Iga rozświetliła kolejną zarwaną noc wygrywając z Czeszką Petrą Kvitovą 6:3 i 6:3. Mecz właściwie bez historii, bowiem Kvitova stawiała silny opór tylko na początku setów,ale od przełamania jej serwisu w I secie w piątym gemie i w II secie w gemie szóstym - tylko nasza mistrzyni istniała na korcie.To po Kerber i Halep trzecia wielka tenisistka (dziś już ponad 30 letnie) pokonana przez Igę w krótkim przedziale czasowym. Być może nieco przedwcześnie o tym pisać,ale widać pomiędzy nimi ,a Igą różnicę nie tyle w wiekową, ale pokoleniową wyrażającą się w odmiennych stylach gry. Iga w moim przekonaniu zaczyna wyznaczać nowy trend w pojmowaniu tenisa kobiecego. Generalnie ( wyjątki się zdarzały) to do końca XX wieku w tenisie kobiecym najlepsze były te, które grały najbardziej regularnie i powtarzalnie, a więc zawodniczki dobrze wyszkolone z dwoma -trzema zagraniami dopracowanymi do perfekcji.Z początkiem XXI wieku nowy trend wyznaczyły siostry Willimas Venus i Serena, które zdecydowanie poprawiły przygotowanie atletyczne ,a ich zagrania oparte były na dużej sile fizycznej. Iga wprowadza nas w świat tenisa opartego na dynamice w każdym wymiarze . Wiele tenisistek, zwłaszcza młodszej generacji usiłuje wejść na tę drogę,ale na razie ceną są kontuzje . Natomiast z całą pewnością dla nowego pokolenia dynamika gry będzie podstawą i wówczas objawią się nowe talenty i wyrośnie silna konkurencja dla Igi. Podobne procesy zachodziły również w piłce nożnej ,ale zdecydowanie pogorszyły urodę tej gry, podczas kiedy tenis kobiecy staje się coraz piękniejszy, coraz różnorodniejszy.
W półfinale zagra z Amerykanką Jessicą Pegula ( lat 28, rozstawiona z nr15, 170 cm wzrostu). Pegula jest na kortach od ponad 10 lat, ale wygrała dotychczas tylko jeden turniej WTA i to rangi 250 w 2019 roku.W ćwierćfinale jej rywalka Badosa skreczowała w II secie po 20 minutach stania na korcie.Pegula gra tenis solidny, uporządkowany oparty na wybieganiu , nie ma mocnych ,ale też i bardzo słabych stron.
W drugim półfinale zagra wracająca do formy Osaka z Bencicz.
Niestety znowu kolejna , taka sama uwaga do organizatorów,że Iga znowu i znowu przed meczem z Amerykanką ma tylko dobę przerwy ,ale o 8 godzin mniej od rywalki. To wręcz niepoważne,że w początkowej fazie turnieju zawodniczki miały 2-3 dni przerwy pomiędzy spotkaniami ,a w fazie decydującej te najlepsze nie mają czasu na regenerację.W innych turniejach tej rangi takie sytuacje zdarzają się bardzo rzadko.
Być może efektem takiego antyzdrowotnego podejścia są kontuzje takich zawodniczek jak Badosa,Azarenka,Muguruza czy Collins.

Passa wygranych naszych w Miami trwa.
Jako pierwszy na kort wyszedł Hubert Hurkacz mając za przeciwnika Aslana Karatseva z Rosji. Nie ukrywam oburzenia,że wszystkich Rosjanek i Rosjan nie wykluczono z udziału w rozgrywkach sportowych , nie tylko w sportach drużynowych, lecz także indywidualnych np. tak popularnych jak tenis czy boks.To byłby nie wyraz dyskryminacji,ale wyrażenie stosunku w postaci potępienie dla agresji Rosji na Ukrainę i zbrodni tam popełnianych.
Pojedynek w I i II secie rozstrzygnął się jednym przełamaniem, bowiem poza nim obaj wygrywali swoje podania . Hurkacz wygrał I seta przełamując Kacapa przy stanie 6:5, zaś Karatsev przełamał Huberta już w 1 gemie seta drugiego i było 4:6. Dopiero w III secie Hurkacz zaczął walczyć o każdy punkt, także przy podaniach Karatseva. Przy stanie 5:3 dla Polaka zaszedł incydent, któremu media poświęcają wiele uwagi ,a mianowicie przed serwisem Hurkacza Karatsev zażądał przerwy medycznej mimo ,że wcześniej nie sygnalizował żadnej dolegliwości. Powszechnie uznano to za Ruskie niesportowe oszustwo. Został on wygwizdany ,a odpowiedz Polaka na to chamstwo była szybka i mocna ,bo zaserwował 4 asy po kolei , za co został nagrodzony aplauzem.W kolejnym meczu spotka się z zawodnikiem RPA Lloydem Harrisem ( 25 lat, 34 ATP).

