LŚ 2016 Kraków

Tak jak Zgred przepowiadał wygrała jedyna drużyna która nie jedzie na Igrzyska. Mieli cel na ten sezon, przygotowali się bardzo dobrze, przyjechali po swoje i odjechali na zasłużone urlopy. Pozostałe drużyn szlifowały formę na Olimpiadę.

Polska - coś zaczyna się psuć w bardzo dobrze funkcjonującej maszynie. W kadrze są równi i równiejsi. Kolejna sprawa to nastąpił wyłom w relacjach (nie duży ale jednak) na linii Antiga i Blain. To spowodowało taki cichy podział wśród zawodników. Jeżeli doszło do sytuacji, że na zgrupowaniu Szalpuk cisnął bidonem o podłogę a teraz robi wszystko by odejść ze Skry Bełchatów (jest zgoda Piechockiego tylko czekają na decyzję Blaina) i przejść do Trefla (tam ma już wszystko dograne) to nie jest dobrze. Zamieszanie z Możdzonkiem również podzieliło szatnie. Zawodnicy sami czują, że decyzja odstawienia go od kadry jest chybiona. Z całym szacunkiem dla postanowień trenera, ale każdy mający pojęcie o siatkówce widzi, że Nowakowski jest daleki od swoje szczytowej formy. Ile może pomóc Możdzonek w decydujących momentach wiemy wszyscy i pamiętamy jak ratował sytuację na MŚ czy w Japonii. Pewnie niektórzy zarzucą mi, że to przeszłość. Nie, nie, i jeszcze raz nie. Takiego opanowania i czuja w bloku w końcówkach jak Marcin to żaden obecny środkowy nie posiada. Odstawienie Kurka od kadry przed MŚ okazało się dobrym posunięciem. Ale pozbycie się Możdzonka może okazać się strzałem we własne kolano.

Patrząc na naszych kadrowiczów grających w Krakowie zaobserwowałem brak lidera. Kubiak tak jakby usunął się w cień i mentalnie (nawet specjalnie nie próbował) nie zagrzewał do walki. Owszem zawodnicy schodzili do środka i pokrzykiwali ale to nie było to co zawsze.

Mam nadzieję, że wewnętrzne sprawy jak najszybciej zostaną załatwione w szatni i powróci jedność. Inaczej o medalu będziemy mogli tylko pomarzyć.

No i organizacyjna klapa. Pusta hala podczas wszystkich meczy widok żenujący. Jeżeli nowy prezes dziwi się, że najsłabiej sprzedały się wejściówki po 100, 150 zł. W jakim świecie trzeba żyć by nie znać wartości pieniądza, poziomu turnieju oraz braku wiedzy, że trwa okres wakacyjny. Panie Prezesie ja za wczorajszy mecz LE zapłaciłem 25 zł (1 kategoria czyli drożej tylko na silver i gold) to o czym tu mowa. Tak wiem przecież były bilety po 35 zł tylko dlaczego nie oferowano do nich w pakiecie lornetek bo oglądanie meczu z wysokości dachu to naprawdę żadna przyjemność. Liczę że to pierwsza i jedyna taka wtopa nowego sternika PZPS.

A to jeszcze spytam. Co w sprawie Kubańczyka ? Ostatnio chyba cisza na ten temat choć możliwe że się mylę wszak jakoś mocno nie śledzę tematu.

LŚ 2016 Kraków

Medale tegorocznej siatkarskiej Ligi Światowej zostały rozdane.

Francja - Włochy 3 : 0 (25:23, 25:21, 25:20)

We wszystkich trzech setach walka była wyrównana jednak do stanów na wysokości dwudziestu punktów. W decydujących piłkach Włosi popełniali dużo prostych błędów ułatwiając Francuzom zadanie. Zaytsev i Juantorena zdecydowanie pod formą co przedkładało się na grę całej drużyny.
Francuzi dużo lepiej, solidniej w ataku i obronie. Rouzier, Ngapeth, czy Le Roux ( środek) jako liderzy doprowadzili swoją reprezentację do brązowego medalu LŚ.

