Nawoływanie o młodych w Lidze Światowej podziela Antiga tylko co z tego skoro przepisy mówią że musi być 10 z berlińskich eliminacji olimpijskich.

http://www.przegladsportowy.pl/siatkowka/reprezentacja,siatkowka-reprezentacja-polski-powolania-stephane-a-antigi,artykul,665361,1,892.html

Panowie

"Nad wyborami Antigi odnośnie Ligi Światowej się zastanawiam, grałbym młodymi i kompletnie wynikami bym się nie przejmował."

Iocosusie, ile to przegadaliśmy tematów nad pewnymi wyborami?
Jeśli mnie pamięć nie myli - dużo...
Zawsze podkreślałem, że zbyt duże obciążenie grami sprawi kłopot.
To nie jest animozja, czy sympatia, ale jednego nie potrafię zrozumieć...mianowicie
Skoro Antiga ( bądz co bądz ) "młodziak" trenerki - mógł mieć inne wizje, to doświadczony wyga Blain powinien wybić mu z głowy ten kosmos ...wybić
Oczywiście zgadzam się z Twoimi słowami- kadra została! ZAJECHANA...
Ostrzegałem, apelowałem o zmianę składu, o możliwość "reinkarnacji" podstawy składu. Istotą w każdym sporcie są Najważniejsze zawody, turnieje - można to ocenić w kategoriach nałożonych "prawd autorskich" wszelkiego segmentu - sponsorów!
Lub dobra czegoś do osiągnięcia, ciągnięcie czegoś na siłę powoduje rozbieżność wyznaczonych celów i w aspekcie końcowym- blamaż...
Mógł, Powinien zagrać innym składem- nie zagrał!
Turniej w Berlinie ukazał tą właśnie "kartkę nie wiedzy"...o tyle to boli, że cholera jasna można było tego uniknąć!
W Reprezentacji następuje naturalna wymiana Ludzi, czy Ci, którzy będą podstawą Naszej Kadry w Japonii zagrają na miarę Naszych oczekiwań...?
Oby tak, ale jest jeszcze dużo - "ale"

iocosus

Piotrek Nowakowski - świeży i wypoczęty jasne, ale pół roku bez treningu. Kłos miał podobną przerwę i do dziś nie powrócił na swój najwyższy poziom. Formę stracić można szybko, ale ją odzyskać to więcej czasu potrzeba. Ja również jestem dobrej myśli, że do Rio pojedziemy.

Osobiście Ligę Światową potraktował bym z przymrożeniem oka chodzi mi o turniej finałowy w lipcu. W tak krótkim okresie jest niezmiernie ciężko (może nawet nie mozliwe) przygotować szczyt formy na dwie imprezy. Trzeba dokonać wyboru.

Co do zabiegów i rekonstrukcji wiązadeł należny pamiętać, że inna półka lekarzy operuje sportowców a inna przeciętniaków. Oczywiście twój opis jest rzeczowy jednak będę się trochę upierał, że topowi sportowcy (kadrowicze) są składani trochę lepiej a i sama rehabilitacja przebiega zupełnie w innych warunkach. Co nie zmienia faktu że na psychice uraz pozostaje i w trakcie meczu może mieć znaczenie.

Antiga pełna zgoda - profesura.

Zgredzie

Przezwyciężyć "doktrynę mózgu" po urazach dokładnie wiem co masz na myśli. „Oszczędzanie” kolana, barku, ręki czy kręgosłupa tak zgadzam się walczysz z tym. Coś zaboli, zakuje i wracasz myślami do długiej rehabilitacji i braku gry. Nie chcesz powtórki i oglądania kolegów z trybun. Ja zerwane dwa ścięgna Achillesa w obu nogach w ciągu czterech lat i po karierze w trzecim roku seniora. A mówią, że sport to zdrowie …

Michał Winiarski nie dziwię się - nie ma go od MŚ. Uważam, że obecnie przeciążenia w sporcie są za duże. Różnorodność rozgrywek, ilość meczy, treningów w zeszłym roku zaaplikowana kadrowiczom była nie do przyjęcia. Stąd słaby występ na ME w Bułgarii i Włoszech. Antiga powinien dać odpocząć podstawowej szóstce. Miał kim grać. A tak rozczarowanie. Później kilku kadrowiczów ze względu na urazy nie zobaczyliśmy w sezonie ligowym PLUSLIGI. Pozostałych forma była barrrrdzo słaba. Efekty przeciążeń ciągnęły się za nimi. Nie mogli odzyskać pary. Gołym okiem było to widać na turnieju kwalifikacyjnym na Olimpiadę w Berlinie gdzie niemiłosiernie męczyliśmy się by przedłużyć nasze szanse do drugiego turnieju w Japonii. U skośnookich będzie już łatwiej. Nie wyobrażam sobie, że z kraju kwitnącej wiśni nie uzyskamy przepustki do Rio.

Wracając do meritum to szukanie gościa przez Antigę który może pęknąć, zablokować się poprzez niedawny uraz świadczy, że nasz trener myśli i swoje obowiązki traktuje poważnie. Jednocześnie daje jasny sygnał naszym rekonwalescentom, że muszą umieć przezwyciężyć własne słabości bo jak nie to przeciwnik nie będzie litościwy i wykorzysta ich najmniejsze zawahanie.

