Siatkówka męska ME

Reprezentacja Polski wygrała z Estonią
3:1 (25:22, 25:27, 25:22, 25:17)
w swoim pierwszym meczu mistrzostw Europy siatkarzy. Biało-Czerwoni nie zaprezentowali się z najlepszej strony i ulegli w drugiej partii. Kluczowa dla losów tego spotkania była końcówka trzeciego seta, oraz zmiany dokonane przez trenera Estończyków G.Cretu który wystawił do gry drugą szóstkę swoich siatkarzy...Widocznie nie zakładał na początku turnieju długiego, pięciosetowego spotkania.
Z podobnego założenie wyszedł także V.Heynen dokonując wiele zmian, nie podniósł z ławki jedynie Leona.
Wszystkie te zabiegi wynikają z bardzo dużej ilości meczów rozszerzonego cyklu tegorocznych ME.
Polscy siatkarze właściwie wyszli z hal treningowych, rozpoczynając turniej bez gier kontrolnych, sparingowych. Pewnie dlatego nie może dziwić brak właściwego rytmu grania, oraz brak dokładności w wielu elementach gry. Trzeba wierzyć, że zgodnie z planami Belga każdym meczem będą wchodzić na wyższy poziom. Brak w grze Leona tłumaczę faktem iż nasz przyjmujący z wiadomych względów dopiero w ostatnim czasie ( kwalifikacje olimpijskie) i teraz ( ME) przechodził bardzo wymagające dwa szczyty w treningu, a jego odpowiednia forma będzie wymagana w ważniejszych etapach turnieju.

@a-c10
No właśnie. Ta przegrana rzuca lekki cień na poczynania naszych w całych mistrzostwach. Aby uczciwie napisać brawo Polska, zrobiliście super wynik ta wygrana była potrzebna. Bez tego zwycięstwa nie potrafię powiedzieć klawo jak cholera.

a-c10
Nie oglądałem meczu z Czechami więc nie znam przyczyn porażki. Mogę się domyślać Satoransky . Tak czy siak jestem lekko zawiedziony końcówką mistrzostw. A jak wygraną z Rosją ponad plan ale to właściwie wsio.
CO do kwalifikacji to masz rację, marzenie irracjonalne bo zarówno Francuzi jak i Serbowie poza naszym zasięgiem, nie ta półka.
Na osłodę pozostanie mecz z USA, normalnie to by nie chcieli spojrzeć w naszą stronę, a tak dzięki mistrzostwom chłopaki spełnią marzenia.

@ Senator:

Powiem Ci, że oglądając mecz USA - FRA pomyślałem sobie, że te nasze marzenia o olimpijskiej kwalifikacji via MŚ to od początku były takie jakieś, no... sam rozumiesz Absolutnie niczego naszym chłopakom nie ujmując, w takiej dyspozycji Francuzi zrobiliby z nas marmoladę.

Jutro o 15:00 mecz z Czechami w "półfinale pocieszenia", a przy okazji szansa pokazania kto tu jest największą rewelacją Łatwo nie będzie, zwłaszcza patrząc na formę Satoransky'ego, ale wydaje mi się, że szanse tak mniej więcej 50/50. W nagrodę dla zwycięzcy być może spotkanie na koniec ze Stanami. Fajnie by było.

@Zgred.
Pozdrawiam równie serdecznie i wzajemnie życzę dużo zdrowia.
Piszę o tych dziedzinach sportu , które są popularne i na których z różnych względów trochę się znam. Nie wiem czy piszę za dużo czy za mało w stosunku do ilości i jakości wydarzeń w boksie, kolarstwie i tenisie. W każdym razie z tym sportami jestem niejako na bieżąco , gdyż dziś w dobie internetu każde wydarzenie jest dostępne. Natomiast nie chciałem zabierać przestrzeni informacyjnej dla takich sportów, w których Polacy
wiele znaczą jak siatkówka, piłka ręczna czy ostatnio koszykówka.

@ Senator:

Co do awansu na olimpiadę. Zostały cztery europejskie drużyny my , Francja, Czechy i Serbia. Awans mają dwie najlepsze europejskie. Myślę że cała czwórka zagra o miejsca 5-8 czyli zwycięstwo z Czechami (...) da nam miejsce na olimpiadzie.

