To powinno definitywnie zakończyć dyskusje amatorów.

W dalszej części rozmowy poruszony został również temat tego, jak dużym obciążeniem dla zawodnika był mecz deblowy.

– Trening jest bardziej intensywny niż mecz debla. Z godziny i 19 minut spędzonych na korcie, Iga grała pewnie 13 minut. Zdecydowana większość meczu to są przerwy – kończy Sierzputowski.

Dodać jeszcze trzeba, że w poprzednim turnieju RG, Iga też dotarła do 1/2 finału debla i jakoś to nikomu ne przeszkadzało

Nie przeszkodziło też Idze sięgnąć po puchar w singlu.

Nasza tenisistka zagra w finale RG po raz drugi z rzędu. Po singlu przyszedł debel.
Rewelacja

Każdy z nas ma prawo do własnych odczuć i wrażeń sportowych, ale faktografię trzeba weryfikować.

Zbyszek: "Krejcikova może w tegorocznym turnieju RG zrobić to co udało się jej rodaczce Martinie Navratilovej, a mianowicie wygrać na Rolandzie Garrosie w tym samym turnieju i singla i debla. Mało tego dokonałaby tego po 37 latach od ostatniego takiego wydarzenia."

"Mary Pierce (ur. 15 stycznia 1975 w Montrealu) – francuska tenisistka, zwyciężczyni wielkoszlemowych turniejów Australian Open 1995 i French Open 2000 w grze pojedynczej, zdobywczyni Pucharu Federacji 1997 i 2003.
(..) Do jej największych sukcesów w kolejnych latach należy przede wszystkim zwycięstwo we French Open w 2000, zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej (w parze z Hingis). W finale singla pokonała Hiszpankę Martínez, w półfinale – swoją partnerkę deblową Hingis. Po tym sukcesie ponownie awansowała na pozycję nr 3 na świecie, tym razem także w klasyfikacji deblistek. Wcześniej w 2000 była w parze z Hingis w finale Australian Open w grze podwójnej" Mary Pierce – Wikipedia, wolna encyklopedia

Jednak ociupinkę znam się na tenisie. Napisałem, że Krejcikova ogra wyżej notowaną Sakkari i tak się stało. Pojedynek obu zawodniczek , których krótkie charakterystyki podałem na tej stronie więc nie będę się powtarzał był niezwykle nierówny, taki prawdziwy rollecoaster. Przez pierwsze dwa sety walka toczyła się o uzyskanie inicjatywy ,a inicjatywa przechodziła z jednej strony na drugą, podobnie jak wynik. Zaczęła Greczynka od 3:0 , potem Czeszka doprowadziła do 3:5, Sakkari wyrównała, ale ostanie dwa gemy należały do Krejcikovej. W drugim secie znowu Sakkari uciekła na 4;0,ale Czeszka ją doszła, ale tym razem to Greczynka wykończyła seta. Atutami Sakkari były bardzo skuteczne, pierwsze podania oraz agresywne ataki każdej piłki. W każde zagranie wkładała całą siłę, grając na granicy ryzyka. Krejcikova natomiast swych szans upatrywała w długich wymianach i arytmii gry. po kilku spokojnych piłkach natychmiast przyśpieszała, co Greczynkę wybujało z rytmu gry ,a jej przynosiło punkty. Dwa pierwsze sety trwały dwie godziny. W secie trzecim obie wyglądały jak bokserzy słaniający się na nogach i okładający się pięściami bez ładu i składu. Prowadzenie do stanu 7:6 dla Krejcikovej przechodziło od jednej do drugiej ,ale wówczas Czeszka miała 3 piłki meczowe ,ale je przegrała, bo stanęła. Od wyniku 7:7 Krejcikova tylko przebijała piłki, często zwalniając grę lobami ( pamiętamy tę metodę w wykonaniu Isi) . Greczynka nie mogła jednak jej przełamać, bo Czeszka to zawodniczka bardzo dobrze technicznie wyszkolona i ma świetne wyczucie kortu. Natomiast Sakkari nie umie grać defensywnie, spokojnie, regularnie czekając na błędy rywalki, bo jej siła to ciągły atak. A w nim to ona popełniała błędy ,a to trafiając piłką w siatkę, a to wyrzucając ją za pole gry. W efekcie ostatniego seta Krejcikova wygrała 9;7 i to ona zagra w finale.
Tym , których zdziwił wynik seta 9:7 wyjaśniam ,że Roland Garros jest jedynym obecnie turniejem ,który zachował w ograniczonym co prawda zakresie, stary regulamin .Mianowicie w ostatnim, decydującym secie ( 3 u kobiet i 5 u panów) nie gra się tie breaka ,ale gra się do uzyskania przewagi 2 gemów.

