Magdalena Linette dość niespodziewanie wyeliminowała z AO Estonkę Anett Kontaveit w setach 3;6, 6:3 i 6:4,aczkolwiek ja w komentarzu subtelnie zasugerowałem,że siła gry Estonki na przestrzeni ostatniego półrocza wyraźnie osłabła.Niemniej Magdzie należy się pochwała za nieustępliwość i przede wszystkim za to,że wreszcie zmieniła swe nastawienie zależnie od wyniku . Dotychczas w dużych turniejach z teoretycznie silniejszymi rywalkami Linette, na ogół przy niekorzystnym układaniu się meczu wchodziła w tryb bezpieczny i grała ostrożnie bacząc , aby nie zepsuć. W spotkaniu z Kontaveit kilka razy była w opałach , przegrywała gemy po własnych podaniach,ale nie oddawała pola gry i podejmowała aktywną walkę o odwrócenie losów meczu.Szczególnie zaimponowała w końcówce III seta , kiedy przy prowadzeniu 5;1 to Estonka zaczęła dominować na korcie wygrywając zdecydowanie 3 gemy i doprowadzając do stanu 5:4,ale Magda zmobilizowała się i zadała ostateczny cios.W III rundzie zagra z Rosjanką Jekateriną Aleksandrovą ( 28 lat, rozstawiona z nr 19). Rosjanka prezentuje zbliżony poziom gry do Magdy i ma takie same atuty w postaci dobrego wyszkolenia technicznego ,ale bez tzw. błysku.

Magdalena Linette również zameldowała się w kolejnej rundzie AO wygrywając z Egipcjanką Mayrą Sherif 7:5 i 6:1. Linette od początku spotkania starała się grać bardzo dokładnie co w I gemie nie przynosiło efektów, bowiem rywalka prowadziła 1;3,a przy stanie 2;3 mecz został przerwany przez deszcz. Z czasem wyższość techniczna i doświadczenie wynikające z ogrania Polki przynosiło coraz bardziej widoczne efekty.Wygrała popełniając dużo mniej niewymuszonych błedów , bo tylko 12, przy 31 Sherif. W II rundzie rywalką Magdy będzie Estonka Anett Kontaveit , która z 2 miejsca w rankingu WTA w lipcu i sierpniu 2022 roku spadła na pozycje 16.

Dobrze zaczyna się ten tenisowy tydzień , gdyż oboje nasi reprezentanci wygrali swoje pojedynki.
Hubert Hurkacz pokonał Pedro Martineza 7:6(7:1) oraz 6:2 i 6:2. Pierwszego seta Hurkacz rozegrał w swoim starym stylu koncentrując się na wygrywaniu gemów po swoim serwisie i licząc,że rywal zbłądzi . W ten sposób musiało dojść do tie breaku. Ten bezpieczny ,a w sumie niemrawy tenis Hubert kontynuował do stanu 2:2 w II secie,ale począwszy do 5 gema zaczął atakować pierwszy serwis przeciwnika,wchodził na półkort i silnymi zagraniami kątowymi dowiódł kto jest lepszym tenisistą. W II rundzie zagra albo z Niezłym Włochem Lorenzo Sonego ( 27 lat,47 ATP) ,albo z Portugalczykiem Nuno Borgesem ( 25 lat, 111 ATP).

Iga ograła po bardzo spokojnym meczu Niemkę Jule Niemeier 6;4 i 7;5. W pierwszym secie Iga usiłowała od początku narzucić rywalce przy jej podaniu wysokie tempo atakując pierwszy serwis,ale nie trafiała returnami i skoncentrowała się na wygrywaniu swoich podań. Przy stanie 4:4 Iga przyśpieszyła, przełamała Niemkę i wygrała seta.Z początkiem II secie to Niemka przełamała naszą tenisistkę i prowadziła już 3 :5 ,ale końcówka seta w wykonaniu Igi był zabójcza. W II rundzie rywalka Igi będzie Kolumbijka Camila Osorio ( 21 lat, 84 WTA, wzrost 162 cm), która w 2019 roku wygrała juniorski US Open.

w 1976 roku byli dwaj sportowcy rozpalający szczególnie moją dziecięcą wyobraźnię. Obaj z długimi włosami, obaj unoszący się nad ziemią. Jeden z nich właśnie odszedł.
Tomasz Wójtowicz - RIP.

