Ok. godziny 0.25 Rafał Majka wygrał II etap wyścigu Dookoła Kalifornii.Na etapie do San Jose pierwsza ucieczka poszła już po 25 kilometrach,a jej organizatorem był Łotysz Skujnis,. Zabrało się w niej ponad 40 kolarzy.Na podjeździe pod przełęcz Mount Hamilton od grupy prowadzącej odjechało 5 kolarzy, z Majką, Bennetem z LottoNL- Jumbo, Boswellem Sky i Mortonem Dimension Data. Przewaga nad goniącymi była niewielka. Dopiero na podjeździe Quimby Road urosła do blisko 1 minuty,ale na zjeździe upadł Łotysz i po paru kilometrach został wycofany z wyścigu. Na ok. 1 km przed metą skakali i Bennet i Boswell i Morton ,ale Majka ich wypady kasował. Sam wyszedł na prowadzenie ok.200 metrów przed metą i był to atak nie do odparcia.Po 2 etapach prowadzi w klasyfikacji generalnej z niewielką przewagą nad uczestnikami ucieczki. Decydujące dwa etapy w czwartek i piątek.

W Giro po mocno pofałdowanym etapie niedzielnym i dzisiejszej jeździe indywidualnej na czas czołówka wyścigu została wykrystalizowana. W niedzielę z dużą łatwością uciekł kolarzom na odjeździe końcowym do mety Nairo Quintana Movistar i wygrywając etap został liderem klasyfikacji generalnej. W czołówce byli Pinot, Dumoulin, Mollema i Nibali. Dzisiaj etap z dużą przewagą wygrał Tim Dumoulin Sunwel i on z kolei prowadzi o 2,23 nad Quintaną, 3 jest Mollema 2.38 straty,4 Pinot 2,40 i 5 Nibali 2,47. Rozstrzygnięcia nastąpią pewnikiem w ostatnim tygodniu kiedy Giro wjedzie w góry.Ale na dalszych miejscach nie ma wielkich kolarzy tak,że czołowa piątka pewno podzieli wszystkie trofea pomiędzy siebie..

Czarne chmury zawisły nad męskim szczypiorniakiem.
Jeden z najlepszych trenerów na świecie Talant Dujszebajew podał się do dymisji po dwóch meczach eliminacji mistrzostw Europy w Chorwacji, w których Polska przegrała i ledwo zremisowała z Białorusią tracąc szansę na awans.
Stało się to, co było do przewidzenia. Polska męska piłka ręczna nie ma następców medalistów ostatnich mistrzostw świata i europy
Wielu zawodników tamtej drużyny zakończyło kariery, kilku zrezygnowało z gry w kadrze, a kolejni są kompletnie wyczerpani dwoma ostatnimi sezonami.
Vive Tauron Kielce, dostarczyciel największej ilości zawodników do reprezentacji, drużyna, która w zeszłym sezonie wygrała LM, w obecnym nie zakwalifikowała się nawet do 1/2 finału.
Obawiam się, że po kilku latach bardzo tłustych nadeszły bardzo chude i końca tej szarzyzny nie widać.
Bez względu na osobę nowego szkoleniowca, osobiście nie widzę możliwości szybkiego powrotu do elity. Obym się mylił.

Ps
Coś z naszego piekiełka. Skąd my to znamy

"Reprezentacja to specyficzny zespół, oczko w głowie tysięcy fanów. Polscy kibice przez ostatnie dziesięć lat byli przyzwyczajeni do sukcesów. Jeździli za narodową drużyną po całym świecie, przeżywali niesamowite emocje. I nagle, po niespełna roku okazuje się, że z topowej drużyny zostały wspomnienia. Zamiast zwycięstw są porażki, z nie najmocniejszymi przecież rywalami. To zrodziło frustrację. Niezadowolenie rosło z każdą przegraną, w mediach roiło się od przytyków, krytyki, ośmieszania mnie, zawodników. Grono „fachowców i uzdrowicieli” rosło w siłę. Nie przebierano w słowach, powstawały spiskowe teorie. Część środowiska reagowała histerycznie. Jestem człowiekiem honoru, doskonale dostrzegam pewne zachowania. Nie chcę, by ktoś rozmieniał na drobne moje nazwisko. Nie chcę odbierać telefonów i słyszeć: Czytałeś, co piszą, mówią o tobie? Nie rozumiem pewnych zachowań. Nigdy nikomu nie ubliżyłem, nie przylepiałem łatek. Nie jestem awanturnikiem, a za takiego niektórzy mnie uważali. Nie zasłużyłem na to, by przyjmować mnie jako trenera kadry gwizdami. Przyszła pora na świeżą krew, na nową jakość trenerską, inną myśl taktyczną"
T.D.

