- Kategoria: Wokół boiska
- gawin76
-
-
Legia - Raków 2-4: W minorowych nastrojach
Niedziela ósmego listopada była w Polsce dniem żałoby narodowej spowodowanej tragicznymi wydarzeniami z Krakowa, ale mecze Ekstraklasy rozegrano zgodnie z planem. Nasza drużyna zmierzyła się w Warszawie z Rakowem i wyraźnie przegrała. Legioniści w niczym nie przypominali solidnej drużyny, którą oglądaliśmy przez większą część rundy jesiennej. Bramki dla naszej drużyny zdobyli Chodyna i Biczachczjan.
W pierwszej jedenastce Legii ujrzeliśmy 16-letniego Franciszka Stępniewskiego. Skład naszej drużyny wyglądał następująco: Hindrich – Piątkowski, Augustyniak, Deziel – Wszołek, Szymański, Urbański, Chodyna – Stępniewski, Zjawiński, Wjunnyk. Goście rozpoczęli w składzie: Karić – Tudor, Racovițan, Svarnas – Pieńko, Repka, Koczerhin, Otieno – Diaby, Emreli, Makuch.
W 3. minucie Emreli ruszył na bramkę Legii. Napastnik gości oddał strzał, po którym piłka wyszła na rzut rożny. Od pierwszych minut goście wyglądali lepiej, atakowali szybciej i w bardziej pomysłowy sposób. W 13. minucie Koczerhin uderzył nad bramką. W 21. minucie Makuch otrzymał prostopadłe podanie, znalazł się sam na sam z Hindrichem i wykorzystał okazję. Było 0:1. W 27. minucie Makuch uderzył niecelnie zza pola karnego. W 33. minucie Hindrich z najwyższym trudem wybił strzał Emreliego. Do dobitki ruszył Makuch, na szczęście trafił w słupek. W 36. minucie Zjawiński ruszył do piłki wrzuconej z autu, uderzył z ostrego kąta, ale niecelnie. W 38. Wjunnyk oddał niecelny strzał zza pola karnego.
Do przerwy było 0:1. Było to najsłabsze 45 minut w wykonaniu Legii w tym sezonie. Nasza drużyna była niepewna w defensywie i bezradna w ataku.
Na drugą połowę nie wyszedł Stępniewski, w miejsce którego na boisku pojawił się Biczachczjan. W 56. minucie Augustyniak wrzucił piłkę z autu w pole karne gości. Odbita piłka trafiła pod nogi Chodyny, który uderzył nie do obrony. Było 1:1. W 58. minucie goście odzyskali prowadzenie. Błąd popełnił Hindrich, który podał piłkę do Pieńki. Hindrich zrehabilitował się za błąd, broniąc strzał Pieńki, ale piłka natychmiast trafiła do Otieno, który uderzył technicznie i było 1:2. W 61. minucie kolejny atak gości zakończył się bramką. Otieno dośrodkował do Kwiatkowskiego, który z kilku metrów trafił klatką piersiową do bramki. W 63. minucie Legia zdobyła bramkę kontaktową. Biczachczjan uderzył celnie z linii pola karnego. W 66. minucie Szymański dośrodkował z rzutu rożnego. W polu karnym skutecznie o piłkę powalczył Deziel, ale sędzia anulował bramkę z powodu pozycji Wjunnyka, który utrudniał interwencję bramkarzowi gości. W 68. minucie Vinagre i Arreiol zmienili Wszołka i Szymańskiego. W 72. minucie goście wyszli z szybką kontrą. Emreli oddał strzał, który spadł pod nogi Kwiatkowskiego i było 2:4. W 73. minucie Ševčík zmienił Wjunnyka. W 76. minucie Chodyna uderzył niecelnie z rzutu wolnego. W 82. minucie Karić złapał piłkę po strzale Biczachczjana. W 83. minucie Zjawiński był blisko wykorzystania nieporozumienia w defensywie Rakowa. Minutę później Zjawiński opuścił boisko. Do gry wszedł Čolak. Wynik nie uległ już zmianie.
Czeka nas teraz przerwa na mecze reprezentacji. Trzeba przyznać, że październik i początek listopada okazały się dla Legii bolesną weryfikacją aktualnych możliwości drużyny. W pięciu meczach zdobyliśmy tylko pięć punktów, a Legia z meczu przeciw Rakowowi przypomniała nam o fatalnych chwilach z poprzedniego sezonu. Legioniści grali uparcie i bez pomysłu w poprzek boiska, gubili piłkę pod własnym polem karnym, szkolny błąd popełnił nawet niezawodny do tej pory Hindrich. Jakość pierwszej jedenastki to jedno, jest to problem znany od dawna, ale tym razem zawiodła też organizacja gry i poziom koncentracji całego zespołu, czyli elementy, które do tej pory były atutami Legii.