Zgredzie, "dlaczego naprzemiennie"? To są moje dywagacje, spekulacje, takie siatkarskie pitolenie. Wychodzę z założenia, że Stysiak na przyjęciu już grać nie będzie, nie to zdrowie, kolana o które trzeba zadbać, gabaryty, wszystko do kupy razem, oby nam się nie rozsypała na ataku i oby na tej pozycji w formie grała jak najdłużej.
Pozostaje Smarzek i tu jest kwestia do rozważań dla praktyka, czy dziewczyna, która była liderką kadry, niekwestionowaną na pozycji atakującej (nastoletnia Stysiak musiała zaakceptować rolę przyjmującej) szybciej zaakceptuje rolę atakującej z kwadratu czyli de facto rezerwowej, czy też "przyjmującej" w pierwszej szóstce. Niby odpowiedź łatwa ale ... wydaje się pitolniczo, że z przyjęcia na atak łatwiej przeskoczyć (o ile ma się określone predyspozycje), natomiast w odwrotnym kierunku to już chyba niekoniecznie? Czy grając w klubie przez cały sezon na pozycji atakującej, łatwo będzie zmienić ustawienie na mistrzowskie imprezy w kilka tygodni przygotowań kadry? To pytanie podstawowe, przy tym czy pani Malwina będzie miała ku temu ochotę? Wydaje się że w jej przypadku wchodzi w grę jeszcze kilka innych czynników mentalnych z którymi musi się uporać. Kibice też jej dali do pieca, zasłużenie czy nie, nieważne, w każdym razie przy jej powrocie do kadry są znaki zapytania na które sama musi sobie odpowiedzieć? Tych cech ambicjonalnych bym nie lekceważył, szczególnie u pań, Jacek Nawrocki w tym się chyba zdecydowanie pogubił!?
Jasne optymalnym by było gdyby Malwina Smarzek w kwalifikacjach olimpijskich potrafiła zagrać dobrze na przyjęciu i jeszcze potwierdzić swoje atuty w ofensywie, natomiast zakładając że Różański, Czyrniańska, Łukasik będą się rozwijały, ba Weronika Szlagowska (20 lat) dobrze weszła do kadry i zaskakująco pozytywnie zaprezentowała się na WM, to czy zakładając ich progres, natomiast przy braku zmienniczki na wypadek zawieszenia się Stysiak na ataku, to czy nie warto rotować strzelbami właśnie na pozycji atakującej?
Bardzo ciekawe jak to widzi Lavarini a jak pani Malwina Smarzek-Godek.

Moim zdaniem, te problemy z grą środkiem wynikają głównie ze zwykłego braku zgrania Joasi Wołosz z Witkowską/Koroluk/Alagierską. Z tego, co zaobserwowałem, to te piłki często były nie w tempo i nie na odpowiedniej wysokości.
Główny problem tej kadry, to brak ławki. Z całym szacunkiem ale różnica pomiędzy Wołosz a Wenerską jest naprawdę ogromna. W ataku mamy Magdę Stysiak i tak właściwie na tym się kończy. Troszkę lepiej jest na przyjęciu ale jeśli Lavarini chce zdobywać medale na turniejach, to musi mieć dwie porównywalne szóstki.

Siatkówka MŚ Kobiet 2022

..."wszyscy mamy źle w głowie, że(prze)żyjemy hej hej lalalala hej hej hej hej"

Oj mało, mało zabrakło aby Polki weszły do czwórki MŚ.
Po meczu otwartej walki nasze siatkarki uległy mistrzyniom świata Serbkom w pięciu setach.