Walka pomiędzy Anthonym Joshuą a Władymirem Kliczko zadowoliła nawet najbardziej wybrednych kibiców boksu. Było w niej wszystko to co w boksie najlepsze: technika, waleczność , nokdauny, nieprzewidywalność i ogromne emocje.
Już przy graniu hymnów dostrzec można było,że Kliczko jest bardziej spięty,a Anglik jak by rozluźniony. I tak też wyglądały początkowe 3 rundy walki. Joshua zwodami podchodził do Kliczki, starał się bić ciosy z obu rąk, natomiast Ukrainiec uderzał sporadycznie lewym prostym.W rundzie 4 Kliczko trafił dwa razy Joshuę prawym prostym i ten te ciosy odczuł. W 5 starciu Joshua frontalnie zaatakował Kliczkę i po serii kilku sierpowych posłał go na deski. Po wznowieniu walki podjął nieudaną próbę zakończenia pojedynku przed czasem, ale nadział się na mocna kontrę Kliczki i do końca rundy desperacko się bronił. Osłabienie Joshuy Kliczko postanowił wykorzystać w 6 rundzie. Rozpoznał ,że Anglik po jego lewym prostym blokuje ten cios oboma rękami przez co lewa jego ręka przez chwilę nie osłania szczęki i po zamarkowaniu ataku lewym zadał błyskawiczny prawy prosty. Joshua padł na deski. Tylko bardzo mocnym mięśniom szyi i karku oraz odruchowym zamortyzowaniu uderzenia cofnięciem głowy zawdzięcza,że nie został wyliczony. Ku zdumieniu kibiców Kliczko nie przystąpił do wykończenia naruszonego rywala. Zadowolił się przewagą w zadawaniu ciosów w rundzie 6, 7 i 8. Od rundy 9 Joshua odzyskał wigor i najpierw wyrównał pojedynek, a od 10 rundy to on przeważał. W 11 rundzie tak jak w 5 zaatakował i kombinacją ciosów posłał Kliczkę na deski. ten wstał,ale już nie był w stanie efektywnie się bronić. Został trafiony najpierw prawym podbródkowym ,a potem lewym sierpowym i znowu zapoznał się z matą. Ponownie wstał,ale był na tyle zamroczony, iż nie był w stanie trzymać gardy i bloku przepuszczając większość ciosów Anglika. W tej sytuacji sędzia słusznie przerwał pojedynek.
O wyniku walki zadecydowały względy wolicjonalne.Dla Joshuy boks stał się ratunkiem przed upadkiem życiowym. Ten sport jest dla niego czymś najważniejszym w życiu. Dla Kliczki od kilku co najmniej lat boks to sposób na zarabianie pieniędzy.Widać to było w decydującej dla losów walki rundzie 6, w której Kliczko po rzuceniu Joshuy na deski nie był w stanie zaryzykować i zadowolił się odzyskaniem kontroli nad przebiegiem pojedynku.Przecenił przy tym swoje siły , gdyż od 9 rundy wyraźnie osłabł i był tylko tłem dla coraz lepiej dysponowanego Anglika.
Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt ,że walka była bardzo czysta, bez fauli, a obaj przeciwnicy darzyli się ogromnym szacunkiem.
Doskonały pojedynek i wspaniała propaganda boksu.

Przedwczoraj rozpoczął się pierwszy z 3 turniejów bezpośrednio przygotowujących do French Open pań w Stuttgarcie. Wczoraj po prawie miesięcznym odpoczynku wystąpiła Agnieszka Radwańska. Przegrała z Rosjanką Makarową w 2 setach do 2 i do 4. Zaprezentowała się bardzo słabo. Od ponad 10 lat oglądam Polkę i tak źle jej grającej nie widziałem. Zdarzały jej się nawet gorsze, pojedyncze mecze, ale takiej fatalnej serii dotychczas nie miała. Obecnie jest na 8 pozycji rankingu WTA,a Makarowa na 43,ale na korcie było odwrotnie. Rywalki wiedzą jak grać z Radwańską,a mianowicie agresywnie posyłając silne plasowane piłki na koniec kortu.W dobrej dyspozycji Polka wychodzi takim zagraniom naprzeciw i dzięki świetnej technice i precyzji zagrywa piłki tam , gdzie przeciwniczki ich się najmniej spodziewają. W kiepskiej Agnieszka cofa się poza kort i stamtąd odbija piłki licząc ba niewymuszone błędy. Wczoraj była na korcie przez 10% gry, podczas gdy Makarowa przez 40%. To różnica klasy. A przecież Makarowa tylko raz w swoje długiej karierze była w 1 dziesiątce WTA,w 2015 roku na miejscu.Coś złego dzieje się z Radwańską. Zamiast wziąć się za granie narobiła sporego zamieszania wypowiedzą,że Maria Szarapowa nie powinna po 15 miesięcznym zawieszeniu dostać od organizatorów turniejów w Stuttgarcie, Madrycie i Rzymie dzikiej karty.Tak po prawdzie co to ją powinno obchodzić.Sprawa zawieszenia to problem Szarapowej najpierw z WTA , a potem MKOL.A po odbyciu kary jej gra to sprawa pomiędzy nią a organizatorami.Jeżeli Radwańskiej takie towarzystwo nie odpowiada to nie musi zgłaszać się do turniejów tam gdzie gra Szarapowa, albo postawić organizatorom ultimatum ja albo ona.W każdym razie wolałbym, aby Szarapową z turnieju eliminowała po wygranej z nią na korcie,a nie kundlizmem. A Szarapowa wygrała dziś z dobrą Włoszką Vinci w dwóch setach do 5 i do 3.Publiczność początkowo dzieliła swoje sympatie mniej więcej po równo,ale w miarę upływu meczu wsparcie dla Szarapowej rosło. A po jej krótkim ale znakomitym wywiadzie publiczność "Maszę" żegnała owacją na stojąco.Entuzjaści tenisa od ponad 10 lat wręcz uwielbiają Szarapową za jej profesjonalizm na korcie, sportową postawę i walkę o każda piłkę. Wielu też za wspaniałą sylwetkę i urodę.Dobrze ,że wróciła.