Ja mam do siebie pretensję, że o tym przemęczeniu Świątek napisałem, bo było to jak samospełniająca się przepowiednia. Może gdybym nie napisał ?.
Oczywiście nie mam pretensji do naszej tenisistki. Mało tego po przegranym meczu pokazała klasę , inteligencję , odwagę i szczerość. Rzadko zdarza się, aby sportowiec potrafił przyznać się do słabości i pochwalić przeciwniczkę, że potrafiła je wykorzystać. Iga mówi o swoich odczuciach i o tym, że nie słuchała sygnałów swego organizmu. Natomiast jej sztab powinien wykonać pracę analityczną, być może przy pomocy uznanych autorytetów w dziedzinie fizjologii ,a być może i psychologii. Bowiem to nie jest tak, że wszyscy sportowcy są tacy sami ,jak by wytworzeni w laboratorium wedle jednej sztancy, ale każdy ma osobnicze progi i granice wydolności fizycznej i wytrzymałości psychicznej. Tym samym jedna tenisistka może łączyć wygrywanie debla i singla w jednym turnieju, a dla innej jest to za trudne doświadczenie dla organizmu. Ponadto nie wolno porównywać turniejów Wielkiego Szlema ponieważ tylko one trwają dwa tygodnie i tylko na nich ,aby wygrać singla trzeba rozegrać 7 meczów, a debla 6. Turnieje WTA Masters trwają tydzień i wystarczy 5 meczów w singlu i 4 w deblu. Do tego wysiłek na kortach ziemnych jest sporo większy niż na innych nawierzchniach. Czyli albo rozmawiamy o konkretach , tu o tegorocznym RG, zachowując minimum dyscypliny intelektualnej ,albo o wszystkim i o niczym. Dlatego też w sensie sportowym to ,że Iga przegrała mecz w Turnieju w ćwierćfinale nie stanowi problemu , bowiem ma do tego pełne prawo i nie wolno jej za to winić. Natomiast czym innym jest sama sytuacja i okoliczności i tu nie wolno twierdzić ,że nic się nie stało. Bowiem zawodniczka mówi zgodnie z prawdą, że jest przemęczona fizycznie i psychicznie i że jej organizm nie był w stanie się zregenerować. I zbadanie i wyjaśnienie tej kwestii jest dla przebiegu dalszej kariery Igi kluczowe.
Przy czym ja na to patrzę również , jako zarządzający ludźmi przez te ok.40 lat przede wszystkim z prakseologicznego i praktycznego punktu widzenia. Zarzadzanie ryzykiem polega w skrótowym ujęciu na ocenie stanu zastanego, identyfikacji zagrożeń, ocenie ich stopnia zaszkodzenia celowi działania ,ocenie posiadanych zasobów przeciwdziałania po to , aby móc ryzykiem sterować. W przypadku Igi jej celem było wygranie Turnieju RG w singlu i ewentualnie w deblu Prestiż ,wartość marketingowa i sama