POLSKA — SERBIA 2 : 3 (25:21, 21:25, 19:25, 26:24, 14:16)

Wielkie, ogromne emocje przy udziale "odlatującej" Areny Gliwice. Szkoda, mecz rozstrzygnęły dwa punkty piątego seta. Nasze siatkarki wstawały i upadały, aby w decydującym starciu grać punkt za punkt z Serbkami do 14:16...
Lavarini zbudował "to coś" w kobiecym zespole, czego wiele lat nie potrafił zrobić Nawrocki, choć ja bym mu "wrzucił kamyczek do ogródka"...Moim zdaniem zrobił błąd w końcówce tie- breaka ze zmianami. Powinien grać tym składem, który doprowadził do remisu 2:2. Chciał podnieść przyjęcie drugą libero Szczygłowską ( odbiór na stronę Serbii), oraz blok, Korneluk, która grając złe zawody, w decydującej zagrywce, weszła w linię odbioru Stenzel, dlatego poszedł kończący as Serbii.

https://przegladsportowy.onet.pl/siatkowka/mistrzostwa-swiata-siatkarek/ms-siatkarek-2022-co-za-mecz-polki-zegnaja-sie-z-mundialem-po-zacietej-walce/r3fb4t5

Dzisiejszy finałowy pojedynek Turnieju w Ostrawie pomiędzy Igą Świątek a Barborą Krejcikovą , trwający 3,5 godziny oglądało się wielką przyjemnością, zwłaszcza estetyczną. Obie panie grały wyraziście, płynnie, elegancko i dokładnie. Iga w pierwszych sześciu gemach była minimalnie szybsza od rywalki w każdym elemencie tenisowego kunsztu i prowadziła już 5:1. Od tego stanu ,albo nasza tenisistka spowolniła swe ruchy ,albo Czeszka przyśpieszyła, bo mecz się wyrównał, a nawet Krekcikova coraz częściej spychała Igę do defensywy. Świątek jeszcze wygrała I seta 7:5,ale w dwóch kolejnych na wyniszczenie musiała uznać wyższość rywalki 6;7 i 3:6. Ani jedna, ani druga na moment nie odpuszczały i zacięta walka trwała do samego końca, a znakomite zagrania przeplatane były jeszcze lepszymi. Była to smakowita uczta tenisowa. Iga przegrała, bo przeziębiona nie była w pełni sił ,a bez nich wygrać z tak wybitnie dysponowaną Krejcikovą dziś było nie sposób. Nie sposób też nie zauważyć, że gospodarze zmielili kolejność półfinałów i Iga miała trzy godziny mniej czasu od Czeszki na wypoczynek.

# tenis
Przyznam się że mi się tenis Cathy Mcnally bardzo podoba. O tym że się znają i przyjaźnią z Igą trudno było nie usłyszeć przed i w trakcje komentowania meczu, że w juniorach Cathy dwukrotnie ograła Igę w tym na RG co naszej mistrzyni utkwiło w pamięci również. Oglądając wczorajsze spotkanie zadawałem sobie pytanie, czemu w seniorach jedna z niech otwiera pierwszą setkę rankingu, a druga jest w tej drugiej. W 2018 roku to Amerykanka wydawała się lepszą tenisistką przynajmniej wynik bezpośrednich spotkań o tym świadczył, co zatem robi różnicę dzięki której Iga ma już trzy szlemy i siedem skalpów WTA, a po stronie Cathy w singlu choćby jednego triumfu brak?
Subiektywnie dla mnie, to nie tenisowa wszechstronność robi różnicę, bo tu być może nawet Amerykanka jest lepsza od Igi. Po korcie obie poruszają się świetnie, przygotowaniu motorycznemu nic nie można zarzucić, obie są bardzo dobre w defensywie, potrafią grać stabilnie, cierpliwie utrzymując piłkę w korcie. Gdzie zatem jest różnica? Zakładam że jako juniorka Iga w meczach miała więcej winnerów od Cathy ale też i dużo więcej własnych niewymuszonych błędów. W seniorach ustabilizowała swoją grę, ale cały czas szukając i opierając ją na winnerach, dążąc do przejęcia inicjatywy i mając narzędzia żeby rywalkę rozprowadzać po korcie żeby w końcu ją skończyć. Wydaje mi się że takich "ofensywnych narzędzi" Cathy McNally w dorosłym tenisie właśnie nieco brakuje. Nie gra na zasadzie, albo, albo tak jak Ostapenko, nie wali każdej piłki z całej mocy jak Sabalenka, gdy daje się spychać do defensywy z mocno bijącymi rywalkami w końcu znajduje się w niedoczasie. Nasza Iga zresztą też wyglądała na bezbronną gdy pozwalała się zdominować na korcie jak choćby w półfinale AO z Collins. Na szczęście, dysponuje "narzędziami" żeby w większości meczów gdy jest w formie samemu narzucać warunki gry. O coś takiego Cathy musi się moim zdaniem postarać!
Przy tym taka jeszcze refleksja. Cathy McNally jest świetną deblistką, ma technicznie bardzo dobrze ułożony tenis, to ją upodabnia do takich zawodniczek jak Ash Barty lub Barbora Krejcikova. Ta pierwsza w singlu zdobyła pierwszego swojego szlema i dostała się na top rankingu WTA mając 23 lata, a Czeszka w RG triumfowała jako 25-latka. Zatem żeby zostać "tenisowym kilerem" Cathy ma jeszcze trochę czasu, może odkryje w sobie duszę rewolwerowca, bezwzględnego zabijaki.