Ostatnio przeczytałem ciekawe zestawienie na siatka.org zamieszczono w dniu 13 kwietnia 2016 pod tytułem „LICZBY I STATYSTYKI – NAJLEPSI PO RUNDZIE ZASADNICZEJ PLUSLIGI” gdzie podsumowano zawodników według pozycji na podstawie statystyk – polecam.
Najbardziej mnie zaskoczył ranking środkowych i przyjmujących. Brak Bieńka i Możdzonka w zestawieniu (środkowi) i wysoka druga pozycja w zestawieniu Szalpuka (przyjmujący) dała mi do myślenia.
Bieniek – jaka może być przyczyna tak słabego rezultatu, że nie załapał się do pierwszej piątki. Na mój nos to za mało piłek dostaje do ataku. Zagrywką zawsze jakieś punkty zdobędzie czy w bloku również. Przyczyną może być słaby sypacz który nadzwyczajnie w świecie mało gra środkiem. OK. Ale brak Możdzonka gdzie sypie mu kadrowicz Łomacz? Czyżby Marcin w rundzie zasadniczej był tak słabej formie? Z przekazu telewizyjnego nie odniosłem takiego wrażania. Ale może jest coś na rzeczy skory na drugim miejscu uplasował się niedawno przez nas opisywany Lemański. Wiemy że młody nasz wieżowiec przy Zagumnym rozwija się wzorowo ale żeby tak zdeklasować kadrowiczów? Kłos długo się leczył więc jego brak jest trochę usprawiedliwiony.
Szalpuk – tu pozytywne zdziwienie. Wszyscy wiedzą, że ma kłopoty z przyjęciem (choć i ten element gry stopniowo poprawia) ale jego atak, zagrywka i blok to mocne strony. Zresztą wróble ćwierkają, że Artur zmieni klimat na morski i dalej będzie się rozwijał u kolejnego bardzo dobrego szkoleniowca myślę, że z pożytkiem dla kadr. Ale dlaczego tak słabo wypadli Mateusz Mika i Rafał Buszek? W jakich elementach kiepsko punktowali? Ciekawi mnie to czy był to blok czy atak. Zagrywce czy przyjęciu nie widziałem większych problemów.

Z przedstawionego rankingu widać, że na dwóch pozycjach (należy pamiętać o Kubiaku) przyjęciu i środku forma kadrowiczów jest daleka od oczekiwań. O ile Drzyzga, Kurek czy Zatorski potwierdzili dominację na swoich pozycjach to Buszek, Mika, Bieniek, Możdzonek już nie do końca. A mówią, że jest mecz i statystyki które są bez litościwe i obnażą każdą zniżkę formy czy słabszy dzień.
A być może przeciążenia z poprzedniego roku plus ostatnie urazy odpowiedzialne są za brak stabilności w grze u w/w zawodników. Do wyjazdu do Japonii pozostało jeszcze trochą czasu więc liczę, że świeżość i dynamika powrócą. Jak nie to młodzi napierają i może być ciekawie.

Zgredzie

Oczywiście masz racje. Przytoczone oba tematy potraktuj jako dodatki/ciekawostki nie że by się nimi jarał i uważał, że rozstrzygną mecz. Również podzielam twoje zdanie, że dobry skrót potrafi zagrać niewielu. W naszej kadrze chyba Kubiak najlepiej opanował tę sztukę chodź i on się myli. Jeżeli to prawda (pewności nie mam) to po takiej kontuzji nie jest istotne czy zagrywka spadnie przed czy zboku przyjmującego (trafnie opisałeś ułożenie ciał w odbiorze). Dobrze wykonana kierunkowa zagrywka zawsze będzie stanowiła spory kłopot dla zawodnika po zabiegu czy też zupełnie zdrowego.

Panowie Zgred , Iocosus

Mi jak zadano to pytanie to błędnie szukałem odpowiedzi w bloku.

Odpowiedz: Chodzi o zagrywkę a dokładnie o skrót na zawodnika który miał zerwane wiązadła krzyżowe. Antiga wyśledził w opisach lekarskich, że taki zawodnik ma słabszy start do piłki. Czyli późniejsza reakcja takiego siatkarza znacznie zwiększa szanse na punktową zagrywkę tzw. skrót lub dostarczenie piłki za darmo. Ponoć po takim zabiegu nigdy nie odzyska się 100% sprawności co najwyżej 95%. I te 5% czy w innym przypadku 10% to bezcenny ułamek sekundy spóźnionej reakcji.

Ogólnie Francuz jest bardzo dokładnym szkoleniowcem. Cały czas szuka słabości lub powtarzalności u rywali. Przykładowo przed Mistrzostwami Europy zlecił swoim statystyką rozpisanie całej zagrywki rywali. Chłopaki siedzieli kilka dni w pierw programie DATA Volley wyodrębnili ten element gry. Następnie założyli i dodali specjalny arkusz gdzie wszystko spisali i uporządkowali. Co ciekawego uzyskali z kilku dniowej pracy? Oczywiście znam tylko strzępy informacji w zasadzie pokazujące do czego zmierzał Antiga.
Przykład Antonin Rouzier większości zagrywa na siłę z wyskoku zmieniając tempo czyli:
1 zagrywka na siłę (chyba w 1 strefę jak dobrze pamiętam)
2 zagrywka lżejsza ta sama strefa
3 zagrywka na siłę po prostej w 5 (strefę chyba nic nie pomieszałem)
4 zagrywka lżejsza 1 strefa
i tak dalej powtarzając
Natomiast po czasie kiedy stawał w pole zagrywki zawsze zagrywał flota. I to był ten szczegół którego szukał by w odpowiednim momencie wykorzystać go w grze.
Zapewne kiedy atakujący z Francji wchodził by na zagrywkę (końcówka seta lub brak przejścia z naszej strony) wiedział by, że musi wziąć czas. Na przerwie przekazuje zawodnikom informacje o flocie by odpowiednio zareagowali na przyjęciu i zdjęli go z zagrywki. Ciekawe co, kilka dni pracy dla jednej akcji. Tak wygląda dzisiejsza siatkówka gdzie poziom drużyn jest zbliżony i o wyniku decydują pojedyncze akcje czy posunięcia trenerskie.
Statystycy nie mają z nim łatwego chleba. Ciągle szuka drobnych niuansów które mogą w końcówce kiedy wynik jest na styku przeważyć szalę na naszą korzyść.
Jak widzicie niby reprezentacja ma martwy sezon, ale nie u Francuza. Niby nic nie robi? Jak widać to tylko złudzenie.

