@ Zbyszek

Dobrze napisana relacja. Pozwolę sobie dodać kilka uwaga oraz zdiagnozować oba nokdauny opisanej przez ciebie walki między Manny Pacquiao v Timothy Bradley.

Precyzyjnie ująłeś, że pierwsze 3 rundy to szachy. Jednak obopólne badania się rywali w tym fragmencie walki dziś wydają się być taktyką przygotowaną przez Mannyego. Jakby wszystkie 3 pierwsze rundy odbyły się po jego myśli. To on nie znacznie dyktował warunki i tempo walki przeważnie spychając rywala do poczynań defensywnych. W ten sposób zyskiwał nie znaczną ale jednak przewagę psychologiczną. Zresztą po 2 rundzie sekundanci Bradleya zwrócili mu na to uwagę i nakazali częściej przejmować inicjatywę w walce. Od 3 rundy w ringu starał się boksować jak przykazał mu trener jednak Filipińczyk pozwalał mu na dyktowanie tempa walki tylko krótkimi fragmentami. Rzeczywiści od 4 rundy rozpoczęła się prawdziwa walka i większa wymiana ciosów. Uczta dla oka była duża. Co do dwóch nokdaunów.

Pierwszy nokdaun: Bradley dał się zepchnąć pod liny. Zamarkował cios bezpośredniego prawego prostego ograniczając się do skrętu tułowia i krótkiego ruchu prawą ręką. Następnie chciał zrobić tzw. zejście na mańkuta w lewo bez ciosu lewego prostego. Jak się później okazało brak wyprowadzenia prawego i lewego ciosu było dużym błędem gdyż nie utrzymał Pacquiao na odpowiednim dystansie.
Na zamarkowany cios Bradleya, Pacquiao zareagował balansem ciała (unik ze skrętem tułowia) w lewo i pełnego skrętu wyprowadził lewy prosty/krzyżowy trafiając Bradleya (w momencie kiedy chciał zrobić zejście w lewo) stopując go w miejscu. Następnie mocno bity prawy sierp wylądował na szczęce Bradleya który doprowadził do nokdaunu. Niezbyt trudna krótka seria ciosów okazała się bardzo skuteczna. Kombinacja Pacquiao lewy prosty/krzyżowy prawy sierp była wykonana precyzyjnie (mimo wysoko uniesionej gardy Amerykanina) bardzo szybka z pełnych skrętów gdzie siła ciosu jest największa.
Dlaczego Bradley zdecydował się na markowanie ciosu w momencie kiedy Pacquiao skrócił dystans i Timothy był w zasięgu jego lewej silniejszej ręki? Zrobił to pod pressingiem nacisku Filipińczyka który znakomicie wykorzystał zawahanie Bradleya i braku dwóch ciosów które powinien wyprowadzić. Nie uczynił tego i sędzia musiał liczyć Amerykanina.

Drugi nokdaun: To efekt ciosu kontrującego lewego sierpa. Tu Pacquiao również przechytrzył Amerykanina i wykorzystał słaby powrót prawej ręki do zbyt nisko trzymanej gardy przez Timothya. Bradley swoją akcje rozpoczął klasycznym lewym prostym na który odskokiem odpowiedział Manny. Więc ponowił atak podwójnym lewym prostym lecz żaden z ciosów do dosięgnął rywala. Rozpędzony nie przerwał kombinacji ciosów i dalej wyprowadzał prawy, lewy i w tym momencie nadział się na kontrujący lewy sierp. Cios był potężny i zamroczył Bradleya. Dalsze jego zachowanie bardziej wynikało z odruchów bezwarunkowych niż z obrony. Pacquiao widząc stojącego Amerykanina doskoczył równocześnie zadając krótką kombinacje ciosów prawy prosty i lewy sierp którym nie trafił (przeciął tylko powietrze). Jednak widząc wciąż pochylonego Bradleya ponownie uderzył krótki lewym sierpem i Amerykanin runął na plecy i ponownie był liczony. Tu jedynym błędem Bradleya była garda w szczególności prawa ręka która nie zasłaniała szczęki. Manny wykorzystał to perfekcyjnie gdzie w pierw zastopował i zamroczył rywala a następnie dobił go i doprowadził do liczenia.

Dalsza część walki to jak piszesz Pacquiao mający przewagę punktową nie zamierzał jej stracić, a Bradley nie wierzył, że w tej walce może pokonać Filipińczyka. Wygląda na to, że Pacquiao znakomicie wykonał założenia taktyczne na poszczególne rundy i jednogłośnie wygrał na punkty.

