Iga Świątek I rundę US Open przeszła spacerkiem pokonując w 58' Szewdkę Rebeccę Peterson. Nasza tenisistka z jednej strony była na korcie skoncentrowana,a z drugiej zagrała na luzie. Pokazała szeroki repertuar zagrań i widać było ,że były one wytrenowane ( głównie różnorodny serwis), a nie improwizowane. Cieszy ,że potrafiła ustawiać w korzystnej sytuacji dla siebie przeciwniczkę na korcie i winerować aż miło.

Magdalena Fręch odniosła duży sukces pokonując I rundzie faworyzowaną Emmę Navarro 7;6 ( 10) , 1:6. 6:2. W I secie rywalka Magdy miała 6 piłek setowych i przegrała,w drugim Fręch chyba odpoczywała po wysiłku w I secie ,a w trzecim Navarro siadła kondycyjnie .Magda nie może się wstydzić umiejętności technicznych,ale niestety gra za mało dynamicznie i z szybszą niż Navarro przeciwniczką ma zawsze problemy czyli na ogół przegrywa.

@Iocosus.
Owszem wysłuchałem różnych komentatorów, jak też wyczytałem w mediach różniste opinie, do których wypowiadający mają prawo . Mało tego uważam,że należy tenis promować , zwłaszcza przy okazji Turniejów , w których startują wszyscy najlepsi.
I nie mam pretensji ,że na ogół wypowiadają zdania oklepane , banalne, wręcz trywialne , bo też każdy sąd oryginalny uznany byłby za kontrowersyjny . Co do faworytów i faworytek to wymienia się corocznie tenisistki i tenisistów, którzy zajmują czołowe miejsca w rankingach.
Wydaje mi się , pewno błędnie ,że ociupinkę znam się na tenisie i uważam ,że od kiedy wśród kobiet nie ma Wielkiej Sereny Williams , to kto wygra wśród pań US Open jest loterią. Już przed paru laty pisałem dlaczego korty Nowego Jorku sprzyjają nieprzewidywalności . Jednym z czynników jest to o czym mówią eksperci ,a mianowicie corocznie zmieniane nowe oryginalne piłeczki,. ale też corocznie zmieniana nawierzchnia , a celem tego zabiegu jest ,aby sprzyjała ona coraz szybszej grze. A na to nakłada się zmienna pogoda i bardzo silne wiatry wiejące z różnych kierunków i np. zawodniczki stosujące wysoki wyrzut piłki przy serwisie jak swego czasu np. Szarapowa mają z nim problem. Pewno cięższe piłeczki trochę pomogą w walce z wiatrem ,ale pełnym antidotum pewno nie będą.
Z tych i paru innych powodów po erze Sereny US Open wygrywały zawodniczki spoza TOP 15 ,a nawet nierozstawione i tak 2015 - Penetta, 2016- Kerber. 2017- Stephens. 2018 - Osaka, 2019- Andrescu,2020 - Osaka, 2021 - Raducanu - na dodatek w finale z Fernandez. W ub, roku wygrała Światek ,ale chyba żaden ekspert nie typował jej na zwyciężczynię.
Patrząc na wyniki gier pań w dużych turniejach to czołówka wydaje się ustabilizowana i rzeczywiście faworytek trzeba szukać w gronie najwyżej rozstawionych.
Iga jest jedną z nich i moim zdaniem to od jej formy zależy czy wygra. Iga musi być wypoczęta fizycznie i psychicznie ,aby złożyć swój tenis ,mówiąc kolokwialnie, do kupy. W tym roku rzeczywiście pierwszy serwis nie siedzi jak należy w korcie ,ale przecież jeszcze rok temu jego skuteczność to średnio 72% ,a drugiego powyżej 80 %. Podobnie z forhendem , jeszcze dwa lata temu to zagranie , zwłaszcza wzdłuż linii uważana było znak firmowy klasy Igi.
Obserwując zawodniczki w trakcie tegorocznych występów to uważam ,że stałe postępy czynią tylko Gauff ( ogromny progres serwisowy) oraz Sabalenka ( poprawa regularności i powtarzalności). Reszta czołówki rankingu przestała się rozwijać.
Odrzucam te zawodniczki, o których wszyscy wiedzą,że ich pojedyńcze sukcesy to efekt "koksowania" .
Mnie tylko silnie denerwuje konieczność zarywania nocy .

W dniach od 28.08. do 10.09 roku na kortach Nowego Jorku odbędzie się ostatni tegoroczny Turniej Wielkiego szlema - US Open.

Nasze zawodniczki w I rundzie spotkają się :
- Iga Świątek (NR 1) ze Szwedką Peterson ( 28 lat, 92 WTA),
- Magdalena Linette( 24 WTA) z Aliksandrą Sasnovicz z Białorusi ( 29 lat, 65 WTA),
- Magdalena Fręch ( 75 WTA) z Hiszpanką Camila Navarro ( 35 lat, 57 WTA).