Finał

Serbia - Brazylia
3 : 0 ( (25:22, 25:22, 25:21)

Faworyzowani Brazylijczycy nie mieli nic do powiedzenia w niedzielnym finale prestiżowych rozgrywek. Serbowie w decydującym spotkaniu turnieju Final Six rozgrywanego od środy w krakowskiej Tauron Arenie pokonali Canarinhos zdecydowanie, bez cienia wątpliwości, kto zasłużył na złoty krążek.
Trener Nikola Grbic przygotował swoich zawodników pod względem taktycznym i mentalnym wzorowo. Bardzo ostre, mocne i celnie kierowane zagrywki wywołały po stronie Brazylijczyków panikę i nieład. Bruno biegał do rozegrania często po czwartym, piątym metrze mając ogromną trudność w dokładnym położeniu piłki do ataku. Nie od dziś wiadomo, że uniemożliwienie im szybkiej gry powoduje swojego rodzaju zniechęcenie skutkujące błędami własnymi. Błyszczał Wallece w ataku lecz gasł z każdym setem.
W pierwszym secie Serbowie popełnili tylko jeden błąd własny, w drugim tylko pięć, w tym żadnego w ataku. Grali praktycznie bezbłędnie, a jeśli już mieli pomyłki to w mało znaczących momentach.
Wicemistrzowie świata, tak naprawdę nie mogli nic zrobić. Nie grali bardzo źle, szukali swojej siatkówki ale brakowało im jakości, zwłaszcza w ataku. W trzecim secie próbowali walczyć, ale w najważniejszych chwilach popełniali kolejne błędy. W sumie, w całym meczu zanotowali ich aż 23...co prawie daje oddanego jednego seta.

Bernardo Rezende (trener reprezentacji Brazylii): „Serbia zasłużyła na wszystkie komplementy, a trener Nikola Grbic za taktykę jaką obrał. Trudno cokolwiek teraz o tym meczu mówić. W trzech setach popełniliśmy więcej błędów niż w ostatnich dwóch meczach".

Nikola Grbic (trener reprezentacji Serbii): „Po prostu chciałbym wszystkim moim chłopakom pogratulować i mam tu na myśli wszystkich zawodników oraz sztab. Przez trzy miesiące mnie wspierali, nawet wtedy, gdy nie było to łatwe. Chciałem właśnie tego, by przyjechać do Krakowa i zagrać dokładnie tak, jak zagraliśmy. Wiedziałem, żeby osiągnąć cel, musimy wiele przecierpieć. Trenować o wiele ciężej niż kiedykolwiek wcześniej. Dlatego właśnie trudno było ze mną wytrzymać każdego dnia. Dziękuję im, że mi zaufali, szli za mną”.

Nagrody indywidualne turnieju finałowego Ligi Światowej 2016:

- najbardziej wartościowy zawodnik (MVP): Marko Ivović (Serbia);

- najlepszy atakujący: Wallace De Souza (Brazylia);

- najlepsi środkowi: Mauricio Souza (Brazylia) i Srecko Lisinac (Serbia);

- najlepsi przyjmujący: Antonin Rouzier (Francja) ? dziwne ponieważ to nie jest przyjmujący FIVB i Marko Ivovic (Serbia);

- najlepszy rozgrywający: Simone Gianelli (Włochy);

- najlepszy libero: Jenia Grebennikov (Francja).

Warto dodać, że dwóch wyróżnionych Serbów - Marko Ivović i Srecko Lisinac gra w tym sezonie w Plus Lidze odpowiednio w Asseco Resovia Rzeszów i PGE Skra Bełchatów.

Brawo "ONI" ...

