@Głowa vs nogi

Z komentarza Obserwatora wynika, że Szarapowa nie ma "głowy" i z tego powodu przegrała z Woźniacką.
Pomyśleć, ze o tej samej Szarapowej podczas tegorocznego Rolland Garros pisano tak:

"Maria Szarapowa pokonała Garbine Muguruzę, a Eugenie Bouchard Carlę Suarez-Navarro w ćwierćfinałach Rolanda Garrosa.
Muguruza zgarnęła pierwszego seta i niewiele brakowało, by 20-letnia Hiszpanka (WTA 35) została pierwszą od pięciu lat tenisistką, która w jednym turnieju pokona Serenę Williams i Szarapową (8). Ostatnio udało się to Jelenie Dementiewej w Toronto w 2009 r. Ale Szarapowa w porę się obudziła i po raz kolejny udowodniła, że MOCNA PSYCHIKA to jej atut równie ważny jak potężny forhend. Celująca w Paryżu w drugi tytuł w ciągu trzech lat Rosjanka triumfowała 1:6, 7:5, 6:1."

Zresztą grająca "bez głowy" Szarapowa wygrała cały turniej wielkiego szlema, kolejny...

W tenisie tak już jest, że czasami głowa odgrywa jakąś rolę, NOGI zawsze.

Monfils - Dymitrov
Wzorcowy przykład na to jak" Głowa bez Nóg" może pokonać" Nogi bez Głowy"
Jezeli ktoś nie obserwował tego pojedynku polecam powtórki na Eurosporcie, zwłaszcza to co się działo od połowy 2 seta.

Jak widzę znowu muszę wkroczyć

"Praca nóg – Podstawą skutecznej gry". - Feisal Hassan, USPTA Master Professional


Tenis to gra ruchu i tak powinno się ją trenować. Jest to gra nagłych sytuacji. Każde uderzenie ma inną szybkość, rotację i kierunek.
Sposób w jaki zawodnik porusza się po korcie decyduje o jego sukcesie jako tenisisty. Jakość gry zależy od błyskawicznych eksplozji szybkości urozmaicanych szybkimi krokami korygującymi ustawienie względem piłki.

Jest kilka czynników które wpływają na poruszanie się w tenisie:
Postrzeganie: jak szybko i jak dokładnie zawodnik widzi piłkę opuszczającą rakietę przeciwnika, odczytując jej kierunek i prędkość
Decyzja: jak szybko zawodnik przetwarza te informacje i decyduje co ma robić
Szybkość reakcji: jak szybko sygnał nerwowy dociera z mózgu do mięśni
Szybkość akcji (startowa): jak szybko zawodnik wykonuje pierwszy krok
Korygowanie ustawienia względem piłki: zdolność zawodnika do wykonania koniecznych korekt z chwilą gdy dobiega on do piłki, w celu utrzymania równowagi podczas uderzenia.

Statystyki wykazały, że 70% zepsutych lub nieczysto trafionych uderzeń jest wynikiem SŁABEJ PRACY NÓG. W tenisie, nie jest ważne jak jesteś szybki, ważne jest natomiast to, jak jesteś szybki względem piłki.
Niektóre z wymaganych umiejętności poruszania się, które mogą być rozwijane podczas treningu to:
POPRAWA SZYBKOŚCI BIEGU
ZWINNOŚĆ
ZMIANA SPOSOBU PORUSZANIA SIĘ
WYTRZYMAŁOŚĆ SZYBKOŚCIOWA

Poprawa szybkości biegu: Aby poprawić szybkość biegu, zawodnik powinien pracować nad następnymi składowymi tej umiejętności: zdolność startowa, przyspieszenie, szybkość kroku, długość kroku. Te składowe dotyczą wszystkich sportów. Sprinter przyspiesza przez pierwsze 60 stóp swojego biegu. Biorąc pod uwagę fakt, że kort tenisowy ma 39 stóp od linii głównej do siatki, można wyciągnąć wniosek, że całe bieganie w tenisie składa się z ciągłego przyspieszania do momentu w którym wyhamowanie jest potrzebne do zajęcia odpowiedniej pozycji do uderzenia piłki. Z tego też powodu nacisk w poprawianiu szybkości biegu powinien być położony na efektywne i szybkie starty, przyspieszenie i efektywne wyhamowanie.

W tenisie każdy punkt rozpoczyna się ze stacjonarnej pozycji (na przykład return, wolej, deblowa gra na siatce). Dlatego, zdolność do szybkiego startu ma dla zawodnika kluczowe znaczenie.
Przyspieszenie jest zdolnością zawodnika do zmieniania tempa swojego biegu tj. zwiększanie szybkości z każdym krokiem.
Szybkość kroku odnosi się do tego jak szybko zawodnik „przebiera” nogami.
Długości kroku nie trzeba wyjaśniać.