Kolejna gala boksu zawodowego , tym razem odbytej w Oxon Hills w stanie Maryland.
Bardzo rzadko się zdarza, aby w jakimkolwiek kraju podczas gali bokserskiej jej głównymi aktorami byli bokserzy cudzoziemscy. Tym razem było to trzech Ukraińców : Oleksander Usyk, Oleksander Gwozdyk i Wasyl Łomaczenko.

Jako pierwszy do ringu wyszedł Usyk , który bronił tytułu Mistrza Świata WBO wagi junior ciężkiej przeciwko amerykańskiemu bokserowi Michelowi Hunterowi.Usyk tytuł zdobył pokonując Krzysztofa Głowackiego. Ma on 30 lat,11 walk na koncie, wszystkie wygrane w tym 10 KO, jest b. Mistrzem Olimpijskim, b. Mistrzem Świta i Europy w boksie amatorskim. Jego przeciwnik ma lat 28, stoczył 12 walk, wszystkie wygrał , w tym 8 KO.
Usyk walczył po raz pierwszy w USA i bardzo chciał się pokazać z dobrej strony,więc zaniechał boju pozycyjnego w dystansie i cały pojedynek toczył w półdystansie bijąc krótkie ciosy na tułów i głowę rywala z prawej i lewej ręki. Hunter też był bardzo dobrze przygotowany do walki i Ukraińcowi niewiele ustępował. Dzięki temu oglądaliśmy walkę toczoną w dużym tempie, czystą , w której bokserzy mogli wykazać się wysokimi umiejętnościami technicznymi. W 12 rundzie Usyk silnymi ciosami powalił Huntera na deski i ten ledwo był w stanie ustać po liczeniu,ale sędzia nie przerwał walki i pozwolił mu na jej dokończenie. Moim zdaniem słusznie, gdyż Amerykanin za swoją postawę zasłużył,aby nie przegrać przed czasem. Zdołał wygrać 3 rundy, więc werdykt był jednogłośny 117:110 dla Usyka.

W drugim pojedynku na dystansie 10 rund w wadze półciężkiej zmierzyli się Oleksander Gwozdyk lat.30, walk 12, wszystkie wygrane w tym 11 KO. b. brązowy medalista olimpijski z Kubańczykiem Yunieski Gonzalesem lat.31. walk 18, dwie przegrane,14 KO.Pierwsza runda rozpoznawcza z lekką przewagą Ukraińca. Od połowy drugiej rundy Gwozdyk przystąpił do ostrego ataku, a Gonzales nie pozostał dłużny, więc walka zapowiadała się ciekawie. Od początku 3 obaj poszli na wymianę ciosów, której Kubańczyk nie wytrzymał. Najpierw po prawym sierpowym był liczony, a po chwili został zasypany gradem ciosów i po zaliczeniu maty został wyliczony.

W trzecim pojedynku Wasyl Łomaczenko lat 29, walk 8, w tym jedna przegrana,6 KO w obronie pasa Mistrza Świata WBO wagi super piórkowej zmierzył się z 28 letnim Amerykaninem Jasonem Sosa walk 20, 2 przegrane,15 KO.Łomaczenko to dwukrotny b. Mistrz Olimpijski oraz dwukrotny b. Mistrz Świata amatorów. Jedyną porażkę poniósł w drugiej walce na zawodowym ringu w walce o pas mistrzowski z rąk Meksykanina Salido. Pierwsze dwie rundy rozpoznawcze z przewagą Ukraińca. Ta przewaga rosła do rundy piątej,aby począwszy od rundy 6 stać się teatrem jednego aktora. Łomaczenko mógł w każdej chwili znokautować Sosę,ale wolał popisywać się swoimi bajecznymi umiejętnościami.Przyśpieszał, zwalniał, atakował frontalnie, bocznie, trafiał gdzie chciał. Wreszcie nad Sosą ulitował się jego trener i poddał go po 9 rundzie.