@ iocosus

Obecnie Resovia Rzeszów to najlepszy klub siatkarski w Polsce. Czy w seniorach czy w młodzieżowej siatkówce. Przez ostatnie 6 dni obserwowałem MP juniorów w Leżajsku. Poziom zawodów dość wysoki. Osobiście byłem dumny, że w najlepszej ósemce mistrzostw były dwa Warszawskie kluby MKS MDK i MOS Wola. Wstydu nie przyniosły pokonując w grupach Częstochowę i Bydgoszcz (MDK) Bełchatów i Gdańsk (MOS) i awansowały do półfinałów. Tam wyższość musiały uznać Resovi i Jastrzębskiego Węgla i spotkały się w walce o brązowy medal. Mecz o trzecie miejsce warszawskich drużyn był pasjonujący 5 setów i trwała ponad 2 godziny. Wygrał MOS Wola 3:2 (Tie-break 18:16) gdzie wcześniej dwie piłki meczowe miał MDK. W finale Resovia rozjechała Jastrzębie 3:0 i została MP 2016 r. Finał był jednostronny mimo że w Jastrzębiu grał najlepszy zawodnik ostatnich mistrzostw świata juniorów MVP przyjmujący Kwołek.
Wcześnie napisałem, że byłem dumny. Iocosusie spójrz na miasta (kluby) jakie brały udział w mistrzostwach. Sama Plus Liga tylko Warszawa potrafi dotrzymać kroku tuzom. Ba nawet większą połowę ich ograć. I to wszystko bez żadnej współpracy z Politechniką. Jak widzisz szkolenie siatkarskie młodzieży w Warszawie trzyma się dobrze w porównaniu do piłki nożnej. Radzę tobie zapisać w notesie kilka nazwisk i śledzić ich rozwój. Który i kiedy załapie się do Plus Ligii.
Przyjmujący Kwołek (Jastrzębie)
Przyjmujący Busch (Resovia)
Atakujący Ziobrowski (Resovia)
Środkowy Abramowicz (MKS MDK)
To morze być melodia przyszłości naszej reprezentacji.

Śliwka - nie miał nic do powiedzenia. Chciał zostać w Politechnice. Również chciał go Radom i zapewniał mu plac do gry razem z Szalpukiem. Kowal się uparł, że jest niezbędny i musiał wrócić do Resovi. Dobrze piszesz rok stracony. A jest to najlepszy (na pewno technicznie) polski siatkarz rocznika 95. Gdyby miał warunki rówieśnika Szalpuka to byśmy mieli znakomitego przyjmującego klasy światowej. Myślę, że z czasem do kadry się przebije ale musi grać a Kowal nie stawia na niego więc powinien zmienić klub. Problem w tym, że za kadeta podpisał (rodzice był nie pełnoletni) kontrakt który cały czas obowiązuje i Rzeszów ma w składzie dobrego przyjmującego za drobne utrzymanie. Resovia znakomicie szkoli młodzież lecz jej nie docenia przykład Mika z Trefla wychowanek Resovi.

Lemański - jak najdalej od Resovi co najmniej przez dwa lata. Jak tam pójdzie (a może nie mieć wyboru tak jak Śliwka) to czeka go stanie kwadracie. Wyhamuje to jego rozwój. Jeżeli Guma przedłoży umowę na kolejny rok to pozostanie w Politechnice jest najlepszym rozwiązaniem. Przykład Bieńka gdzie spokojnie rozwija się w słabych Kielcach powinien posłużyć mu za przykład.
Bieniek to jest dopiero wzór pracowitości. Pamiętam go z MP Kadetów 2012 roku w Bydgoszczy gdzie po porażce w finale (MDK Warszawa wygrał z Częstochową 3:1) nie dowierzał jak został skasowany na środku przez Sapińskiego. Nie załamał się tylko ciężko trenował. Dziś jest kadrowiczem, a wspomniany Sapiński gra 2 lidze w Hajnówce. Ot tak ciekawostka o Bieńku.

Co do pytania o zerwane wiązadła krzyżowe i do jakiego elementu gry chciał wykorzystać te informacje poczekam jeszcze na głos Zgreda. Tak więc wytrzymaj do momentu kiedy Zgred się wypowie.

@ iocosus


Fajny temat porównania środkowych Dmitrij Muserskij v Bartosz Lemański. Postaram się odpowiedzieć na twoje pytania.
1. Na ile naszego dwudziestolatka można jeszcze fizycznie rozwinąć i ukształtować?
Jak zawsze są dwie szkoły. Od młodego (kadeta) jechać ciężary na siłowni (obecnie SMS Spała czyli kadra Polski kadeta i juniora) i tworzyć ala gladiatorów (patrz trener oczekuje szybkich wyników) lub naturalnie stopniowo (piłki lekarskie) wzmacniać i obudowywać młodego zawodnika (patrz Spaider ksywa Lemana szkoła trenerska Metro Warszawa). Nie jestem wstanie ocenić czyja szkoła jest lepsza. Należy pamiętać, że każdy zawodnik jest innej budowy czyli potrzebny jest specjalistyczny plan rozwoju młodego zawodnika krótko mówiąc - trenera od przygotowania fizycznego więc wszystko weryfikują finanse. Bo który młodzieżowy klub stać na zatrudnienie fachowca od przygotowania fizycznego? Może trzy w Polsce. Reszta działa na swój własny sposób czyli wiedzy trenerskiej.
Jednak Spaider to zupełnie inna para kaloszy. Zawodnik o takim wzroście który trafia się raz na 20 lat. Uważam, że został wzorowo poprowadzony i przygotowany przez trenera Szczuckiego (w końcu ostatnio wychował i ukształtował siatkarsko kadrowiczów Nowakowskiego, Kłosa czy Wronę). Dalszą krzepę Spaider nabiera wraz z przybywającymi latami. Zresztą Leman był tak wątły i chudy, że w młodszych kategoriach wiekowych nie było z czego tworzyć tkanki mięśniowej. Uwierz mi znam chłopaka od młodzika.
Odpowiadając na twoje pytanie Lemańskiego nie można było tak treningiem ogólnorozwojowym prowadzić, żeby przypominał rosyjskiego „Misia”. Nie było z czego.

2. Ważna informacja jest taka, że do dwudziestego roku życia czyli obecnego wieku Polaka, Dmitrij Muserskij pobierał siatkarskie nauki jako atakujący.
W młodych kategoriach wiekowych bardzo często zawodnikom zmienia się pozycje. Trenerzy szukają odpowiedniego miejsca na placu dla predyspozycji jakie posiada dany zawodnik. Wzrost i skoczność to podstawowe czynniki. Dalej technika (jeden szybciej przyswaja drugi wolniej a inny wcale) odbicia palcami czy czucie gry dyszlem wskaże ci rozgrywającego, przyjmującego i tak dalej. Atakujący to przeważnie ten co ma kopyto w ręku lub zawodnik leworęczny.
Spaider od młodzika przewyższał wszystkich wzrostem lecz był fajtłapowaty. Pamiętaj, że mniejsi zawodnicy trochę szybciej dorastają. Po prostu są szybsi, bardziej skoczni ogólnie sprawniejsi fizycznie.
Reasumując jeżeli Lemańskiego w młodzieżowej siatkówce ustawił byś na ataku to sypacz musiał by wystawiać mu piłkę pod sufit by do niej zdążył i zaatakował. Druga kwestia to nie miał odpowiedniej siły w ręku by grać na tej pozycji. Tak więc wzrost i budowa ciała wyraźnie określała jego pozycje na boisku. Swoją drogą to na przyjęciu chyba by go połamali.