Hubert Hurkacz ( 17 ATP) zagra ze Szwajcarem Markiem Hueslerem ( 27 lat, 87 ATP).

Iga w turnieju WTA1000 w Cincinatti przegrała w półfinale z Coco Gauff 6;7, 6;3 i 4;6, z którą grała wiele razy i dotychczas nie oddała jej nawet seta. W poprzedzających rundach wygrała nadspodziewanie łatwo z Collins 6;1, 6;0, ale później w pierwszych setach przeżywała męki : przegrywając z Qinwen Zheng 3;6, aby wygrać dwa sety do 1 oraz z Marketą Vondrousową 7;6 , aby wygrać drugiego seta do 3. W spotkaniu z Gauff Iga zaczęła nieco lepiej ,bo w I secie prowadziła 5;3, aby przegrać w tie breaku ,ale każdy miał przekonanie,że tak jak w poprzednich meczach od II seta pokaże rywalce gdzie raki zimują i wygrany pewnie II set taki koniec pojedynku zapowiadał. W III secie Iga walczyła,ale była mniej pewna. mniej regularna ,świetne zagrania przeplatała zupełnie nieudanymi. Iga nie gra źle, ale w Montrealu przegrała przez brak skutecznego serwisu, a w Cincinatti właściwie jedyna słabość to zbyt wolne uderzenie piłki przede wszystkim z forhendu ,ale też i z bekhendu.To te ułamki sekundy dawały Gauff czas na odpowiednie ustawienie się i wykonanie trudnego do odbioru zagrania. Iga jest świetnie przygotowana technicznie, taktycznie i nie widać, aby była zmęczona fizycznie ,ale wygrywała dotychczas głównie dzięki niezwykle "szybkiej ręce' .
Oczywiście ,że udział w wielu turniejach i rozgrywanie wielu spotkań, patrząc zwłaszcza na niespodziewaną porażkę z Gauff może mieć negatywne aspekty ,ale nie jeżeli idzie o formę fizyczną , bo w trakcie sezonu tenisistka albo gra albo trenuje, a Iga rozegrała dużo meczów, bo najwięcej ich wygrywała.Wysiłek treningowy jest często większy niż meczowy. Chodzi o to ,że Iga ma za krótkie przerwy pomiędzy turniejami i nie ma dostatecznie dużo czasu ,aby poprawić mankamenty w grze. Nie jestem w stanie ocenić czy przed US Open trener zdoła rozeznać co powoduje tę wolniejszą reakcję ruchową ręki, dłoni i wreszcie nadgarstka , która ułatwia odbiór zagrać Igi rywalkom i czy zdoła z tenisistką ten mankament usunąć .

Nasza idolka Iga Swiątek po straszliwym męczarniach w spotkaniach z Pliszkovą ( 7;6(6), 6:2), Muchovą ( 6;1,3:6,6:4) oraz Collins ( 6;3, 4:6, 6:2) doczłapała do półfinału turnieju WTA1000 w Montrealu w którym przegrała z dobrze sobie znaną Amerykanką Pegula 2;6, 7:6(4) i 4:6. Oczywiście nie wszystko i nie zawsze można wygrać, więc porażka nawet tak znakomitej tenisistki jak liderka rankingu jest niejako wpisana w logikę sportu ,ale niepokoi sposób przegranej. Można zapytać, czy rywalka, którą Iga systematycznie ogrywała tak podniosła swój poziom gry czy to może nasza tenisistka nieco spuściła z tonu.Otóż Pegula jak grała , tak gra ten swój mechaniczny , toporny tenis oparty na powtarzalności i regularności. Niestety Iga pozwoliła jej wygrać , bowiem jej serwis nie sprawiał rywalce żadnych problemów : Iga wygrała tylko 4 gemy po swoim podaniu ( żadnego w I secie !, i po 2 w pozostałych) . Bez serwisu w tenisie wygrana nawet z dość przeciętną rywalką jest niemożliwa.