No dobra, ale jedno z tych dwóch miejsc zabrała właśnie Hiszpania, więc zostało tylko jedno. I o nie ewentualnie trza będzie walczyć z Czechami, Francją i Serbią. Tym pierwszym chciałbym skopać tyłek za to, że kradną nam miano czarnego konia Pozostałych trochę się boję, ale po dzisiejszym meczu jestem/byłbym delikatnie dobrej myśli.

Zwycięstwo koszykarskiej reprezentacji Polski nad Hiszpanią należałoby traktować w kategorii opowieści z Kany Galilejskiej. Niestety, cud nad Jangcy nie nastąpił i w meczu ćwierćfinałowym MŚ ulegliśmy podopiecznym Sergio Scariolo 78:90.

Co tu dużo gadać, zagraliśmy zdecydowanie najlepszy mecz na tych Mistrzostwach. W przeciwieństwie do poprzednich pięciu spotkań, Biało-Czerwoni nie zaczęli słabo i ospale. Na pierwszą stratę czekać trzeba było - liczyłem - prawie pięć minut i bodaj czternaście akcji. Od początku wskoczyliśmy na wysokie obroty i bardzo dzielnie dotrzymywaliśmy kroku znacznie bardziej okrzyczanym rywalom. To był naprawdę basket z najwyższej półki i, szczerze mówiąc, niekoniecznie wierzyłem, że nasze chłopaki w ogóle tak potrafią. Niestety, no właśnie, rywale. Krótko rzecz ujmując, Hiszpanie pokazali nam, czerwono na białym, na czym konkretnie polega w koszykówce różnica między arystokracją, a niższą klasą średnią. Nie ma swojego dnia Marc Gasol, było nie było aktualny Mistrz NBA, swoją drogą kapitalnie neutralizowany przez naszych? Spoko wodza. Są bracia Hernangomez. Jest Rudy Fernandez, który pięciokrotnie składa się do trójki i pięciokrotnie trafia. Jest Ricky Rubio, który udowadnia, iż twierdzenie o tym, że nie umie rzucać, jest mniej celne, niż jego rzut zza łuku (3/4). Wbrew postękiwaniom red. Sobczyńskiego, Hiszpanie kontrolowali rozgrywkę od pierwszej do ostatniej akcji. A gdy w potencjalnie kluczowym momencie, gdzieś w połowie czwartej kwarty, ociupinkę ich postraszyliśmy, natychmiast rzucili nam 11 oczek z rzędu i de facto zamknęli sprawę.

Na tle tak wymagającego przeciwnika nasi ludzie zaprezentowali się bardzo ładnie. Grali co mogli, a momentami - powtórzę - nawet chyba więcej. I choć ostatecznie półfinałowe progi okazały się zbyt wysokie, to i tak Polakom należą się gromkie brawa.

Teraz przed nami rywalizacja o miejsca 5-8. Wbrew pozorom, być może cholernie istotna. Zwłaszcza gdyby jutrzejsze ćwierćfinały zakończyły się w obu przypadkach zwycięstwami ekip spoza Europy. Wtedy otworzy się przed nami szansa na Igrzyska. Szansa - aż się boję to pisać - całkiem realna. Także najpierw go USA, go Australia! A potem dawaj, Polska!

Siatkówka kobieca ME

W meczu o brąz "dwóch pobitych"... wygrały Włoszki, zdecydowanie mocniejsze i bardziej doświadczone.

Polska - Włochy 0:3 (23:25, 20:25, 24:26).

Ciężko opisać wydarzenia w meczu, w którym jedna drużyna wie, że jest lepsza, a druga - też wie, że jest gorsza...Mistrzostwa Europy skończyły się dla naszych siatkarek po przegranym półfinale z Turcją i chyba dobrze bo wszystko co jest sprzeczne z realiami byłoby...zakłamaniem rzeczywistości. Wykręcony wynik tego sezonu jest wymownym sygnałem, że "wdrapujemy się na wzgórza" siatkówki światowej, ale (?) czy idziemy dobrym szlakiem...
Za chwilę uderzą media, dziennikarstwo i otoczenie da zielone światło, na nowe(!), na "świetną pracę", na "świetną kreację", na " też inne nie znane piękna"...
A ja powiem tak - czym prędzej szukać (!) doświadczonego, mądrego trenera, który będzie w stanie, ogarnąć taktycznie i technicznie, oraz mentalnie tą młodą grupę - pod sukcesy. Potrzeba elokwencji i umiejętności, potrzeba szerszego patrzenia i wreszcie potrzeba człowieka - bez układów...Musi raz na zawsze skończyć się "piciu, piciu" ...musi być sens.