nagroda są niewspółmierne za wygranie singla i debla. Jak się wygra grę indywidualną jest się bohaterką na długi czas, a jak się wygra grę deblową to zostanie to odnotowane w kalendarium , bo nikogo to nie interesuje dłużej niż przez minutę, albo dwie. Za wygranie singla dostaje się 1, 6 mln. Euro, a za debla 125 tys. Euro. Do tego , gdyby Iga wygrała singla to na nią mogły czekać kontrakty reklamowe wielkich Firm o światowym zasięgu na kwoty przyprawiające o zawrót głowy. Jak by nie oceniać ryzyka , jakich mierników by nie stosować to z pragmatycznego punktu widzenia ryzyko było nadmierne i decyzja o grze Igi w singlu i deblu się nie broni. W takich przypadkach jak omawiany każdy dobry zarządca zastosuje zasadę ostrożności. Tym bardziej, że tak jak się turniej ułożył to Iga do ćwierćfinału była zdecydowanie najlepiej grającą zawodniczką i jej udziałem był najlepszy set z Kontaveit i najlepszy mecz z Kostjuk. Poziom jaki Polka pokazała był nieosiągalny dla jej rywalek. I nagle wszystko się załamało, bo organizm nie wytrzymał. .
Turniej toczy się dalej i miałem sprawozdawać inne mecze singla od półfinałów oraz finał debla. Ale dziś w półfinałach debla ze swoimi partnerkami zagrają Iga Świątek i Magda Linette. Wczoraj w ćwierćfinale singla mężczyzn miała miejsce i śmieszna i kuriozalna sytuacja, zawiniona przez organizatorów ,a mianowicie do wczoraj mecze wieczorne tzw. gwiazdorskie zaczynały się o 21.00 bez udziału publiczności , bo we Francji od 23.00 obowiązuje godzina policyjna i zakaz przebywania poza miejscem zamieszkania. Od wczoraj mecze wieczorne zaczynają się o 20.00 z udziałem publiczności. Również od ćwierćfinału zwiększono ilość publiczności z 25% do 50% pojemności obiektów. No i wczoraj grali sobie Novak Djokovicz z Włochem Mateo Berrettinim i kiedy wybiła godzina 22.00 organizatorzy nakazali publice opuszczenie obiektu , na co ta odmówiła. Ponieważ nie było możliwości zmuszenia siłą ludzi ,aby wyszli organizatorzy wymogli na zawodnikach ,aby przerwali grę i zeszli do szatni. Gracze początkowo stanęli okoniem ,ale z oporami zeszli i dokończyli grę na pustym obiekcie. Wygrał Serb. To również przykład chciejstwa i bezmyślności , bo wśród mężczyzn chyba żadnego spotkanie nie udał się rozegrać w ciągu 2 godzin.
@ZgredMaruda.@Kibic60
Moje napomknięcie o siatkówce miało na celu zwrócenie Waszej uwagi na mój tekst o EURO2020 (pewno kontrowersyjny) i że oczekują na cenne uwagi .