W Las Vegas jedyny jak dotychczas mistrz świata wszystkich Federacji w ośmiu kategoriach wagowych Filipińczyk Manny Pacquiao stoczył swój ostatni pojedynek w karierze walcząc o wakujący pas WBO wagi półśredniej z Amerykaninem Timothy Bradleyem. Obaj zawodnicy to absolutnie ścisła czołówka najlepszych bokserów na świecie.
Dobrze znamy ich walory, obaj bardzo szybcy, świetni technicznie, ruchliwi, stale zmieniający pozycje, bijący różnorodne ciosy w różnych płaszczyznach i dysponujący mocnym uderzeniem z obu rąk.
W narożnikach legendy trenerskie : u Mannyego Freddi Roach, a u Bradleya Teddy Atlas.
Zaczęło się niemrawo; pierwsze dwie rundy to bardziej walka z cieniem niż z przeciwnikiem.
W trzeciej i czwartej Amerykanin lekko przyśpieszył,ale nadal były to bardziej szachy niż kontaktowy boks. Dopiero gdy od czwartej rundy Pacquiao ruszył do bardziej zdecydowanych ataków zrobił się prawdziwy, znakomity pojedynek na pięści. W siódmej rundzie Manny posłał Bradleyapo prawym sierpowym na szczękę na deski i wyczyn ten powtórzył w rundzie dziewiątej tym razem po krótkim uderzeniu lewym półsierpem na brodę.W 8 rundzie Bradley rzucił się do szaleńczego ataku, większość ciosów Manny wyłapywał na rękawice,ale rundę wygrał.
Od 10 rundy znowu powróciły szachy ; Pacquiao mający przewagę punktową nie zamierzał jej pochopnie tracić,a Bradley chyba stracił wiarę,że szturmem może losy walki odmienić i nastawił się na zadanie pojedyńczego kończącego uderzenia.Ale Manny był dla niego nieuchwytny.
Pojedynek nie zawiódł oczekiwań. Manny wygrał jednogłośnie u wszystkich sędziów 118 :110.
Gwarantowana gaża za walkę Pacguiao 20 mln USD, Bradley 13 mln USD. Teraz Manny zajmie się na poważnie polityką, jego celem jest stanowisko prezydenta Filipin.

@iocosus
mówisz, masz

Eliminacje piłkarzy ręcznych do IO

Pod wodzą "wymodlonego" przeze mnie trenera Talanta Dujszebajewa od pewnego zwycięstwa 25:20 nad najgroźniejszym przeciwnikiem w grupie Macedonią zmagania do Rio rozpoczęli nasi reprezentanci.

- "Rywale zasługiwali na zwycięstwo. Grali lepiej niż podczas naszego ostatniego starcia na ME - skomentował selekcjoner Macedonii Ivica Obrvan.
Biało-Czerwoni szybko zbudowali bezpieczną przewagę, a później kontrolowali mecz. Świetnie bronili, przez co my mieliśmy problemy w ataku".

Przypomnę, że z Macedonią zmierzyliśmy się w Krakowie, podczas ostatnich mistrzostw Europy. Po dramatycznym meczu wygraliśmy wtedy 24:23

- "Tym razem było nam dużo trudniej. Wszystko dlatego, że rywale podnieśli poziom swojej gry. Przede wszystkim poprawili się w defensywie - zaznaczył Obrvan"

No właśnie. Polacy zagrali dużo lepiej w obronie, choć to poprzedni trener Biegler uznawany był za wyjątkowego fachowca od tego elementu gry.
Polacy mecz rozpoczęli w zestawieniu Sławomir Szmal w bramce, Krzysztof Lijewski, Przemysław Krajewski, Michał Jurecki na rozegraniu, Adam Wiśniewski i Michał Daszek na skrzydłach, Bartosz Jurecki na kole.
Wskutek odnowienia kontuzji Mariusza Jurkiewicza na rozegraniu zagrał Krajewski i trzeba przyznać, ze zagrał bardzo dobrze. Nie tylko celnie rzucał na bramkę, ale też znakomicie dogrywał na koło do Bartosza Jureckiego. To głównie za jego sprawą w 13 minucie meczu odskoczyliśmy na cztery bramki (13:9)
Świetnie w bramce spisywał się Sławek Szmal i choć gra w ataku nie wygląda jeszcze najlepiej, chyba nawet przez moment nie było wątpliwości, kto tego dnia odniesie zwycięstwo.
Z gry w ataku swojego zespołu nie był zadowolony trener Dujszebajew.
Niech te słowa posłużą za komentarz:

- Zobaczymy, co przyniesie czas, ale myślę, że wszyscy już orientowaliśmy się, jak wymagający jest Tałant Dujszebajew - skomentował grę Polaków z meczu z Macedonią Wojciech Nowiński.
- Jeżeli zagrali tak jak dziś i trener nie jest zadowolony, to poczekajmy na dzień gdy będzie.