Jakie cechy zaprezentowali podczas tej gali bokserzy Ukraińscy?
Po pierwsze, bardzo dobrą pracę nóg. Dzięki niej przechodzili szybko z obron do ataku, balansem unikali ciosów rywali i dobrze trzymali postawę.
Po drugie, znakomite wyszkolenie techniczne.Pozwalało to im stosować różnorodne uderzenia, precyzyjnie zadawać ciosy tam gdzie chcieli, obrony dostosowywać do unikania ciosów rywali.
Do specyfiki ich sposobu walki można zaliczyć;
- umiejętność przerywania ciągłego ataku i ponownego jego raptownego ponowienia,
- stosowanie w ciągu rundy ustawienia frontalnego na zmianę z bocznym. Dzięki temu zaskakiwali przeciwników ciosami zadawanymi z różnych kierunków, w różnych płaszczyznach i pod różnymi kątami.
Był to pokaz technicznego ,a jednocześnie skutecznego boksu.
I uwaga , nie całkiem, na marginesie. Ukraina jest państwem którego PKB jest ponad 3 razy mniejszy od Polskiego. A władze Ukrainy w całości utrzymują sport młodzieżowy w dyscyplinach olimpijskich,w tym boks, piłkę nożną itd.. Władz państwa polskiego widocznie na to nie stać.

Kilka refleksji z nocnych i dzisiejszych niepiłkarskich wydarzeń.

Najpierw tenis.
Polska tenisistka Agnieszka Radwańska ponosi ciężka porażkę w kolejnym tegorocznym turnieju WTA.Tym razem w Miami przegrała po raz drugi w tym roku z wiekową 35 lat Chorwatka Mirjanie Lucićz-Baroni w setach 0:6 i 3:6.Pierwszy raz została pokonana w II rundzie AO."Isia" jest bez formy, nie ma siły, nie ma szybkości.. Pisałem już o tym,że w jej wieku i po tylu latach startów radykalna zmiana sposobu przygotowań do sezonu jest wielce ryzykowna, tym bardziej,że koncepcja FMS lansowana przez Remigiusza Rzepkę jest raczej teoretyczną konstrukcją i nie ma dowodów na jej skuteczność w tenisie.W nocnym meczu Radwańska nie wygrała ani jednego gema po swoim podaniu, miała tylko 1 wygrywające zagranie, podczas gdy Baroni aż 38.Mówiąc brutalnie, została rozstrzelana.

W kolarstwie zakończył się Wyścig Dookoła Katalonii zwany "małą Vueltą". Startowali wszyscy najlepsi górale , tempowcy i ich pomocnicy. Wygrał w znakomitym stylu Aleksandro Valverde przed Alberto Contadorem. Chris Froome,który długi czas był drugi nie załapał się do ucieczki na początku wczorajszego etapu i nie mogąc dogonić czołówki załamał się i stracił ponad 26 minut. Rafał Majka zaczął słabo,podjął nieskuteczna walkę na 5 trudnym, górskim etapie po którym sporo stracił i spadł na 17 miejsce. Ale w końcówce poprawiał się, trzymał koło i na mecie zajął 11 miejsce ze stratą 3,33 minut.Dziś był 4 na ostatnim etapie.Jeszcze brakuje mu depnięcia,ale jeździ coraz swobodniej.

Dla mnie skandalem zakończyła się walka podczas gali w Poczdamie o tytuł mistrza świata wagi super średniej federacji WBA pomiędzy młodym obrońcą tytułu 24 lata Niemcem Tyronem Zeuge a pretendentem Isaakiem Ekpo. Od początku trudno to było nazwać walką, raczej skrzyżowaniem marnych zapasów i uliczną bijatyką. Obaj nie wyczuwali dystansu i wpadali na siebie bez ciosu.W tej parodii boksu trochę lepszy był Zeuge,ale od mistrza należy wymagać umiejętności trzymania rywala na dystans. W połowie III rundy po raz n-ty znowu obaj wpadli na siebie i zderzyli się głowami, tak,że Zeuge doznał rozcięcia końcówki łuku brwiowego prawego oka. Sędzia pojedynku nie dopatrzył się faulu Ekpo i dopuścił do dalszej walki.Niemiec po tym urazie demonstrował ,że go boli,że mu kontuzja przeszkadza. Mimo to walczyli 5 rund. W przerwie na 6 sędzia ni z tego ni z owego po konsultacji z narożnikiem Niemca przerwał walkę.Ekpo się ucieszył myśląc,że to z powodu niezdolności Niemca do kontynuowania pojedynku. Zapomniał,że przerwanie walki dało by mu wygraną gdyby walka była przerwana przed 5 rundą,a tak jej przerwanie miało charakter techniczny i decydowały karty punktowe. A tu zwycięstwo doniósł Zeuge. Moim zdaniem pomiędzy 3 a 5 runda nic się nie zmieniło i jeżeli z powodu urazu sędzia miał przerwać walkę to powinien to uczynić natychmiast ,albo ją kontynuować do końca. Zeuge pięściarsko prezentował się korzystniej, ale niesmak pozostał.