Finał

Wyobraźmy sobie na małą chwilę, że w koszulkach dziewczyn z Turcji grają nasze panie...(?) Laik znajdzie różnice, ktoś oglądający siatkówkę znajdzie ich więcej, a ci, którzy widzą trochę więcej - znacznie więcej.
Mecz godny finału, starcie, wymiany ciosów, siatkówka na najwyższych poziomach. Agresja ataków, zagrywek, rozpisane "boleści" obydwu drużyn wykorzystywane w sposób okrutny. Liderki z dwóch stron, szybkość rozegrań nawiązywała chwilami do siatkówki męskiej (!)
Praca trenerów, modyfikacje składów, zmiany w czytaniu gry ( Turcja)
Niby stoicki spokój...trenera Serbek i wyczyn trenera Turczynek w zmianach. Punkt, za punkt i wrzawa...Elementy gry- zagrywka...dawno nie widziałem takiego realizowania założeń wynikających z rozpisań wzajemnych.
I - to wielkie doświadczenie, które ponownie dało Serbii medal złoty.
Myślę, gratulując oczywiście zwycięstwa, że dla siatkówki, tej w Europie stało się źle. Ten trwający prymat warto by wreszcie przerwać, dla dobra dyscypliny. Choć z drugiej strony, zapisują się w historii raczej nieprawdopodobną serią sukcesów. Taki mały kraj (?) A jednak.

Mistrzostwa Europy dobiegły końca, każdy z uczestników "coś" z nich wyniósł...Jedni wyciągną daleko idące wnioski, drudzy zostaną w tzw. blokach...A zakres wiedzy, jaki w swym oglądzie przyniosły jest ogromny...pod każdym względem.
Osiągnięcia młodego zespołu siatkarek z Polski w sensie całego sezonu, jest nie do podważenia. Najlepsze "idą pod włoskie mielenie" włoskiej ligi, co da dużą wartość. Młode zaczynają zdobywać naszą ligę, istnieje w kraju impuls dyscypliny, która zawsze była ( od lat) w cieniu męskiej.
Zasadniczym pytaniem zatem powinno być to:
Jak PZPS widzi cały system kreacji i dalej, jak oceni (ważne) potrzeby pierwszego reprezentacyjnego zespołu (?) i ...jak mniemam - czy w ogóle to oceni...zastygając w samozadowoleniu...

Tyle...Tylko! Że konkret, inne niż dotąd trendy trenowania, inne schematy teorii z wymogami wytrenowania, inne podejście do drużyny, inne wreszcie przekazania taktycznych nowych rozwiązań...i inne wszystko pozostanie bez zmian w osobie pana Jacka Nawrockiego, któremu @iocosus zapodawał czyszczenie butów...
Drogi @iocosusie - jeszcze nie i jeszcze długo - nie...

No i git a-c10. Wielkie dzięki.
Tak jak Zgred napisał awans dziewczyn do czwórki w mistrzostwach Europy jest sukcesem tak my z a-c10 możemy napisać awans koszykarzy do ćwierćfinału jest również dużym sukcesem. Choć na chwilę w tym kraju jest o koszykówce głośno i może kilku łebków zamiast siatkówki wybierze tą dyscyplinę sportu.
Ogólnie koszykówka i zapewne siatkówka to nie kopana i jeśli drużyna jest słabsza to przegrywa. Tu żadnych obron Częstochowy nie da się zastosować. Może zwróciliście uwagę na szybkość akcji? Tak, topowe drużyny grają koszykówkę dużo szybszą niż średnia.
Dodam tylko że w drużynie Argentyńskiej prym wiedli przedstawiciele
jednego z najlepszych zespołów europejskiej koszykówki Realu Madryt .