Dziś mecz z Chile

Całoś treści zmierzała do "Sektora" - proszę mi wybaczyć złe nabicie...

@ Zgred

Zaskoczyłeś mnie tyloma ciepłymi słowami. Dziękuje. Ale za pewno daleko mi do ciebie. Żaden ze mnie ekspert. Jak dobrze pamiętam ze wcześniejszych twoich wpisów ty grałeś w siatkówkę na poziomie ligowym. Ja tylko w szkolnych zawodach i tak zwanych sk-sach. Także między nami jest przepaść. Tym bardziej mi przyjemnie czytać miłe słowa od człowieka który zęby zjadł na siatkówce.

Natomiast rzeczywiście gdzieś od 14 lat mocno interesuje się siatkówką. Ciekawostkę jest to, że na początku 21 wieku nie rozumiałem gry po zmianach jakie zaszły w tej dyscyplinie. Oglądałem mecze w telewizji i nie łapałem o co chodzi w nowych zasadach. Libero, nowe ustawiania, podział na pozycje były dla mnie zagadką. Zupełnie inaczej niż za moich czasów. Los zrządził, że poznałem jednego bardzo dobrego, doświadczonego trenera (jeżeli jesteś w Warszawy lub ocierałeś się o kadry młodzieżowe to znasz gościa w 100%) i wciągnąłem się ponownie w siatkówkę którą zawsze lubiłem i ceniłem. Jak gąbka chłonąłem wiedzę przygotowania fizycznego, treningu, taktyki ogólnie krok po kroku poznawałem siatkarskie rzemiosło na nowo. Myślę, że przez te parę lat zanudzałem pytaniami różnych trenerów czy zawodników, że pewnie w niektórych momentach mieli mnie dość choć nigdy takie słowa jak „daj spokój, nie przynudzaj” z ich ust nie padły. Za wytrwałość mogę im podziękować. Dziś rzeczywiści można powiedzieć, że coś tam wiem i w miarę orientuje się o co biega w tym sporcie. Ale to nie to samo co grać x lat na najwyższym poziomie i mieć we krwi siatkówkę. Zapewne brakuje mi tzw. czucia gry i czasami mogę źle zinterpretować czy ocenić sytuacje. Piłkę nożną czy boks za młodego poznałem zdecydowanie lepiej. W obu dyscyplinach moja wiedza jest poparta doświadczeniem z boiska czy ringu którego brakuje mi z parkietu siatkarskiego.

Jeżeli lubisz pogłębiać wiedzę o nowości treningowo - taktyczne to szczególnie polecam w internecie obejrzeć ciekawe filmy tzw. kurso-konferencje ze Spały prowadzone przez różnych trenerów Andrea Anastazi, Philippe Blain, itp. W prosty sposób można poszerzyć i nabrać nowego spojrzenia na obecne trendy w siatkówce.

Obecnie wkręcam się w piłkę ręczną. Zaczynam sporo czytać i rozmawiać z jednym trenerem. Poznaje podstawy typu obrona 6-0 czy 5-1. Jeżeli starczy czasu i zapału to może za parę miesięcy również będę mógł podyskutować z naszym guru tej dyscypliny na tej stronie z Kibicem50 którego pozdrawiam. Być może otworzy się bardziej i przekaże trochę cennych wiadomości o szczypiorniaku.

Wracając do siatkówki.
Jednak Philippe Blain swoją osobą coś tam wniósł i Skra pewnie wygrała swój mecz 3:0. Skoro mecz trwał tylko 81 minut to oznacza że Radom raczej nie istniał. Nawiasem mówiąc nie rozumie dlaczego Polsat Sport nie transmitował tego meczu. Blain po meczu powiedział
„Prawdę mówiąc, w trzy dni nie zmieniasz nic. Dołożyłem tylko drobne elementy w kontekście przygotowań do spotkania i planu meczowego”.
Jak widać te kosmetyczne zmiany nowej miotły sprawiły, że Radom dostał szybki konkretny łomot. Ciekawostką jest, że nagrodę dla najlepszego zawodnika meczu MVP otrzymał Mariusz Wlazły. 4 dni różnicy, a Wlazły z bezradnego atakującego zmienił się w kata zespołu z Cerradu Czarni zdobywając 18 punktów. Zdaje sobie sprawę, że Radom to nie Zenit, ale taki nagły powrót formy daje do myślenia. Czyżby ostentacyjnie przyczynił się do zwolnienia Ángel Falasca? Z boku tak to wygląda. Również jestem ciekaw jak Skra poradzi sonie z presja wynikającą z konieczności wygrania wszystkich spotkań do końca rundy zasadniczej bez straty seta. Oj będzie ciężko.