LŚ 2016 Kraków

Wczorajsze półfinały wyłoniły składy medalowe. Zaskoczeń raczej nie było i tak Serbowie wygrali z drużyną Włoch w pięciu setach:
3:2 (23:25, 25:21, 25:23, 18:25, 15:11)
Cytaty obydwu trenerów właściwie oddają taki właśnie rezultat:

"Nikola Grbic (trener reprezentacji Serbii): „Był to mecz wzlotów i upadków. Widać to było szczególnie w pierwszym secie. Po dwóch pierwszych partiach było już wiadomo, że każda z tych drużyn może wygrać i było widać, że spotkanie będzie bardzo wyrównane. Jestem bardzo dumny z moich zawodników i cieszę się, że zagramy w finale. Jedyne, co dzisiaj było trudne do zaakceptowania to decyzje sędziowskie. Błędów było zbyt wiele”.

"Gianlorenzo Blengini (trener reprezentacji Włoch): „Serbowie wygrali z nami, ponieważ w końcówkach setów grali po prostu lepiej od nas. Jeśli popełniamy tak wiele błędów w ataku i to w kluczowych momentach, nie można zwyciężyć w meczu”.

W drugim rozegranym półfinale Brazylijczycy pokonali Francuzów
3:1 (25:16, 23:25, 28:26, 33:31), jednak pomimo wygrania w trzech setach mecz bardzo falował i przybierał najdziwniejsze momenty.
Po pierwszym secie Francuzi się obudzili, zaczęli grać lepiej w atakach oraz w znaczący sposób poprawili zagrywkę. Dwa ostatnie sety były pokazem świetnej walki, ale też dziwnych zwrotów akcji.
Np: Francuzi prowadząc już sześcioma punktami - oddali pod rząd Brazylijczykom aż dziesięć punktów ( ? )...! nie zdobywając ani jednego... Rzadko na takim poziomie zdarzają się takie przestoje.
Set ostatni to walka o wszystko Mistrzów Europy, którzy musieli oddać wyższość Vice Mistrzów Świata jednak dopiero na wysokości : 33:31...


Finał zostanie rozegrany w niedzielę. O mistrzostwo Ligi Światowej zagrają Brazylia i Serbia. O brąz zmierzą się Włochy i Francja.

@Zbyszku

Ależ daj spokój zupełnie nie ma za co przepraszać.
Czytam twoje teksty, posumowania, widać żeś sportowo obyty i nie tylko w jednej dyscyplinie.
Pewnie z racji wieku zamarzyło mi się oglądanie kolarzy, którzy depną na te pedały i postarają się po ścigać. Brakuje mi tej chęci walki, tych znaczących ucieczek, kiedy ktoś chce wygrać bazując na swojej ambicji i wytrenowanej sile.
Doskonale jednak rozumiem, że ten sport bardzo się zmienił, a znaczące wkłady finansowe wywróciły do góry nogami prawdę ścigania się. Problem polega na tym, że już przed startem doskonale wiemy, kto wygra.No może troszkę za mocno- prawie wiemy. Oczywiście istnieje problem kontuzji wożącego się lidera, ale procentowość takiego rozwiązania jest raczej znikoma.
Więc oglądamy wyścig, jak by to ująć - bez wyścigu...
Albo inaczej jak to nazwałeś jazdą na dwóch wyścigach w jednym.
Bardzo mi brakuje dynamicznych ucieczek, jakiejś dozy fantazji, ataku na tych jakże zasłużonych liderów. Pokazania swoich prawdziwych możliwości, niestety dostajemy konkretne wyznaczone role. W Tinkoffach, Cofidisach, Astonach i tej całej reszcie role są rozpisane. Przyjmujemy za grube pieniążki tzw. pracocholików i basta. Układ z góry narzucony, oczywiście brać kolarska na to idzie...żyć jakoś trzeba