@CTP.
Jak wiesz ja jestem racjonalistą i żartobliwie napiszę,że nie zauważyłem,aby w tenisie zagrywano piłki głową . Oczywiście rozumiem o co Ci chodzi ,ale to co nazywamy "głową", a więc sfera mentalno-wolicjonalna wchodzi do gry na poziomie powyżej przygotowania fizycznego, technicznego i taktycznego. Ta sfera nie zastępuje umiejętności i mocy. Nie tylko w tenisie,ale i w każdym innym sporcie np.w piłce nożnej.
Ja tylko zwróciłem uwagę na jeden, moim zdaniem kluczowy aspekt,a mianowicie to,że od III rundy ilość popełnianych przez Igę niewymuszonych błędów niezmiernie wzrosła i próbowałem znaleźć przyczynę. Powszechnie wiadomo ,że tenis ziemny to gra nóg i chyba Tobie jako wytrawnemu znawcy nie muszę tłumaczyć co to znaczy . W omawianym aspekcie ,aby precyzyjnie i celnie dokonać zagrania to trzeba dobiec do piłeczki na odpowiednią odległość i w odpowiedniej chwili. W moim przekonaniu to ta niemożność przerodziła się w poczucie bezradności i Iga się rozsypała ,a nie odwrotnie. Czyli problemy wolicjonalne były następstwem , były skutkiem słabej formy , a nie przyczyną ogromnej ilości błędów. Oczywiście masz rację zauważając,że w meczu z Kasatkiną Iga nierozważnie grała top-spinem , głównie z forhendu co na trawie jest nieefektywne, ale też zauważ ,że to zagranie było źle , bo za wolno, wykonywane.
Gry na trawie , tak jak każdej nawierzchni można się nauczyć, tym bardziej Iga , która przecież wygrała juniorski Wimbledon na tej nawierzchni.Lecz na naukę musi być odpowiednia ilość czasu, którego Iga nie miała z uwagi na problemy zdrowotne.
Teraz podzielę się refleksją, która i u Ciebie występuje ,a której nie rozwijasz,ale chyba intuicyjnie czujesz ,że coś jest nie tak. Bowiem niezależnie co mówimy o roli psychiki , czy jest czynnikiem zasadniczym , czy plusem dodatnim to takie kompletne rozsypanie się gry zawodniczki tak wysokiej klasy nie jest czymś często spotykanym ,ani normalnym. Tym bardziej,że wystąpiło w spotkaniu z zawodniczką dużo gorszą , z którą Iga ma bardzo korzystny bilans.
Ta nasza wspólna obserwacja w mojej ocenie świadczy o tym,że Iga została za bardzo uzależniona od współpracy z psycholożką i za bardzo bazuje na psychicznej motywacji i kiedy tego czynnika zaczyna brakować to nie ma barier bezpieczeństwa , które bronią przed upadkiem.
Moim zdaniem sytuacja nie jest normalna kiedy psycholog staje się w procesie treningowym ważniejszy od trenera.

W tym roku miałem nadzieję,że podsumowania występu naszych reprezentantek dokonam po finale,ale wyszło jak wyszło.
Przed Turniejem doszło do publicznie wyrażonej kontrowersji pomiędzy trenerem Wiktorowskim a Igą Świątek co do celu występu zawodniczki : tenisistka mówiła,że nadal jest na etapie uczenia się gry na trawie, natomiast trener przekonywał,że już dysponuje narzędziami do sięgania po triumf.Moim zdaniem ta wymiana zdań zakończyła się remisem, bowiem Iga jest zdolna do wygrania Wimbledonu ,ale w tym roku nie była do realizacji tego celu przygotowana na maksa. Niewątpliwy wpływ na ten stan miały problemy zdrowotne Świątek, które najpierw wykluczyły ją na 10 dni z treningów, a następnie nie pozwoliły zrealizować celów podczas Turnieju w Bad Homburgu.
Nie będę analizował spraw związanych z techniką i niuansami taktycznymi , choć uwag byłoby co niemiara , ale skupię się tylko na jednej statystyce,a mianowicie ilości niewymuszonych błędów ,aczkolwiek jest ona moim zdaniem i tak zaniżona ( o przynajmniej 10%).
Iga zaczęła od wygranej z Chinką Lin Zhu 6:1, 6;3, popełniając 16 niewymuszonych błędów. W kolejnym spotkaniu ograła Hiszpankę Sorribes- Torano 6;2, 6;0 przy 13 błędach. W następnym pokonała Petrę Marticz 6;2, 7:5 - 22 błędy. W IV rundzie wygrała ze Szwajcarką Belindą Bencicz 6;7(4),7:6(2) oraz 6;3 - błędów 24 . We wczorajszym ćwierćfinale przegrała z Ukrainką Eliną Svitoliną 5;7 ( prowadząc w secie 4;2 i 5:3), 7:6(5) oraz 2;6 - 41 błędów.Ta ilość niewymuszonych błędów w przeliczeniu na gemy dla Svitoliny oznacza ,że na 19 wygranych aż 10 zostało zdobytych wskutek błędów Igi. A do tego musimy zauważyć widoczny regres od spotkania z Marticz. Najwięcej błędów, bo 62 % popełniła po zagraniach forhendem.Moim zdaniem Iga przed drugą połową sezonu powinna nie tylko solidnie odpocząć ,ale i popracować nad precyzją zagrań. Taka Svitolina nie pokazała bowiem wielkiego tenisa, a jedynie poprawny i to wystarczyło.