Asseco Resovia Rzeszów mnie pewnie, ale za 3 punkt wygrali 3:1 z MKS Będzin. Teraz czeka ich wyjazd do Gdańska na arcyważny mecz z Lotosem który zdecyduje o jaki kolor medalu Rzeszów będzie walczył. Jeżeli przyjmujący Trefla Mika będzie w formie to Resovii będzie niezmiernie trudno wywieść z Gdańska punkty. Dziś się przekonamy (transmisja 20:30 Polsat Sport) czyja taktyka okaże się skuteczniejsza. Uważam, że oba zespoły spotkają się ponownie w play-off walce o brązowy medal.

Cuprum Lubin wczoraj zaprzepaścił swoją szanse na walkę o brązowy medal. I tu ponownie nie rozumiałem prowadzenia gry przez naszego co by nie było obecnego reprezentanta kraju Łomacza. Pominę słabą jakość wystawy, ale grać 80% piłek tylko lewym skrzydłem? Grał nawet kiedy ZAKSA stawiała trójblok. Mając tak dobrych środkowych Możdżonka (pierwszą piłkę do ataku dostał na początku 2 seta!!!) czy Boehme nie mogę zrozumieć dlaczego tak sporadycznie grał nimi. Atak rozprowadzał jak za czasów kiedy grał w kadetach. Zapewne Stephane Antiga będąc na meczu zmartwił się jego dyspozycja i pomysłem gry.

@ Zgred

Miło, że mamy podobne spojrzenie w temacie większości działaczy sportowych.
Przecież Piechocki był kiedyś trenerem młodzieżowej siatkówki w Bełchatowie i to dość długo. Awansował po szczebelkach w hierarchii klubu znając jego podstawy, aż do fotela prezesa. Jednak ciągnie go wyżej zupełnie nie potrzebnie. Traci na tym sama Skra. Nie potrafi wyhamować swojego ego tak jak Pan Lucjan Brychczy czy Krzysztof Dowhań którzy robią to co najlepiej potrafią w przeciwieństwie do Piechockiego. Lata, jeździ po zebraniach i wymądrza się, a na własnym podwórku burdel którego nie widzi.

Philippe'a Blain tu troszeczkę przesadzasz jeżeli chodzi o orkę klubową. W swojej bogatej karierze nie z jednego pieca chlebek jadł i na pewno wie o co chodzi w trenowaniu drużyny klubowej. Oczywiście tak jak mówisz nie można porównać klubu z trenerką kadry. Jednak jakoś dziwnie jestem przekonany, że poradzi sobie z problemami i Skra w końcówce jeszcze może zaszokować tych co karty już rozdali.

Zagumny jest poza zasięgiem dla pozostałych obecnie wystawiaczy z polskim paszportem. Zgadzam się to siatkarski geniusz i do tego z Warszawy (wychowanek MKS MDK najbardziej utytułowanego młodzieżowego klubu siatkarskiego w Polsce). Jak rozmawiałem ze środkowymi z Olsztyna czy Jastrzębia to każdy powtarzał to samo. Mimo rozpisania przypuszczalnego prowadzenia gry w konkretnych ustawieniach przez Gumę oraz całego przygotowania reakcji środkowych w bloku to Zagumny i tak grał zupełnie co innego. Nasz bohater ponoć jest bardzo trudny do rozpisania. Nigdy nie wiadomo co może zagrać. Oczywiście kiedy jest w pełni zdrowy, a wiadomo lata lecą. Mimo to i tak świetnie sobie radzi. Byłem na meczu Lotos - Politechnika i uwierz mi to co widziałem na własne oczy i jak prowadził grę - siedziałem z otwartą japą i patrzyłem z niedowierzaniem jak gubił Gdański blok. Kilka wystaw w końcówkach na czystą siatkę gdzie grali na przewagi a Lotos dosłownie blokował powietrze. Tak umiejętnie odwracał grę (jak dobrze pamiętam 1 set tylko lewe, 2 set tylko prawy i środek), że Lotos nie był wstanie postawić trójbloku. Również przy Gumie wspaniale rozwija się talent naszego przyszłego reprezentanta Polski środkowego wieżowca Lemańskiego (także wychowanka ze stolicy Warszawskiego Metra). Pająk przy Zagumnym dużo poszedł do przodu. Przede wszystkim Guma doskonale i na odpowiednią wysokość potrafi dograć Lemańskiemu piłkę do ataku na pełen zasięg (przy jego wzroście w zasadzie nie do zablokowania w Plus Lidze o ile nie ściągnie piły). Młody środkowy w tym sezonie bardzo poprawił grę blokiem. W gdańsku tak zgasił ataki Amerykanina Murphy Troy kompletnie wykluczając go z gry (miał tylko 32% skuteczności). Na koniec (troszkę się rozpisałem) to Lemański powinien udać się na Jasną Górę i podziękować za możliwość gry i rozwoju u boku Zagumnego. Lepiej nie mógł trafić.