@kibic60

..."Jakby mnie czytali" - tia, tylko wtedy kiedy cytujesz fragmenty pod swoje tezy...

Szkoda że nie cytujesz całości kolego kibicu60...

..."- Moje uderzenia nie były tak ciężkie i głębokie. To ogółem moja największa broń, więc trudno było grać bez niej. Myślę, że wczoraj uderzyły mnie skutki ostatnich kilku tygodni. Miałam problem z regeneracją, ponieważ byłam zestresowana."

..."- Zaskoczyła mnie tym, że tak dużo grała mi do forhendu. Myślę, że właśnie zauważyła, że dziś nie jestem w dość dobrej dyspozycji. Szacun dla niej, że to wykorzystała - podkreśliła."

..."- Mam wrażenie, że trochę przesadnie odczytałam sygnały, które dostawałam od swojego ciała. Średnio zregenerowałam się wczoraj, a nieprzespanie nocy sprawiło, że byłam czuła na to, co się dzieje. Przerwa medyczna się przydała, czułam większą pewność, gdy miałam zabandażowaną nogę, ale myślę, że z nią jest wszystko w porządku i po odpowiednim czasie regeneracji i odpoczynku nic się nie wydarzy. Nie nazwałabym tego nawet kontuzją. Po prostu czułam ból podczas meczu i może gdybym była bardziej świeża, to bym nie wzięła tej przerwy, ale pomyślałam, że przy takim bólu mimo wszystko lepiej się zabezpieczyć jakoś - uzasadniła dziewiąta rakieta świata."

Tak to jest jak się gra dwa turnieje na raz...

@Zbyszku

Nie wiem czy mnie chcesz "wkręcić" tą damską siatkówką, ale wiedz że nie dam się na to złapać ...Bo widzisz całą uwagę kieruje na Heynen & Spółka w męskim wydaniu, oraz bardziej lub mniej ważniejszych konkurentów. Staram się (mimo marnego zainteresowania) rzetelnie przedstawiać wydarzenia w trybie "online".

Ale jeżeli już...musisz znać mój stosunek do żeńskiej odmiany gry w siatkówkę. Otóż widząc na ekranie obraz naszego pożal się Boże trenera Nawrockiego, odchodzi mi nawet chęć oglądania tzw. kaleczenia tej dyscypliny. Kiedy już się przemogę chcąc znaleźć choćby zajawkę umiejętności prowadzenia drużyny ciągle czerwonego z nerwów pana Jacka - opadają mi ręce...
Oczy bowiem bolą od śmiałych decyzji naszego "kołcza" wyniszczających z resztek sił naszych najlepszych w ataku siatkarek. Smarzek i Stysiak są daleko pod formą, aby opierać na nich grę. Być może istniało założenie, że mają się ogrywać z młodymi wystawiającymi Nowicką i Łzaowską pod nieobecność Wołosz, być może. Prężenie "muskułów" na siłę nie ma najmniejszego sensu, a wyniki dokładnie to potwierdzają...Przegrywanie, właściwie wygranych meczów ( mimo słabej formy fizycznej) jest domeną pana Jacka.

Dziwię się jedynie, że mając ME ( rozpoczną się dwa tygodnie po IO Tokio) na przełomie sierpnia i września, nasz "guru" nie ogrywa konkretnych zmienniczek na konkretnych pozycjach...? Nie ogrywa konkretnych rozwiązań w danych konfiguracjach na parkiecie...?
Wydaje się że właśnie Liga Narodów powinna być "poligonem" przygotowawczym pod ME, dla mniej doświadczonych, otrzaskanych młodych zawodniczek.

No, ale może być i tak, że ja się nie znam, a pan Jacek Nawrocki jest czarodziejem