Oczywiście masz racę, że wszystko się zmienia, mamy teraz ogromną fizyczność, a tych wytypowanych najlepszych trzeba oszczędzać. Dlatego drużyny ich "holują" w ciszy ładnego bohaterstwa. Sport się zmienia na naszych oczach jak i czasy, w których żyjemy.
Czekam na Alpy -może coś się wydarzy

pozdrawiam

Zanim odniosę się do odpowiedzi na pytania o współczesne kolarstwo na poziomie wielkiego wyczynu to uzupełnię relację z wczorajszego etapu podaniem wyników. Sędziowie rozstrzygnęli dylematy w ten sposób,że zneutralizowali czas Fromma, Porta i Henao do czasu osiągniętego na mecie przez Bauke Mollemę. Oznacza to,że Fromme zajął na etapie 25 miejsce,ale z takim samym czasem jak Mollema czyli 5,05 min straty do deGendta. Po latach historycy będą się dziwić,że 25 na mecie ma lepszy czas od tych co zajęli miejsca od 11 do 24. Dla mnie jest to zgodne z fair play. Żadna z ekip nie złożyła protestu wobec takiego rozstrzygnięcia, , a Yates, który miał być liderem powiedział,że "Nie chciałem tego pierwszego miejsca w takich okolicznościach". Natomiast Mollema zapytał czy gdyby jemu to się przytrafiło to sędziowie też by tak samo postąpili ?.Miejmy jednak świadomość,że było to wybiórcze zastosowanie 3 kilometrowej strefy neutralizacji funkcjonującej według regulaminu tylko przy etapach płaskich do etapu górskiego. Na płaskim ta strefa ma sens ze względów porządkowych i bezpieczeństwa, natomiast w górach na mecie liczono czas z dokładnością do 1 sekundy.Ale też bezsporne jest,że wypadek miał miejsce bardzo blisko mety i żadnego zawinienia Frooma w nim nie było.

Odnośnie zaś pytania Zgreda to nie ma co rozpaczać nad rozlanym mlekiem. Sport się zmienia. Dla jednych na korzyść, dla innych nie. Nie tylko kolarstwo,ale i piłka nożna też. Zmiany te powoduje nie tylko komercjalizacja czyli wielkie pieniądze,ale coraz lepsze przygotowanie fizyczne zawodników, zastosowanie techniki, fetysz oglądalności oraz potrzeba tworzenia bohaterów choćby na chwilę. Tu lepiej nadaje się porównanie piłkarskie. Ja kto jest młody i strzeli w debiucie bramkę to w mediach tylko o nim, taki minutowy gieroj.Ale zastosowanie techniki i coraz trudniejsze osiąganie sukcesu powodują,że środki wiodące do tego celu czyli wygranej stają się coraz bardziej wyrafinowane.
Można to też porównać z piłką. Kiedyś, w latach 60-tych i 70-tych na boisku i w drużynie kolarskiej rządził lider. To on decydował kto co ma robić i kiedy.
Tym liderem był nie tylko najlepszy piłkarz , czy kolarz, ale i najinteligentniejszy i najbardziej utalentowany. Te cechy sportowe nie zawsze pokrywały się z tymi w życiu pozasportowym,.W Legii i w reprezentacji takim liderem był np. Deyna, a w kolarstwie przez wiele lat Szurkowski. Przy czym ten lider w decydujących momentach brał ciężar walki o wygraną na siebie. W peletonie to on mówił jaką ucieczkę i kiedy trzeba kasować, kiedy samemu inicjować ucieczki i kto ma to robić. Ale nie był on dany raz na zawsze , gdyż kiedy by podejmował złe, nietrafne decyzje to byłby z funkcji usunięty.Pisał o tym bardzo ciekawie Henryk Łasak.
Trochę podobnie było z kolarstwem zawodowym ,ale tam personifikacja sukcesu stała na znacznie wyższym poziomie. Np. Ryszard Szurkowski byłby niemalże Bogiem ,a u nas podsrywaczy była cała masa.Tak i komuna stawiała masy ponad jednostką, liczył się kolektyw.Ja kolarstwem zainteresowałem się w wieku 7 lat chłonąc opowieści o Królaku, który ponoć na trasie i w tunelu wiodącym na stadion Xlecia lał kacapów po plecach pompką od roweru. A jeden ze znanych kolarzy mieszkający w Błoniu Andrzej Bławdzin był częstym gościem w szkołach.Natomiast o kolarstwie zawodowym czytałem w PS,a tym,który o nim pisał był Lech Cergowski. Przy okazji TdF pierwszym który moją wyobraźnią zawładnął był 4 krotny zwycięzca TdF Jacques Anquetil, a potem byli Eddy Merkx,Bernard Hinault, Laurent Fignon, Greg leMond, Miquel Indurain.Zapmiętałem też z wielkich m.innymi Bahamontesa, Poulidora, Gimondiego, Zoetemelka czy Theveneta.I był to dla mnie i nie tylko złoty okres kolarstwa wieloetapowego.
Oni kierowali zespołami,ale na każdym etapie byli w czołówce,peletonu, brali udział w ucieczkach, pilnowali swoich najgroźniejszych konkurentów.
Od kilku lat za kierowanie drużynami wzięli się dyrektorzy sportowi. To oni ustalają taktyki i ich wykonawców jeszcze przed startem do etapu. Ale to nie oni są złem, bo zła tu nie ma. Kolarstwo stało się tak jak piłka szalenie skomplikowane i podział ról stał się konieczny.Aby osiągnąć sukces to trzeba się do niego przygotować. A w wyścigach typu Giro, TdF czy Vuelta liczy się tylko zwycięzca. Nic więc dziwnego,że wszyscy na to zwycięstwo pracują. Odwrotu od tego sposobu postępowania nie ma ,gdyż zawsze samotny amator musi przegrać z zawodowcami dysponującymi specjalistami z różnych dziedzin, w tym symulującymi komputerowo różne rozwiązania na trasie. Dlatego czasami cieszy ,że w ten świat ściśle podzielony, zorganizowany wkrada się taki przypadek jak wczoraj i to on jeszcze nam przypomina,że sport w tym kolarstwo nie dlatego jest tak frapujący,że jest przewidywalny,ale dlatego,że jest jeszcze nieprzewidywalny.