Z pozostałych to Magdalena Fręch w I rundzie przegrała z Ons Jabeur 3;6 i 3;6 , zaś Magdalena Linette w I rundzie wygrała z Jil Teichman 6:3, 6:2 ,w II rundzie z Barborą Strycovą 6:4, 6:7 i 6;3, aby odpaść po porażce z Belindą Bencicz 3;6 i 1;6.

Występ Hurkacza trzeba ocenić pozytywnie , bowiem najpierw pokonał Hiszpana Ramosa- Vinolasa 6;1. 6:4, 6;3, następnie Jana Choinskiego ( Anglia) 6:4,6;4, 7:6, a w kolejnym meczu faworyzowanego Lorenzo Musettiego 7:6, 6:4 i 6:4. Nie miał fartu , bo w kolejnym pojedynku trafił na Novaka Djokovicza i pomimo ,że walczył dzielnie i stawiał ogromny opór to przegrał po dwóch dniach zmagań 6:7(6), 6:7(6) , 7:5 oraz 6:4.

Iga Świątek udowodniła po raz trzeci ,że jest prawdziwą królową Paryża.
Wygranie tegorocznego Turnieju Rollanda Garrosa kosztowało ją bardzo wiele wysiłku, bowiem rywalki czynią stałe postępy.
Drogę do triumfu rozpoczęła od pokonania Hiszpanki Cristyny Bucsa 6;4, 6:0, aby w takim samym stosunku 6:4, 6;0 rozprawić się z Amerykanką Claire Liu . Następną rywalkę Chinkę Xinyu Wang potraktował "rowerkiem", zaś kolejna Ukrainka Lesia Curenko skreczowała przy stanie 5;1.Stopień trudności wzrósł kiedy na korcie pojawiła się najpierw Amerykanka Coco Gauff , odprawiona z wynikiem 6;4 i 6:2 ,a po niej Brazylijka Beatrice Haddad Maia 6;2 i 7: 6 ( 9:7). Wczorajszy finał z Karoliną Muchovą to prawdziwy horror, gdyż po wygranym I secie 6;2 , Iga w II prowadziła 4;1 i przegrała go do 5. Pamietąjąc ,że w podobny sposób Muchova pokonała świetną Sabalenkę można się było obawiać o losy pojedynku ,ale w takim momencie mogliśmy podziwiać klasę naszej arcymistrzyni, która po morderczym secie pokonała przeciwniczkę 6:4.

Nie tylko ja, ale i dziennikarze traktują wygrane Igi jako coś normalnego i chyba się mniej cieszymy, niż jeszcze 3 lata temu . Sadzę ,że bylibyśmy wielce rozczarowani gdyby Iga nie wygrała RG.Ponadto zauważalna jest zmiana tonu , a mianowicie mniej się pisze o aspektach czysto sportowych ,a coraz więcej uwagi media poświęcają wątkom pobocznym, ciekawostkom i ploteczkom.

Tegoroczna wygrana dowodzi,że Iga cały czas rozwija swój kunszt tenisowy i wyprzedza goniące ją rywalki. W tym roku wygrana Igi został wywalczona przez nią w wielkim trudzie , bowiem kort, warunki pogodowe oraz dostarczone przez organizatorów piłeczki jej nie sprzyjały.
Jak wiemy kort ziemny pokryty jest warstwą mączki ceglanej , która może mieć postać cząstek milimetrowej wielkości, mikrometrowej lub wręcz nano. W tym roku , podobnie jak w 2013, organizatorzy przygotowali wersję nano ,a to oznacza,że kort był bardzo szybki. Wersję mikro ma kort w Stuttgarcie, postać milimetrową ma ten w Rzymie . Do tego było bardzo ciepło i sucho, co jeszcze bardziej "utwardzało " kort , a przez co typowe dla użycia przez Igę top spiny i slajsy były łatwiejsze do odparcia przez rywalki. Jednocześnie , zwłaszcza w pierwszych spotkaniach ( od Bucsy do Gauff) na korcie hulał bardzo silny wiatr. Można oczywiście powiedzieć,że warunki wietrzne były takie same dla wszystkich tenisistek, tylko ,że Iga gra tenis najbardziej rotacyjny ( nawet do 4900 obrotów piłeczki na minutę, podczas kiedy druga pod tym względem Coco Gauff nie przekracza 3600) i silny wiatr wypacza tor lotu piłeczki.Idze nie sprzyjały także piłeczki, małe , mało elastyczne, szybko tracące właściwości odbijania się . Głównie z tych powodów Iga miała w pierwszych meczach trudności z przystosowaniem się do nich i w pierwszych setach jej gra wyglądała niemrawo. Szczególnie takie okoliczności nie sprzyjały skuteczności serwisów Igi. Polce w Turnieju odnotowano najwyższą szybkość pierwszego podania 198 km/godz.( druga Sabalenka miała 192 km/godz) ,ale jednocześnie spośród pierwszej szesnastki Iga miała przedostatni serwis pod względem średniej szybkości ( 146 km/godz) , bo niższy wynik miała tylko Coco Gauff ( 128 km/godz).