Wybaczcie, ale na tenisie i na fizjologii trzeba się trochę znać ,ale nie tylko słuchać amatorów kwaśnych jabłek. To proza życia czyli praktyka jest kryterium prawdziwości, a, nie opowieści dziwnej treści " ku pokrzepieniu serc". Ja mam swój rozum i swoją wiedzę i się nimi kieruję i na ogół , co stwierdzam z prawdziwą przykrością, mam rację.
Iga Świątek przegrała dziś w dwóch setach 6:4 i 6:4 z zawodniczką z którą w normalnej dyspozycji fizycznej powinna się rozprawić jedną ręką. Iga ma wybitną zdolność antycypacji i szalenie szybką rękę ,aby grać zaskakująco i nieprzewidywalnie. Ale ,aby jej zagrania były precyzyjne czyli trafiały w kort tam gdzie ona chce to musi dobiegać w porę do piłek granych przez przeciwniczkę. Od początku spotkania nasza zawodniczka miała z tym ogromny problem i obie i Sakkari i Światek prześcigały się w ilości niewymuszonych błędów i Polka ten wyścig wygrała. Na początku drugiego seta dodatkowo okazało się, że pewno ma naderwane mięśnie uda odpowiadające za szybkości wytrzymałość. Po przerwie medycznej i pewno po zastosowaniu blokady wróciła do gry ,ale była cieniem samej siebie. Sakkari nie pokazała niczego szczególnego ,ale natrafiła na niedysponowaną i przemęczoną bezsensownym graniem na dwóch frontach rywalkę. Jest mi szczególnie smutno napisać, że kiedy chce się złapać dwie sroki za ogon to na ogół nie złapie się żadnej. Na Sakkari w półfinale czeka Barbora Krejcikova , którą opisałem niedawno kiedy to grała i przegrała z Igą w ćwierćfinale w Rzymie po straszliwie zaciętej walce i to ona jest faworytką meczu z Greczynką.
Przed meczem sporo szumu zrobił artykuł w prasie francuskiej w którym jakiś mądrala napisał, że Iga wygrywa dzięki tzw. wizualizacji. Pismaki , nie tylko w Polsce myślą ,że chyba wszyscy są takimi nieukami i durnymi ignorantami jak oni. Wszyscy wiemy ,że każdy z nas ma jakiś mechanizm psychiczny ratujący przed stresem polegający na myśleniu o czymś innym ,a nie o zagrożeniu. Lecz ten mechanizm nie doda nam sił , nie spowoduje poprawy szybkości , wytrzymałości, nie usprawni techniki ani szybkości ruchów i myślenia, ani antycypacji. Czyli wszyscy go znają i wszyscy stosują, a tylko jeden(a) wygrywa.

@ Kibic60.@ZgredMaruda
Jestem wkurwiony i na razie nie chce mi się z Wami gadać.
@ ZgredMaruda.
Po meczu z Islandią napisałem komentarz w którym zahaczyłem o mecz kobiet Japonia- Polska. Na siatkówce, chociaż to tylko panie, się ponoć znasz.

Z relacji tekstowych wynika, ze nie było dzis siły na posylającą asy greczynkę. Na szczęście jest jeszcze szansa w deblu.

@Kibic60.
Uległeś tej tromtadrackiej euforii ludzi, którzy tenisem interesują się tylko wówczas kiedy nasza zawodniczka lub zawodnik wygrywają. Kiedy przestaną wygrywać to obrzucą ich gnojem. Odnośnie tego co piszesz ja mówię, że mam zaufanie do sztabu ,ale mam własne zdanie oparte na wiedzy z historii rozwoju tenisa. Kiedyś owszem na wielkich turniejach wielkie singlistki grały i debla. Tylko wyobraź to sobie ,że ostatnią z wielkich, która wygrała singla i debla na RG była Navratilova, która wygrała i jedno i drugie w roku 1982 i 1984,a debla grała aż do ukończenia 34 roku życia ( ostatni sukces w US Open w 1990 roku). Podobnie np. Serena Williams przestała grać debla w 2016 roku. Po prostu ilość turniejów i rosnąca intensywność gry przerosły możliwości fizyczne zawodniczek. Obecnie i singla i debla grają tylko zawodniczki drugiego tła. W tegorocznym RG spośród zawodniczek z pierwszej 20 rankingu WTA w deblu zagrały tylko Pliskova (11) i Mertens(15). Nie z powodu niechęci, ale z tego powodu, że na sukcesy w grze pojedynczej nie mogły raczej liczyć. Bowiem organizmu, jego fizjologii i bilansu energetycznego się nie oszuka. Za jego zbytnie wyeksploatowanie trzeba będzie zapłacić. Jak nie dziś, to jutro. To wszyscy wiedzą , bo tako rzecze nauka. Więc przestańmy mówić, że wszyscy są głupi ,a tylko my jesteśmy mądrzy. Bo ja chciałbym Igę grającą o trofea oglądać jeszcze przez wiele, wiele lat. Jest to bowiem naturalnie świeżutki dziw na dziwy. Cud prawdziwy .