Jak widać bardzo dużo o nogach i niewiele o głowie.
To chyba powinno definitywnie zakończyć dyskusję o wyższości...

Brawo Karolina !
Piękny mecz i piękne zwycięstwo.
I doskonały przykład na temat o którym dyskutowaliśmy, nogi czy głowa.
Karolina dysponuje świetnymi nogami, ale o zwycięstwie zadecydowała jej "chłodna głowa".W drugim secie była wprost demolowana przez Szarapową,ale nie załamała się tym, znalazła sposób na powrót do gry i w efekcie zwyciężyła.
Szarapowe też ma "piękne nogi" , nokautujące uderzenie z bekhendu ale...Jej głowka jest mało odporna na ciosy.
Najpierw pod koniec 1 seta zaliczyła potęznego gonga.Piękny lob Karoliny kończący serię 19 uderzeń!.Szarapowa przegrywa następnie własne podanie i w efecie seta. W przerwie bierze jakieś sole trzezwiące i rozpoczyna nawałnice w 2 secie.
4:0 i wydaje się że jest pozamiatane w meczu.Karolina nawiązuje walkę i wchodzi jako równorzędna przeciwniczka w 3 set.
I tu następuje nokaut. Obrona Karoliny , zagranie dnia ? turnieju?
Cały stadion - standing ovation ! I to jest koniec ruskiego wyjca.Sharapowa chce już tylko zejść z kortu do szatni i płakać w kącie. Potem szybko wygrane przez Karolinę gemy i 6:2 .
Tak więc jeszcze raz powtarzam Głowa! ,To ona decyduje o zwycięstwie.

@Walles

Wg mnie, pomimo wieku Nadal lepszy Federer

@Kibic 50.
CBDO.Pozdrawiam.

@Obserwator.
Już Ciebie znowu polubiłem. Ale wybacz, ja mam swój wiek i po poważnym wypadku nogi ledwo odratowane chodzenie. W innym szpitalu by mi je po prostu odcięli i to by było na tyle.Uratowali.Ale każdy krok boli.
Więc raczej kort i inne bieganie nie dla mnie.Uczęszczam na tyle na ile mi zdrowie pozwala, nie chęci.
Pozdrawiam.

@Obserwator.
To nie ja. Ja niewinny.Te "głupoty" wygadują wszyscy trenerzy i inni znawcy tenisa w rodzaju Matsa Willandera czy Johna McEnroe. Ja tylko powtarzam. Niedawno w PS ukazał się wywiad z Panem Wiktorowskim- trenerem Agnieszki Radwańskiej, w którym udowadnia on wyższość nóg nad innymi częściami ciała w zakresie ich przydatności do tenisa. Ja tylko powtarzam.
Wszyscy znawcy uznają natomiast, że głowa najważniejsza jest w boksie, a więc dyscyplinie cokolwiek różnej od tenisa.Raczej tę wiedzę przyswoić należy, a nie swoje przypuszczenia.

Co zaś do bywania to ja znałem wiele osób, które na kortach bywały. Snobowały się na tenis traktując bytność na kortach jako rodzaj rewii mody.One to w kawiarnianych dysputach o niczym wtrącały mimochodem,że były i zaliczyły korty. Pytanie, a kto z kim grał i jak grali? traktowane było jako ciężki afront.W tym sensie nie bywam a oglądam.

A tak na poważnie to powiedz mi łaskawie gdzie bywasz, bo ja od paru lat w Warszawie tenisa na jakim takim poziomie nie uświadczam.Przepraszam, ale byłbym zapomniał o wczesnotegorocznym meczu z Chorwatami na Torwarze.Tylko,że odbył się on prawie bez udziału publiki.Zakazano czy co?.

W czasach dawnego ustroju tenis w TV pokazywany był bardzo oszczędnie, więc się więcej uczęszczało.Turniej Masters z 1976 roku z udziałem Fibaka był świętem i ewedementem. Teraz więcej się ogląda.Bo tak jakoś nie jestem w stanie wygospodarować środki potrzebne na uczestnictwo w oglądactwie tych ponad 50 liczących się turniejów ATP. Rozumiem,że prztyk polegał na tym,że ja nie oglądałem turnieju w Acapulco, a inni tak.Przyznaję ,że tak było. Nie oglądałem ,ale jak wygram w Lotto to też obejrzę.Natomiast od 21 lat mam dostęp.W TV. Nie do wszystkiego, ale do okazów tak. To i korzystam. Pełnymi garściami. Polecam.