Polski kolarz Michał Kwiatkowski jest na początku sezonu w wyśmienitej formie. W tym roku wygrał już wyścig w Toskanii i przesunął się na 17 miejsce w rankingu UCI. Na początku marca pokazał się kilka razy w wyścigu Tirreno- Adriatico zwanym małym Giro.
Dziś wygrał, jako pierwszy Polak, bardzo znany klasyk Mediolan - San Remo po zaciętej walce na finiszu z mistrzem świata Peterem Saganem i francuzem Alaphilippem. Mówi się,że w angielskiej grupie Sky potrafią z diamentów wyrabiać brylanty.Na peany jeszcze za wcześnie,ale "Kwiatek" po ubiegłorocznym słabym sezonie w tym roku jeździ naprawdę dobrze. Przed nim jeszcze klasyki ardeńskie i TdF.
Natomiast Majka łapie formę. sam powiada,żę musi ją wyszykować na TdF i żadne pośrednie cele go nie interesują.

Nareszcie duża dawka boksu co prawda w różnym wydaniu, bo i gala w Szczecinie, w Hull i przede wszystkim w Birmingham w stanie Alabama.
Podczas gali w Szczecinie w wadze ciężkiej Zimnoch pokonał przez poddanie Mike Mollo . W Hull w walce o tytuł mistrza wagi piórkowej Anglik Gavin McDonell przegrał po zaciętej walce na punkty z Vargasem. W lekkiej w walce z Lopezem znakomicie zaprezentował się Luke Campbell. To chyba jedyny w tej chwili przeciwnik dla Crawforda.

Natomiast szerzej napiszę o gali w USA.
W wadze ciężkiej najpierw walczyli Amerykanin Dominic Breazeale lat 32, wzrost 201 cm, waga 119,2 kg, walk 18,w tym 15 t.k.o. jedna przegrana o pas z Anthonym Joshuą, z Polakiem Izuage Ugonohem lat 31,wzrost 192 cm, waga 104,6 walk 17, wszystkie wygrane w tym 14 t.k.o. Breazeale miał dobrą karierę amatorską, był mistrzem USA, wystąpił na Igrzyskach w Londynie, gdzie w pierwszej walce przegrał z Omarowem. Jako zawodowiec z bardziej znanych pokonał tylko Mansoura.
Ugonoh był natomiast mistrzem Świata i Europy w 2009 roku w kick-boxingu w K-1 Rules.W karierze zawodowej bokserskiej walczył z leszczami.Jego trenerem jest Kevin Barry, ten sam co i mistrza wagi ciężkiej WBO Parkera.
Pierwsze dwie rundy dla Ugonoha. Jest szybszy, kłuje podwójnymi prostymi na górę i uderza lewymi i prawymi hakami na dół tułowia Amerykanina.W 3 rundzie Ugonoh zmienia całkowicie sposób walki, jeszcze bardziej przyśpiesza, idzie na wymianę ciosów,stosuje kombinacje ciosów, góra-dół, wyraźnie dąży do wygranej przed czasem.Niestety nadziewa się na prawą kontrę Breazeala i ląduje na deskach. Wstaje na 8 i niezrażony dalej atakuje. W czwartej rundzie kontynuuje ofensywę. Amerykanin broni się dość rozpaczliwie, klinczuje, obłapia Polaka w pół, tak,że nawet obaj złączeni w uścisku lądują razem na macie. W połowie rundy wreszcie Amerykanin ląduje na deskach po kombinacji ciosów prostych i sierpowych,ale szybko wstaje. Ugonoh chce dokończyć dzieła zniszczenia,ale Breazelae ma szczękę z żelaza.W rundzie 5 sytuacja ulega odwróceniu o 180 stopni. To Breazelae rusza do zdecydowanego ataku, trafia Ugonoha prawym sierpowym w skroń i ten ląduje na deskach. Nie daje się wyliczyć,ale jest w defensywie i po kolejnych silnych ciosach wypada poza liny ringu. Nokaut.
Ugonoh przegrał przez zbytnią pewność wygranej,albo siebie,albo trenera. Posiada on w swoim repertuarze bardzo trudne uderzenie zwane "overhandem", które zapewniało mu kilka ostatnich wygranych,ale jest to cios bity z góry, bardzo trudny do obrony,ale przeciwko wyższemu o 10 cm rywalowi nie mógł być zastosowany. Natomiast nie ma silnego ciosu kontrującego zdolnego do zatrzymania szarżującego opasłego byka. Breazelae wykazał większą odporność na ciosy i dysponował silniejszymi uderzeniami.Niemniej gdyby Ugonoh się nie podpalił i walczył cały czas tak jak w 1 i 2 rundzie miałby on poważny problem z jego pokonaniem.