Kolejny mecz Legia rozegra za dwa tygodnie, kiedy zmierzy się w Płocku z Wisłą.
Nie mam pretensji do trenera, bo chyba najskuteczniejsza taktyka doprowadzająca do jakiegoś korzystnego wyniku byłaby powtórka z gry w Zabrzu, a to na Ł3 raczej nie zyskałoby aprobaty.
W trakcie meczu odnioslem wrazenie ze na wszystkich pozycjach ofensywnych mamy po prostu piłkarsko słabszych zawodników a w obronie nadziewamy się na kontry, plus mamy ogromne problemy z pressingiem rywala, a na dodatek Hindrich po raz pierwszy bodajże tak ewidentnie zawala utratę jednej z bramek.
Nasza najgroźniejsza broń w ofensywie to wyrzuty z autu Augustyniaka, najlepszym piłkarzem - Bartek Kapustka bo go ewidentnie brakowało ale czy z nim obraz gry diametralnie uległby zmianie? Wątpliwe!
Bezradność! Gratulacje dla Rakowa, że do takiego stanu rzeczywistości doprowadził i to wykorzystał.
Mam nadzieje ze Stepniewski nie zostanie “spalony” przez Papszuna. Po tym meczu będzie miał argumenty dlaczego stawiać na doświadczonego rzemieślnika z Armenii a nie na utalentowanego polskiego nastolatka. Biore Diabla za słowo ze debiut wypadł jednak przyzwoicie i sobie młokos poradził a zawiódł zespół!
Odkąd jest Marek Papszun, to dla mnie pierwszy raz, kiedy swoją pracę wykonał gorzej od trenera drużyny przeciwnej. Dotychczas przegrywaliśmy albo przez jakość, albo przez niechlujstwo i dezorganizację (Motor, Korona). Tym razem Szwarga wymyślił lepszy plan na mecz.
Widać było w 1. połowie, ile oznacza ubytek Kapustki - w środku przegraliśmy wszystkie sytuacje, które tam były. I nijak nasz trener temu ubytkowi,o którym było wiadomo od zeszłego piątku, nie zaradził. 1. połowa skończyła się tylko 0-1, ale momentami przypominała Legia - Radomiak z Legią w roli Radomiaka. Że Raków ma lepszych piłkarzy, to było wiadomo. Ale dotychczas, sposobem udawało się często takich lepszych piłkarzy powstrzymać. Nie tym razem.
Jeszcze do tego błędy indywidualne. Dotąd Legia potrafiła wychodzić spod wysokiego pressingu. Dla mnie najgorsze były bramki na 1-3 i 2-4. Nasza bezradność taka jak w kwietniu na Bułgarskiej. Od tych piłkarzy, których teraz mamy, można jednak wymagać mniej złej gry.
Taki wpis przytacza legia.net ‘Wygląda to dziś jak za Astiza. Demony wracają, wylewy w obronie, zero kreacji z przodu. Sezon przejściowy, gasimy światło - zauważa Marcin Fijołek (Polsat).’ To obraźliwe dla Legii Astiza. Nie straciliśmy wówczas czterech goli w jednym meczu. Największa masowa bezradność w obronie wystąpiła w zremisowanym 2-2 meczu z Lechią. Nie wiem, o co mu chodzi z tym ‘sezonem przejściowym’ i z tym ‘gasić światło’. Mistrzostwa Polski oczekiwał? Jakościowo odstajemy od wielu drużyn, które są za nami w tabeli, czyli wciąż osiągamy wynik ponad stan.
Deziel Jr z Zagłębiem zabrał bramkę Rajoviciowi. Teraz w identycznych okolicznościach jemu zabrał Wjunnyk.
Wjunnyk to „dzik” potrafi się zastawić, wygrać fizyczną walkę, świetnie się zachował w polu karnym przy golu Biczachczjana, ale z Wjunnyka finezyjnego kreatora akcji na razie póki co nie będzie, a przynajmniej mnie jest to trudno sobie wyobrazic i to było ewidentnie widać w pierwszej połowie, w której przy rozgrywaniu akcji a w zasadzie przy braku tego rozgrywania Wjunnyk był w większym „marazmie” niż nastolatek Stępniewski.