Porównanie z filmików
Zagrywka Muserskij v Lemański
Obaj dobrze zagrywają. Na dzień dzisiejszy Rosjanin większe sieje spustoszenie ale zapewne w statystykach ma nieznacznie mniejszy procent skuteczności.
Zagrywka Lamana jest zagrywką typowo zadaniową. Zazwyczaj zagrywa po przekątnej do 5 strefy gdzie przeciwnik jest w R w 5 (5 ustawieniu) czyli przed przyjmującym stoi rozgrywający i przebiega środkowy. Dołóż do tego zasłonę przy siatce robioną przez trzech zawodników rywali stojących w pierwszej linii. I zobacz. Przyjmujący za nim dotknie piłki musi uporać się z zamieszaniem panującym przed nim (ruch rozgrywającego do siatki i przemieszczanie się środkowego na pozycję do środka boiska) i zasłona rywali ograniczającą mu widoczność zagrywającego i samego lotu piłki. Przyjmując praktycznie ma ułamek sekundy na reakcję. Jak jest to niebezpieczna zagrywka pokazuje twój filmy gdzie widać jak jest podwajane przyjęcie (dwóch stoi na jednej połowie boiska a libero ma druga połowę w przyjęciu). Ten aspekt taktyczny Lemański wykonuje bardzo dobrze. Jego flot może nie zawsze punktuje bezpośrednio ale skutecznie odrzuca rywali od siatki.

Atak Muserskij v Lemański
Tu zdecydowanie lepszy jest Muserskij. Nie dość, że znakomicie radzi sobie na dwóch pozycjach to na środku atakuje we wszystkie strefy a Spaider tylko w trzy 4, 5, 6 strefę (swoją prawą stronę i przed siebie). Bardzo rzadko obraca piłkę w lewo. Również Rosjanin lepiej chodzi na przesuniętą krótką czy za plecy. Przy dobrej piłce danej w tempo od sypacza wbija gwoździe aż miło patrzeć (zapewnię podrywa klepkę z podłogi)  Jednak Leman ciągle się rozwija i poczynił olbrzymie postępy przy Gumie. Zaczął grać suwy i atakować na swoim normalnym pułapie. Atakuje daleko mądrze nad blokiem lub ostry skos omijając pozycję wyjściową lewego obrońcy. Również film pokazuje, że jego ataki są coraz mocniejsze (tu nawiązuje do początkowych dywagacji przygotowania fizycznego).

Blok Muserskij v Lemański
Zapewne Rosjanin lepiej blokuje od naszego jednak Spaider również poczynił olbrzymi postęp jeżeli chodzi o ten element gry. Jeżeli w naszej lidze znakomicie radzi sobie gdzie poziom jest dość wysoki to kwestią czasu jest kiedy dogoni Muserdkijego.

Kolejny element gry w którym Leman ustępuje Rosjaninowi to jest sposób poruszania się na środku czyli jak chodzi do ataku. Spaider od roku zaczął szachować środkowych po drugiej stronie siatki (wcześniej przeważnie chodzi na krótką przy sypaczu) więc był w miarę prosty do rozpisania. Teraz coraz częściej widzimy go jak idzie na suwa czy krótką z tyłu. Zdecydowanie więcej pomaga skrzydłowym wieszając środkowego rywala przez co na skrzydłach łatwiej o pojedynczy blok czy pustą sieć w drugim tempie (payp - atak z 6 strefy). Jest to istotny element pracy środkowego w ogóle nie widoczny dla przeciętnego kibica. To kiedy idzie na suwa czy za plecy decyduje przyjęcie, rozgrywacz oraz w zależności od taktyki i ustaleń prowadzenia gry.
Dla przykładu pójście środkowego w lewo na suwa powoduje przesunięcie bloku w prawo (2 zawodników). Wówczas zostaje pojedynczy blok na prawym dla atakującego (jedno z czterech rozwiązań gubienia bloku). Jeżeli idzie za plecy prawo powoduje odwrotność zdarzeń w ataku. Głównie chodzi by środkowy rywali miał jak największy mętlik w głowie i spóźniał się reakcją dojścia do skrzydłowego. Guma znakomicie go instruuje i wprowadza w przeróżne założenie/schematy jak, kiedy i gdzie ma chodzić na krótką by unikać powtarzalności w danych ustawieniach (być trudniejszym do rozpisania).

Zgred i iocosus na koniec zadam wam małą zagadkę.
Nasz trener kadry Stéphane Antiga przed mistrzostwa świata zbierał informacje dot. który zawodników rywali miał w przeszłości zerwane wiązadła krzyżowe. Do jakiego elementu gry chciał wykorzystać te informacje?

Pewne zestawienie dwóch graczy.

Rosyjski ‘miś’ - Dmitrij Muserskij
Rocznik – 1988, wzrost – 218cm, waga – 104kg, zasięg w ataku – 371 cm, zasięg w bloku – 347 cm
Polska nadzieja - Bartosz Lemański
Rocznik – 1996, wzrost – 217cm, waga – 105kg, zasięg w ataku - 355 cm, zasięg w bloku – 335 cm

Dane pierwsze z brzegu czyli z wikipedii, trzeba brać poprawkę na dokładność, ale w jakiejś tolerancji błędu pewnie się mieszczą.

Różnica wieku jest istotna, wyrwidąb Muserski to mężczyzna, nasz to nieopierzony młokos, ale na ile naszego dwudziestolatka można jeszcze fizycznie rozwinąć i ukształtować? Porównanie tych dwóch siatkarzy (z poprawką na różnicę wieku) może odzwierciedlać tą mityczną ‘fizyczność’ preferowaną w Rosji.

Wzrost i waga w granicach tolerancji podobne, nawet jeżeli jakoś tam przekłamane, ale ‘zasięgi’ już zdecydowanie inne. Umięśnieniem i sylwetką też się jakby różnią. Przyjrzyjmy się im na parkiecie.