@ Zgred

Czy nie wiesz dlaczego?
Wiem ale się dziwię. Osobiście na jego miejscu wolałbym żyć codziennością klubu niż płaszczyć, układać, podlizywać się i zbierać potrzebne głosy. Tak jak rzygam polityką tak samo robi mi się niedobrze na ułomne myślenie wszystkich tych pseudo działaczy patrzących ślepo w stronę żłoba. Choć są syci i najedzeni to wciąż mało, mało, mało. Dochodzi do sytuacji tu stołek, tam stołek i jeszcze tam stołek. I co myślisz, że ogarnia te wszystkie stanowiska i rzetelnie wywiązuje się, ze swoich obowiązków?

Blainem myślę że lepszego rozwiązania nie było. Czy widziałeś na horyzoncie innego trenera z podobną charyzmą co mógłby z marszu wejść do szatni Skry? Mi nikt do głowy nie przychodzi.

Oglądasz Lotos - Olsztyn?
Zobacz. Wojnicki w 1 secie super prowadził grę. Mieli 5 pkt. przewagę. Nagle w połowie seta wymyślił i uparł się grać suwa. Pięć z rzędu przesuniętych krótkich nie skończonych. Olsztyn stracił pewność pierwszego tempa i gra się posypała i przegrali dwa kolejne sety. A tak pięknie hulał atak z 6 strefy na pustej sieci. Szkoda bo był równorzędny mecz, a skończy się 3:0 dla Lotosu.

@Zgred

Oj tak zawierucha w Bełchatowie na całego. Co do prezesa. Słyszałem w kuluarach, że ma chrapkę na stanowisko prezesa Plus Ligi lub na wiceprezesa PZPS (obecnie pełni tą funkcje) chodzi mi o nowe rozdanie – a wybory tuż, tuż.
Dlaczego tak doświadczony menadżer chce zamienić otoczenie z Bełchatowa na Warszawę?
Są coraz większy nacisk decydentów, związków zawodowych by ograniczyć wydatki spółek Skarbu Państwa na sport. Przykład Jastrzębskiego Węgla otworzył oczy Piechockiemu, że jemu również mogą przykręcić kurek. Wydaje mi się, że asekuruje się i próbuje wylądować na nowym stołku gdzie nie straci finansowo. Również zgadzam się, że stopniowo rozpierniczył dobrze poukładaną maszynkę która seryjnie zdobywała Mistrzostwo Polski. No może nie taczki ale zbliża się czas, że podziękują mu za pracę albo i nie.

Jednak kolejny ruch jaki wykonał to mistrzostwo świata. Zatrudnił Philippe'a Blaina najlepszego trenera jak był wolny na rynku. Znakomity szkoleniowiec notabene bardzo go cenie i lubię. Czy szybko i zdecydowanie zrobi porządek w szatni? Patrząc na jego doświadczenie myślę, że sprawnie rozwiąże problemy zawodników i Skra może jeszcze namieszać w obecnych rozgrywkach.

„Nie dość, że nie wzmocnił zespołu, to z uporem maniaka stawiał na swojego syna (libero) - osłabiając przyjęcie”.
Słusznie prawisz. Co do przyjęcia to rzeczywiście Bełchatów nie bryluje w tym elemencie w statystykach. Natomiast młody libero (synek) jego brak obron (jakby źle ustawiał się) można w jakimś stopniu usprawiedliwiać ale tak słabe przyjęcie (jego podstawowe zadanie) już nie. Ciekawi mnie czy przed meczami z ruskimi trenowali ten element gry z maszyną do zagrywki. Uwierz mi niesamowite urządzenie (dla bogatych bo szybko niszczy piłki). Jak dobrze pamiętam to Zenit miał tylko dwóch zawodników którzy zagrywali flotem a pozostali (nawet ci co wchodzili zadaniowo) lali z góry. Wydaje się że mogli lepiej przygotować się jeśli chodzi o przyjęcie.

Atakujący Mariusz. Jednak może być coś na rzeczy jeżeli chodzi o Wlazłego. Właśnie w przyjęciu w ostatnim meczu nie pomógł kolegą kiedy mieli niemiłosierny problem dograć piłkę pod siatkę. Wlazły niby ustawiał się jako czwarty do przyjęcia ale dla mnie było to właśnie na niby!!!. Ogólnie w Łodzi - 33 % skuteczność w ataku oraz aż 4 punkty zdobyta w 3 setach dobrego świadectwa mu nie wystawia. Naprawdę atakował tragicznie (już o tym pisałem). Dla mnie później mowa trawa Piechockiego o profesjonalizmie Wlazłego nie pasuje mi do jego zachowania w czasie gry. Ale może błędnie oceniam jego postawę.