Następnie Iga rozegrała swoje spotkanie z Amerykanką Cori Gauff, wygrywając po walce 6:3 i 6:1 ( mecz trwał prawie 1,5 godziny). Iga od początku pojedynku weszła na wysokie obroty i mocno walczyła o każdy punkt, także przy podaniach Gauff. Moja refleksja na grę Gauff jest taka,że na razie ona dobrze gra,ale nie posiada jeszcze zdolności wygrywania z silnymi rywalkami.Kiedy tak patrzyłem jak Iga grając cierpliwie stopniowo przełamuje opór przeciwniczki przypomniałem sobie jej przegrane w ubiegłym roku z zawodniczkami TOP15. Niewątpliwie Iga gra na wyższym poziomie ( na czym ta poprawa polega napisałem),ale moje analityczne postrzeganie rozeznało rzecz następującą,a mianowicie Iga gra w tym roku w każdym spotkaniu praktycznie tam samo. W ubiegłym natomiast widać było taktyczne dostosowywanie się pod grę rywalek. Iga szukała sposobu na neutralizację gry każdej przeciwniczki, co pewno wynikało z uważania silnych rywalek za faworytki. Moim zdaniem taki sposób ustawiania Igi ograniczał jej potencjał, który uwolnił trener Wiktorowski. Iga ma wręcz nieprawdopodobną świadomość gry własnej i rywalek co sprawia ,że chyba intuicyjnie wybiera takie sposoby rozegrania kolejnych akcji,aby przynosiły jej korzystne efekty.Wcześniej określona taktyka ten przejaw jej talentu ograniczała.Obecnie to ona narzuca swój styl gry i to rywalki muszą szukać antidotum na jej grę.
Jednocześnie Iga dowiodła,że jest wyśmienicie przygotowana fizycznie ,bowiem organizatorzy dali plamę wyznaczając kolejne spotkanie z Gauff już po 17 godzin przerwy pomiędzy meczami.To jest ze wszech miar niepoważne,a fakt, że rywalką Igi była zawodniczka z USA , mająca przerwę dłuższą o 9 godzin stawia pod znakiem zapytania ich fair play. Zresztą Amerykanie liczą,że w Miami wygra Danielle Collins.
W następnym meczu przeciwniczką Igi będzie znana, uznana ,ale nieco już przebrzmiała sława Czeszka Petra Kvitova.

W sesji wieczornej turnieju ATP 1000 w Miami zagrali dwaj Polscy zawodnicy.
Jako pierwszy na kort wyszedł Kamil Majchrzak , który w obu setach prowadził 2;0 , potem był remis 3;3 ,a następnie Hiszpan Robert Bautista Agut mu odjeżdżał . Majchrzak jest dobrze wyszkolony ,ale gra statycznie i kiedy rywal przyspiesza, on zwyczajnie nie nadąża.
Po nim do boju miał ruszyć Hubert Hurkacz w pojedynku z Francuzem Arthurem Rindenkrechtem ,ale został w dołkach i owszem poruszał się po korcie,ale niemrawo. Tak naprawdę to uświadomił sobie ,że wypadałoby trochę pobiegać i pomachać energiczniej rakietką przy stanie 3:5 w tie breaku I seta. Ale jak już wystartował, to z kopyta i wygrał I seta 7;6(7:5) i drugiego 6:2, a powinien do koła, ale dwa razy się zdekoncentrował. Miejmy nadzieję,że Hubert wrócił do świata żywych na dobre , bo w następnej rundzie zagra z wygranym pojedynku Asłana Karatsewa ( 29 lat,32 ATP) z Francuzem Ugo Humbertem ( 24 lata,45 ATP).