Siatkówka kobieca ME

Turcja wygrała z Polską 3:1 w Ankarze w półfinale mistrzostw Europy siatkarek. Wcześniej do finału awansowały obrończynie tytułu - Serbia, które pokonały Włochy, również 3:1.

Turcja - Polska 3:1 (25:17, 25:16, 14:25, 25:18)

Mecz Polek można obrazowo porównać do młodego kierowcy, który podchodzi do egzaminu na prawo jazdy. Ćwiczył, douczał się, jeździł na dodatkowe lekcje i jeździł całkiem dobrze. Kiedy jednak dotarł na egzamin okazało, że musi zdawać na innym samochodzie niż ćwiczył, a dodatkowo plac manewrowy był dużo większy i trudniejszy niż mu się wydawało...zawalał branie zakrętów, cofanie, ruszanie pod górę i manewry, a do tego wszystkiego egzaminator był bardzo wymagający. Oblał.

Dwa pierwsze sety to pokaz świetnej gry Turczynek, z wykorzystaniem wszystkich swoich technicznych atutów i umiejętności. Ustawione doskonale taktycznie pod rozpisane Polki przez trenera Guidettiego ( warto zobaczyć przebieg kariery https://pl.wikipedia.org/wiki/Giovanni_Guidetti ), niesione dopingiem swoich kibiców szły jak po swoje w każdym elemencie siatkarskiej sztuki. Wzmocniona, bardzo trudna zagrywka, od której w obecnej siatkówce wszystko się zaczyna obnażała nasze panie, które "spalone" w kotle wypełnionej hali mnożyły błędy w przyjęciu, czy ataku. Polki bardziej walczyły ze swoimi słabościami, niż z przeciwniczkami. Wyniki do 17-tu, czy 16-tu są wymowne, zaznaczając dużą przewagę zespołu Turcji, który grając szybką piłką w różnych kombinacjach, z każdym punktem zdobywał pewność siebie, oraz przewagę psychologiczną nad Polkami.
W secie trzecim jako żywo ukazały się "siatkarskie prawdy"... pewnego rodzaju samozadowolenia z jednej strony i rzucenie na szale wszystkiego z drugiej. Po dwóch bolesnych setowych gongach, Polki nie mając nic do stracenia opanowały ciśnienie i nerwy. Zaczęły grać swoją siatkówkę, poprawiając poszczególne elementy, w tym głównie zagrywkę. Zaczął działać blok i wyblok, który w pierwszych dwóch partiach nie istniał. Lepszy stosunek skończonych piłek po kontrach był efektem lepszych odbiorów i akcji obronnych.
Turczynki stanęły...Polki grały swoje, czego efektem bardzo pewna wygrana do 14-tu, która w dobitny sposób ukazuje jak szybko w siatkówce przesuwają, zmieniają się akcenty na które ma wpływ psychika. Trener Guidetti widząc niemoc swoich siatkarek dokonuje zmian, sadzając na ławie dwie swoje strzelby, wprowadza rezerwowe pod odbiór oraz atakującą Karakurt, która dwa i pół seta oglądała mecz z ławki ( a jak się później okaże wygra mu mecz...)

Następuje set czwarty - decydujący o losach meczu.
Kilka momentów wynikowych : zaczynamy dobrze 0-3, 2-6, 6-6(czas Nawrocki), 8-6 ( strata 6 punktów pod rząd), 10-10, 11-13, 13-13, 15-13(czas Nawrocki), 17-13(zaczynamy oddawać seta), 18-14, 19-15, 21-15(set oddany), 22-17, 25-18.

pełna statystyka:
https://www.cev.eu/Competition-Area/MatchStatistics.aspx?ID=36921


