Górnik - Legia 2-3: Punkt od mistrzostwa

W czwartej kolejce rozgrywek grupy mistrzowskiej ekstraklasy Legia zwyciężyła w Zabrzu 3:2. Gornik postawił legionistom trudne warunki, ale ekipa Henninga Berga stanęła na wysokości zadania. Bramki dla naszej drużyny zdobywali Tomasz Jodłowiec, Michał Żyro i Michał Kucharczyk. Dzięki czwartemu kolejnemu zwycięstwu w grupie mistrzowskiej (ósmemu, licząc zasadniczą fazę sezonu) Legia potrzebuje jeszcze tylko jednego punktu w trzech meczach, by zapewnić sobie mistrzostwo Polski.

Fakty nie kłamią. Legia kroczy od zwycięstwa do zwycięstwa, imponując konsekwencją w gromadzeniu punktów. W grupie mistrzowskiej wygrywaliśmy już z rutyną, na zimno wykorzystując błędy rywala (Zawisza), z trudem, szczęśliwie przechylając na swoją stronę szalę zwycięstwa (Lechia) i efektownie, bezlitośnie demolując przeciwnika (Wisła). Mecz z Górnikiem uzupełnił tę różnorodną i zwycięską paletę.

Górnik zagrał przeciw Legii z otwartą przyłbicą, z ofensywnie usposobionymi bocznymi obrońcami Olkowskim i Małkowskim. Również środkowi obrońcy zabrzan grali dość wysoko, ustawiając się blisko swoich pomocników, co utrudniało Legii rozegranie środkiem pola, ale pozostawiało wolną przestrzeń dla naszych atakujących, zwłaszcza na skrzydłach. Drużyna o wyższych umiejętnościach powinna być w stanie skontrować tak ustawionego rywala - i Legia rzeczywiście wykorzystała ten element, kilka razy po mistrzowsku penetrując defensywę zabrzan.

Bramka na 1:1 padła po rzucie rożnym, a ten był następstwem szybkiego ataku przeprowadzonego prawą stroną boiska i nieprawdopodobnego pudła Michała Kucharczyka, który mając przed sobą pustą bramkę po podaniu od Miro Radovicia, huknął w poprzeczkę. Z kolei trzecia bramka to akcja oskrzydlająca z udziałem Michała Żyro, który nie szukał zejścia do środka, lecz dobiegł do linii końcowej i prawą nogą podał piłkę 'na nos' Kuchemu, który tym razem nie zmarnował okazji. Tak właśnie gra się z przeciwnikiem pozostawiającym hektary wolnej przestrzeni między linią obrony a swoją bramką.

Drugi gol dla Legii to natomiast zasługa Tomasza Jodłowca, który wywalczył piłkę na naszej połowie i poprowadził ją aż pod bramkę Górnika, no i rzecz jasna zegarmistrzowskiej precyzji Michała Żyro, który zademonstrował jak należy kończyć akcję strzałem, mając piłkę ustawioną na lepszej nodze. A były jeszcze wyśmienite okazje Miro Radovicia, którego przed wbiciem piłki do pustej bramki powstrzymał zapaśniczy chwyt defensora zabrzan, poprzeczka po znakomitym uderzeniu Tomasza Brzyskiego oraz idealne sytuacje Ondreja Dudy i Bartosza Bereszyńskiego.

Z drugiej strony, Dusan Kuciak dawno tak się nie spocił podczas ligowego meczu Legii. Piękne bramki Pawła Olkowskiego można traktować jako przypadek, zachowując wszelkie proporcje, kojarzący się z casusem Liliana Thurama, który obie bramki zdobyte w swojej bogatej przygodzie z reprezentacją Francji strzelił w jednym meczu (i to jakim, w półfinale MŚ z Chorwacją), ale już fakt  dojścia prawego obrońcy Górnika do sytuacji strzeleckich był konsekwencją sposobu gry obranego przez obie drużyny. Było to widoczne zwłaszcza przy bramce na 1:0. Legia straciła piłkę w pobliżu pola karnego zabrzan, futbolówka okrążyła całe boisko, a Prejuce Nakoulma i Olkowski stanęli w dwóch przed osamotnionym Brzyskim, ponieważ z powrotem na swoją połowę nie zdążył Kucharczyk. Kontaktowy gol dla Górnika to skutek zamieszania przed polem karnym Legii i zbyt krótkiego wybicia piłki przez Brzytwę. Kuciak musiał popisywać się kunsztem przy strzałach Mateusza Zachary, Adama Dancha i Macieja Małkowskiego, a zabrzanie domagali się jeszcze rzutu karnego po tym jak piłka trafiła w polu karnym Legii w rękę Tomasza Jodłowca.

Ostatnie kwadrans meczu wyglądał jakby dał o sobie znać czynnik, o którym w niedawnym wywiadzie dla czarnej-eLki mówił prezes Bogusław Leśnodorski – głowa. Legioniści chyba za wcześnie zawędrowali myślami do szatni, chyba zbyt szybko dopisali sobie trzy punkty, chyba już widzieli siebie fetowanych przez wypełniony do ostatniego miejsca stadion podczas kolejnego meczu na Łazienkowskiej. Nie byliśmy w stanie przetrzymać piłki, ratowaliśmy się rozpaczliwymi wykopami na hokejowe uwolnienie, kradliśmy czas, leżąc na murawie. Nie wyglądało to najlepiej, ale... zwycięzców się nie sądzi.

Bohaterami Legii byli z pewnością Tomasz Jodłowiec i Michał Żyro, którzy zaliczyli po bramce i asyście. Co ciekawe, Michał do momentu zdobycia fantastycznego gola nie wyróżniał się niczym szczególnym, może poza próbami prostopadłych podań do Michała Kucharczyka w pierwszych minutach meczu i... efektownym 'machnięciem się' po poprzeczce Brzyskiego. Również Jodłowiec zaliczył kiepski start spotkania, dwukrotnie niefrasobliwie tracąc piłkę na śliskiej murawie, by później, obok Żyrki, stać się jednym z ojców zwycięstwa Legii.

Nie zawiódł Inaki Astiz, chociaż przegrany we własnym polu karnym pojedynek z Mateuszem Zacharą na początku drugiej połowy meczu chluby naszemu środkowemu obrońcy nie przyniósł. Rywali nie ukłuli Ondrej Duda, ani Rado, mimo że ten pierwszy powinien wpisać się na listę strzelców, a drugi zanotować asystę w sytuacji zmarnowanej przez Michała Kucharczyka. Rado niepotrzebnie zaatakował Pavelsa Steinborsa w przegranej sytuacji w polu karnym Górnika. Zarobił kolanem i nie wiadomo, czy będziemy mogli na niego liczyć w kolejnych meczach. W ogóle trup w Zabrzu słał się gęsto, chociaż nie wynikało to ze złośliwości czy nadzwyczajnej brutalności zawodników obu drużyn.

W przyszłą niedzielę o 15:30 Legia zagra na Łazienkowskiej z Ruchem o mistrzostwo Polski. Zagra o mistrzostwo, chyba że ekstra dreszczyku związanego z tym spotkaniem zdoła pozbawić nas dzień wcześniej Lech Poznań. Jeżeli poznaniacy stracą u siebie punkty z Pogonią Szczecin, rozwiążą kwestię tytułu za naszych piłkarzy. Aktualna dyspozycja drużyny Dariusza Wdowczyka nakazuje jednak wątpić, by Pogoń była w stanie urwać punkty Lechowi, a zatem... wszyscy na Ruch!