Kamil Majchrzak w Miami wygrał z nieco wyżej notowanym Argentyńczykiem Sebastianem Baezem 6:4 i 6:3. Mecz bez historii , bowiem Baez dobrze zaczął, bo od prowadzenia 1:3 w I secie,ale źle skończył. Teraz Kamila czeka przeprawa z Hiszpanem Robertem Bautistą Agutem ( lat 33 rozstawiony z nr 15).Majchrzakowi nie odbieram szans , bowiem trzeba inaczej spojrzeć na jego porażkę z Amerykaninem Fritzem w II rundzie IW.Fritz bowiem wygrał Indian Wells pokonując w finale samego Rafę Nadala.

Obejrzałem z przykrością niejaką przegrany mecz Magdy Fręch z Carlą Burel w setach 3:6 i 5:7 i powiadam,że żeby nie grała Polka to bym po paru piłkach zaniechał.To niby ten sam tenis jaki prezentowały ostatnio Iga w pojedynku z Halep,ale jednocześnie jest to przepaść.Magda mogła nawet ten mecz na to która gorzej zagra wygrać , bo prowadziła w II secie 4:2, potem 5:3 i miała dwie piłki setowe ,ale zamiast grać nadal odważnie okopała się w obronie i stało się. Fręch wykonuje wszystko na korcie za wolno co jest efektem przestarzałego, statycznego szkolenia.Francuzka wygrała i był to jej pierwszy w tym roku wygrany mecz, bo była nieco aktywniejsza.Warto zauważyć,że Iga miała ogromne szczęście,że trafiła na trenera Sierzputowskiego posługującego się nowoczesnymi metodami szkoleniowymi.

Zbyszku z krynicy wodoleju korzystałeś tak ochoczo że przestraszyłem że w końcu może i dla mnie zabraknąć!
Ze mnie zawistne bydlę. 
Czas trudny, zatem i Tobie i sobie, dobrego wody lania dla wytchnienia!

Sport jest fajny i sam w sobie i od strony kibicowskiej, ponieważ gdzie dwóch kibiców tam trzy zdania i każdy może te swoje spostrzeżenia, uwagi, własne złote myśli wyrażać i się nimi dzielić. Przy tym chyba nie ważne która z kibicowskich opinii jest słuszna, każda świadczy o wewnętrznym zaangażowaniu, doświadczonych emocjach a próba analiz tego co się widziało jest tylko funkcją tych stanów. 
Dla mnie z finału pań IW jakichś szczególnych wniosków odnośnie gry zawodniczek raczej wyciągać nie można, oprócz takiego która z pań lepiej poradziła sobie z wiatrem. Dziwne bo korzystniej do trudnych warunków na korcie przystosowała się dużo mniej doświadczona i o sześć lat młodsza. Jeszcze jedne zdziwko że Sakkari dysponuje "na co dzień" lepszym serwisem od Igi, wręcz na nim potrafi opierać swoją grę. Z Petrą Kwitową w tegorocznym IW wygrała po swoim pierwszym serwisie wszystkie – oprócz jednej – wymiany o czym rozpisywały się media. Zatem mając tak stabilne i rekordowo skuteczne podanie wydawało się że wiatr będzie jej mniej straszny niż dla Świątek która swój serwis wydaje się że "dopracowuje" i który czasem przysparza jej kłopotów. No i kolejna niespodzianka bo w tym meczu Greczynkę serwis zawiódł kompletnie, wiatr ją rozbroił, a nasza Iga jeszcze jakoś sobie z nim radziła. Jak dla mnie to był kluczowy element wpływający na wynik meczu. 
Natomiast bardzo mnie cieszy gra Igi w poprzednich meczach. Kerber i Halep to "ściany" potrafiące fenomenalnie kontrować i dzięki temu zdobywały swoje tytuły, faighterki niesamowite na dodatek w dobrej formie i pierwsze ich sety w meczach z Igą były super, Angelika seta wygrała ale pary na następne już zabrakło, a Simonie się nie dziwię że rozwaliła swoją rakietę po przegranej partii bo wynik był na żyletki, set pod względem napięcia, poziomu gry z obu stron na bardzo wysokim poziomie zatem i utracona szansa wygranej musiała boleć i zadecydowała już chyba o końcowym wyniku. Takiego seta w zeszłym roku zagrała Iga w US Open z Belindą Bencić tylko że go przegrała, a w drugim zamiast na rakiecie własną frustrację i złość wyładowywała krzycząc na trenera. Nie pierwszy i nie ostatni raz emocji na korcie nie potrafiła utrzymać na wodzy i gdy teraz patrzy się na Igę to właśnie pod tym względem widać zdecydowaną przemianę. Mistrzyni powrotów, odwróconych wyników, a tego się nie osiąga, gdy głowa kipi i się gotuje. 
Nie kryję, miałem pretensję do Darii Abramowicz, że była zadowolona z siebie i ze swojej pracy z Igą pod koniec zeszłego roku, traktowałem tamte zapewnienia jako dobrą minę do złej gry, ale teraz jakichkolwiek zastrzeżeń od strony przygotowania mentalnego  zgłaszać już nie można. Fakt że pani Daria z klasycznego psychologa raczej stała się trenerem mentalnym Igi, jej powiernikiem, mentorem, przewodnikiem, diabli wiedzą kim, ale skoro przynosi to efekty i taki układ zdaje egzamin to już grymasić nie wolno. 
Wpływ Tomasza Wiktorowskiego na Igę? Według mnie dał jej carte blanche na błędy, na tym zasadzała się zmiana taktyki na ofensywną, jeżeli Iga ma grać mocno, ryzykownie tak jak lubi, zgodnie ze swoją naturą, temperamentem, to błędy co jakiś czas muszą się przytrafiać, muszą być wliczone w rachunek i nie wolno się nimi przejmować tylko ciągle nic nie zmieniając odważnie robić swoje do końca, czyli szukać kolejnych winerów, dążyć do przejmowania inicjatywy, dominować, spychać rywalkę do defensywy i kończyć akcje z zimną krwią. Przyznaję myślałem że przy zmianie na grę jeszcze bardziej ofensywną niż dotychczas, wyniki mogą odejść w siną dal na pewien okres, ponieważ liczba błędów będzie miała początkowo negatywne znaczenie, na szczęście moje obawy okazały się płonne, a Iga potrafiła odnaleźć skuteczny balans w swojej grze. 
Są trzy tenisistki królowe tej wiosny: Barty - mistrz w Australii, Ostapenko - redivivus i nasza Iga.