W kolejnej walce o tytuł mistrza IBF wagi super półśredniej zmierzyli się Tony Harrison lat 27,25 walk, w tym 20 przez t.k.o, jedna przegrana przez tko z Nelsonem w lipcu 2015 roku. Pokonał m.innymi Rabczenkę, Guerrero, Mitchela i Brewera.Jego rywalem był Jarret Hurd lat 27, walk 19, wszystkie wygrane w tym 13 przez t.k.o. Ma on na rozkładzie m.innymi Molinę, Mitchela, Don Ionu,Galarzę i Lentza. Pomimo,że obaj mieli zbliżoną wagę ciała to Hurd wyglądał jak starszy brat.Harrison lepszy technicznie, szybszy i zwinniejszy dominował w pierwszych 6 starciach, 7 runda był wyrównana, a od 8 przewagę dzięki większej sile zadawanych ciosów zaczął uzyskiwać Hurd.W 9 rundzie po mocnych ciosach sierpowych z obu rąk i prawym prostym na szczękę Harrison padł na deski i co prawda na 8 wstał,ale wypluł ochraniacz na zęby co sędzia uznał za niechęć do kontynuowania pojedynku i ogłosił wygraną przez t.k.o Hurda.

W głównej walce wieczoru/u nas 4 rano/ zmierzyli się mistrz Federacji WBC
Deonay Wilder lat 32,wzrost 201 cm, waga 100,7 kg , walk 37 wszystkie wygrane, w tym 36 tko z dobrowolnym pretendentem Geraldem Washingtonem lat 35, wzrost 196 cm, waga 108,4 kg walk 18, jeden remis, w tym 12 tko.Wilder zdobył tytuł pokonując po 12 rundowym pojedynku Kanadyjczyka Stiverna. W obronie tytułu walczył z Moliną,Duhaupasem, Szpilką i Arreolą. W tej ostatniej walce w lipcu 2016 roku doznał złamania kości nadgarstka, ramienia i zerwania bicepsu.Do treningu wrócił pod koniec listopada.W maju 2016 miał walczyć o pas z Powietkinem ,ale u Rosjanina wykryto meldonium i Wilder odwołał walkę, a następnie wystąpił do sądu w Nowym Jorku o odszkodowanie w wysokości 4,5 mln USD.Promotor Powietkina Riabiński z kolei powołując się na umorzenie sprawy przez Federację WBC z powodu nie stwierdzenia dopingu / stężenie tak nikłe,że meldonium mogło być użyte w 2015 roku kiedy jeszcze było legalne/ zażądał zasądzenia na jego rzecz 34,5 mln USD. Sąd w Nowym Jorku po opiniach lekarzy przychylił się do żądania Wildera . W tej walce rywalem Wildera miał być Andrzej Wawrzyk,ale został złapany na stosowaniu stanozololu. Gdyby Washington nie zgodził się na walkę z Wilderem to Pan Wasilewski byłby pozwany i musiałby by oddać Amerykaninowi 4,5 mln USD.Nawiasem mówiąc Wilder jest , podobnie jak był Floyd Mayweather jr szalenie uczulony na doping. W umowach na walki z nim musi być zgoda rywala na poddanie się badaniom antydopingowym w każdym czasie.Powiada on,że gdyby sam stosował sterydy to Szpilka by nie żył. Co prawda i Federacja WBC ma program antydopingowy zwany CBP/Clean Boxing Program/ do którego obowiązkowo muszą się zgłosić wszyscy bokserzy z pierwszych piętnastek rankingów pod zagrożeniem usunięcia z rankingu. Ale na razie niewielu tego przestrzega, bo tak znani bokserzy jak Ortiz, MIller,Kowalow,Cesar Chavez jr , Spece czy Bradley do niego się nie zapisali.
Washington to bardzo ciekawa postać, świetny gracz futbolu amerykańskiego przerwał karierę i wstąpił do marynarki wojennej, lecz też z niej wystąpił i zaczął uprawiać boks. Ma on w rekordzie pokonanie takich dobrych bokserów jak Ray Austin,Chambers, Mansour, Gavern czy Sheppard.
Sama walka bez historii. Wilder od czasu jak zdobył tytuł mistrzowski walki rozpoczyna ostrożnie, zachowawczo i rozpoznawczo.Operuje głównie długim lewym prostym ,którym powstrzymuje ewentualne ataki przeciwnika. Nie wdaje się w bijatyki, nie pozwala na wejście rywala w półdystans , jak trzeba klinczując. Punktuje i czeka na okazję, a że jest bokserem o wybitnej inteligencji ringowej i ma najszybsze ręce to zawsze dostrzeże słabość przeciwnika i ją wykorzysta. W piątej rundzie pomimo,że ma znacznie silniejszy cios z prawej reki po przyśpieszeniu akcji rzucił Geralda na deski sierpem z lewej. Washington wstał i podjął walkę,ale został zasypany gradem ciosów i sędzia przerwał pojedynek.
W Birmingham oprócz bokserów na słowa uznania zasłużyli sędziowie ringowi podejmujący bardzo trafne decyzje.