Ogromnym zaskoczeniem było dotarcie do półfinału Brazylijki Haddad Mai oraz do finału Czeszki Karoliny Muchovej, a to z tego powodu ,że mają one już po 27 lat i żadnych większych sukcesów na koncie. Muchova najwyżej w rankingu była w 2019 roku na 19 pozycji, po wygraniu WTA250 w Seulu ( z Magdą Linette). Obiektywnie trzeba powiedzieć,że obie wdrapanie się prawie na szczyt drabiny Turniejowej zawdzięczają znakomitemu przygotowaniu fizycznemu, głównie kondycyjnemu.I Brazylijka i Czeszka grały tenis defensywny , silnie destrukcyjny oparty na maksymalnym wydłużaniu ilości wymian piłek, zmianach kierunku natarcia i zmuszaniu przeciwniczek do pokonywania w szybkim tempie wielu kilometrów. To,że Iga potrafiła je ograć świadczy nie tylko o ogromnym talencie Polki ,ale i o tym,że wykonuje tytaniczną pracę.To to połączenie talentu z pracowitością czyni Świątek najlepszą tenisistką globu.

Moim zdaniem wartym odnotowania faktem jest zastosowanie przez organizatorów RG Sztucznej Inteligencji do eliminowania hejtu w sieci.Użyta technologia potrafiła w ciągu 0,2 sekundy rozpoznać hejt i go definitywnie usunąć. Była to ogromna pomoc dla zdrowia psychicznego zawodniczek i zawodników.

Dla porządku odnotujmy jak zakończyli udział pozostali nasi zawodnicy i zawodniczki.
Magda Linette przegrała pierwsze spotkanie z Leylah Fernandez 3;6,6:1 i 3:6.Magdalena Fręch w pierwszym swym meczu ograła wyżej notowaną Chinkę Shuai Zhang 6:1 i 6:1, aby przegrać z mającą podobny do niej ranking Kamilą Rachimovą 3;6 i 3:6.
Hubert Hurkacz wygrał dwa spotkania , najpierw pokonał Francuza Davida Goffina ( 33 ATP) 6:3,5:7,6:4, 2:6 i 6; 4, następnie Holendra Tallona Gielspoora ( 39 ATP) 6:3, 5:7, 6:7( 13), 7:6(5) i 6:4 . W trzecim występie przegrał niespodziewanie ze znacznie niżej notowanym ( 94 ATP) Peruwiańczykiem Pablo Vasilasem 6;3. 3:6, 7:6(3), 6:4 i 6;2.
Hurkacz nie robi postępów, gra coraz bardziej przewidywalnie, a jego tenis jest typowo reaktywny .Tak też można grać,ale aby wygrywać to trzeba być znacznie bardziej regularnym i dysponować znacznie lepszą kondycją turniejową.

No i straciłbym kasę, Rybakina w finale tysięcznika na piachu, mhm, triumfatorka Wimbledonu, finalistka AO, zwyciężczyni Indian Wells, a teraz równie skuteczna na ceglanej mączce. Najbardziej wszechstronna zawodniczka touru trochę się zżymam, bo z Jeleny Roger Federer nie jest, ale też osiągnięcia Kazaszki są dowodem jak wzrasta rola serwisu i returnu w kobiecym tenisie. Siła razy ramię rules!
Ostapenko to współczesny John McEnroe w kobiecym tenisie. Musi grymasić, robić miny, kłócić się z sędziami.