Zacząłem od podania wczorajszych skorygowanych wyników, a kończę wstępnymi wynikami po dzisiejszej jeździe indywidualnej na czas. Z czołowych kolarzy najlepiej pojechał Chris Froome wyprzedzająć Mollemę o 49 sek.,Yatesa o 1,58 sek,Quintanę o 2,05 sek.,Valverde o 1,55 sek i Garderena o 1,57. Słabsze czasy uzyskali Bardet, Aru i Martin. Przed Alpami Fromme zwiększył nad 2 mollemą przewagę do 1,46, nad 3 Yatesem do 2.45, nad 4 Quintaną do 3,06 . Piaty jest vbalverde, 6 Garderen, 7 Bardet. Do dziesiątki wskoczył Richie Porte.
Jutro wymagające pagórki ,ale na rasie liczącej 208 km, a od niedzieli coraz wyższe góry. Dobrej zabawy.

@Zgred
To może być tak jak z piłką (chodzi o kolarstwo ) też przecież nie raz wygrywa zespół lepiej ustawiony taktycznie a nie lepszy. Ogólnie my laicy mamy wyobrażenie takie jak opisujesz czyli startują i kto lepszy silniejszy ten wygrywa, okazuje się że nie. Z tego co pisze pan Zbyszek wychodzi że już przed startem znana jest pierwsza trójka cała reszta jedzie , no właśnie po co? Acha pomagać wygrać naznaczonemu.

Senatorze
Ja tylko byłem-jestem kibicem tego wyścigu z zamiłowania i pewne pytania zadałem bardzo rozjuszony, bo moje sedno kibicowania tak to ujęło, na tą chwilę... no OK! Już idę wersją tzw.łagodną:

Ja tam jeśli Pan pozwolii - mam takie pytanie?
Oczywiście rozumiem "pedałowienie" na każdym etapie. To jest jak sądzę taki układ - raz jeszcze " TAKI UKLAD" - zadany!
Dobra Ok- moje pytanie brzmi? W naturalnym przekazie pewnych sentencji, "fajni" kolarze - muszą przepraszam za kolokwializm - pracować na jakiegoś - "Gogusia" - wybranego ???
Oczywiście czekamy na góry! Ok - to zróbmy od razu góry i nie miejmy frazy ładnej - co to się zdarza! Tu chodzi mi o to, skoro wszystko jest rozdane przed wyścigiem...? To zwyczajnie darujmy sobie potyczkę czysto kolarską ( ze ściganiem się w tle) Bo jaki problem?
Istota taktyki - zabija normalny wyścig, dlatego, że - wszyscy " się mieszają" - a na słuchawkach dostając rzeczy rozdane ( już przed startem) - to trudno szukać innych przełożeń- bo i po co?
Rodzi się jednak pytanie...
Czy jedziemy w tym wyścigu - li tylko dla wybranego przez "bossów"
lidera- tak , tak - rozumiem priorytety. ale? co, jeśli ten zadany lider wozi się jedynie na plecach swoich kolegów- wiem, wiem- taktyka
Nawet - kiedy pewny myk ( życiowa rewelacja) zostanie "nakręcony chęcią" cholera- ścigania się i stanie na tych przysłowiowych pedałach ( przepraszam kolorową nację) -to niestety skazany jest na porażkę...nie może się wychylić nawet czując moc - bo...wszystko jest ustalone w zacisznych gabinetach sponsorów i właścicieli!
To -że zapytam ? jest jeszcze wyścig- czy już ustawka?
Stąd do pana Zbigniewa takie pytania.
Jeżeli w jakiejś drużynie znajdzie się ambitny młodziak- to będzie czymś zwariowanym? zostanie "połajany" - bo "cholera" - się nie wychylaj - "smrodzie" jeden bo my tu zarabiamy kasę-Smile
"co ty wyczyniasz", to jest Tour de France, trzymaj pedały !
Istotną sprawą jest chyba to, że jeszcze przed wyścigiem ( jak go zwał - tak go zwał) w notesach panów decydentów istnieje pozycja- ten wygrywa, jedziemy na niego. No i OK Cieszą się zatem zwolennicy ścigania- wypuszczeni w bój przez peleton bo ni jak nie zagrażają liderowi, a że chłopaki sobie troszkę pojadą...jaki problem-tych z ucieczki w końcu to kolarski wyścig- czyż nie?

To jeszcze jest wyścig czy już tylko układ - stajni? Sponsorów itd?
Wożenie się - bardzo mile widziane

Ja tam jeśli Pan pozwolii - mam takie pytanie?
Oczywiście rozumiem "pedałowienie" na każdym etapie. To jest jak sądzę taki układ - raz jeszcze " TAKI UKLAD" - zadany!
Dobra Ok- moje pytanie brzmi? W naturalnym przekazie pewnych sentencji, "fajni" kolarze - muszą przepraszam za kolokwializm - zapierdalać na jakiegoś - "Gogusia" - wybranego ???
Oczywiście czekamy na góry! Ok - to zróbmy od razu góry i nie miejmy frazy ładnej - co to się zdarza! Bo jaki problem?
Istota taktyki - zabija normalny wyścig, dlatego, że - wszyscy " się mieszają" - a na słuchawkach dostając rzeczy rozdane ( już przed startem) - to masz inne ewentualne przełożenia -
Nawet - kiedy pewny myk ( życiowo rewelacja) zostanie "przyjebany" treścią ? drużyny i będzie czymś zwariowanym? zostanie "połajany" - bo "k...wa" - się nie wychylaj - "smrodzie" - my tu zarabiamy kasę-
"co ty odpierdalasz",

To jeszcze jest wyścig czy już tylko układ - stajni? Sponsorów itd?
Pytam poważnie!

@Senatorze

Niestety słaba frekwencja wynika z tego, że organizator ( PZPS) zamienił się na "łby"...wiadomo z kim...! Jeśli bilety na wczorajszy mecz Polaków z Francuzami oscylowały w przedziale cenowym - uwaga! 200 - 500 zł ( jeden mecz) - to faktycznie kibica nie oszukasz , kiszeni mu nie wydrenujesz. Widok piętnastotysięcznika zapełnionego z 30% na meczu naszym, w 10% na meczu Brazylii z Włochami jest smutny, wręcz żenujący w kraju Mistrzów Świata...