W tegorocznym Australian Open odbywa się konkurs weteranek i weteranów.
Dzisiaj odbył się finał w grze pojedyńczej pań, w którym grały siostry Williams Serena lat.36 i Venus lat 37.Serena w ostatnich turniejach Wielkiego Szlema radziła sobie mocno średnio,zaś Venus ostatni raz wygrała Turniej WS w 2008 roku. Mecz był bez historii, Serena wygrała spokojnie w dwóch setach 6:4 i 6:4.

Natomiast jutro o 9.30 pojedynek najbardziej utytułowanych tenisistów w historii Rafaela Nadala i Rogera Federera. Federer ma 36 lat,zaś Nadal 31, Każdy z nich wygrał ponad 1000 pojedynków turniejowych.Roger wygrał 17 Turniejów WS, w tym AO 4 razy. Nadal wygrał 14 Turniejów WS w tym AO 1 raz. Ze sobą grali dotychczas 34 razy i więcej,bo 23 pojedynki wygrał Hiszpan, w tym w turniejach WS bilans to 6 do 2 dla Rafy.. Co prawda najlepsze lata mają za sobą, gdyż Szwajcarowi wiek coraz bardziej ciąży,a Rafa walczy z kontuzjami kolan,ale musimy pamiętać ,że w latach 2005-2010 na 24 Turnieje WS wygrali łącznie 21 razy.
Federer dzierży rekord 302 tygodni bycia numer 1 w rankingu ATP.
Z ich pojedynków najbardziej zapamiętałem ten z Wimbledonu z 2008 roku, w którym Nadal po pięciokrotnym wygraniu przez Rogera tego turnieju ograł go w finale po fantastycznej walce.
Kibicował będę Federerowi, bo to nie tylko wyśmienity tenisista, który gra pięknie, ale również bardzo elegancko i jest wzorem sportowca .

W tegorocznym Australian Open miałem do oglądania i podziwiania dwie postacie tenisowe, a mianowicie Rogera Federera I Agnieszkę Radwańską.
Radwańskiej odpadła. Sporo na temat przyczyn napisano. Ja mam swoją teorię. Moim zdaniem Agnieszka jest bardzo źle przygotowana fizycznie na początek sezonu.Polka jest słabsza fizycznie i mocniejsza nie będzie, więc musi nadrabiać precyzją i zaskakiwaniem rywalek coraz to nowymi rozwiązaniami. A żeby tego dokonywać to musi dobiegać w czasie do piłek i uderzać je z całego ciała , a nie tylko z ręki lub dłoni.Przy czym ja przez tyle lat oglądania Radwańskiej obserwuję jej serwis. Jak ona zaczyna go od szybkości ok.170 km/godz., jest on agresywny, bity liftem tuz nad siatką, albo wysoki ze skaczącą piłką z rotacją boczną i ma skuteczność 90 % to ja wiem,że będzie dobrze, jak serwis jest trochę wolniejszy,ale aktywny i skuteczny tak w 70-80 % to wygra ze słabszymi,ale z lepszymi nie da rady, a jak jest to ok. 150 km.godz. i jest pasywny, byle tylko trafić w kort to może przegrać z każdą. Tak było z Baroni.
Więc został mi się jeno Roger. W zeszłym roku po półfinale a w AO i odniesionej kontuzji prawie nie grał i spadł w rankingu. Na AO się nie szykował,ale przyjechał i wygrywa.W III rundzie odprawił w 3 setach mocnego Czecha Berdycha, a dziś po morderczej 5 setowej walce będącego rozstawionego z 4 numerem Japończyka Nishikoriego. Nie tylko ja jestem fanem Szwajcara, ale publiczność w Melbourne wyraża entuzjazm dla niego, jego postawy i jego gry.Ja go nie oceniam, bo jak można oceniać pomnik ze spiżu. On po prostu gra i jest na korcie.Jak wygrywa to tym lepiej. bo można go dłużej kontemplować.Można podziwiać jego inteligencję, z Berdychem , wielkim chłopem uderzał piłki jak by z wyprzedzeniem i Czech do nich nie nadążał, a z Japończykiem, szybkim kurduplem, bił je jak by z lekkim opóźnieniem co Nishikoriego zaskakiwało i zmuszało do zrywów. Tak go Roger wymęczył,że biedak w 5 secie brał masaże. Już odpadli najwyżej rozstawieni Djokovicz i Murray. Teraz Roger spotka się z młodym wilczkiem z Niemiec Miszą Zwieriewem. Jak go pokona w to w półfinale trafi na Francuza Tsonga albo swego rodaka Wawrinkę.
Trzymam kciuki.

