Hubert Hurkacz w bardzo efektownym stylu pokonał swego partnera deblowego Włocha Jannika Sinnera 6;3 i 6:3 . Hubert zaprezentował tenis dojrzały, spokojny i wyrozumowany ,a jego gra zgłębi kortu to już jest poziom światowy. Jutro zagra o finał z Rosjaninem Andriejem Rublowem ( nr 2 Turnieju), który w ciągu roku poczynił silne postępy.

W pojedynku Igi Świątek z Darią Kasatkiną tylko początek był wyrównany, gdyż im dalej w mecz tym opór Rosjanki był coraz słabszy, aż wreszcie zupełnie ustał - co obrazuje wynik 6:3 i 6;0. Kasatkina grała to co umie , a więc był to tenis uporządkowany i solidny. Iga jednak nie zgubiła klucza do otwierania na oścież drzwi do tenisu Rosjanki i buszowała w nim aż milo było oglądać. Poprawne rzemiosło przegrało z odrobiną sztuki, a nawet znamionami artyzmu - jak kto woli. A z jaką gracją nasze dziewczę się porusza - palce lizać .
Teraz prawdziwe wyzwanie w postaci Aryny Sabalenki, turniejowej jedynki.

Iga Świątek wygrała w II rundzie WTA1000 Katar Open w Ad Dausze ze Szwajcarką Victorią Golubicz 6;2, 3;6 i 6:2. Niech nikogo nie zwodzą wysokie różnice gemowe w setach , bowiem każdy z nich był bardzo wyrównany ,a o wygranych gemach najczęściej decydowały przewagi. Golubicz to zawodniczka już 30 letnia ,ale dopiero od marca 2021 weszła do pierwszej setki rankingu WTA ,aby po roku znaleźć się na 36 pozycji. Jest ona zawodniczką niższą od naszej tenisistki i braki w zasięgu ramion nadrabiała bieganiem i zmianami kierunku natarcia. Iga , która jest zawsze bardzo dobrze przygotowana fizycznie ma jednak niejakie problemy z pracą nóg i nie zawsze nadąża za zmianami takich kierunków , jak też niezbyt dobrze radzi sobie z piłkami zagrywanymi na ciało co Szwajcarka skrzętnie i umiejętnie wykorzystywała. Z kolei Polka długimi liftami wyganiała ją poza kort i po leniwym odbiciu powrotnym karciła ją efektownymi wolejami. Jedynym poważnym mankamentem obu pań był zgrzebny, nisko procentowy serwis. Ale meczyk oglądało się z przyjemnością. W kolejnej rundzie Iga trafia na starego wroga , więc chyba już przyjaciółkę czyli Darię Kasatkinę. Ponieważ obie one grają różnisty tenis to emocje są zagwarantowane.

W tym samym turnieju Magdalena Linette po ograniu po szalenie zaciętym i dramatycznym meczu w I rundzie Amerykanki Riske, w drugiej została ograna przez Czeszkę Barborę Krejcikovą 1;6 i 2:6.

Natomiast startujący w turnieju ATP 500 w Dubaju Hubert Hurkacz wygrał 6:3 i 6:1 z dotychczas niewygodnym Kazachem Aleksandrem Bublikiem ( 36 ATP) . Rozbił go serwisami ( nareszcie ) i liftowanymi crossami bitymi jak kule armatnie. Teraz na jego drodze staje Słowak Alex Molcan ( 24 lata, niski ,bo 178 cm wzrostu , 69 ATP), którego zupełnie nie kojarzę.