Finałowe rozgrywki
Tu jest ciekawa sprawa w kwestii ciągle jeszcze przygotowań pod imprezę główną w Rio. Brazylijczycy "przeszli się" po Włochach
3 : 0 ( 25:18, 25:20, 25:19) pokazując siłę i moc. Co prawda z przekazów można było się dowiedzieć, że Włosi po urlopach spotkali się dopiero na lotnisku przed wylotem do Krakowa. Widząc to co pokazały ich dwie najlepsze strzelby Zaytsev i Juantorena - można spokojnie wywnioskować, że oni dalej tam siedzą czekając na odprawę...

Francuzi na mecz z nami przybyli także po przerwie urlopowej co było widoczne w pierwszych dwóch partiach, wygrali odpowiednio do 21 i 17- grając na świeżości i luzie. Oczywiście przy biernej postawie naszej reprezentacji, która wyszła dziwnym składem ze średnią wzrostu - 185cm...( ? ) Grzegorz Łomacz, Piotr Nowakowski, Dawid Konarski, Karol Kłos, Michał Kubiak, Rafał Buszek, Paweł Zatorski (libero). Graliśmy zagubieni, ociężali, bez ładu i składu. Jedyną grającą postacią był Karol Kłos, który kończył środkiem wszystkie swoje akcje. Po zmianie Piotra Nowakowskiego na Michała Bieńka gra się odwróciła. Lepiej wyglądaliśmy w każdym aspekcie siatkarskim, poprawiając zagrywkę i odbiór, który dawał lepsze możliwości ataku do tego stopnia, że pod koniec seta wypracowana przewaga wynosiła 10 punktów ( 21:11) - ostatecznie zakończonego do 17-u. W czwartym secie prym wodził Mateusz Mika, który zmienił będącego pod formą Michała Kubiaka. Rekonwalescent po kontuzji pociągnął naszą grę do zwycięstwa do 26-u wprowadzając Francuzów w stan nerwów wbijając siatkarskie gwożdzie po trzecich i czwartych metrach. Wyprowadzeni z równowagi nie dali rady zatrzymać rozpędzonych Polaków przegrywając tie breaku do 12-u
Ponownie dała o sobie znać stara siatkarska prawda...(2:0-2:3)

Senatorze wracając do twojego pytania.
Wyraznie widać ( dzisiaj pokażą się Amerykanie i Serbowie), że każda z drużyn idzie innym trybem przygotowań. Jeżeli widząc grę Brazylijczyków można śmiało stwierdzić, że są już w bardzo wysokiej formie- może brakuje im jakieś 15-20% do pełnej dyspozycji, to pozostałe drużyny zaczynają do formy dopiero dochodzić lub jak Włosi wręcz jej szukać...
W naszym przypadku o czym wspominał Wojciech Drzyzga w trakcie komentowania meczu od wczorajszych zawodów do ewentualnej strefy medalowej na igrzyskach zostaje plus - minus prawie półtora miesiąca. Zatem zasadnym pytaniem jest -czy już na teraz grać tzw. 100-kę, czy dopiero mając na uwadze aklimatyzację w Brazylii( nasi lecą odpowiednio wcześniej) dopiero po LŚ budować ostatni szczyt formy? Moim zdaniem lepiej na olimpiadzie grać już z "naprawdę lekkimi nogami" czyli po finałach jeszcze docisnąć.
Dodatkowych pytań jest więcej - np: dlaczego postawił na Nowakowskiego Piotra, którego dyspozycja jest daleka od nawet średniej? Czy- co się dzieje z "japońskim" Bartoszem Kurkiem, czy to kontuzja lub jakiś uraz, czy może ponowna "dyscyplinarka" wychowawcza? ( wszedł raz jedynie na podwyższenie bloku)...
Co do Nowakowskiego - bardzo dziwny manewr z odsunięciem Możdżonka, który do mich ulubieńców nie należy, ale doświadczeniem i ogólnie grą przewyższa na tą chwilę pana Piotr grającego po bardzo ciężkiej kontuzji jedynie 25% tego co potrafi...
dziwne?