Zbyszku pod koniec stycznia zastanawiałeś się czy aby Iga nie zostanie tenisistką jednej nawierzchni: 
"Iga wypracowała swój styl gry , który sprawdza się na kortach ziemnych. Głównymi elementami tego stylu są : rotacyjny serwis, bombowy forhend wzdłuż linii, top spiny oraz dropp shoty. Na nawierzchniach szybkich i śliskich ,na których piłka odbija się nisko te zagrania , poza liniowym forhendem nie przynoszą efektów. Inna sprawa ,że tenisistka tak zaawanasowana technicznie jak Iga nie może psuć ,aż takiej ilości serwisów poprzez podwójne błędy i nietrafianie w kort. Lecz nawet gdyby trafiała to moim zdaniem jej gra na czołowe zawodniczki na tych nawierzchniach i tak by nie wystarczyła."
Cieszę się że moja ówczesna opinia znalazła tak szybkie potwierdzenie w obecnej rzeczywistości: "według mnie Iga jak polegnie to i na mączce i na hardzie, a jak z własnym tenisem sobie poradzi to będzie mocna na każdej nawierzchni. ... Iga na "hardzie" w dłuższych wymianach dominuje również z dziewczynami które grają mocno, pod tym względem może mieć problemy z Barty lub z Halep w formie, albo z niestandardową Jabeur, ale z resztą stawki powinna sobie już radzić bez względu na nawierzchnię, problem jest wtedy gdy traci inicjatywę, gdy inne dziewczyny w ofensywie kończą Igę w jednym, dwóch góra trzech uderzeniach tak jak Collins." - (opinie z 28.01.22.) na podobnej zasadzie jak Collins tej wiosny z Igą poradziła sobie tylko Ostapenko, resztę dziewczyn bez względu na styl gry Iga odprawiła z kwitkiem. Fajnie  że się potwierdziło że dla Igi piach czy beton nie powinny stanowić znaczącej różnicy, Doha i Indian Wells ostatecznie obaliły mity. 