Zaś wracając do zasadniczego tematu to Jureczek wiądł jak niepodlewana roślina. Parę razy krzyczał na swoje nogi, że go nie niosą .Bo chciał dojść i nie dawał rady.Bo chciał się poruszyć, a kamieniał.Na miejscu nóg bym odrzekł :"Juruś daj nam szansę. Ty więcej trenuj" .
Pozdrawiam.

Jerzy Janowicz przegrał w 4 setach z Kevinem Andersonem z RPA zwanym pieszczotliwie drewnianym tenisistą. Zaczął pięknie, bo przełamaniem i wygraniem własnego gema. Potem gasł z każdym gemem. Uwidoczniły się jego wady, a mianowicie fatalne wybieganie i brak regularności w grze. Ma pojedyncze perełki, które giną w morzu nieudolności. W tenisie najważniejsze są nogi, dopiero potem głowa. U Jerzego i to i to szwankuje.

Statystycznie ten tenisista wygrywa mecze, który ma najwyższy procent skuteczności pierwszego podania i większą różnicę pomiędzy wygrywającymi zagraniami a niewymuszonymi błędami. To co to wypełnia to jest właśnie gra o to: jaki serwis oraz jakie zagrania? Janowicz ma dopiero, ale też już 23 lata i jeszcze wiele może poprawić, ale musi chcieć biegać po kilkanaście kilometrów dziennie i odbijać piłkę o ścianę po kilka godzin dziennie. Dopiero po tym ma statystycznie ustalić jakie zagrania mu przyniosły najwięcej punktów i popracować na utrudnieniem serwisu, najlepiej na rotacyjny. Wielu czołowych tenisistów i tenisistek robiło sobie kilkumiesięczne przerwy na korekty w grze. Przy dobrym trenerze wychodziło im to na korzyść, że wymienię w ostatnim okresie: Djokovicia /który jeszcze z psychologiem pracował nad koncentracją i niezałamywaniem się po serii błędów/, Nadala, Ferrera a z pań Szarapową, Serenenę Williams, Azarenkę. Warunkiem jest talent do tenisa, a ten Janowicz ma jak rzadko kto. Tylko czy jest w stanie naprawdę chcieć coś w tenisie osiągnąć, poprzez ciężką pracę, a nie durne gadki dla nieudaczników? Najpierw dla siebie, a dopiero potem dla nas, jego kibiców.

Jerzy Janowicz wygrał w czterech setach z Dusanem Lajoviciem 6:3, 7:5, 5:7, 7:5. Przebieg pierwszego seta wskazywał, że dla Polaka będzie to łatwy mecz, ale obiektywnie nie mógł takim być gdyż Serb od początku roku zanotował ogromny progres w rankingu ATP, bo o ponad 60 miejsc /Janowicz spadł o 25 miejsc/, na co głównie złożyło się jego wejście do czwartej rundy Rolanada Garrosa. W drugim secie Jerzy prowadził 2:0 i znowu zrobił prezent drop shotowy Serbowi, który po nim wygrał kolejno 5 gemów. Janowicz jednak odpowiedział tym samym. Trzeciego seta oglądałem do stanu 4:2 dla Lajovicia, gdyż Eurosport 2 bez słowa wyjaśnienia przerwał tę transmisję na rzecz meczu kobiet Halep z Cepelovą. Na szczęście Simona ograła szybko Słowaczkę i mogłem popatrzeć na końcówkę boju Jerzego. Zagrał w nim jak Rosol z nim. Spokojnie wygrywał gemy po swoich podaniach i przy stanie 5:5 przełamał Serba, potem wygrał swojego gema i jest w II rundzie. Zwycięzców się nie sądzi. To tyle oceny. Teraz Andersson z RPA. Gra dokładnie jak Janowicz. Wszystko oparte o serwis. Ruletka albo loteria.

Agnieszka wygrała z Fichman po 47 minutach 6:1, 6:0. Ktoś kazał Kanadyjce grać agresywnie, ale animuszu jej wystarczyło na pierwszego gema. Potem Radwańska grała wyrzucający serwis i po returnie piłkę na drugi koniec kortu, a po serwie Sharon dawała jej szanse na błąd z których tamta skwapliwie korzystała. Najciekawsze były majteczki Polki, a właściwie ich kanarkowy kolor, które demonstrowała z wdziękiem zawodowej modelki.

Obejrzałem finał turnieju Winston Salem Open z udziałem Jerzego Janowicza. Niestety przegrał z Czechem Lukasem Rosolem w trzech setach. Był to drugi finał Jerzego w turnieju ATP po listopadowym 2012 roku w Paryżu w którym przegrał z Fererem. My kibice tenisa nadal czekamy na zwycięstwo Polak w takim turnieju już 32 lata /ostatnim był Fibak który w 1982 roku wygrał turniej w Chicago/.