Iga Świątek po bardzo nerwowym spotkaniu pokonała w WTA500 w Ostrawie Amerykankę Catherinę Mc Nally 6;4 i 6:4. Nie podzieliła losu wysoko rozstawionych zawodniczek, które odpadły z turnieju w I i II rundzie takich jak : Kontaveit, Badosa, Sakkari, Kasatkina, Haddad Maia, Bencicz czy Ostapenka.
Tenis Amerykanki jest dziwaczny , bowiem z jednej strony widać mocny szlif techniczny, w tym biegłe posługiwanie się slajsem, a z drugiej jest to tenis niepoukładany, pozbawiony płynności ,w którym zagrania są nieutrwalone. Iga jest znacznie lepszą tenisistką, ale męczyła się straszliwie i za długo, gdyż grała ospale i niedokładnie.
W półfinale jej przeciwniczką będzie albo Jekaterina Aleksandrova ( 28 lat - 21 WTA) , albo Czeszka Tereza Martincova ( 28 lat - 78 WTA).

Iga Świątek od wygranej z Australijką Ajlą Tomljanovicz w setach 7;5 i 2:2 ( krecz rywali) w II rundzie rozpoczęła swój udział w bardzo mocno obsadzonym Turnieju WTA 500 w Ostrawie. Dwa miesiące temu Iga w Toronto ( WTA1000) ograła Tomljanovicz 6;1 i 6:2 wiec niech porównanie wyników wystarczy za ocenę gry naszej tenisistki. Miejmy nadzieję, że tak jak w US Open będzie z każdym spotkaniem grała lepiej.
W ćwierćfinale zagra ze zwyciężczynią z pary Catherina Mc Nally ( USA - 21 lat - 151 WTA) lub Katerina Muchova ( Czechy -26 lat - 189 WTA).

W kontekście występów reprezentacji kobiecej w odpowiedniku Pucharu Davisa czyli J.B. K. media bulwersuje odmowa udziału w nich Igi Świątek. Generalnie dopóki Iga wygrywa to jest poza krytyką i w tym wypadku obwinia się brak korelacji terminów Turniejów WTA z grami reprezentacji , bowiem to ITF jest instancją nadrzędną nad WTA i ATP i to ona powinna ustalać priorytety. Tylko ,że w tenisie tak jak w całym współczesnym sporcie królem polowania jest szmal. A od kiedy Iga podpisała kontrakt z największą na świecie firmą promocyjno-reklamową to ona wyznacza jej kalendarz.