Muserskij: https://www.youtube.com/watch?v=N_Z1Q5TJQYw
Lemański: https://www.youtube.com/watch?v=TgxdgE0e1RI

Ważna informacja jest taka, że do dwudziestego roku życia czyli obecnego wieku Polaka, Dmitrij Muserskij pobierał siatkarskie nauki jako atakujący. W 2009 roku przestawiono go na środkowego, w tym też tkwi cześć tajemnicy możliwości ‘roszady Alekny’ na londyńskich igrzyskach. Czy naszego gołowąsa możemy sobie wyobrazić na skrzydle?

Teraz pytanie na które odpowiedzi nie znam, na ile nastolatka Lemańskiego można było tak treningiem ogólnorozwojowym prowadzić, żeby jako mężczyzna bardziej przypominał rosyjskiego „Misia”. Na ile genetyka, a na ile treningi by pozwoliły i czy jeszcze rozwinąć się Bartkowi pozwolą? To ważne pytanie bo dolegliwości kręgosłupa, innych dźwigni są chlebem powszednim u takich dryblasów, a kiedy rosną tym bardziej fizyczne przeciążenia są przecież niebezpieczne. Z drugiej strony jak szkieletu mięśniami się nie obuduje to i wizyty u kręgarzy, kolejnych lekarzy staną się jedynie kwestią czasu?

Nie wiem, nie znam się jak z Lemańskiego zrobić posturą Marcina Gortata i to jeszcze tak żeby koordynacji nie stracił a parametry wyskoku poprawił? I czy na tym się skupić, czy szlifować jedynie technikę siatkarską? Jasne odpowiemy sobie, że to i to, ale … diabeł śpi w szczegółach, na co trochę większy nacisk położyć?

Zgredzie praktyku jak widzisz przyszłość Lemańskiego? Sektor212 jego siatkarskie umiejętności i potencjał też jestem pewien lepiej potrafi określić ode mnie.

PS
Na filmiku z Lemańskim widać w oczywisty sposób że flotem można napsuć krwi, wolałbym jednak serwisowe urozmaicenie niewiele starszego Bieńka: https://www.youtube.com/watch?v=bUI6M5i5DOg
a przecież flotem też zagrywa.

Zgredzie, zgoda że flotem można szybciej ugotować, zdeprymować, nie przeczę ale moim zdaniem nie możesz oprzeć gry ‘na szybowaniu’ gdy po przeciwnej stronie dobrze sobie z nim radzą. Wracamy do tego co napisał Sektor jak ważna jest urozmaicona zagrywka i jej możliwość stosowania. Dlatego w tym względzie jestem wielkim zwolennikiem środkowego (!) Mateusza Bieńka.

Iocosus: „… postawienie na dominację fizyczną zamiast poszukiwania finezyjnych rozwiązań opartych choćby o szybkie rozegranie, zgubienie bloku. Dla Rosjan to zbędne jeśli stwierdzą że mogą wbijać gwoździe w parkiet atakując ponad blokiem."
Zgred: „I tu niestety zgody nie ma...głównie z ostatnim stwierdzeniem -tymi gwożdziami i atakami ponad blokiem... nawet tak ogromną ich siłę fizyczną potrafiły pokonać zespoły”

Ależ oczywiście że tak, ja nie napisałem, że z Rosjan ich ‘szkoła gry’ tworzy niezwyciężonych hegemonów. W XXI wieku to nie „fizyczne” rosyjskie wyrwidęby, ale techniczni wszechstronni wirtuozi brazylijscy zdominowali światową siatkówkę i w finale londyńskich igrzysk też byli faworytem. Ulegli wtedy, ale sukcesów Brazylijczykom nastawiona ‘na moc’ sborna może zazdrościć.

Swoje okresy mieli Serbowie, a przede wszystkim wcześniej Włosi, a ‘rosyjska siatka’ wspominała dawniejsze przewagi jeszcze z ZSRR. Londyn dla nich to jakiś balsam, bo przecież choćby Rosjanie nigdy nie byli mistrzami świata, za to upewniłem się, sprawdziłem za czasów komuny pod literkami CCCP w światowym czempionacie zdobywali tytuł sześciokrotnie, a na olimpiadzie triumfowali trzykrotnie od 1964 nie schodząc z podium. Może ta tradycja utwierdziła ich że „szkoła rosyjska” to potęga, kierunki siatkarskiego kształcenia i selekcji sa prawidłowe, niezmienne, niepodważalne … i w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, oraz w nowym milenium to mimo że Rosjanie bywali z reguły w czołówce, zawsze z nimi trzeba się było liczyć, permanentnie są na podium największych imprez, ba wygrywali Ligę Światową to inni jednak zbierali główne laury.
Trauma z 2006 roku z nami z mistrzostw świata nie jest największa, przecież choćby przegrali z Hiszpanami w Moskwie europejski czempionat. Stawiają na ‘moc’, parametry fizyczne sa dla nich ciągle bardzo ważne, to ich określa, ale nie tworzy z nich niezwyciężonych.

Za to za ‘hegemona’ w klubowej siatce można w ostatnim okresie uznać Zenith Kazań. O szansach Resovii w sobotę przyznaję z pewnością bardziej miarodajnie mógłby się Sektor wypowiedzieć, jest z ligą na bieżąco, tak z boku, „z doskoku” to mnie się to jawi jako trochę mission impossible, wątpię w udany rewanż za ubiegłoroczny finał w Berlinie, ale … może Kurek z Drzyzgą wzniosą się na wyżyny. Tak będąc przy Resovii to nie wiem na przykład co sądzić o Śliwce, czy nie lepiej dla niego było żeby pozostał w Politechnice? Lemański na wypożyczeniu w Warszawie chyba dobrze wychodzi?

Wracam do futbolu bo ciekawie się robi w tym Liwerpolu! W dziewiątej minucie Anfield w szoku.