Zbyszku nie doczytałem że obawiasz się Ostapenko, obstawiłeś wszak, że przegra z Kenin co było błędnym założeniem niestety tak jak i moja nadzieja na udany rewanż Igi nad Łotyszką. 
Wydawało mi się że Ostapenko jest mocna ale łatwiejsza do pokonania niż równie silnie bijąca za to mobilniejsza Sakkari lub nieprzewidywalna, nieschematyczna Jabeur. Iga jeżeli w tym sezonie ma zanotować progres, to musi zacząć "zeszłoroczne trupy wyjmować z szafy", dlatego optowałem za próbą rewanżu, niestety z Łotyszką się nie udało co przyznaję że mnie nieco teraz trapi. Nie sam wynik, nie przegrana mnie martwi, ale to co mówił choćby Dawid Celt w komentarzu, że w tym meczu rezultat zależał od Łotyszki. Ona dyktowała warunki, rozprowadzała Igę, w dłuższych wymianach o ile się zdarzały dominowała. Jeżeli "strzelając z biodra" nie pudłowała to rządziła, to Ostapenko rozdawała karty i gdyby ten mecz przegrała mogłaby mieć duże pretensje do siebie, a Idze należą się słowa uznania za mental, że mimo wszystko, w takich okolicznościach wynik i tak był na styk.
W pierwszym secie obie dziewczyny walczyły z wiatrem, Iga lepiej wykorzystała problemy Jeleny z drugim serwisem i po sprawie, w drugim gdy Łotyszka się trochę wstrzeliła nie było co zbierać, natomiast w trzecim mam dużo uznania dla Igi że nie pękła, że walczyła do końca, mimo że na korcie to nie były jej warunki, że to nie był tenis na jej zasadach.
Przed Tomkiem Wiktorowskim sporo pracy, żeby Iga nawet z takimi dziewczynami jak Ostapenko, Sakkari, Sabalenka swoje zasady jednak egzekwowała jeżeli nie w całym meczu to przynajmniej w kluczowych momentach. Trudna sprawa, wierzę w Wiktorowskiego, że sprawi, że Iga zachowując regularność, będzie też ryzykowała na kontrach, choć te kwestie po prawdzie się wykluczają. Trochę łączenie wody z ogniem. Dziś jednak to Ostapenko była tą która dużo częściej podejmowała ryzyko i ostatecznie to się jej opłaciło, a to przecież Iga w przedsezonowych założeniach miała dążyć do przejmowania inicjatywy. 
Trochę zmarkotniałem przyznaję, może turniej w Doha poprawi mi humor.

Korekta.
"CANAL+ SPORT@CANALPLUS_SPORT Jutro o 11:00 @iga_swiatek zmierzy się z Jeleną Ostapenko w drugiej rundzie turnieju w Dubaju."

Chciałbym żeby w środę Iga zagrała z Ostapenko. Liczę na rewanż za zeszłoroczną przegraną w Indian Wells a zaprezentowana dziś forma daje ku temu podstawy. W styczniu w Melbourne Łotyszka prezentowała się jak pączek w maśle, ale jej gra mnie zadziwiała. Pozory mylą, na korcie Jelena niczym Kung Fu Panda potrafi zaskoczyć dynamiką, a że siłę uderzeń i bezsporny tenisowy talent posiada to i jest niebezpieczna dla każdej rywalki. 
RG nie był przypadkiem,  niewątpliwy "charakterek" chyba spowodował zagubienie. 
Rewanże Idze są potrzebne, w zeszłym roku z Kasatkiną przegrała, w tym na AO już się zrewanżowała, ale w meczu w którym suchy wynik nie odzwierciedlał w pełni wydarzeń na korcie, była walka, napięcie. Iga się przyznała że była trochę zdenerwowana przed tamtym meczem, nieco się go obawiała. Dziś w Dubaju była już supremacja, kontrola wydarzeń, a wyzwanie stanowiło utrzymanie koncentracji. 

Dla Igi Świątek droga do półfinału AO w Melbourne to była kaszka z mlekiem w porównaniu z tym co od poniedziałku czeka ją potencjalnie w Dubaju WTA 500:
1R: Kasatkina
2R: Kenin/Ostapenko
QF: Sabalenka
SF: Badosa/Jabeur
F: Muguruza/Krejcikova

Prawdziwa próba ogniowa!