Trener Turczynek nie popełnił błędu Nawrockiego z meczu z Niemkami, który wpędził się w tie- break. Właściwie porównując te mecze, czwarte sety- do stanu remisowego 14-14 były wręcz identyczne...różnicą były dalsze punkty i rozegranie zmianami Guidettiego w decydującej partii. Oczywiście jakość ławki Turczynek stanowi większą wartość, z przetrzymaną do bólu dziewiętnastoletnią Karakurt, która wchodząc na pod męczone Polki kończyła punktowo ataki czy kiwki. Do wygranej także przyczyniły się jej koleżanki z parkietu, podbijając wręcz nieprawdopodobne do obron piłki, ale to też praca, zamysł taktyczny i plan włoskiego szkoleniowca zespołu Turcji. Nawiasem mówiąc wszystkie zespoły przez niego prowadzone charakteryzowały się ogromną pracą w przyjęciu, obronie i asekuracji. Między innymi dlatego moim zdaniem naszą kadrę powinien prowadzić trener o podobnym doświadczeniu i umiejętnościach.
Bezwzględnie wygrał zespół lepszy taktycznie i technicznie. Zespół dobrze ustawiony, grający szybko, mający w repertuarze kilka schematów kończenia akcji, a także bardzo dobrze broniący.
Zespół,który przed Serbią się nie położy, a jeżeli w finałowym meczu zaskoczy mu blok i zagrywka...to czeka nas godny finał.

Nasze panie zagrają o brąz z zespołem Włoch, vice mistrzem świata. I chyba od formy psychicznej Włoszek będzie zależał wynik tego meczu. Jak prześpią swoją nieobecność w grze o złoto i czy z równą determinacją zawalczą o trzecie miejsce. A - dla nas? Mecz o bardzo duży sukces, ostatnie starcie ambicji, chęci, walki. Pierwsza czwórka Mistrzostw Europy dla tej młodej drużyny - już jest sukcesem. Do boju Polsko!

No i chyba jednak już naprawdę to by było na tyle w wykonaniu naszych koszykarzy. Serbia jeden z głównych faworytów do tytułu lub Hiszpania z którą jak graliśmy bodaj na ME przegraliśmy - 50
Tym razem zwycięstwo z którąś z tych drużyn trzeba by rozpatrywać tylko i wyłącznie w kategorii cudu.

@Senatorze

Zawsze staram się przemycić myśl, że w sporcie nie tylko drużynowym prócz umiejętności, wytrenowania, czy taktyk - liczy się też (bardzo) psychika...prościej ujmując głowa. Oczywiście to specyficzne odniesienie do zaistniałej/łych sytuacji np: w meczu...
Nie czytam koszykówki taj jak Ty, ale akcja w której Ponitka w padzie, ratując wychodzącą piłką za linię końcową - podaje ją na wysokości 50cm po szerokości boiska...i następuje rzut za 3 punkty,
jest w odbiorze takiego zdarzenia - ciosem psychologicznym. Jednych ciągnie do góry, innych ściąga w dół...
Przykładów z siatkówki mógłbym mnożyć, dlatego gdzieś z racji swoich doświadczeń wiem jakie znaczenie niosą takie udane akcje.
Ogrom! Strzał adrenaliny pomimo zmęczenia jest nieprawdopodobny z jednej strony. A z drugiej - myśl, nawet takie akcje "im" wychodzą wpływa negatywnie na przeciwnika.

To - co jeszcze rzuca mi się w oczy - ogromnie dobrze przygotowanie fizyczne tej grupy ludzi(!) Dogrywka z reprezentacją Chin przy wybitnym udziale sędziów, jak i mecze wcześniejsze, właściwie pieczętujemy czwartymi kwartami, gdy przeciwnikom brakuje werwy. Genialnie fizycznie przygotowana drużyna.

No i co Panowie? Koszykówka też może być piękna i dać emocje.
Nie będę ściemniał rozumem nie ogarniałem zwycięstwa nad Rosją. Wiadomo po wygraniu trzech pierwszych meczów kibicowska dusza zaczynała wierzyć ale rozum studził zapędy.
Pokonaliśmy Rosję 79 :74 przegrywając pierwszą kwartę 16:22 drogą remisując 18:18, trzecią wygrywając 19:17, aby w czwartej dać koncert 26:17. Bez wątpienia najlepszy mecz reprezentacji na tych mistrzostwach. Kto by przypuszczał że będący u schyłku kariery wchodzący z ławki Łukasz Koszarek poprowadzi drużynę do zwycięstwa. Zresztą cała drużyna zasługuje na pochwałę. Skuteczny Aaron Cel koszykarz mający dwa obywatelstwa francuskie i nasze. Jak słusznie zauważa Zgred Mateusz Ponitka z kilkoma akcjami na miarę NBA. Tak myślę że sygnał do ataku i wiarę w końcowy sukces dała akcja która śmiało może zostać uznana za akcję turnieju z 9 minuty trzeciej kwarty. Wsad Cela i podanie, no wiadomo Koszarka górna półka najlepszej ligi świata. O ile do przerwy skuteczność rzutów za 3 była mizerna 9/2 o tyle czym dalej tym lepiej, a już skuteczność rzutów osobistych 35 prób 32 trafione to nawet w NBA wynik marzenie.
Wygraliśmy bo byliśmy bardziej zdeterminowani, bardziej chcieliśmy i w kluczowych momentach nie traciliśmy głowy.
Można pisać Rosjanie bez gwiazd ( sam to robiłem) ale nie można umiejszać sukcesu jakim jest awans ( właściwe pewny) do ćwierćfinału po 52 latach nieobecności naszych koszykarzy na tej rangi imprezie. Brawo Polska, Brawo drużyna bo wygraliśmy właśnie dlatego że nią byliśmy.