@Senator

To tak z przyzwyczajenia.
Przykro się patrzy na grę naszych orłów. Szkoda kontuzji i zawieszenia kilku podstawowych zawodników. Młodzi nie mają się od kogo uczyć.
Z Norwegami pobronił Malcher i jakoś to jeszcze wyglądało. Dzisiaj było słabiutko.
Z grupy wychodzą 4 drużyny, więc jest jeszcze szansa. Muszą wygrać z Rosją i Japonią, ale będzie ciężko.

Przykro się patrzyło na poczynania naszej reprezentacji w meczu z Brazylią.
Bardzo słabo w obronie i jeszcze gorzej w ataku. Bardzo dużo strat, nieprzemyślanych podań i nieprzygotowanych rzutów. Do tego słaba gra w bramce Adama Malchera i przegrywamy swój drugi mecz 26:22
Bardzo dużo pracy przed naszą młodą reprezentacją i trenerem Dujszebajewem.
Oby starczyło cierpliwości naszej centrali.

Od niewielkiej porażki z Norwegią 20:22 nasza reprezentacja rozpoczęła udział w MŚ.
Choć do 57 minuty wynik był remisowy, to niestety nie udało się uzyskać choćby remisu. Nie pomogła nawet fenomenalna gra naszego bramkarza Adama Malchera, który bronił niemal z 50% skutecznością.
Z naszych zawodników w mojej ocenie oprócz bramkarza reprezentacyjną formę zaprezentował jedynie prawy skrzydłowy Michał Daszek.
Duży potencjał wykazał młodziutki, bo zaledwie 21 letni lewy rozgrywający Tomek Gębala.
To jednak za mało, aby móc odgrywać jakąś rolę na imprezie takiej rangi.
Bardzo słabo zagrali nasi środkowi rozgrywający. Oprócz kilku strat, nie pokazali niczego.
Bardzo dużo pracy przed naszym trenerem i młodziutką kadrą.
Wielka szkoda, ze przed mistrzostwami kontuzji doznali nasi najbardziej doświadczeni zawodnicy. Mieszanka młodości z rutyną mogła z pewnością dać więcej nadziei na końcowy sukces.
Wyjście z grupy, główny cel naszej kadry pomimo porażki wciąż jest aktualny.
W sobotę o 14.15 gramy z Brazylią.

W inaugurującym meczu MŚ piłkarzy ręcznych, gospodarze turnieju Reprezentacja Francji zdeklasowała Brazylię. Wynik 31:16 (17:7) mówi wszystko, o różnicy klas, jaka dzieli te reprezentacje.
Obie drużyny są grupowymi rywalami reprezentacji Polski.
Dla przypomnienia Polacy na ostatnich mistrzostwach Europy pokonali Francuzów, a na ostatnich IO przegrali z Brazylią.
Dzisiejsza kadra narodowa, to zupełnie inna, młodsza i niedoświadczona drużyna.
Jak mówi trener Dujszebajew sukcesem będzie wyjście z grupy.
Dziś pierwszy mecz z Norwegami. Początek transmisji 20.30 TVP sport

Z ostatniej chwili.
Dobra informacja nadeszła z Francji
"Paweł Paczkowski znalazł się w meczowej szesnastce reprezentacji Polski na mistrzostwa świata. Rezerwowym będzie bramkarz Mateusz Kornecki. - Rehabilitacja kontuzjowanego łokcia Pawła przebiegała zgodnie z planem, na ostatnich treningach nie odczuwał już żadnego bólu, stąd decyzja o zgłoszeniu go do składu - tłumaczy dr Jakub Naczk, lekarz reprezentacji Polski"

Radwańska w ćwierćfinałowym meczu z Alison Riske w Shenzen poziomu gry nie poprawiła i po 3 setach /2:6,6:3 i 0:6/ pożegnała się z turniejem.
To żadne pocieszenie,ale podczas innych turniejów wszystkie najwyżej notowane tenisistki kończył rozgrywki na wczesnych etapach .
Teraz przed Agnieszką turniej w Sydney /od 08.01/, gdzie czekają m.innymi Kerber i Cibulkova. Oby tylko forma rosła.