Tak ja jak, mam nadzieję, cały świat tenisowy z całego serca kibicowaliśmy Rafaelowi Nadalowi ,aby pokonał w finale gry pojedynczej Australian Open Rosjanina Daniłła Miedwiediewa. Nie tylko dlatego, że Hiszpan to stary i znany Mistrz i że wraca na korty po kilkumiesięcznej przerwie, ale przede wszystkim dlatego, że to prawdziwy sportowiec. Natomiast Miedwiediew staje się chyba bardziej znienawidzonym przez publikę tenisistą od Djokovicza . Ja generalnie nie mam żadnych uprzedzeń narodowościowych, religijnych ,rasowych ani innych , lecz Miedwiediew wzbudza autentyczną niechęć. Po ubiegłorocznym US Open w Autralian Open dał znowu popis arogancji i braku kultury tak jak by do podniety potrzebował niechęci widzów. Pismactwo chyba nie oglądało jego spotkania z Australijczykiem Kyrgiosem , bo w czambuł potępiło zachowanie publiczności. Ja też tych wyzwisk, tego buczenia nie pochwalam, ale widzowie byli stale przez tego buca prowokowani . Nawet po wygranym meczu z Tsitsipasem nie potrafił się zachować jak należy , bo ni w pięć ni w dziewięć wspomniał o znienawidzonym w Australii Djokoviczu w takim kontekście, że szkoda, że go nie ma , tak jak by to była wina Australijczyków, a nie Serba.
Niestety mecz zaczął się dla nas niedobrze, bo Rosjanin kątowymi zagraniami w różnych kierunkach wymuszał na Nadalu popełnianie błędów i spokojnie wygrał I seta 6:2. W drugim Rafa ruszył do natarcia i do stanu 4:1 królował na korcie, ale od gema 6 znowu nie nadążał za akcjami i przegrał seta 6:7 ( 5:7). Pamiętając o jego przerwie w grze i treningach od sierpnia 2021 do grudnia 2021 spowodowanych syndromem Muellera-Weissa czyli dysplazją kości śródstopia , która znacząco zmienia mobilność obawialiśmy się o kondycję Mistrza. Na szczęście nasze obawy okazały się próżne . Nadal w pocie czoła ( dosłownie) zasuwał po korcie jak mały samochodzik , błądził, nie trafiał ,ale walczył o każdą piłkę, o każdy punkt . Co prawda nie gryzł kortu ,ale był i tego bliski. W tym siłowaniu się na to kto bardziej wytrzyma, kto się nie ugnie, kto się nie podda trwającym ponad 5 godzin górą była klasa sportowca . Ostatnie 3 sety Rafa wygrał w jednakowym stosunku do 4.
Razem z Nadalem przebrnęliśmy przez ten maraton i razem z nim unieśliśmy ramiona w
geście triumfu.

Dla porządku to w deblu pań Krejcikova z Siniakovą ograły w setach 6:7(3:7), 6:4 i 6;4 Danilinę z Haddad, a u mężczyzn Kokkinakis razem z Kyrgiosem wygrali 7:5 i 6:4 z
Edbenem i Purcellem.

@Iocosus.
W pewnym sensie ,ale chyba bardziej teoretycznie masz rację, że dobry tenisista zagra dobrze na każdej nawierzchni. No, może poza Federerem i kilkunastoma tenisistami i tenisistkami .
Pozwolisz, że korzystając z wywiadu jakiego Iga w sobotę 29.01 udzieliła TVN24 rozwinę swoją myśl o konieczności dorastania. Iga , co konstatuję z wielką radością jest osobą chłonącą wiedzę i korzystającą z niej. Każdy kto jej słuchał mógł dostrzec wpływ psycholog Darii Abramowicz na postawę i rozwój Igi, zwłaszcza kiedy mówiła ona, że w trakcie meczu coraz bardziej czyni użytek z rozumu ,a nie z emocji ,co pozwoliło jej wygrać przegrane spotkania. My sami z kolei mówiąc językiem medycyny i psychologii możemy nazwać te problemy , które dotykają każdego. O dojrzałości mówimy w aspektach : fizycznym , biologicznym, społecznym i emocjonalnym w związku z upływem wieku człowieka. Na osiągniecie dojrzałości fizycznej i biologicznej nie mamy żadnego wpływu , natomiast ta społeczna i emocjonalna zależy od naszej konstrukcji psychicznej , której rozwój uwarunkowany jest czynnikami zewnętrznymi związanymi z naszym otoczeniem.( Szerzej np.w "Encyklopedii Medycyny").
Dla tego co nazywamy dorosłością kluczowe znaczenie ma dojrzałość psychiczna , której osiągniecie warunkuje ostatecznie ukształtowanie się dorosłego człowieka, a polega w istocie na stopniowym podporządkowywaniu dążeniu do przyjemności zasadzie rzeczywistości. I o tym Iga w wywiadzie mówiła najwięcej, a mianowicie ,że jej marzenia stają się bardziej realne, że potrafi skupiać się na celu i że wie, że do jego osiągniecia stoją przeszkody, które trzeba pokonać siłą woli, zmianą taktyki, sposobem poruszania się itp. i że rozbuchane nadmiernie emocje nie pomagają.
Zasada rzeczywistości bowiem w ujęciu psychologicznym reguluje funkcjonowanie psychiki na dążeniu do osiągniecia tego samego celu co zasada przyjemności ( zadowolenia) , ale w sytuacji kiedy podmiot zdaje sobie sprawę z uwarunkowań zewnętrznych. Takie przystosowanie rozwija osobowość , a zwłaszcza koncentrację, uwagę, pamięć i sądy. To rzeczywistość zaczyna determinować postepowanie jednostki, a nie emocje .
Skoro Iga jest tego świadoma to możemy mieć uzasadnione nadzieje, że jeszcze będą z niej ludzie .
Co do wzbogacenia techniki to Iga bacznie obserwowała grę Ashleigh Barty i za całą pewnością uzmysłowiła sobie ,że owszem Australijka ma bogaty repertuar zagrań ,ale kluczowymi są slajs, w tym odwrócony oraz wolej ,w tym stopwolej. Slajs wybija z uderzenia grające siłowo rywalki, bowiem muszą skupić się na właściwym ułożeniu rakietki do piłki i nie są w stanie grać pełnym liftem ,a wolej zamienia zgodnie z prawami mechaniki ich silne zagrania w jeszcze silniejsze odegrania. Skoro my laicy to widzimy to tym bardziej dostrzega to trener Wiktorowski i chyba wprowadzi te zagrania na stałe do repertuaru Igi.
A wówczas będzie jeszcze lepiej , niż jest.