@ Zbyszek

"Moim zdaniem od tego jest trener i sztab ,ale uważam za niepoważne granie debla , poza Igrzyskami , przez tej klasy zawodniczkę"

Może jednak powinieneś zaufać trenerom.
Czy powinna grać debla potwierdziła ostatnia akcja wczorajszego meczu.

Zresztą sama Iga odpowiedziała na to pytanie:

- Debel w Paryżu pomaga czy przeszkadza? Walczy pani od kilku dni na przemian...

"Pasuje mi taki układ. W dni wolne od singla nie muszę myśleć co robić, jak trenować, bo występuję w grze podwójnej. To fajny przerywnik i fajne uzupełnienie singla, który oczywiście jest najważniejszy i to sukcesy w nim dają mi oczywiście najwięcej satysfakcji"

To, że "żadna zawodniczka ze ścisłej czołówki nie gra w deblu, ani mikście na poważnych Turniejach" może nie najlepiej świadczy o tych zawodniczkach.

Dziś (05.06) na Turnieju RG w III rundzie wystąpiły dwie nasze zawodniczki, Iga Światek gra dalej, a Magda Linette pożegnała się z grą pojedynczą.
Wynik spotkania Igi Światek z Estonką Anett Kontaveit 7:6(7:4) oraz 6:0. O drugim secie nie ma co pisać, bowiem Kontaveit w I secie wyczerpała wszystkie swoje siły i była w każdym elemencie gry w drugim o kroczek za Polką. Natomiast I set rozegrany został na dawno nienotowanym w kobiecym tenisie poziomie, tak technicznym jak i taktycznym. O tym, że Iga ma gigantyczny potencjał ,zwłaszcza na kortach ziemnych mieliśmy przeczucie, ale że jest w stanie na tym etapie kariery grać jak największe mistrzynie tego jeszcze nie doświadczyliśmy. Do tej pory obie zawodniczki grały ze sobą 2 razy, a oba mecze wygrała Estonka. Kontaveit do solidność, doświadczenie i ogranie z najlepszymi, za to Światek to talent, szybkość ,nieprzewidywalności, niewiarygodna inteligencja i zdolność metamorfozy. Przebieg I seta to istny rollecoaster. Kontaveit rozpoczęła od atakowania znanych, słabszych stron Igi, a więc grała na bekhend naszej zawodniczki długą, slajsową piłkę zmuszając ją do obrony ,aby następnie przerzucić piłkę na stronę forhendową. Takim graniem Estonka doprowadziła do stanu 4:2 dla siebie. I przy tym wyniku Iga zmieniała sposób gry w ten sposób, że niejako wyszła naprzeciw temu co grała rywalka . Przeszła do jeszcze głębszej obrony, wycofała się poza końcową linię i grała długie plasowane piłki na wolne przestrzenie kortu Estonki. Ten wielce ryzykowany manewr pozwolił Idze na lepszy przegląd całego kortu i trzymanie gry przed sobą. Polka doprowadziła do stanu 5:4 dla siebie, ale teraz z kolei Kontavit zastosowała niszczycielskie kątowe serwisy , z którymi Iga radziła sobie średnio. W tie breaku Estonce gra na ogromnej intensywności wyraźnie dała się we znaki, bo siła jej gry mocno osłabła. O niebywale wyrównanej walce świadczy fakt, że Iga wygrała I seta , mimo, że miała tylko 18 winnerów, przy 30 Kontaveit.
W IV rundzie Iga zagra z młodą ( 19 lat) Ukrainką Martą Kostjuk, która zajmuje 77 miejsce w rankingu WTA. Moim zdaniem rywalka jest bardzo ,ale to bardzo niebezpieczna. Bowiem to na turniejach Wielkiego Szlema, na ogół, zaczynały się kariery większości gwiazd światowego tenisa, tak kobiecego jak i męskiego. Dla większości młodych tenisistów i tenisistek turnieje WTA , zwłaszcza te rangi WTA 1000 i WTA 500 są niedostępne z uwagi na to, że ilość dopuszczonych do gry ( generalnie 64) nie pozwala na ich włączenie do gry. W Wielkim Szlemie takich graczy jest 128 ,w tym 8 z kwalifikacji i 8 w ramach "dzikich" kart. Do tego młodzież nie obciążona grami w wielu turniejach może przygotować się do takiego turnieju w sposób optymalny. Tylko ,że Iga też jest jest jeszcze młoda i nadal się dynamicznie rozwija.
Jeżeli idzie o Magdę Linette to ja odnotowałem jej trochę sztuczny ,ale jednak, entuzjazm w grze ,ale w zachwyt nad samą grą nie popadłem. W I rundzie ograła rywalkę znacznie niżej notowaną , z która już wygrywała, zaś w II rundzie grała z zawodniczką, która ledwo stała na nogach, bo o sprawnym bieganiu mowy nie było. W III rundzie natrafiała na przeciwniczkę nie najwyższych lotów, ale grająca solidny i regularny tenis. W I secie nasza zawodniczka na entuzjazmie , wkładając ogromny wysiłek w każde zagranie wygrała go do 3, ale w dwóch następnych popełniała błąd za błędem nie nadążając za mierzonymi zagraniami Tunezyjki Jabeur i przegrała je do 0 i do 1.