Iga ograła w finale turnieju WTA1000Masters w Indian Wells Marię Sakkari w setach 6:4 i 6:1. Spotkanie obie panie rozpoczęły szalenie nerwowo, bo od wzajemnych przełamań do stanu 2;2, po czym Iga odskoczyła na 4;2, Greczynka ją dogoniła,ale ostanie dwa gemy padły łupem Polki. W drugim secie Sakkari nie miała nic do powiedzenia i mogła jedynie patrzeć bezradnie na umykające jej piłki po zagraniach Igi. Ten mecz to konfrontacja siłowego tenisa z dynamiką i techniką.Wygrała sztuka i kunszt.
Postęp jaki poczyniła Iga w bardzo krótkim przedziale czasowym jest niewiarygodny i można tylko zastanawiać się gdzie i czy są granice jej rozwoju. Nie mam słów podziwu.

Tym razem tenis od 2 w nocy do samego rana.
Najpierw to co tygrysy lubią najbardziej czyli Iga show w pojedynku z Simona Halep. Najkrócej napiszę,że się nie zawiodłem i dawno nie oglądałem tak znakomitego popisu zawodniczek preferujących technikę tenisową popartą wyjątkowa ambicją .A przy tym niebywałe emocje trwające od pierwszych do prawie kończących piłek.
Do stanu 3:2 w I secie gemy padały łupem podającej,ale po twardej, prawie bezbłędnej walce obu zawodniczek.W kolejnym gemie Iga po kombinacjach forhendowych przełamała Halep i wyszła na prowadzenie 4:2. Widać było na korcie jak nasza tenisistka nabrała odwagi, jak śmiało stosuje różnorodne, ryzykowne zagrania.Przy tym stanie Iga grając nadal sprytnie jednak odstawała nieco przy głębokich bekhendach Rumunki, która wyrównała.W kolejnym gemie Halep przełamała Igę na 4:5 i miała piłkę setową i tu trzeba podziwiać determinację i szaleńczą odwagę Igi, która ruszyła do boju , najpierw skutecznie zaatakowała przy siatce ,a potem dwoma kombinacjami bekhendowo-forhendowymi doprowadziła do remisu 5:5. W tie breaku Halep wyszła na prowadzenie 4;6 i miała dwie piłki na seta, lecz je przegrała i przegrała dwa podania Igi . Set dla Igi 7:6(8:6). Halep roztrzaskała rakietkę .
W II secie początkowa sytuacja uległą odwróceniu w porównaniu z setem I, bo to Halep wyszła na prowadzenie 2:4.Lecz wcześniej przy stanie 2;1 Rumunka poprosiła o przerwę medyczną i wróciła na kort z obandażowanym udem lewej nogi. Po powrocie Halep grała swoje czyli nadal imponowała regularnością i po kolejnych wygrywanych przez nią punktach zacząłem się obawiać o losy meczu , bowiem Iga zaczęła się śpieszyć , zatraciła cierpliwość i celność zagrań. Jednak doprowadzenie do prowadzenia musiało kosztować Halep ogromnie wiele sił , gdyż zaczęła zdradzać oznaki zmęczenia co dostrzec można było zwłaszcza po spadku skuteczności serwisu.Iga konsekwentnie atakując z obrony w różnych kierunkach zdobywała punkty seryjnie, w tym sporo po returnach. Obie przełamały się wzajemnie po 4 razy ,obie popełniły po kilka niewymuszonych błędów,a o wyniku zadecydowały winnery , których Iga miała 25 ,a Halep 10.Można śmiało stwierdzić,że Iga jest już zawodniczką światowego formatu.
W finale zmierzy się z doskonale znaną Greczynką Marią Sakkari , która po meczu emocjonującym ,ale pełnym błędów z obu stron pokonała Hiszpankę Paulę Badosa 6:2, 4:6 i 6:1.
Na zakończenie zareklamuję mecz w Pucharze J.B. King , w którym pewno dojdzie do pojedynku Świątek z Halep w dniach 15-16. 04. w Radomiu.