Tenis kobiecy jest jednak nadal nieprzewidywalny.
W Turnieju WTA1000w Rzymie w pierwszej rundzie odpadłą Aryna Sabalenka przegrywając z Sofią Kenin . Białorusinka tłumaczyła się zmęczeniem po wygranej z Igą, a tak po prawdzie to zlekceważyła Kenin, która trzy lata temu wygrała AO i była w finale RG ,ale od tamtej pory spadła poza setkę rankingu. Sabalenka prezentowała minimalizm i nie mogła wejść na wyższy poziom koncentracji. A do tego dynamiczny tenis Sabalenki nie bardzo się sprawdza na tak wolnych kortach ziemnych jakie w tym roku przygotowali organizatorzy. Zresztą na organizatorów sypią się gromy i moim zdaniem słuszne. Bowiem rzeczywiście w tym roku pogoda w Rzymie jest paskudna i deszcz na otwartych kortach uniemożliwia granie ,ale organizatorzy sobie nie radzą w takiej skomplikowanej sytuacji. Nie dość,że przeszacowali skalę zainteresowania i za wysoko wycenili bilety , to jeszcze ustalili terminarz gier najlepszych na wieczór , kiedy ludzie kończą pracę ,a wówczas deszcz paraliżował granie i następnego dnia bez rozeznania, na łapu capu usiłowali ratować rozsypujący się schemat Turnieju. Efekt jest taki,że najlepsi nie mają czasu na wypoczynek,a widzowie nie chodzą na korty.
Niestety Iga zakończyła udział w Turnieju w ćwierćfinale kreczując przy stanie 2:2 w trzecim secie pojedynku z Jeleną Rybakiną ( poprzednie sety 6;2 i 6:7(3:7). Wcześniej wygrała z Pavluczenkową 6:0 i 6:0, Łesią Curenko 6;2 i 6;0 oraz Donną Vekicz 6:3, 6:4 , po bardzo trudnym meczu, w którym Chorwatka znakomicie serwowała.
Spotkanie z Rybakiną Iga zaczęła w wielkim stylu wygrywając pewnie pierwszego seta, W drugim, w tie breaku przy stanie 3;3 przypadkowo sama uderzyła się rakietą w prawe udo i na chwilę musiała przerwać grę ,ale widać było ,że cierpi ból. W trzecim secie ból widocznie był tak dokuczliwy ,że musiała przerwać grę. Nie potrafię zrozumieć dlaczego nie przerwała meczu w tie breaku kiedy tylko poczuła ostry ból w którymś mięśniu uda.
Dziś przejdzie badania . Powiem na podstawie osobistych doświadczeń,że jeżeli takie uderzenie w udo dotknie mięśnia nienapiętego to zwykle kończy się na mocnym zbiciu , krwiaku - co przechodzi po góra tygodniu. Natomiast jeżeli trafi na mięsień napięty to może dojść nawet do zerwania włókien mięśnia,a wówczas przerwa to kilka tygodni.
Oby była to przedwczesna obawa , bo za 2 tygodnie RG.

Iga Świątek po 37 dniach przerwy wróciła na kort i w znakomitym stylu wygrała Turniej WTA500 w Stuttgarcie pokonując w finale nr 2 światowego rankingu Arynę Sabalenkę 6:3 i 6:4.
Po drodze do triumfu Iga wygrała w II rundzie z Chinką Quinwen Zheng 6:1, 6:4 , z Czeszką Karoliną Pliszkovą 4;6,6;1 i 6;2 i z Tunezyjką Ons Jabeur ( krecz w I secie). Każdy z trzech rozegranych pojedynków był inny i w każdym Iga użyła odmiennych narzędzi ,aby rozstrzygnąć je na swoją korzyść.Nasza tenisistka poprosiła organizatorów,aby mogła rozpocząć Turniej o jeden dzień później niż wynikało to z terminarza spotkań, mimo ,że w I rundzie miała wolny los.
Chinkę pokonała prezentując dojrzały i wyrachowany tenis . Miała pewne problemy w II secie . bowiem wprowadziła w nim do gry top spin, który na Zheng nie działał. Wróciła do grania slajsem i liftem i Chinka była bezradna. Z Czeszką przegrywała już w I secie 3:0 i 4:1 ponownie próbując top spina , który wysokiej Pliszkovej wybitnie pasował. Kiedy zaczęła posyłać piłki nisko nad siatką rywalka przestała nadążać za akcjami.
W finale wykorzystała słabość pracy na nogach Sabalenki, która chce za szybko dobiegać do piłek i za blisko ustawia nogę wykroczną w stosunku do zakrocznej co negatywnie u niej wpływa na celność i siłę zagrań. Oczywiście czym innym jest wiedzieć,a czym innym wykorzystać. Iga potrafiła zrobić i jedno i drugie.
Do długiej listy walorów Igi trzeba dorzucić to co jest obecnie trendy w nauce prakseologii ,a mianowicie czytanie książek, Uważa się ,że umysł należy ćwiczyć , tak jak ciało tylko innymi metodami.Czytanie książek jest tym czynnikiem, który dodatkowo zapewnia przewagę informacyjną nad konkurencją.Przy podejmowaniu decyzji liczy się szybkość przewodnictwa neuronów, co wynika wprost z ćwiczeń umysłu. Iga czyta - co widać, słychać i czuć.