Na etapie 1/2 finału cuda się skończyły .
Przegraliśmy z Francją 54:95 i nie ma sensu szukać kwadratowych jaj i silić się na jakieś dogłębne analizy , szukać przyczyn tak wysokiej porażki . Są lepsi i to właśnie mniej więcej o tyle .
Finał Francja - Hiszpania zapowiada się frapująco. Tak, wiem jeszcze jeden mecz półfinałowy , ale tak jak pisałem cudów już wystarczy.

Senator zapracowany, to ja w zastępstwie wrzucę.
POLSKA - SŁOWENIA 90 : 87 i awans do półfinału ! EUROBASKET

@ Iocosus.
Jak to był rzekł niejaki Heraklit na dodatek z Efezu :"Panta rei" czyli wszystko zasuwa i nic nie stoi w miejscu . Po naszemu mówimy : co było, a nie jest nie pisze się w rejestr i pewnikiem na tej prawdzie bazuje sztab Igi i ona sama osobiście. Nie znam , bo niby skąd, profilu zdrowotnego Igi , a zwłaszcza jej maksymalnego pułapu mocy, którego jednym ze składników jest wydolność ,ale podejrzewam ,że nie jest on nieograniczony . . Wedle nauki o wdzięcznej nazwie fizjologia nie ma fizycznej możliwości ,aby jakikolwiek tenisista( -tka) był (-a) w stanie bez "koksu" wytrzymać obciążenia wynikające z gier prawie bez przerwy przez okres dłuższy niż 3-4 miesiące. Po takim okresie magazyn energetyczny zawodnika ( -czki) wyczerpuje się i musi nastąpić najpierw relaksacja , wzmocnienie farmakologiczne zwane też suplementacją ,a następnie ponowne doładowanie akumulatorów. W zakresie procesu treningowego mam pełne zaufanie do sztabu Igi ,a zwłaszcza fizjologa pana Ryszczuka. Jak pewno pamiętasz Iga przed Wimbledonem zaszyła się w Polsce ,aby się odbudować. Ponieważ wróble ćwierkały gdzie, to z początkiem czerwca najpierw tramwajem , a potem autobusem linii 739 z przystanku Metro Wilanowska pojechałem sobie do ośrodka LAVD w Józefosławiu koło Mysiadła i akurat obejrzałem fragment treningu na siłę dynamiczną Igi. Nie wiem czy sztab wozi oprzyrządowanie ze sobą czy jest na wyposażeniu Ośrodka, ale to są cuda techniki , które kontrolują co , jak i w jakim czasie Iga robi ,aby dysponować siłą dynamiczną przydatną w uderzeniach tenisowej piłki . Kiedyś przy tak gigantycznym przerzucaniu różnego rodzaju żelastwa to zawodnik miałby masę mięśniową jak kulturysta, a Iga jak miała tak ma zgrabną sylwetkę. Przy czym znając się trochę na następstwach czasowych ciężkiej pracy nie wierzyłem, aby jej efekty przyszły już na Wimbledon. One musiały nastąpić ,ale kiedy to tylko fizjolog mógł przewidzieć i pewnikiem tak cyrklowali z trenerem ,aby siła, wytrzymałość, szybkość skumulowały się podczas US Open, i stopniowo, aby się ujawniały w cyklu startowym. Zresztą pewno podobny cykl przygotowań zastosował Sierzputowski wraz z Ryszczukiem przed RG w 2020 roku. Iga koncentruje się na wysokiej rangi turniejach ,ale widocznie tak bardzo się w czasie ich trwania eksploatuje, że musi mieć okresy przerwy i spadku formy , po to ,aby do jej optymalnego pułapu dochodzić. Więc jak która tenisistka ją złapie w tym dołku to ma duże szanse z nią wygrać. Ale tylko wówczas.