Trochę inaczej patrzę na rozwój tenisowy Igi, może się mylę, ale nie przywiązuję aż tak dużego znaczenia do nawierzchni. Pewnie że są różnice, ale według mnie Iga jak polegnie to i na mączce i na hardzie, a jak z własnym tenisem sobie poradzi to będzie mocna na każdej nawierzchni.

Bardzo bym chciał żeby dojrzała emocjonalnie, żeby radziła sobie z presją którą sama na siebie nakłada, z stresem, chciałbym żeby czerpała z tenisa radochę, a to pozwoli uniknąć bez względu na wyniki takich problemów jakie stały się udziałem choćby Osaki. To najważniejsze i pod tym względem w tym roku w zestawieniu z poprzednim widzę (na razie) poprawę. Ekspresją i wybuchami emocji, łzami po skończonych meczach się nie przejmuję to jest być może nawet potrzebne, w poprzednim sezonie emocjonalne gejzery przeszkadzały Idze w grze i to był problem i im szybciej na stałe będzie potrafiła sobie z tym radzić tym lepiej. Dwukrotne odwracanie wyników w australijskim szlemie to dobra szkoła pozytywnego mentalu, potrzeby skupienia, koncentracji, a nie powodowania się emocjami na korcie.

Odnośnie nawierzchni to obawiam się że jeżeli Iga nic nie zmieni w swoich serwisach to będzie miała problemy wszędzie. Weszła do touru z zaskakującym kikiem przy drugim serwisie, teraz dziewczyny są już na to przygotowywane i co gorsze na ten drugi serwis ustawiając się do odbioru wchodzą w kort i przygotowują się do mocnego returnu, który albo będzie od razu kończący, albo ustawi Igę w defensywie i po ptakach. Tu Tomasz Wiktorowski z Igą muszą szukać jakiegoś rozwiązania, a to nie będzie bułka z masłem, bo przy próbach zmian uderzenia trudno zyskać od razu jego stabilność, regularność. Zatem przewiduję "schody" do póki serwis nie zaskoczy. 

Sakkari w zeszłym sezonie wygrała z Igą i w Ostrawie na korcie twardym choć bardzo wolnym i w RG. Iga wie jak grać z mocno grającymi dziewczynami, a one wiedzą jak grać z Igą i to się sprowadza to takiej samej dewizy: "w meczach z zawodniczką, która gra mocno i prowadzi grę nie wolno jej pozwolić na to". To są słowa Igi a Danielle Collins zda się robiła na korcie co chciała, dlaczego? Bo przejmowała inicjatywę i przy własnych gemach serwisowych i wtedy gdy zagrywała Świątek. Amerykanka była w gazie, w uderzeniu, które jej siedziało, ale w pierwszym secie Idze udało się ją w końcu przełamać. Gdyby utrzymywała własne gemy serwisowe, gdyby dobrze, stabilnie serwowała, gdyby drugi serwis nie dawał możliwości ataku dla Danielle to ten mecz mimo świetnej formy Amerykanki mógłby inaczej wyglądać i inaczej się zakończyć.