Nasze rodzynki w Indian Wells idą jak burza.
Iga ograła "starą" mistrzynię Angelique Kerber w setach 4:6, 6:2 i 6:3 ,zaś Hurkacz Amerykanina Steve Johnsona 7:6( 9:7) i 6:3.
W meczu Świątek z Kerber doskonale uwidoczniła się różnica generacji , metod treningowych i sposobu szkolenia . Generacja Kerber trenowała do upadłego prawie wyłącznie na korcie, regularność i celność zagrań , doprowadzając do perfekcji te dla siebie specyficzne wynikające z budowy ciała i cech charakteru. Kerber niezbyt wysoka , nie za silna w najlepszych latach potrafiła rywalki zamęczać celnym i nader precyzyjnym odbijaniem każdej piłki na ich stronę . Pamiętamy,że po wygraniu w 2016 roku AO i US Open wyszła na 1 miejsce rankingu WTA,a wygrała jeszcze w 2018 roku Wimbledon. W I secie Niemka , polskiego pochodzenia, tym właśnie niezwykle precyzyjnym odbijaniem każdej piłki , nawet będą w głębokiej obronie ,chyba nieco zaskoczyła Polkę co było widać po gestykulacji. Choć z drugiej strony to już 3 gra Igi w której ona przegrywa, po walce, ale jednak, pierwszego seta.Można założyć,że Iga mając ogromną świadomość własnej gry szuka w każdym meczu skutecznej recepty na pokonanie przeciwniczki. I po raz trzeci znalazła. Wychodząc naprzeciw zagraniom Kerber błyskawicznymi odbiciami piłek skracała jej czas reakcji i prowokowała do błędów, zaś intensywnością gry i zmianami kierunków natarcia sprawiała,że Kerber nie nadążała za piłką. Zauważyć tylko wypada,że serwis nie był najmocniejszym elementem ich gry, gdyż obie zdobywały więcej gemów po cudzych podaniach. Polka nadal imponuje znakomitym wytrenowaniem, spokojem i cierpliwością w grze. Następna rywalką Świątek będzie Amerykanka Madison Keys ( 27 lat,29 WTA), która przed 6 laty była na 7 miejscu rankingu WTA.

Hubert Hurkacz w spotkaniu z nieliczonym Johnsonem doprowadził swą niechlujną grą w I secie do nerwowej końcówki,którą wygrał w tie breaku ( przy stanie 7:7) po dwóch kolejnych zagraniach rywala w siatkę. Hurkacz nastawił się na wygrywanie gemów po serwisie ,ale w dalszej grze i przy podaniach przeciwnika wyglądał jak by był rozkojarzony i czekał ,aż mecz sam się wygra. I znowu jak w poprzednim pojedynku większa koncentracja w II secie dała mu wygraną. Miejmy nadzieję,że Hubert uznał,że nie musi grać na cały zicher ,że rywale byli z tak niskiej półki ,że wystarczy gra na pół gwizdka. Ocenimy po następnym spotkaniu czy była to taktyka czy słabość, bowiem jego rywalem tym razem będzie Andriej Rublow, równolatek, który w tym roku wygrał już dwa turnieje w Marsylii ( ATP 250) i w Dubaju ( ATP1000). Obaj grają bardzo podobnie , z tym ,że Hubert potrafi grać na stabilnym wysokim poziomie cały mecz,a rywal gra zrywami, ale wiele jego zagrań jest z najwyższej tenisowej półki.

Iga Świątek wzięła z rozbiegu pierwszą przeszkodę w Indian Welles WTA Masters 1000 w osobie Ukrainki Anheliny Kalininy w setach 5:7. 6;0 i 6:1.W pierwszym secie Iga chyba podeszła do spotkania na zbyt dużym luzie i jak do skoku wzwyż wzięła za krótki rozbieg będąc przekonana,że gra na pół gwizdka wystarczy. Począwszy od II seta wystarczyło,że przyśpieszyła akcje i rywalka przestała nadążać. Cały pojedynek może sugerować, że Wiktorowski stara się nauczyć Igę gry ekonomicznej , na wynik ,na wystarczającym do wygranej poziome,ale nasza tenisistka jeszcze do takiej symetrii nie dojrzała, bowiem ,albo gra poniżej,albo znacznie powyżej tego co prezentuje przeciwniczka.
W III rundzie czeka ją albo Brazylijka Beatriz Haddad Maia ( 25 lat,61 WTA. 185 cm wzrostu) .albo Dunka Clara Tauson ( 19 lat, 29 WTA , wzrost 182 cm). Obie w ostatnich kilku miesiącach grają bardzo dobrze. zwłaszcza Dunka ,która w ub,roku wygrała dwa turnieje WTA w: Lyonie( w finale z Golubicz) i w Luxemburgu ( finał z Ostapenko) .