Acha Iocosusie nie mam pojęcia o co mogło chodzić.

MŚ koszykówka

Ale Oni grają...(!) P O N I T K A Brawo Polacy (!)

Siatkówka kobieca ME

STYSIAK - NIEMCY 3:2 (22:25, 25:16, 25:19, 17:25, 15:11)

Cały czas po wczorajszych wydarzeniach w Arenie Łódź, którymi byliśmy świadkami zastanawiałem się jak je przedstawić w realnej ocenie. Odejdę zatem od wielkich tytułów prasowych, medialnych -ponieważ one w swej wymowie mają nieść masową radość i dozgonny heroizm naszej reprezentacji siatkarek. Niech niosą.
Chciałbym jednak w tym całym tumulcie spojrzeć trochę inaczej, lub (chyba lepiej to zabrzmi) ocenić ten mecz pod kątem założeń i ich realizacji.
#założenia
na pierwszy rzut oka było widać założenia naszego sztabu trenerskiego na kierunkowe zagrywki w kierunku niemieckiej libero (?)...co w uproszczeniu wyjaśnienia - dało Niemkom możliwość bardzo dobrych rozegrań pod atak, z każdych stref, ponieważ Denise Hanke miała bardzo dużą procentowo liczbę odbiorów ( perfekcyjnych, dobrych). Podkreślał to w komentarzach Jarosz...i trudno się z nim nie zgodzić. Pierwszy set wygrały Niemki przy dużym udziale - właśnie tego taktycznego błędu naszych trenerów.

#udział własny
Koronny atrybut dostała w swoje dłonie Magdalena Stysiak, która dostała dwie piłki na otwarcie spotkania ( inaczej niż zawsze, nie Smarzek jako pierwsza) i te pierwsze ataki skończone mocno w parkiecie pokazały jej wejście w mecz. Tu uwaga mała, w wielu meczach siatkarskich pojedynków liczy się pierwszy, drugi strzał...mocny, gruby przekazem, utrwalający swoją siłę. Czwarte metry jeszcze bardziej wznoszą adrenalinę, a u przeciwnika budzą respekt. Stysiak zaczęła z górnego C...
Dwa następne sety, po utracie pierwszego były pewnego rodzaju pokazem siły ataku naszej reprezentacji. Do świetnej gry Stysiak zaczęły dołączać atakami Smarzek i Mędrzyk, co ważne równie silnymi, mocnymi akcentami zdobywały punkty. Ogromna w tym zasługa naszych dwóch pań libero ( Stenzel i Maj- Erwardt), które podnosiły piłki z akcji na tyle, że Wołosz mogła uruchamiać skrzydła.
Dla kibica zwykłego (przepraszam) będzie zupełnie pominięty fakt kontuzji pierwszej rozgrywającej drużyny Niemiec. W ferworze kipiących emocji nie ma rozumienia - co to oznacza...Przy wypełnionej hali rozśpiewanych kibiców wchodzi na parkiet młoda druga rozgrywająca, której drżą nogi i ręce przed każdą piłką...Siła drużyny spada, powielają się błędy w rezultacie czego oddaje się punkty. Starych prawd siatkówki nikt nie zmieni...pod jednym warunkiem (!)