W sobotę odbędzie gala bokserska w Rzeszowie podczas której dojdzie do walki o pas mistrza Świata Federacji WBC w kategorii bridger pomiędzy Chorwatem Alenem Babiczem ( 33 lata , 188 cm wzrostu, walk 11 , wszystkie wygrane w tym 10 TKO) oraz Łukaszem Rożanskim ( lat 37, wzrost 183 cm, walk 14, wszystkie wygrane w tym 13 TKO).
WBC utworzyła w listopadzie 2020 roku nową kategorię wagową bridger jako pomostową pomiędzy wagami ciężką i junior ciężką z limitem wagowym od 90,7 kg do 101,6 kg. Do startu w tej kategorii namawiano m.innymi takich mistrzów jak Powietkin, Usyk czy Wilder,ale żaden z nich się nie zgodził.Jedynym bardziej znanym bokserem , który wyraził zgodę na walki w bridgerze był Kolumbijczyk Oscar Rivas , którego Federacja WBC mianowała w kwietniu 2021 Mistrzem Świata wyznaczając mu jako konkurenta Brynata Jenningsa -ale do walki nie doszło . Jako następny rywal dla Rivasa dzięki znaczeniu Andrzeja Wasilewskiego w WBC wyznaczony został Różański , który pokonał w maju 2021 roku wysoko notowanego w rankingu Artura Szpilkę. Termin walki Rivas Różański kilkakrotnie przekładano,aż wreszcie Kolumbijczyk ostatecznie zrezygnował . W eliminatorze Babicz pokonał dokładnie rok temu w Londynie naszego boksera Adama Balskiego i to on wystąpi na ringu przeciw Różańskiemu.
Alen Babicz przypomina charakterystyką Artura Szpilkę. Do boksu trafił późno , bo wieku 18 lat , kariery amatorskiej nie zrobił co wynikało z tego,że był "ulicznym wojownikiem ", który umiał się bić , co z technicznym boksem ma mało wspólnego. Tak jak Szpilka ma on dwie natury ,a mianowicie prymitywnego "ulicznika", na którego nałożono gorset wyszkolenia bokserskiego takiego jak ciosy proste, poruszanie się , obrony ( bloki, uniki, gardy, zejścia ,odejścia ) oraz umiejętność zadawania ciosów nie tylko z ręki ,ale z barku i ciała. Szpilka bardzo dobrze sobie radził do klęski z Wilderem , po której okazało się nie tylko ,że ma szklaną szczękę,ale przede wszystkim to ,że po otrzymaniu mocnego ciosu schodzi z niego bokserki poler i wychodzi zwykły chuligan , którego wyszkolony bokser niszczy. Babicz poza Balskim z którym wygrał na punkty pozostałe walki wygrywał dość szybko przed czasem ,ale nie miał mocnych przeciwników, bo tak znane swego czasu nazwiska jak Molina czy Chambers to już były przebrzmiałe sławy Podejrzewać należy ,że Babicz należy do tej samej kategorii co Artur. Problem jest w tym czy Różański ma na tyle bokserskich umiejętności ,aby czysto i mocno trafić Babicza ?.
W swym CV Różański ma na rozkładzie 14 bokserów,ale żaden z nich nie prezentował wysokiej klasy , bo np.Sosnowski był już prawie emerytem, Ugonoh bez kondycji i ze szklaną szczęką, zaś Szpilka po mocnym ciosie robił za worek treningowy. Obiektywnie trzeba powiedzieć,że wyszkolenie techniczne Różańskiego pozostawia wiele do życzenia , zarówno jeżeli idzie o repertuar ciosów jak i techniki obronne oraz szybkość poruszania się w ringu.. Natomiast ma dość dużą odporność na ciosy ,jest ambitny i ma potężne , pojedyńcze, nokautujące uderzenie z prawej ręki.
Gdyby walkę wygrał Różański byłaby to świecie boksu duża sensacja.

Pomiędzy turniejami w Doha i w Dubaju tak właściwie nie było przerwy i Iga niemal z marszu obskoczyła obydwa notując wygraną i finał. Zbyszek pewnie ma rację pisząc, że Iga nie jest jeszcze w pełni przygotowana fizycznie, choć Krejcikowa w tym pierwszym odpadła już w I rundzie, więc pod względem kondycyjnym była duża różnica pomiędzy obydwiema paniami. Na całym Qatar Open nie było trenera Wiktorowskiego, więc wydaje się, że obydwa turnieje sztab potraktował czysto sparingowo.
Gdybym miał się pokusić o ocenę Igi Świątek anno domini 2023, to zaryzykuję tezę, że w tym roku celujemy w Wimbledon. Jest duża poprawa w I serwisie, co jest warunkiem podstawowym, żeby wygrywać na trawie. Te piłki często zbliżały się do granicy 190 km/h i trochę tych asów nasza tenisistka ustrzeliła. Zauważyłem też zmianę w graniu top spinów - jest wyraźnie większa rotacja piłki, dzięki czemu Iga częściej mieści się w korcie, choć prędkości piłek chyba są porównywalne z tymi z zeszłego sezonu. Jeśli odjąć ten finał z Krejcikovą, to chyba nie było meczu, gdzie Iga była na minusie.
No ale jak to mówią, coś za coś: taka gra wymaga niezłej kondycji fizycznej i tutaj jestem bardzo ciekaw, czy powtórzymy zeszły rok, czy jednak parę turniejów sobie odpuścimy.