Falasca. Można do Hiszpana mieć pretensje, że nie zapanował nad szatniom. To, że udzielając wywiadu wyrzucił z siebie wszystko co na wątrobie mu leżało świadczy, że sytuacja go przerosła. Niedawny kolega z parkietu (Mariusz) najwidoczniej nie do końca zgadzał się ze wszystkim założeniami gry i całkiem możliwe, że podczas treningów dochodziło do wymiany zdań między nimi. Za Wlazłym zapewne poszli pozostali środkowi kadrowicze, młodzi i podział oraz konflikt stopniowo narastał. Balonik pęk po łomocie jakie dostali od Zenita. Cały syf wylał się z szatni na zewnątrz choć nigdy nie powinno do tego dojść. Jak piszesz wszystko powinno zostać za drzwiami.

@Sektor212

Oj tak, tak stało się to co raczej było do przewidzenia, niestety.
Przyjechali na dobrej koncentracji, z rozbudowaną taktyką i servisem, o
którym wspominasz. Mecz był dla Skry - mordęgą, miotanie się na wystawie a co za tym idzie piłki odciągnięte, przeciągnięte i ( to smutne) te wracające w metr bloki.
No cóż wygrał zespół zdecydowanie lepszy, posiadający w swoich szeregach graczy elitę Światowej siatkówki. Wszyscy tam mają rozpisane swoje role i z nich w Łodzi wywiązali się taktyką i umiejętnościami indywidualnymi - świetnie.
Oczywiście w czwórce pozostaje nam Asseco Resovia jako gospodarz,jednak czy odegra znaczącą rolę? Mam wrażenie, że niestety nie.
Pewnie, że siatkówka potrafi przynosić rezultaty bardzo dziwne i niespodziewane, ale wydaje się, że pretendent do pierwszego miejsca jest - jeden.

Dla ścisłości:

Siatkarze PGE Skry Bełchatów przegrali rewanżowe spotkanie drugiej fazy play-off Ligi Mistrzów z Zenitem Kazań 0:3 (19:25, 23:25, 19:25) i nie wywalczyli awansu do turnieju Final Four, który w połowie kwietnia odbędzie się w Krakowie.

W niedzielę w Warszawie na Torwarze rozegrany został mecz Politechniki ze Skrą.I nie o samym meczu dwa zdania.Na krzesełkach na każdego widza czekały pięknie wydrukowane składy zespołów z numerami zawodników na koszulkach, oddzielnie ze zdjęcia najlepszych. Do tego tekturowy składany wachlarz do rytmicznego uderzania o dłonie jako dopingowanie swojej drużyny. Spiker nie podniecał się niezdrowo i nie robił za super zwolennika tzw. swoich i wroga obcych,ale w każdej przerwie w meczu wymieniał , ogólnie mówiąc sponsorów z nazwy i tych ich przedstawicieli obecnych na meczu z nazwiska.
To jest to co się nazywa racjonalizmem i profesjonalizmem.
Na meczu była pełna sala, a bilety nie takie tanie, bo normalny 60 zł.. Za te pieniądze kibiców traktują organizatorzy i sponsorzy poważnie. A w piłce nadal jesteśmy werbalnie szanowani, bo w praktyce tylko nasza kasa się liczy. Bo my dużo mniej.

@kibic 50.
Odnośnie Szarapowej to znowu masz i nie masz racji. Ten środek meldonium został zakazany dopiero od 01.01.2016 roku.I najśmieszniejsze jest to,że tylko w Rosji on był dozwolony. Co z tego,że go zakazano jak w tej samej Rosji są dwa o podobnym działaniu; mexidol i hypoxem. Czas w moim przekonaniu zmienić metodykę walki z dopingiem . Lekarzy obarczać tylko badaniami,zaś naukowcom zlecić wskazywanie jakie środki mogą mieć działanie dopingujące czyli wykraczające poza naturalne możliwości organizmu.Gdyż ten model walki z dopingiem się nie sprawdza, ponieważ farmaceuci zawsze są o krok do przodu i pod innymi nazwami robią swoje.Tylko, jak to u mnie, kto jest zainteresowany,aby sport w wymiarze rekordów i innych " osiagów" " cofnąć" o co najmniej 25 lat?. Odpowiedź : nie widzę.
Zwłaszcza w tenisie , ale nie tylko, trwa rywalizacja nie tylko kto z kim wygra,ale i kto kogo w grze na medykamenty przechytrzy. Dlatego ten kto lepiej się zamaskuje ten dziś górą, a kto da się przyłapać ponosi koszty ryzyka. Niewielkie w stosunku do zysków. I znowu nikt nie chce, aby oszuści oddawali wypłaty.
Tak więc oglądamy Kibicu różne sporty ze świadomością,że uczestniczymy w grze pomiędzy oszustami, tymi, którzy dają się złapać i tymi lepiej zamaskowanymi. Humoru to nam nie poprawia, ale pociesza,że większość z nas w tej grze pozorów uczestniczy. Tylko czy dziś nie za daleko zaszliśmy i czy jeszcze da się inaczej ?. Pozdrawiam minorowo.

