando Sa, Ivica Vrdoljak i Helio Pinto, a gospodarze stracili ukaranego czerwoną kartką Bartosza Rymaniaka.

W pierwszej połowie Legia wzorowo wypunktowała gospodarzy, układając sobie mecz po swojej myśli już przy pierwszej nadarzającej się sposobności. Michał Żyro, jak zwykł to czynić coraz częściej i z coraz lepszymi efektami, zbiegł do środka pola z prawego skrzydła, wykorzystał gapiostwo Davida Abwo, wykazał się największym zdecydowaniem w walce o piłkę z defensorami Zagłębia, wyłożył futbolówkę Orlando Sa i było 1:0.

Michał Żyro miał udział również w drugiej bramce dla Legii, wbiegając przed Bartosza Rymaniaka w polu karnym gospodarzy i pozwalając się sfaulować obrońcy Zagłębia. Faul był subtelny, przypominał nieco przewinienie Kuby Wawrzyniaka, po którym straciliśmy bramkę w meczu z Lechią w Gdańsku, jeżeli jednak sędzia dostrzegł złamanie przepisów w zachowaniu Rymaniaka, nie miał innego wyjścia niż podyktować rzut karny dla Legii. Tym dziwniejsze było szaleństwo Rymaniaka, który po tym, jak zobaczył czerwoną kartkę, najpierw ostentacyjnie pukał się w czoło przed asystentem, a następnie odepchnął jeszcze sędziego Rynkiewicza.

Po trafieniu Ivicy Vrdoljaka z rzutu karnego Legia dążyła do zdobycia kolejnych bramek. Po znakomitej akcji Ondreja Dudy Michał Żyro dośrodkował na głowę Orlando Sa, jednak Silvio Rodić stanął tym razem na wysokości zadania, podobnie jak przy kolejnych strzałach w wykonaniu Dossy Juniora i Michała Żyro. Jeszcze przed przerwą mecz praktycznie rozstrzygnął jednak Helio Pinto. Duda został sfaulowany przez nieruchawego, sprawiającego fatalne wrażenie przez cały mecz Manuela Curto, do piłki podszedł Pinto i strzałem z lewej nogi dał Legii trzeciego gola. To już trzecia bramka zdobyta w tym sezonie bezpośrednio z rzutu wolnego przez Helio Pinto. Wcześniej Portugalczyk trafiał w przegranych meczach w Bydgoszczy i w Zabrzu, tym razem bramka jego autorstwa wreszcie nie tylko podniosła ocenę za wrażenie artystyczne, ale i przyczyniła się do zdobyczy punktowej.

Zagłębie w pierwszej połowie całkowicie oddało pole Legii. Orest Lenczyk ustawił swój zespół bardzo defensywnie, przesuwając Djordje Cotrę z obrony na lewą pomoc, a do gry w ataku desygnując nominalnego pomocnika Johana Bertilssona. Po stracie bramki na 0:1 Zagłębie kilka razy zaatakowało, oczywiście swoją prawą stroną, na której Pavla Vidanova dwukrotnie niezbyt skutecznie powstrzymywali Tomasz Brzyski i Henrik Ojamaa, ale po bramce Vrdoljaka gospodarze zupełnie stracili wiarę w sens dalszej walki z Legią.

Po przerwie Legia miała dużą przewagę, ale nie byliśmy dość zdeterminowani, by zdobyć kolejne bramki. Dużo graliśmy piłką, szarpał wprowadzony za Ojamę Kuba Kosecki, ale nie przekładało się to na sytuacje strzeleckie, z wyjątkiem sytuacji, w której Michał Żyro wyprowadził na dobrą pozycję Ondreja Dudę, niestety młody Słowak trafił w słupek.

Nie zdobyliśmy kolejnych bramek, za to pozwoliliśmy gospodarzom na strzelenie honorowego gola. Długi wykop znalazł Miłosza Przybeckiego, ten wychodził sam na sam z Dusanem Kuciakiem, został dogoniony przez Kubę Rzeźniczaka, ale znalazł sobie jeszcze miejsce do celnego strzału. Wydaje się, że winę za tę bramkę ponosi chyba właśnie Kuba Rzeźniczak, który najpierw zgubił Przybeckiego, a potem nie zaatakował go, kiedy skrzydłowy Zagłębie schodził do zewnątrz, by uderzyć lewą nogą. Być może Kuba miał w pamięci kilka sytuacji z jesieni, kiedy ostro atakując 'na raz', był 'nawijany', jak choćby przez Lovrencsicsa w Poznaniu.

Trzeba jednak powiedzieć, że gol dla Zagłębia był zupełnie przypadkowy, a nasze zwycięstwo tym razem nie było zagrożone nawet przez moment.

Zawodnik meczu to bez wątpienia Michał Żyro, który zaliczył asystę, a mógł mieć jeszcze dwie kolejne, no i wypracował rzut karny dla Legii. Pomysł z wystawieniem Żyro na prawej flance sprawdza się na razie celująco. Schodzący do środka Michał szachuje przeciwników lewą nogą, otwierając akcję i posyłając prostopadłe piłki do napastników. Nie wydaje się, żeby pozycja 'Żyrki' była zagrożona przez powrót Guilherme.

Nieco gorzej wygląda sytuacja na lewej flance. Kuba Kosecki był w Lubinie aktywniejszy niż Henrik Ojamaa, ale różnica między naszymi skrzydłowymi niestety nie była znacząca. Kosa chwilami wręcz dublował rolę Ojamy, wikłając się w indywidualne pojedynki nawet z dwoma przeciwnikami. Tym razem zabrakło akcji w rodzaju tej, która zapewniła nam trzy punkty w Gliwicach. Zabrakło również bramki, chociaż mogła być ku temu szansa, kiedy Kosecki doszedł do kolejnego świetnego podania Żyry. Podanie było jednak odrobinę zbyt ostre, a może noga Koseckiego za krótka, i Kosie nie udało się uderzyć na bramkę.

W porównaniu z meczem z Zawiszą trochę wyżej zagrał Helio Pinto, który tym razem odważnie pokazywał się pod polem karnym przeciwnika. Portugalczyk wytrzymał pełne dziewięćdziesiąt minut, a miejsca Danielowi Łukasikowi ustąpił, oszczędzany być może z uwagi na ryzyko otrzymania żółtej kartki, Ivica Vrdoljak. Im częściej będzie grał Helio Pinto, tym większy będziemy mieli z niego pożytek. Problem Portugalczyka polega jednak na tym, że do drużyny po kontuzji wraca Tomasz Jodłowiec.

Zadanie zostało wykonane. Legii za mecz w Lubinie należą się duże słowa uznania, mimo mało efektownej gry w drugiej połowie. To były bezdyskusyjne trzy punkty, zasłużone, wyraźne zwycięstwo. A od poniedziałku myślimy już o rundzie finałowej!