Zbyszek: "na kortach ziemnych bardziej liczy się wybieganie i technika ,a mniej siła" - nie do końca mogę się zgodzić, wybieganie z pewnością ma znaczenie, stereotypowo na piachu rządzą "rzeźbiarze", ci którzy dobiegają do każdej piłki i jeszcze potrafią ją skontrować, natomiast z "techników" to w męskiej odsłonie kojarzę tylko dwóch, którzy po razie potrafili wygrać w RG, to Yannick Noah i Roger Federer. Natomiast choćby McEnroe, Edberg, Sampras na mączce się tylko męczyli bez końcowego efektu. Nasza tenisowa techniczna wirtuozka czyli Aga Radwańska też "piachu" nie lubiła, zdecydowanie lepiej jej szło w Londynie lub w Melbourne a najgorzej w Paryżu.

Iga na "hardzie" w dłuższych wymianach dominuje również z dziewczynami które grają mocno, pod tym względem może mieć problemy z Barty lub z Halep w formie, albo z niestandardową Jabeur, ale z resztą stawki powinna sobie już radzić bez względu na nawierzchnię, problem jest wtedy gdy traci inicjatywę, gdy inne dziewczyny w ofensywie kończą Igę w jednym, dwóch góra trzech uderzeniach tak jak Collins. W wymianach powyżej 4 odbić statystyki Igi są dobre.

Oglądam Nadala w półfinale, przeglądam net i oto co zwróciło moją uwagę.
Poniżej procent wygranych punktów Igi Świątek po pierwszym i drugim serwisie w AO 2022. Od meczu z Kasatkiną w którym wynosił 24% widać jak ogromne problemy ma Iga z grą po drugim serwisie. Dziewczyny które agresywnie, mocno returnują, wchodząc odważnie ofensywnie w kort na drugi serw Igi po prostu zyskują przewagę (żeby nie powiedzieć że ją demolują - w odniesieniu do Collins ale i w przypadku Kasatkiny takie stwierdzenie jest adekwatne). Nawet jeżeli agresywny return nie jest kończący to pozwala na taką przewagę pozycyjną, tak spycha Igę do defensywy, że w kolejnych piłkach następuje egzekucja.
W meczu z Kasatkiną uratował Igę tylko skuteczny pierwszy serwis, gdy on zawodzi przy drugim staje się bezbronna co pokazał mecz z Collins.
Statystycy zwracają jeszcze uwagę że w półfinale drugi serwis Igi był skierowany tylko na stronę bekhendową Amerykanki i to co się sprawdza  z reguły przy innych zawodniczkach, akurat w przypadku Collins było wodą na młyn ponieważ bekhendem operuje znakomicie, o czym niestety mogliśmy się przekonać. Tu został wrzucony kamyk do taktycznego ogródka Igi ponieważ nasza tenisistka przez cały mecz kierunku drugiego serwisu nie zmieniła. Nie chodzi nawet o fakt ze serwowała na mocną stronę przeciwniczki, ale że stała się w tym do bólu przewidywalna. Tomek Wiktorowski nie podpowiedział, czy też Iga sama z siebie była taka uparta, nie wiadomo, w każdym razie temat do przepracowania, ponieważ statystyki są ogólnodostępne i wszystkie dziewczyny w tourze już wiedzą z czym Iga ma problem.
AO2022 Serve Points Won 1st 2nd
R1 76 68%
R2 67 67
R3 62 60
R4 76 24
QF 68 37
SF 59 14
Stabilny, pewny, niekoniecznie super mocny, ale zróżnicowany kierunkami, co za tym idzie nieprzewidywalny, pierwszy i drugi serwis Ashleigh Barty stanowi podstawę jej dominacji. Jeżeli Iga tego elementu nie poprawi to własne aspiracje będzie musiała schować do szafy.