Magdalena Linette gra dalej. Po wygraniu I seta 6;1 ,w drugim przy stanie 2:2 Ashleight Barty skreczowała. Nie jest winą Magdy ,że Barty przystąpiła do RG nie w pełni sił i z niewyleczonymi urazami . W I rundzie na Perę pary wystarczyło, ale Polka postawiła Australijce znacznie trudniejsze warunki. Już w pierwszym secie Barty nie była w stanie dobiec do szybkich piłek naszej zawodniczki ,a w drugim po wzięciu przerw medycznej usiłowała pograć ,ale nie dała rady. Niezależnie od sposoby awansu to nie poznaję Magdy Linette. Już w Strasburgu była żwawsza, ale w półfinale przegrała ze znacznie niżej notowaną Rumunką Cristea. Natomiast w Paryżu gra jak dotąd jak z nut.
W III rundzie na Polkę czeka Tunezyjka rozstawiona z nr 25 Ons Jabeur ( 27 lat) , niska (166cm), ale wybiegana, szybka i nie odpuszczająca żadnej piłki.

Kamil Majchrzak starał się , stawiał opór, lecz miał za ubogi repertuar, aby pokonać potwornie cierpliwego, stabilnego, regularnego ,a do tego szybkiego i sprawnego Norwega Kaspera Ruuda. Wynik 3;6, 2:6 i 4:6.

Kamil Majchrzak wygrał w 4 setach, z młodym (niecałe 19 lat) Francuzem Arthurem Cazaux, dla którego było to pierwszy turniej na szczeblu ATP, gdyż dotychczas grywał w juniorach i turniejach ITF . Francuz wyglądał na zabiedzonego , który może paść z głodu jak dotknie go większy i dłuższy wysiłek. I Majchrzak wziął "żabojada' na przetrzymanie i każdy set , a było ich cztery grany był po prawie godzinie. Pod koniec 4 seta delikatnego Francuzika, aż nóżka pobolewała od zbyt długotrwałego biegania, ale wytrwał do końcowego zagrania Polaka.
I ja też wytrwałem, choć i mnie ciężko było to "męczenie buły" wytrzymać. Następnym rywalem Majchrzaka będzie 23-letni Norweg Kasper Ruud , rozstawiony z numerem 15. Ruud to tenisista , który w ciągu ubiegłego roku poczynił niebywałe postępy.