@Iocosusie

Celowo zadałem Ci pytanie czym jest dla Ciebie - ta głównie decydująca o wygraniu gry, gier, czy np: finału - technika.
Twoja odpowiedz, ta "Twoja" jest dokładnie zbieżna z moją oceną tego magicznego znaczenia "techniki".
Proszę nie traktować mnie za "Bóg wie jakiegoś znawcę"- ani się tak nie czuje, ani takim nie jestem.
Pokusiłeś się o przykład Kuby i to jest świetna "technika" w tym wypadku słowna
Dlaczego właśnie Kuba?
Wszyscy wiemy, że sport był możliwością wybicia się ponad przeciętność reszty Narodu. Siatkarze kubańscy zawsze mieli kocie ruchy, gibkość co powodowało dar ładnego grania. Celowo użyłem słowa ładnego...
To ładne granie w starciu z najlepszymi reprezentacjami Świata wyglądało tak, że każdy atakujący Kubańczyk bardziej cenił "swój własny skalp"... gwózdz w 2, czy 3 metr - niż dobro zespołu. Obwieszeni złotymi łańcuchami tak po prawdzie grali jedynie dla siebie. Dlatego też nigdy nie odegrali znaczącej roli w światowej siatkówce.

"Gdyby Kubańczycy byli w stanie posiąść i zdobyć się na siatkarską różnorodność z pełnym wykorzystaniem ‘aspektów technicznych’ staliby się być może dominatorami na miarę Brazylii tej z Gibą. "
pełna zgoda, ale...

Szkoła techniki -Rosja
Oczywiście, że są aktualnymi Mistrzami Olimpijskimi, jednak zawdzięczają to jedynie swojemu trenerowi, który idąc vabank wszystkich widzów wcisnął w fotel, a już biednym Brazylijczykom pokazał jedynie wstążeczkę na której wisi złoty medal.
Dlaczego to tak ważne?
Technika!
Nominalny numer jeden u nas Piotr Nowakowski - środek, ale i inni
Wrona, Możdżonek czy Kłos - byli kiedykolwiek "widziani" na skrzydle...( nawet nie wiemy, czy dobrze dobraliby kroki)
Technika!
I tu pełna zgoda Iocosusie
System trenowania siatkarzy w Rosji jest oparty na największym zaawansowaniu technicznym, ze wszystkimi aspektami tejże sztuki.
Różnica polega na tym, kiedy ?- rodzi się u nich bardziej utalentowane siatkarsko pokolenie. Sztuka szkolenia się nie zmienia.

"Dla mnie ‘rosyjska szkoła’ to cały czas przede wszystkim ‘fizyczna siatkówka’ czyli w moim rozumieniu postawienie na dominację fizyczną zamiast poszukiwania finezyjnych rozwiązań opartych choćby o szybkie rozegranie, zgubienie bloku. Dla Rosjan to zbędne jeśli stwierdzą że mogą wbijać gwoździe w parkiet atakując ponad blokiem."

I tu niestety zgody nie ma...głównie z ostatnim stwierdzeniem -tymi gwożdziami i atakami ponad blokiem... Nie Iocosusie.
Zycie pokazało, że nawet tak ogromną ich siłę fizyczną potrafiły pokonać zespoły, które z uporem maniaka poszły z nimi na Tzw " sieczkę"...potrafiły zbudować takie bloki, które tym rosyjskim młotkowym wracały pod nogi...
Wtedy ( wierz mi) im bardziej fizyczności w ataku, tym bardziej boli udany blok, fizyczność odpływa i następuje stan stresu, obawy...
Wtedy graja na lidera -ale jeżeli i jemu piłka wraca - leżą!
Wide
Poska - Rosja 3- 2
Mistrzostwa Swiata 2006
Lozano
Pliński z Kadziewiczem tak dochodzili do skrzydeł w bloku, cały zespół nie pękł...przegrywając 2- 0 Rosjanie fizycznością swoją byli zachłyśnięci i co ? W miarę sytuacji na parkiecie ta ich fizyczność bladła, kurczyła się aż zanotowała opcję bladego strachu...który w piątym secie ich " zabił"...
celowo nie pisze o finale z Brazylią, który to był jednym wielkim błędem "małego rycerza rodem z Argentyny"

Technika i takie tam...
Podnosisz tu postać Matthewa Andersona
Co czyni Go jeżeli nie najlepszym to na pewno jednym z najlepszych siatkarzy Świata. Słowo klucz
Technika
To jak sądzę wypadkowa wszelkich stopni jego przygody ze sportem. Na poszczególnych jej poziomach miał do czynienia z treningiem ogólnie technicznym ( podnosił tą sprawę Sektor) mówiąc, że nasze dzieciaki, młodziki, juniorzy - szkoleni są pod "konkretne pozycje" co jest niebywałym błędem. Ludzie, którzy to forują robią ogromną krzywdę potem już dorosłym siatkarzom, którzy będąc nauczeni "jedynie tego" - niestety tylko właśnie to robią...

Porównaj Andersona z Kurkiem?
No mówiąc przepysznie to nasza mocna strzelba - OK ( o głupich minach nie wspomnę)...
A Anderson?
"I przyjęcie - mieli znakomite. A przyjmowali praktycznie we dwóch, Teodor Sałparow z Matthew Andersonem.” "

czy trzeba coś dodać?
zamyka się to jednym słowem
Technika

@Iocosusie

Ten "spór" w formie rozważań kibicowskich jest jak najbardziej potrzebny, myślę, że Sektor także to potwierdzi.

"„Zenit pokazał, że jest zespołem nie tylko grającą fizyczną siatkówkę, ale też potrafiącym grać technicznie"

To cytat Twojego wpisu...
Teraz zadam Ci pytanie ? Co według Ciebie stanowi aspekt techniczny w w/w tekście?

"A przyjmowali praktycznie we dwóch, Teodor Sałparow z Matthew Andersonem. "
OK... wez pod uwagę słowo - praktycznie!
Każdy mecz toczy się swoimi prawami, a już Alekno ma takich kolesiów, którzy w danym momencie seta dają mu wartość dodatnią.
Tak to wygląda, jeżeli" idzie" to Leon przykryty nie jest...jeżeli gra kuleje- no to się Leona "przykrywa"... i oczywiście pełna zgoda bo
ma na placu takich innych, którzy to rozegrają. Wszystko!
Tu oczywiście nasuwa się pytanie, kto takiemu Andersonowi ( przyjmujący -atakujący) zabronił? mieć tak dobrej techniki w odbiorze?

"Teodor Sałparow z Matthew Andersonem"... jeżeli podzielisz takie zdanie, że tylko ich dwóch - to mylić się będziesz bardzo. Takie coś nie istnieje, lecz tu niejaki Anderson prócz świetnych ataków dał bardzo precyzyjny odbiór. Wszystko! Zagrali tak jak chcieli i pojechali do domu.