Janowicz młodszy o 6 lat od Rosola, wyżej klasyfikowany w rankingu w Turnieju rozegrał 5 meczów, podczas gdy rywal tylko dwa i pół co przy upale ponad 50 stopni w słońcu odegrało w meczu rolę decydującą. W pierwszym secie wygranym przez Janowicza obaj walczyli w każdym gemie o wygraną. Na początku Czech przełamał naszego i wyszedł na prowadzenie 2:1, ale Jerzy grał spokojnie i przede wszystkim miał 92% skuteczności pierwszego serwisu. Pomimo kontuzji stopy dobrze się poruszał na korcie i świetnie returnował, płasko i agresywnie/. Wygrywał też wymiany bekhendowe. Stosował arytmię gry, także szachował rywala różną szybkością serwu /od 170 do 220 km na godzinę/. Ale też przesadzał z drop shotami, które zbyt często stanowiły wystawienie piłki przeciwnikowi do smeczu lub woleja. W drugim secie Rosol zmienił taktykę. W ogóle nie walczył przy podaniu Janowicza, natomiast ostro wojował przy swoich serwisach. Pokazał też lepszy serwis i regularniejszą grę niż w secie pierwszym. Janowicz walczył o każdą piłkę do 9 gema, którego przegrał do zera i wyrażnie widać było, że już trudów pojedynku nie wytrzymuje. Jeszcze podjął desperacką próbę przełamania w 11 gemie doprowadzając do stanu 40:0, ale przegrał 5 kolejnych piłek. Doszło to tie breaku, a w nim było 0:1 dla Rosola po ostrym crossie, 1:1, 1:2 /fatalny slajs/, 1:3 /za długi bekhend/, 1:4 /to samo/, 2:4, 2:5 /niedojście do forhendu wzdłuż linii/, 3:5, 3:6 /zepsuty dropp shot/ i 3:7 /nie zdołał odbić piłki granej pod nogi/. W trzecim secie Janowicz trochę zaczął się oszczędzać i nie walczył o każdy punkt, zmuszał też Rosola do biegania. Natomiast Czech taktyki z wygranego drugiego seta nie zmienił i do tego jeszcze poprawił skuteczność pierwszego serwisu. Do stanu 4:4 obaj na zmianę wygrywali swoje podania i w 9 gemie Janowicz podjął próbę przełamania. Ten gem był wręcz niesamowity i Jerzy miał w nim 5 szans na wygraną. Nie podołał. W następnym to Rosol go przełamał i wygrał seta i mecz.

Oprócz przewagi doświadczenia i świeżości Rosol zastosował od drugiego seta skuteczniejszą taktykę. Widać też było różnicę w mentalności. W sytuacjach trudnych Czech grał agresywnie i atakował, natomiast Jerzy zachowawczo i przez to psuł nawet łatwe piłki. Tamten ciasnymi crossami, a nasz drop shotami we własną siatkę. Taki turniej to dla przecież młodego Janowicza świetna lekcja i jak wyciągnie z niej właściwe wnioski to jeszcze da nam dużo radości ze swoich wygranych. Ja cały czas powtarzam,że powinien być na korcie Szarapową tyle, że w spodniach. Ma na to wszelkie warunki.

A teraz od poniedziałku zaczyna się to na co cały tenisowy światy czeka - ostatni Turniej Wielkiego Szlema US Open w Nowym Jorku w dzielnicy Queens na twardych kortach USTA Billie Jean King National Tennis Center we Flushing Meadows-Corona Park. Pula nagród to 25,5 mln USD, z tego dla zwycięzców 1,9 mln USD /w Winston Salem to było 80 tys. USD/.

Jerzy Janowicz zaliczył wczoraj trzy w jednym.
W jednym meczu pokonał Francuza, sędziego a przede wszystkim siebie.
Może wreszcie sie przełamie i wróci na właściwe tory, bo to ze ma ku temu możliwości wiedzą wszyscy.
Może stan pierwszego zauroczenia Martą Domachowską już minął...

Już myślałem, że to przez "babę"

Skoro mój komentarz został usunięty (?) jeszcze raz to samo, tylko słowami dziennikarza PS.

"W ćwierćfinale turnieju WTA Premier 5 w Cincinnati (suma nagród 2,57 mln dol.) Agnieszka Radwańska po zaciętym spotkaniu uległa 4:6, 6:7(5) Caroline Wozniacki.
Wczoraj Karolinie udało się coś, co jest nieosiągalne dla 99% rywalek Radwańskiej. Uziemiła ją regularnością i cierpliwością. Przeciwniczki Polki płacą zwykle w innej walucie, ich pieniądzem jest siła. Takie, które potrafią z nią wytrzymać długie wymiany, można policzyć na palcach jednej ręki