W finale w Indian Wells Serena Williams przegrała w dwóch setach z Białorusinką Wiktorią Azarenką w dwóch setach 6:4 i 6:4. W drugim secie Azarenka prowadziła już 5:1. Serena walczyła niezwykle mocno wygrywając kolejne 3 gemy,ale obie fragmentami pokazywały tenis na niespotykanym poziomie. Jest to duża niespodzianka. Serena miała szanse jako pierwsza wygrać w Indian Wells po raz 3 / ostatni raz 15 lat temu. Tak,tak/. Nie należy jeszcze przesądzać,ale chyba Serena powolutku zaczyna schodzić z drabiny. Co prawda z Azarenką przegrała po raz 4 w karierze, lecz to jej 3 duży turniej po kolei, który przegrywa. W US Open z Vinci i w AO z Kerber. Nie ma już tej precyzji w grze. Owszem gra bardzo mocno,ale jej piłki pozbawione rotacji są dość łatwe do odbioru, natomiast sama ma problem z odbiorem bitego blisko linii środkowej serwisu rywalek. Azarenka zagrała podobnie jak Vinci i Kerber, a więc wprowadzała arytmię w grze i zwłaszcza bite wysoko piłki na półkort Sereny sprawiały jej ogromne problemy, nawet jak zdołała odbić piłkę to tak,że zostawała cały prawie kort dla rywalki i ta uderzała, gdzie chciała.
Ten taki prosty, siłowy tenis, który Serenie przynosił tyle sukcesów jest chyba nieco już przestarzały, a ona już na nowe tory nie umie się przestawić. No i ma te swoje 35 lat co w tenisie zwłaszcza kobiecym to wiek prawie emerytalny. Nie przepadałem za grą Amerykanki,ale to była wielka tenisistka i chyba będę musiał się przyzwyczaić,że jeszcze będzie zaliczała się do faworytek przez jakiś czas, ale jej przegrane nie będą już sensacjami.Jej odpowiednikiem w tenisie męskim jest Roger Federer. Co cóż, coś się kończyć zaczyna i coś się rozpoczyna.

@Kibic50.
I masz i nie masz racji.Tamten mecz w Perth, który dobrze pamiętamy według statystyk WTA był meczem towarzyskim i jako taki nie wchodzi do oficjalnego bilansu meczów pomiędzy Sereną Williams a Radwańską. Nie umniejszając tamtego osiągnięcia, ale już o tym pisałem, turnieje otwarcia sezonu nazywane różnie nie są uznawane przez organizacje tenisowe i np. nie przyznawane są za nie punkty rankingowe. Tak więc nie podnośmy sztucznie meczu towarzyskiego to oficjalnego, bo to jednak dwa różne światy.W każdym razie w bilansie Radwańskiej tamten mecz nie figuruje. Jest ot ciekawostą dla ciekawskich.Ja czekam nadal na wygraną Radwańskiej nad Sereną Williams podczas turnieju i po półfinale w Indiana Wells nabrałem przekonania,że ten czas już jest nieodległy. Gdyby wygrała I seta, a miała szanse to mogłoby być różnie. Ale Isia podjęła walkę i naprawdę w wymianie ciosów była już prawie równorzędna, a Serena wzniosła się na szczyty swoich możliwości. Pozdrawiam.

@kibic50.
Powinienem być bardziej precyzyjny i napisać "w singlu" .