Polska - Francja 3: 2 (21:25, 17:25, 25:17, 28:26, 15:12)

Ps: Moim cichym faworytem są Serbowie, którzy wylądowali w siatkówce światowej bez kwalifikacji olimpijskich, będą chcieli odbić to sobie finansowo.

@Zbyszek
Dziękuję bo ja naprawdę czerpie informacje o TdF z Pana wpisów.

@Senator.
Po niedzielnym etapie na którym Majka był 3 na mecie i poprawił się na 32 miejsce ze stratą do lidera ponad 26 minut biorąc udział w ucieczce dzieje się niewiele. Na pierwszych dwudziestu miejscach status quo.W poniedziałek był dzień przerwy. Dziś znowu etap plaski. Raczej nic szczególnego się nie wydarzy. Sprinterzy powalczą i pewno wygra Kittel.Natomiast jutro wielkie wydarzenie czyli wspinaczka na słynne Mont Ventoux. Organizatorzy pewno skrócą etap ,gdyż 184 km zaplanowane z podjazdem pod górę na odcinku ok.21 km z przewyższeniem ok.1550 m to straszliwy wysiłek.A Mont Ventoux zasłynęło śmiercią Angielskiego kolarza Simpsona, który zmarł 13.07.1967 roku podczas wspinaczki. Miał on w organiźmie amfetaminę,oraz alkohol, ale główną przyczyną śmierci było odwodnienie, gdyż w owym czasie można było wziąć tylko 4 bidony ze sobą na trasę/ok.2 l. płynu/.Popatrz, ledwo 50 lat temu,a nauka niewiele wiedziała o odwodnieniu i jego skutkach. Dziś za kolarzami auta wożą prowiant i napoje, są punkty prowiantowe, gdyż nie tylko niedostatek wody,ale i niedobór cukru są groźne.Na piątkowym etapie faworyt Francuzów Pinot prawie popadł w hipoglikemię i musiał odpuścić udział w ucieczce i stracił prawie pół godziny.
Jutro trochę się rozpiszę, także o nadmiarze taktyki powodującej,że od paru lat mamy do czynienia w wielkich Tourach z dwoma, a nawet trzema wyścigami w jednym, których cele są odmienne.

Panie Zbyszku a skąd ja mam wiedzieć co dzieje się na TdF skoro pan nie pisze?

Serena Williams przełamała niemoc jaką ukazywała w trzech ostatnich finałach turniejów wielkiego Szlema i dziś w Wimbledonie pokonała w dwóch setach Polkę grającą w barwach Niemiec Andżelikę Kerber.Tym razem Amerykanka była w bardzo dobrej formie fizycznej oraz świetnej dyspozycji psychicznej. Kerber walczyła najlepiej jak umiała,ale na Serenę dziś nie było mocnych.Znakomity serwis, urozmaicone zagrania, świetne returny, skuteczne skróty to był klucz do wygranej. Serena wyrównała osiągnięcie Steffi Graaf i wygrała w singlu 22 turniej Wielkiego Szlema. A jeszcze kariery nie kończy.

W kolejnym mecz Agnieszka Radwańska /nr 3 WTA/zmierzyła się z równolatką z Czech Dominiką Cibulkovą /nr 19 WTA/..Zasygnalizowała wzrost formy w drugiej połowie ostatniego meczu z Siniakovą, ale niestety na rozpędzoną Cibulkovą nie wystarczyło.Przegrała po morderczej walce w trzech setach 3:6. 7:5 oraz 7:9.Przeważyła siła fizyczna Czeszki. Była to 3 porażka pod rząd Agnieszki z Cibulkovą.Na pocieszenie. Był to w tegorocznym Wimbledonie kobiet najlepszy mecz.Dominika grała jak Serena w swych najlepszych występach. Z tak grającą rywalką nie wstyd przegrać.