Jezeli ( ...) kiedykolwiek Leona będziemy "musieli" chować, to będą to wyjątkowo- taktyczne rozegrania. On jest nominalnym atakującym -przyjmującym. Prawda jest taka, że dwie, trzy piłki przyjęte dobrze wyzwalają ( adrenalinę -pisałem o tym) i tu zmiany ustawienia nie istnieją. Jeżeli coś kuleje - przestawia się zespół na inne ( minimalnie) ustawienie. Bo jeżeli jedno skrzydło ( Leon) ma zły dzień, to drugie ( Anderson) odbiera....tylko aby wygrywać trzeba mieć takich kozaków z całego Świata jakich ma Zenit.

Co do Skry Bełchatów

Sport w każdej dyscyplinie, a szczególnie w grach zespołowych jest także istotą psychologiczną. Umiejętność grania, bywa że jest zakładnikiem psychiki...Nerwy i stres bywają niestety negatywną "pigułką" zdarzeń, że przytoczę tu przykład AC Milan, który po "tańcach" niejakiego Dudka- wrócił z ogromnym żalem...
Skra Bełchatów mająca tak olbrzymie doświadczenie, mało tego- z nowym trenerem o nazwisku, które w hierarchii jest w pierwszej piątce Światowych rankingów, jednak "spaprała" sprawę...

Iocosusie
Rozważamy tu sens pewnego znaczenia takiej, czy innej zagrywki.
Jednak
Tak jak pisałem wcześniej, kiedy masz rozpisanego przeciwnika z jednym słabiej odbierającym zawodnikiem to z uporem maniaka taktyka jest taka aby na niego szły każde piłki. Cztery razy odbierze, ale za piątym razem - da Ci punkt. Tak się dzieje ( oczywiście w zależności od punktacji) ale generalnie dochodząc do wyniku na wysokości 20, 21, 22...oczywiście bywają trenerzy, którzy nawet na styku ( patrz w oczy) decydują...czy dobrzy są? Nie mnie to oceniać.

Loen

Jeśli gdzieś, kiedyś założy koszulkę z Orłem - to nie wątpliwie kadra zyska, sadzając na ławce innego gracza będzie filarem tego "czegoś"
Brazylijska epoka Giby poszła już troszkę w nie pamięć...( z szacunkiem ogromnym) bo to co Oni wtedy grali było Mistrzostwem.
Mistrzostwo Swiata zobowiązuje...czy pokażemy to na Olimpiadzie ( zakładam OK) - niestety myślę, że niestety nie...Brazylijczycy po srebrnym medalu "zakopali" się w swoich treningach, a na swoim terenie... zostawiając już to co zawsze gospodarzom pomaga -każdy medal będzie SUKCESEM

@Iocosus

Wszystkie - podkreślam wszystkie zagrywki są rozpisaniem odbioru przeciwnika. Spór między takim czy innym system zagrywania sensu nie ma bo i i sensu mieć nie może...
Iocosusie
Jeżeli mamy rozpisanych przeciwników, wiedząc, że gorzej odbierają flotem- to ? jak myśisz?
OK już wiem!
Teraz jeżeli inni strzelają ciosy- też wiemy...
Istotą będzie zawsze umiejętność podbicia piłki tak, czy inaczej zadanej, aby ją wyprowadzić w ataku...
W tej obecnej siatkówce kontratak stanowi największe piękno "wydarcia" czegoś z czegoś...istota takich punktów jest jak " przykręcenie śruby" ....
Jedni idą w aspekt- "czy my jeszcze coś", a drudzy " no to teraz dajmy im ..."
To jest ten sens, jak to wychodzi- widzimy
Radziłbym nie określać specyfiki zagrywki,tak nie można.
Bowiem istnieją piękne "asy" te - ładne delikatnie i te bardzo mocne...
Punkt z zagrywki- zawsze będzie błędem odbierających, jednak pod
koniec seta, czy też meczu - zagrywka na ogół staje się tylko - minięciem taśmy... dlaczego?
Bo się czeka co zrobią "oni"

Iocosusie
Oczywiście "pier......cie" z wyskoku - trafiając w plac jest asem, ino
bywa rzadko, jednak oczywiście jest punktem ogromnym...tak samo
jak dobry "flot" , który też punkt daje.
Nawet zupełnie nie chcąc Was dzielić "rozejmem", która zagrywka
jest ważniejsza...nawet nie wiem jak procentowo?...
Bowiem po udanej zagrywce ważna jest akcja w strefie obronnej i to...co się z "tego zrobi"...


dzięki za podjęcie tematu

@ Zgred

Dzięki za doprecyzowanie tematu jeżeli chodzi o pytania iocosusa. Bardzo trafnie ująłeś kwestię "Kiedy (przyjmujący, atakujący) zanotuje dobry, celny odbiór ( adrenalina walki idzie parę punktów w górę) i często rozgrywający kieruje grę na niego z racji tej adrenaliny" 100% racji.
Gra na dwóch libero (pierwszy przyjmuje drugi broni) jest coraz bardziej popularna. Ten lepiej broniący charakteryzuje się lepszym czytaniem gry i odpowiednim ustawieniu. Zatrzymam się chwilę przy tym elemencie gry. Obecnie uważam, że starsze pokolenie trenerów lekceważy ten aspekt gry w młodzieżowej siatkówce odpuszczając szkolenie na tej pozycji. Od młodzika nie są uczeni pozycji wyjściowych sposobu przemieszczania się (krokiem dostawnym) na pozycje końcową. Niezły libero to większości samouk który w kadecie zorientował się (lub przestawił go trener) że warunków wzrostowych mu brakuje i w ataku na wyższej siatce już nie hula tak jak w młodziku. A że miał niezłe przyjęcie to został w klubie na pozycji libero. Stąd lepiej przyjmuje niż broni. I tak dochodzi ze złymi nawykami do seniora i tam rozczarowanie że mam problem załapać się do ii ligi.