Zjawiński to egzekutor z pola karnego i z tej roli wywiązuje się sto razy lepiej niż Mileta Rajovic ale to znaczy że potrzebuje serwisu, dograń w szesnastkę, żeby poświadczyć swoją funkcję i predyspozycje, natomiast Zjawiiński ma również i w tym swoje ograniczenia choćby w zestawieniu z takim Makuchem jest graczem dużo mniej mobilnym.
Pamiętajmy skąd do nas przyszli Wjunnyk i Zjawiński i szczególnie ten pierwszy jaką rolę odgrywał w poprzednim zespole? Mnie bardzo ciekawi czy Papszun uczyni z Wjunnyka w Legii choćby takiego Makucha, bo to był chyba pomysł Diabła żeby Ukrainiec z ławki rezerwowych Lechii trafił do Legii. Niestety zanim go zbuduje (o ile?) to będą takie mecze jak ten wczorajszy z przypisanym „marazmem”.
W taktyce Papszuna kluczową rolę muszą odgrywac skrzydła, a na nich mamy powszechnie krytykowanego Chodynę który przecież wczoraj strzelił gola, ba wcześniej ściągnięty został z boiska Wszołek i moim zdaniem Kacper Chodyna zagrał wczoraj na miarę swoich możliwości, tylko że co z tego.
Wielu z nas kibiców zastanawiało się jak Marek Papszun poradzi sobie z indywidualistą, wirtuozem technicznym Vinagre, który jednocześnie razi niefrasobliwością i nonszalancją w defensywie. Na razie niestety trzeba stwierdzic że trener z „gwiazdą” na lewym wahadle sobie nie poradził, czyli naszego najbardziej kreatywnego piłkarza, zdolnego zrobić przewagę indywidualnym dryblingiem dystansuje póki co Kacper Chodyna, być może całkiem zasłużenie, pozbywamy się "miny" w defensywie, ale równocześnie w ofensywie wyglądamy rażąco ubogo.
Wszołek młodszy nie będzie a w tej jesieni zmaga się z kontuzjami, ale akurat jemu braku ambicji i zaangażowania trudno zarzucić.
Damian Szymański przy zawiązywaniu akcji, przy wyprowadzaniu piłki w zestawieniu z Bartkiem Kapustką to niebo a ziemia i trudno liczyć żeby trzydziestojednoletni doświadczony rep nagle objawił się jako kreatywny rozgrywający, gorzej że i ze swoich podstawowych funkcji w asekuracji, w odbiorach i w przechwytach nie wywiązuje się z nich zbyt dobrze. A i tak wygrywa rywalizację z Arrieolem, czyli w jakiej formie musi być Hiszpan?
Senatorze moim zdaniem nasz „marazm” w meczu z Rakowem nie wynikał z „braku zaangażowania” a był raczej efektem stanu posiadania w ofensywie, a przecież i tak strzeliliśmy trzy gole i tylko frajerstwu i gapiostwu Wjunnyka zawdzięczamy, że ten trzeci nie został uznany.
( Tak przy okazji, czy u nas z urzędu przy rzutach rożnych jest jeden zawodnik desygnowany do absorbowania bramkarza i czy Dawid Szwarga świadomie wziął to pod uwagę i zareagował w taki a nie w inny sposób? Nie mam czasu żeby się temu przyjrzeć ale to mnie trochę zafrapowało?)
Tyle o naszych możliwościach a raczej deficytach w ofensywie, z Rakowem popełnialiśmy rażące błędy w defensywie, ale czy one były wypadkową braku zaangażowania? Też wątpię i tu wydaje mi się, że gdybyśmy wyszli z takim nastawieniem jak na Górnika w Zabrzu to tych błędów być może udałoby się uniknąc ale gralibyśmy zdecydowanie niżej i dużo bardziej zachowawczo.
Cóż pozostaje mi wierzyć, że Marek Papszun w tym sezonie otrzyma czas na „zbudowanie” takich piłkarzy jak Kuba Żewłakow, Mateusz Szczepaniak, Franciszek Stępniewski i oni z czasem dadzą drużynie niezbędną kreatywnośc w ofensywie. Plus z Wojciecha Urbańskiego uczyni pełnoprawną „ósemkę” tyrającą na całej długości boiska. Z ligowymi rzemieślnikami Diabeł już udowodnił, że potrafi z nich wycisnąc wszystko co najlepsze, oby teraz „zbudował” naszych młokosów i tym samym przełamał jeden ze stereotypów odnoszących się do niego samego.