Agnieszka Radwańska po raz 10 przegrała z Sereną Williams. Jeszcze z nią nie wygrała.Tym razem w półfinale niezwykle silnie obsadzonego turnieju w Indian Wells.Choć tym razem było naprawdę blisko.W pierwszym secie walczyła,ale Serena nie dała się przełamać, co sama uczyniła i 6:4.Za to w drugim prawdziwa huśtawka nastrojów. Najpierw 3:0 dla Amerykanki. Chyba po zawodach. Potem nasza wygrywa swojego seta, przełamuje Williams i w trzecim gemie walczą jak o życie. Po 11 minutach Agnieszka wygrywa. Jest dobrze.Do stanu 5:5 "idą głowa w głowę", A w 11 gemie Isia znowu przełamuje Amerykankę . 6:5 i swój serwis. Ale wtedy Serena włącza 7 bieg. Gra to co Radwańskiej zupełnie nie leży, a mianowicie bardzo silne i szybkie liftowane piłki na boki kortu. To zawrotne tempo nie pozwala Agnieszce zając odpowiedniej pozycji na korcie i przygotować obrony. Ona szybko myśli i szybko biega,ale nie aż tak. Williams szybko przełamuje i w dogrywce oddaje tylko jedn punkt 7:1 i 7:6.Serena ten mecz uznała za przedwczesny finał i należy się z nią zgodzić. A w finale zagra z Azarenką. O jakości zagrań nie piszę,gdyż tenis w wykonaniu Williams do pięknych nie należy. Polega on z grubsza na silnym prosto bitym serwisie, odlotowym returnie oraz odbijaniu piłek na boki kortu rywalki. Rywalki do tego stylu się dostosowywują lepiej lub gorzej, na ogół wybierają z musu tę druga opcję . .Tak i było z Agnieszką. Za to jest to piekielnie skuteczne granie, a kiedy włącza turbodoładowanie to nikt jej nie zatrzyma. Do następnego razu.

Siatkówka LM

Zenit Kazań- Skra Bełchatów 2-3
( 25:23, 25:21, 23:25, 25:27, 16:18 )

Skra Bełchatów odniosła bardzo ważne zwycięstwo na trudnym rosyjskim terenie w Kazaniu. Kiedy po dwóch wygranych przez "Rosjan" setach wydawało się, że wygrana 3-0 jest na wyciągnięcie ręki...wyszła stara siatkarska prawda. Skra odzyskała drugie życie i wygrała kolejne trzy sety. Gra była na bardzo wysokim poziomie, a wyniki setów jedynie to potwierdzają.
W Skrze bardzo dobrze zagrał środek ( Lisinac, Wrona, Kłos) świetną partię rozegrali Facundo Conte, Mariusz Wlazły i Nicolas Marechal. Nicolas Uriarte wychodził z siebie, wystawiając raz po raz inne strefy.
Zenit Kazań rozpoczął tie-breaka od mocnego uderzenia, czyli wyniku 4:1. Wtedy Michajłow zaserwował w aut, a Uriarte wręcz przeciwnie, bo potraktował rywali asem. Do tego doszedł atak Conte i zrobiło się 4:4. Przy 7:7 zafunkcjonował blok bełchatowian, którzy prowadzili przy zmianie stron 8:7. Gra toczyła się akcja za akcję, lecz cały czas to siatkarze Miguela Falaski byli "oczko" do przodu. Przy 13:13 atakiem środkiem popisał się Karol Kłos i PGE Skra Bełchatów miała piłkę meczową, ale jej nie wykorzystała. W odpowiedzi blok pod nogi dostał Mariusz Wlazły i to rosyjska ekipa stanęła przed szansą na wygranie potyczki. Butko zaserwował w aut, a Wlazły ustrzelił serwisem Werbowa, ale znów nie udało się zakończyć meczu. Trzecia próba (17:16 dla PGE Skry) okazała się skuteczna - Leon nie przedarł się przez blok swoją kiwką i PGE Skra Bełchatów pokonała wielki Zenit Kazań 3:2.

Teraz czekamy na rewanż w Atlas Arenie w Łodzi, który odbędzie się 24 marca.
Oczywiście ekipa z Kazania przyjedzie podrażniona i rządna rewanżu, ale nasza hala i kibice plus wielka mobilizacja i koncentracja może spowodować, że Skra Bełchatów awansuje do Final Four.

Należy jeszcze dodać, że Nasz "przyszly" Leoś zdobył ogółem! -31
punktów co jest wynikiem raczej nie osiągalnym dla nawet najlepszych siatkarzy świata. To jest " jeden cały set i prawie 1/3 drugiego" ... oby jak najprędzej był Nasz

Zenit Kazań: Matthew Anderson, Aleksander Butko, Iwan Demjakow, Wilfredo Leon, Aleksander Gucaljuk, Maksym Michajłow, Teodor Sałparow (libero) oraz Igor Kobzar, Aleksiej Werbow, Andriej Aszczew, Wiktor Połetajew

PGE Skra: Srecko Lisinac, Mariusz Wlazły, Facundo Conte, Andrzej Wrona, Nicolas Uriarte, Nicolas Marechal, Kacper Piechocki (libero) oraz Karol Kłos, Marcin Janusz, Marcel Gromadowski, Israel Rodriguez, Robert Milczarek (libero)