Z twittera:
Dominik Senkowski: "Iga Światek odpada w półfinale Australian Open. Danielle Collins dziś za mocna, to nie był tez najlepszy dzień naszej tenisistki. 4:6, 1:6, Brawa jednak za bardzo udany turniej w Melbourne. Na kolejne tygodnie trzeba poprawic serwis. Od poniedziałku Iga będzie czwarta w rankingu"
Michal Zawada: "Grając swój nie najlepszy tenis dojść po półfinału szlema na hardzie to pokazuje potencjał i rezerwy Igi Świątek. To jest bardzo dobry, ciężko wypracowany i dający masę radości po drodze wynik. Brawo Iga i do przodu."
Subiektywnie, jako kibic Igi oczywiście czuję zawód, natomiast jako kibic tenisa muszę stwierdzić że lepiej że w finale z Barty spotka się tenisistka bardzo dobrze w tegorocznym AO serwująca, dzięki temu może finał nie będzie jednostronnym widowiskiem.
U Igi każdy zapewne stwierdzi że serwis do poprawki i tu Ameryki nikt nie odkryje. Do tej pory drugi serwis z kikiem był i pewny i skuteczny i to się skończyło, gdy pierwszy zawodzi ten drugi staje się kopalnią punktów dla rywalek i ta sytuacja i irytuje i odbiera pewność siebie.
Czyli moc pracy przed Tomaszem Wiktorowskim i Igą.

Iga Świątek vs Kaia Kanepi 4:6, 7:6, 6:3
Iga rozegrała najdłuższy mecz w zawodowej karierze (3 godziny i 1 minuta) i awansowała do półfinału Australian Open! Jutro mecz o finał z Danielle Collins, drugi w kolejności w wieczornej serii.
Gratulacje, zwycięzców się nie sądzi, zatem jeszcze raz gratulacje za dojście do półfinału AO2022!

Zbyszek: "Nie dzielmy skóry na niedźwiedziu" - powiedział Ten wedle którego dziś Iga powinna grać z Pawluczenkową!

Uff, nie potrafię skomentować meczu Igi, dla mnie było w nim to co dobre i trochę tego co złe. Chciałem żeby Iga grała pod napięciem, żeby musiała odwracać wynik i żeby w takiej sytuacji sobie poradziła i to wszystko otrzymałem. Czyli pozytyw i to ogromny bo na miarę ćwierćfinału AO.
Cały czas jednak odnoszę wrażenie, że Iga w strefie komfortu i Iga pod presją to trochę inne zawodniczki, ale ... mam też takie subiektywne odczucie, że dziś Cirstea postawiła się Idze równie mocno jak Konjuh w zeszłym roku w Miami i wówczas Iga z rolą faworytki i z własnymi nerwami sobie nie poradziła, pękła i mecz przegrała, dziś było o wiele lepiej, spokojniej choć też nie do końca ale łzy pojawiły się już tylko po skończonym meczu jako upust emocji i całe szczęście że tym razem tych pozytywnych. 
Oby to była odpowiednia wskazówka na przyszłość, bardzo nie lubię tych uzewnętrznianych impulsywnych momentów irytacji na siebie, na własny sztab, na to że nie idzie choć przecież miało. No cóż Barty to tenisowy ocean spokoju, a Iga zda się kipiący wewnątrz wulkan. No i nie każdy to  McEnroe którego wybuchy, erupcje emocji na korcie pobudzały, dopingowały i powodowały jeszcze większą koncentrację i lepszą grę.

Wczoraj Sakkari, Badosa, a dziś Halep - faworytki w AO przegrywają jedna po drugiej, a ja się już nastawiałem na meczycho Świątek-Sabalenka, a to nic pewnego. Nic trzeba czekać.

@Iocosus.
Rutyna mnie kiedyś zabije. Rumunka na pierwszy rzut oka nie jest specjalnie trudną rywalką, bo obie z Rosjanką prześcigały się w błędach. W tym pojedynku na kto gorszy nieco gorsza była Pavluczenkova. A Tobie dziękuję za czujność.
Nie powinienem popełniać takich niewymuszonych baboli, bo zapraszam na stronę coraz więcej ludzi i oni oczekują profesjonalizmu , a nie bylejakości.
Wszystkich przepraszam.