Nasz zawodnik Michał Cieślak we wczorajszej walce o pas Federacji WBO wagi junior ciężkiej z Lawrencem Okolie ponownie nie przekroczył cienkiej bariery jaka dzieli dobrego boksera od Mistrza. Walczył poprawnie, toczył w miarę wyrównany pojedynek , poza V rundą,ale nie dysponował żadnym przechylającym szalę argumentem. A do tego Okolie w zarodku zdusił jego plan taktyczny, o ile takowy posiadał. Pewno Cieślak chciał zaatakować od razu po pierwszym gongu,ale nie był w stanie, bo to Anglik ruszył do przodu , zadawał wiele ciosów, z których mało do celu dochodziło,ale zmusił tym Polaka do obrony. Po wygraniu dwóch pierwszych rund Okolie spowolnił swe akcje i do głosu doszły pięści naszego boksera, który wygrał dwie kolejne rundy, Niestety rozbestwiony Cieślak w V rundzie poszedł za bardzo odkryty do przodu i po kontrataku, Okolie zadał mu potężny prawy po którym Polak wylądował na deskach.Cieślak nie dał się wyliczyć i podjął walkę,lecz do końca rundy Anglik przeważał zdecydowanie ,ale atakował chaotycznie i przed czasem wygrać nie zdołał. W następnych dwóch rundach przewaga Okoliego był wyraźna ,ale nieznaczna, po czym kolejne dwie wygrał nasz zawodnik. I tak na zmianę ; dziesiątka i jedenasta runda dla Okoliego ,a ostatnia dla Cieślaka.Poza V rundą Cieślak bardzo dobrze blokował lub przyjmował na gardę uderzenia Okoliego z prawej ręki , sam wyprowadzał wiele ciosów, nie zawsze celnych i za słabych,aby rywalowi uczyniły krzywdę. Tak naprawdę to Okolie wygrał pojedynek lewym prostym, dystansującym, atakującym , paraliżującym akcje i kontrującym. Sama walka nie zachwyciła. Mnie wyszło 116;111, tak jak jednemu z sędziów, pozostali dwaj punktowali 117:110 i 115:112 .

No, to już nie była taka demolka jak z Sabalenką. Mecz bardzo trudny i niezbyt ładny, dużo błędów po obu stronach, choć też kilka razy Iga pokazała jak genialną jest tenisistką. Ale widać było, że obydwie zawodniczki odczuwają już presję związaną z tym etapem turnieju. Więcej zimnej krwi zachowała Iga i to ona może cieszyć się ze zwycięstwa.

Hubert Hurkacz niestety nie zagra w finale turnieju ATP500 w Dubaju.
W I secie jego rywal Andriej Rublov usiłował grać aktywnie, wchodzić na półkort, skracać wymiany i wywierać stałą presję, ale natrafił na spokojne celne piłki grane z głębi kortu dzięki którym Polak wypunktował go 6:3.Począwszy od II seta Rublov przyjął warunki gry Hurkacza i okazał się w nich minimalnie lepszy 5:7 i 6:7 (5:7).Spotkanie na bardzo wysokim poziomie technicznym. Porażki Polaka nie traktuję jako nieszczęście, bowiem nabrałem dużej sympatii dla Rublova. Jest to ten uczciwy i moralny Rosjanin , który stanowczo i co bardzo ważne publicznie potępia agresję Putina na Ukrainę. W finale zagra albo z Shapovalovem albo z pogromcą Djokovicza Czechem Jirzim Veselym.

Iga górą nad turniejową Jedynką. Wynik spotkania z Sabalenką 6:2 i 6:3 dla Świątek.
Iga była maksymalnie skoncentrowana na tym, aby nie dać się zepchnąć do obrony ,żeby nie dać wypchnąć się poza kort. Tą konsekwencją zaskoczyła przeciwniczkę, poza początkiem II seta. Sabalenka wkładała w każde uderzenie coraz więcej siły i im jej było więcej, tym jej piłki coraz częściej wędrowały sobie poza kort. Z tej taktycznej wojny nerwów nasza tenisistka wyszła zwycięsko.
W półfinale kolejne wyzwanie czyli Maria Sakkari (nr 6) we własnej osobie.