Iga Świątek wygrała turniej WTA500 w Doha w Katarze. Za dużo się nie nagrała, bo łącznie 3 godziny. W I rundzie miała wolny los, a w ćwierćfinale Bencicz skreczowała.W II rundzie i półfinale znokautowała odpowiednio w tych samych rozmiarach 6;0 i 6;1 najpierw Danielle Collins ,a następnie Weronikę Kurdemietovą.W finale pokonała rozstawioną z nr 2 Jessikę Pegula 6;3 i 6:0.Śmiem twierdzić,że drugi set finału był nie tylko w wykonaniu Igi fenomenalny, ale w ogóle najlepszy w jej karierze.Tego nie da się opisać, to trzeba obejrzeć. W sumie o wyniku i o przebiegu finału zadecydował 2 gem pierwszego seta.Po wygraniu swego podania Iga w drugim gemie postanowiła przełamać rywalkę, ale ta stawiała bardzo mocny opór. Po trwającym ponad 10 minut gemie Iga objęła prowadzenie 2:0 , na co silnie podrażniona Pegula po ogromnym wysiłku wygrała dwa następne gemy doprowadzając do remisu, lecz to było wszystko na co było ją stać dzisiejszego dnia ; walczyła,ale gasła w oczach i był zawsze o jeden stopień za Igą.
Świątek we wszystkich meczach zademonstrowała skupienie, koncentrację oraz granie niebywale szybką i precyzyjnie bitą piłką.
Wreszcie znowu zobaczyliśmy Igę, która pewno przy pomocy pani psycholog , uświadomiła sobie ,że ma trudności z kontrolowaniem spotkania po dopuszczeniu do utraty inicjatywy. Stąd w każdym meczu presja i agresja . Z arsenału technicznego to bardzo poważnie poprawiła skuteczność pierwszego serwisu grając go głównie z rotacją zewnętrzną , a także return bity liftem na sam koniec kortu oraz granie z "krótkiej ręki" po których to błyskawicznych zagraniach rywalki nie były w stanie skutecznie zareagować.
Mnie również cieszy ,że Iga zadecydowała,że w deblu i mikście grać na turniejach w tym roku nie będzie.
Teraz przed nią WTA1000 w Dubaju i dwa Mastersy WTA1000 w USA w Indian Wells i Miami.

Finał gry pojedyńczej pań Australian Open pomiędzy Kazaszką Eleną Rybakiną, a Białorusinką Aryna Sabalenką , jak można się było spodziewać , stał na wysokim poziomie taktycznym i technicznym ( w takiej kolejności) ,ale nie zachwycił. To tak jak, niestety, bywa w meczach piłkarskich pomiędzy wielkimi faworytami imprezy, kiedy to w finale minimalizują ryzyko i grają na niepopełnienie błędów.
Tak i dziś obie panie zagrały od początku super dokładnie popełniając niewielką ilość niewymuszonych błędów.Ten styl gry bardziej pasował Rybakinie , bardziej powtarzalnej i regularnej, która osiągnęła niewielka przewagę w I secie (6:4) nad bardziej spontaniczną Sabalenką. Takiemu wyrozumowanemu graniu Rybakiny w secie drugim Sabalenka przeciwstawiła tenis trudno przewidywalny ,a przez to niełatwy do przeciwdziałania. Tę zmianę modelu gry Sabalenka uzupełniła arytmią i zaskakiwała Rybakinę nagłymi przyspieszeniami i zwrotami akcji .Sabalenka wygrała II seta (6:3) głównie tym,że zadysponowała dwa razy więcej winnerów niż rywalka. Lecz generalnie tempo gry w II secie zaczęło wyraźnie opadać, obie zawodniczki często popadały w klincz grając na przewagi ,nawet po kilka minut. Trzeci set dla niezaangażowanego emocjonalnie widza był trudny w odbiorze , bowiem obie panie były już mocno zmęczone,a ich ruchy były spowolnione ,a zagrania mało dokładne . Sabalenka była mokra od potu i łapała łapczywie oddech , zaś Rybakina oprócz spocenia miała twarz coraz bardziej czerwieniejąca , tak jak by krew miała trysnąć.
Tę walkę na przetrwanie lepiej zniosła Aryna Sabalenka i to ona jest triumfatorką pierwszego w tym roku Wielkiego Szlema.

Z kronikarskiego obowiązku odnotuję,że Polak Jan Zieliński i Hugo Nys z Monako przegrali w finale debla 6:4 i 7:6 (7:4) z zawodnikami Australijskimi Rinky Hijiaka oraz Jonas Kubler.Dodajmy ,że debel z Australii grał w Turnieju na podstawie "dzikiej karty".