Skra Bełchatów
Powiem ci szczerze, że mecz oglądałem z odtworzenia znając wynik. Pierwszego seta zobaczyłem dwukrotnie. Przyczynę porażki upatruje jedynie w olbrzymim stresie. I tu jestem mocno zdziwiony. Tak zaprawiony w bojach zespół z tak dużym doświadczeniem i tak się obsrał? Przecież prowadzili 9:4. Tak wiem, że w siatkówce mecz na dobre zaczyna się od 18 punktu. Ale żeby tak rączki drżały? Nie mogę wyjść ze zdumienia. Przecież Bielsko nie zagrało nic nadzwyczajnego, a mimo to wygrało. Oj sport jest brutalny i zarazem piękny. Skra w poszczególnych fazach seta zawodziła. Nie potrafili uruchomić środka (na cztery akcję 1 punkt) i większość gry prowadzili skrzydłami. Również zabrakło punktów z kontrataku. Mimo, że na zagrywce dobrze kopali (zdobyli 4 punkt) i odrzucali BBTS od siatki nie potrafili wykorzystać nadarzających się okazji. To przegrali. Rzeczywiści tylko szkoda tych zapłakanych kibiców. Tak więc Resovia dopięła swego. Kluczem do awansu do pierwszej dwójki okazał się wyjazdowy mecz z Lotosem gdzie zdeklasowali gdańszczan 0:3. Brawo za walkę do końca i wiarę w sukces.

Blain
Oj tak poznał nasze piekiełko i rzeczywiści na początku musiał przełknąć gorzką pigułę. Ciekaw jestem czy zostanie w Bełchatowie na następny sezon.


@ iocosus

Nie zgadzasz się z przewagą flot nad siłową zagrywką. Masz prawo. Jednak statystyki nie kłamią. Bezpośrednio z zagrywki więcej punktów zdobywają flotowcy niż ci co jadą z góry. Ja uważam, że w zagrywce najważniejsza jest zmiana jej tempa. Musi być różnorodność. Przyjmujący nie mogą w ciemno stawać do przyjęcia wiedząc co ich czeka. Jeżeli z taktyki cała zagrywka ma iść przykładowo w Mikę to nie mogą w niego zagrywać wyłącznie flotowcy. Po kilku przyjęciach Mika złapie czucie o do końca meczu będzie przyjmował perfekcyjnie. A jeżeli zmuszony będzie do przyjmowania szybowców, flotów, czy siłowej zagrywki z wyskoku to nie ma szans by ustabilizował odbiór. Zawsze sęka złapie i wolniej będzie zbierał się do ataku z szybkiej piłki tzw. quick. Jeżeli sypacza dogra mu na skrzydło to raczej stojąc piłę, a do takiego zagranie zdecydowanie łatwiej przeciwnikowi postawić dwublok.
Zagrywając lejąc z góry na siłę nie masz gwarancji odrzucenia od sieci rywala. Zmianą tempa gwarancje masz zdecydowanie większą.

@Iocosus

Właściwie wszystko opisał "Sektor212", bardzo szczegółowo i trafnie.
Pytałeś się o "Leosia" - jego rolą w Zenicie prócz ataku jest także
przyjęcie, dokładnie takie same zadania ma druga strzelba czyli Anderson. Są to siatkarze, którzy swoim wyszkoleniem technicznym zapewniają połączenie tych dwóch atutów.
Oczywiście ( jak pisze Sektor) jeśli któryś z nich ma gorszy dzień i przyjęcie mu "nie siedzi" trener "przykrywa go"- zostawiając mu zadanie tylko ataku. Wtedy cały zespół przesuwa poszczególne strefy odbioru, tu duża rola libero, który niejako dostaje większy zakres placu do swoich poczynań.
Takim przykładem jest B. Kurek, który kiedyś (reprezentacja) grał
na pozycji przyjmującego, a że mówiąc delikatnie- wybitny w tym
elemencie nie był...został przestawiony jedynie na atak.
Antiga grał także zmianami libero: jednym wykazującym się lepszym
odbiorem ( zagrywka przeciwnika) oraz drugim mającym predyspozycje do udanych obron ( kontra przeciwnika).

Co do ewentualności grania na dwóch w odbiorze - nierealne.
Za duży obszar boiska do pokrycia. Przy tak szybkiej siatkówce jaka
jest obecnie strata kilku punktów pod rząd praktycznie przekreśla wygraną. Nominalnie musi być przynajmniej jedno skrzydło cofnięte
do odbioru ( przyjmujący, atakujący).
Przy odpowiednim rozpisaniu przeciwnika w zagrywce bywa też, że jest potrzeba cofnięcia do wspierania odbioru także drugie skrzydło. Taka praktyka stosowana jest w przypadku bardzo silnej
mierzonej zagrywki przeciwnika. Ma to też swoje dobre strony.
Kiedy (przyjmujący, atakujący) zanotuje dobry, celny odbiór ( adrenalina walki idzie parę punktów w górę) i często
rozgrywający kieruje grę na niego z racji tej adrenaliny.

Wszystkie te ustawienia zależne są od taktycznego rozpisania
zagrywek poszczególnych graczy przeciwnika. Od sposobu zagrywania ( opisał to Sektor), danego momentu seta, wyniku.
Ja tylko dodam, że przy flocie piłka nie tylko potrafi "szybciej spaść"
w plac. Przy odpowiednim trafieniu w centralny punkt piłki przez
zagrywającego potrafi "ona ta piłeczka" w ostatnim momencie
( przed prawidłowo ułożonymi rękoma do odbioru) skręcić sobie w dowolnie wybraną stronę...
Bardzo podobnie jest w piłce nożnej. Przy dobrym ustawieniu nogi
przed strzałem efekt końcowy lotu jest taki jak w siatkówce.
Cechą wspólną jest to, że tak trafiona piłka leci bez najmniejszego
obrotu w tzw. bezruchu, robiąc na koniec niezłe zamieszanie...

@Sektor 212

"- Nie będę ukrywał, że jako były zawodnik PGE Skry Bełchatów, sercem byłem bliżej tej drużynie niż Asseco Resovii Rzeszów - powiedział "Przeglądowi Sportowemu" Krzysztof Stelmach, trener BBTS-u Bielsko-Biała, który pozbawił bełchatowian finału PlusLigi, otwierając bramy do tegoż rzeszowianom"

Ten cytat potwierdza moje obawy jak Blain zareaguje w naszym
polskim "piekiełku". Oczywiście musi mieć czas aby to po swojemu
poukładać, jednak pierwszą "pigułę" musiał już przełknąć.
Skra oddając pierwszego seta Bielsku Białej - swoją niemocą wprowadziła Rzeszów prosto do finału...
Na nic się zdały wygrane trzy sety ( cały mecz 3 - 1) oraz łzy i rozżalenie kibiców... Bełchatów zaliczył potężny Cios...