Miałem nie pisać o komentowaniu spotkań Igi, bo w zasadzie wyłączałem głos. Ale na FB po spotkaniu z Sabalenką kilkunastu internautów wyraziło swoje oburzenie - co poparło po kilkanaście tysięcy klików. Ja z ogromnym samozaparciem zdołałem się przemóc, aby w finale słuchać przez kilkanaście minut. Oni byli jak zdezelowany Szpakowski , który po każdym golu snuł rozważania kto i dlaczego jest lepszy oraz dokonywał podsumowań. Tylko ,że tych goli w meczu piłkarskim jest mało ,a oni po każdym zagraniu nie tylko je oceniali ,ale podsumowywali zawodniczki. To było ponad moją wytrzymałość. Wyszło im, że Jabuer nie wyszła na mecz, że została w szatni ,tak jak by Iga grała i wygrywała z dziewczynką od podawania piłek ,a nie z drugą rakietą globu. Trzeba być skończonym głupcem . aby tak deprecjonować osiągniecie naszej zawodniczki, a ponadto nie rozumieć, że można grać bardzo dobrze ,a przegrać ,bo rywalka jest po prostu lepsza. To tak jak by. np. w biegu na 400 metrów jakiś zawodnik wygrywał przedbiegi, eliminacje, ćwierć i półfinały w czasie powiedzmy 44sekundy, a przegrał finał w którym osiągnął czas 43,5 sekundy z zawodnikiem , który przebiegł dystans w 43, sekundy . Twierdzenie ,że ten który przegrał nie wyszedł na bieżnię to dyletantyzm. Bo bieg tego przegranego był jego najlepszym biegiem w życiu. Tak samo było w spotkaniach Igi , gdyż Niemeier , Pegula, Sabalenka , Jabeur rozegrały mecze życia . ( O Paolini i Davis się w tym kontekście nie wypowiem ,bo ich wcześniejszych pojedynków na korcie nie widziałem). Tym większa chwała dla Igi.

Iga Świątek po znakomitym , stojącym na bardzo wysokim poziomie spotkaniu pokonała w finale Turnieju Wielkiego Szlema US Open Tunezyjkę Ons Jabeur 6:2, 7:6 (7:5). W finale spotkały się dwie zawodniczki zajmujące najwyższe lokaty na globie i liderka pokazała wyższą klasę i triumfowała.
Nasza tenisistka udowodniła ,że jest obecnie najlepszą tenisistką świata.

Nasza tenisistka mierzyła się tegorocznym US Open z rywalkami w osobach Niemeier, Pegula , Sabalenka, Jabeur , które przeciwko Idze zagrały mecze życia. Pewno podobnie było z Paolini i Davis . Można było zrozumieć rozpacz Sabalenki, która była znakomicie przygotowana , w najwyższej formie, zagrała najlepszy mecz w karierze i przegrała. I nie chodzi tu o takie niepoważne gadanie ,że na lidera wszyscy się spinają. To nie piłka nożna i te analogie są nie na miejscu. Wszystkie zawodniczki po prostu i zwyczajnie na US Open przygotowały optymalną formę . Współczesne metody treningowe stoją na takim poziomie ,że można metodą cyklowo-startową uszykować jej maksimum na określony dzień.
Forma Igi rosła z meczu na mecz i moim zdaniem jej apogeum wypadło na najtrudniejsze spotkanie z Sabalenką. W finale Jabeur zagrała przeciwko Idze bardzo dobrze i pewno z taką grą z każdą inną zawodniczką by wygrała, ale Iga była od niej o ułamki sekund szybsza i o centymetry bardziej precyzyjna. Od połowy drugiego seta Iga traciła siły, bowiem po raz kolejny od kolejnej rywalki miała o kilka godzin mniej czasu na wypoczynek ,a do tego miała trudniejsze przeciwniczki i spędziła na korcie o 100 minut więcej. Mimo młodego wieku Iga wykazała dojrzałość , odporność oraz fenomenalnie gospodarowała zasobami wydajności fizycznej.
Miejmy nadzieję, że sukcesy Igi przekują się nie tylko w nasze żądanie sukcesu ,ale i w modę na tenis.
Nasz tenis i męski i kobiecy jest bardzo ,ale to bardzo słaby i tym bardziej musimy podziwiać taki fenomen jak nasza Świątek pamiętając ,że nie jest ona wytworem systemu ,ale własnej nieposkromionej ambicji oraz garstki zapaleńców.