#Nawrocki
Jest dwa jeden w setach i idziemy po 3-1...
kilka wyrywkowych momentów: początek 4-1, 9-6,12-8, 13-12...czas Nawrocki( ok ), dalej 14-14, 14-15, 14-16, 15-17...i tu zaczyna się moim zdaniem bezczynność pana trenera. Nie rozumiem tendencji przypatrywania się kiedy widać spadek zaangażowania ! Czas jest wzięty przy 16-19 co woła o pomstę do nieba. Widok bezradności na ławce kiedy przeciwnik punktowo odjeżdża jest - porażający.
Tu kilka uwag, klasowi trenerzy siatkarscy widzą w grze pewne falowania, w wyniku tego/tych momentów zawsze ( ci dobrzy) reagują. Puszczenie kilku punktów na zasadzie "a, za chwilę" kosztuje sety! @iocosusie powiem Ci coś więcej, mam wrażenie ( oby błędne), że pan Nawrocki w takich ważnych momentach - "się zawiesza"...Wiesz co to znaczy, walczy sam ze sobą - tylko decyzji podjąć nie potrafi...! Wielokrotnie oglądając pracę światowych trenerów widzę momenty, w których reagują widząc psychologiczny spadek wartości swoich drużyn, nawet na wyrównanych rezultatach w setach. Innymi słowy, widzą i czują...kiedy zespół "siada" i ( uważaj co ważne) kiedy za chwilę nie będzie co zbierać...
Czekanie, puszczając na 16-19 jest rzuceniem białego ręcznika...bezradności. Jak się skończył ten set? My zdobyliśmy punktów 1...a Niemki punktów 6. Dajesz wiarę? Jak się przegrywa wygrane sety? Ano TAK !!! Boi się wykorzystywać czasy? Niech się uczy - ma zamiany, na zatrzymywanie dobrego grania przeciwnika są sposoby, prócz zmian są challenge. Teraz porównaj ten aspekt w wykonaniu Heynena ...Belg zaraz po akcji lub podczas akcji istnieje, a Nawrocki patrzy co mu pokażą panie...i ? się miota...
Dość!

# dlaczego wygrały
Oglądających kibiców mecz nie interesują statystyki, a one mówią dużo bardzo dużo. Otóż - procentowość nawet (!) przy wzmocnionej naszej zagrywce, wreszcie nie na libero, jednak dały większe i to dużo...pozytywne cyfry Niemkom. Cała tajemnica o czym mówił i Kadziewicz i Milewski po meczu tkwiła w efekcie ofensywnych zagrań naszych pań. Znaczy to, ni mniej ni więcej - jak to, że nie było "plumkania za siatkę", nie było "plasików dennych"...były strzały, nawet z akcji obronnych w kontrach. Nie było "głaskania się pod siatką", był konkret. W dodatkowych piątych setach na pierwszy plan wysuwa się psychika, czyli wszystko, co rozgrywa się w głowach...
Wyrównane tie- breaki mogą iść daleko, ale rozegrane siłą - pękają. Jeżeli w sensie piętnastu do zrobienia punktów, asami przestawiasz przeciwnika, to - on nie ma prawa się podnieść...
Choć ...i takie przypadki bywają.


#Magdalena Stysiak
Autorka sukcesu, młoda siatkarka, która wyszła na ten mecz, aby "zniszczyć przeciwnika"...no i dokonała tego, ku uciesze tłumów. Trudno o 19 -to latce mówić, że była "matką sukcesu", ale (!) BYŁA.
Rzuciła otwarcie rękawice i realizowała swoją walkę bez skrupułów w przyjęciu, na siatce w ataku oraz bezwzględnie na zagrywce. Swoją postawą pociągnęła drużynę, dając jej w najważniejszych momentach meczu poważne, bezkonkurencyjne punkty.
Ogromny talent, który pod technicznymi rękoma Włochów ma szansę na wielką karierę.

ps: Kiedy nie poddajesz głupot pokazały Włoszki, które podobnie przegrywały 0-1 z Rosją...
Włochy - Rosja 3 - 1 (25–27 25–22 27–25 25–21)

A i jeszcze jedno:
Ta muza "pancernych czterech z psem" i "klosa"
Słabe bardzo - beznadziejne!